สิงหาคม 2552

 
 
 
 
 
 
1
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
31
 
 
23 สิงหาคม 2552
All Blog
หวานใจนายโหด

หลายวันก่อน หวานนั่งดูรูป ทีไปถ่ายซ้อมรับปริญญานายโหด ก็ไม่ได้เห่อบ้าบออะไร แค่ติดเอาไว้ที่หน้าจอคอมที่บ้าน แล้วก็ที่ทำงาน แต่รู้สึกว่า ที่ทำงานจะไม่ค่อยจะสะดวกเท่าไหร่ ก็เลยลบไป แต่ก็ยังมีรูป Lee pace ป๋าเน็ด หนุ่มอบพาย ยังอยู่ที่เดิม

นั่งดู ก็เห็นแต่ความน่าเกลียดของตัวเอง หน้าเธอบาน หัวก็ฟูฟ่อง ตัวก็อวบอ้วน ที่ดีหน่อย คือขาว เมื่อก่อนโหดขาวกว่าเรา แต่เดียวนี้เราขาวกว่ามันแล้ว ถึงจะไม่สวยอย่างไง ก็ยังรู้สึกมีความสุข มันอุ่นอิ่มใจ.. ว่าเออ คนที่เรารัก เขามีดี.. ไม่รู้สิ จริงๆ มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรา เขาจะเรียนจบ ไปมีอนาคตอะไร มันก็เรื่องของเขา ... แล้วเราจะไปเข้าใจอะไรกับชีวิต มันก็เรื่องของเรา แต่ทำไม มันก็เป็นสุข

แล้วก็เข้าใจเรื่องจริงอย่างหนึ่งคือ ผู้หญิงเรานี้นะ มันแปลก มีความรู้สึกซับซ้อนได้ไงว่ะ โดยไม่สับสน...

เมื่อก่อนเจอโหด หวานก็ไม่สนใจว่าความสวยมันจะเป็นอย่างไงเน้อ พอพ้นโหดไป นั่นแหละถึงเริ่ม หวานจะเสพติดความสวยอยู่ตลอดเวลา .. แต่พอมาเจอโหดอีกที(แล้วกี่ที) กลับรู้สึกว่า ความสวยนี่ไม่จำเป็นอะไร หัวฟูๆ ไง มันก็คือเราอ่ะ เราไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้มันมากมาย แค่เป็นตัวเรานี่แหละ ทำำไม กลับคิดอย่างนี้ไปได้

หรือเพราะคิดว่า.. มันจบแล้ว .. ก็ไม่รู้น่ะ

คือต่อให้เราพยายามจะสวยแค่ไหน ดึงดูดแค่ไหน ทุ่มเท ใส่ใจ อดทนกับเขา ลดความเห็นแก่ตัวทุกรูปแบบ เอาเป็นว่างัดมาทุกกระบวนท่าแล้ว ว่างั้นเถอะ .. มันก็ทำให้คำว่า "เรา" มันเกิดขึ้นมาไม่ได้ เกิดมาได้แป๊บๆ มันก็หายตายจากไป

"กุกะจะไม่มาแล้ว" หวานพูดเอือยๆ ตอนโหดไม่อยู่ ..
"มึงจะไม่มาได้ไง ก็มึงเป็น'ว่าที่' มาหลายปีแล้วนี่หว่า"
เพื่อนมันก็หัวเราะคิกคัก ...

หวานเคยศรัทธาในความรักมากๆ จนคิดว่า โหดนี่แหละ คือคำตอบสุดท้ายในหัวใจ ไม่ว่าจะเป็นใครหรือสิ่งไหน ก็เปลี่ยนความรักของหวานที่มีต่อโหดไม่ได้ ..

แล้ววันหนึ่ง หวานก็ .. 'ไม่สนว่ะ'

เหมือนปราสาทไพ่ (ที่จริงหวานก็เล่นไม่เป็นหรอกนะ แค่คิดว่ามันคงใกล้เคียงกัน) เอาไพ่มาต่อเป็นปราสาทขึ้นไป พอมันล้มลงมา เราก็ต่อ ล้มกี่ที เราก็ยังต่อ จนวันหนึ่ง ถึงมันไม่ล้ม แต่กูก็ไม่ต่อแล้ว.. พอเหอะ แล้วไม่ช้ามันค่อยผล่อยหล่นลงมา หวานก็ยืนดูมันหล่นลงไป นึกสนุกก็วางทับๆ แล้วก็ให้มันหล่นลงมา ไม่คิดจะต่อให้สำเร็จอีกแล้ว

หวานดูโหดเดินไปเดินมา .. เอาแต่ฉากแรกที่พบกัน หวานก็ต้องมาเจอผู้หญิงสักคน ที่หวานไม่รู้จัก (แหง่ล่ะ) มาคอยอยู่ใกล้โหด ถ่ายรูปนั้น โน้นนี่ โหดก็ทำตามเขา หวานก็ยังยืนมองเฉยๆ .. หนำซ้ำยังไปเอากล้องมาถ่ายรูปให้เขาสองคนอีกแน่ะ..

หวานยังมีรูปเธอคนนั้นถ่ายรูปคู่ ในกล้องหวานเลย .. หวานไม่รู้จักเธอ แล้วก็ไม่คิดจะถามโหดด้วย ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เพราะ มันไม่ใช่เรื่องอะไรที่ต้องไปถาม ถามแล้วก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรกับชีวิตเลย

วันที่ไปซ้อมรับปริญญา โหดก็ไม่ได้พูดอะไร .. ที่มันเข้าใจได้สักคำ ระหว่างเราคืออะไร หวานก็ไม่อยากถาม เพราะคิดว่า สักวันหนึ่ง เวลามันคงตอบได้เอง

มีช่วงแว่บหนึ่ง ที่สบตากัน แล้วโหดเอามงกุฎดอกไม้ที่อยู่บนหัวเขา ค่อยๆวางบนหัวหวาน แล้วเขาก็ยิ้ม ยิ้มที่ทำให้หวานรักโหดที่สุด.. ชั่วขณะนั้น หวานก็รู้สึกดี .. ดีมากๆ

อยากจะให้โหดสาบานนะว่าจะทำแบบนี้ กับหวานใจของนายโหดแค่คนเดียว

ในภาพฝันละเมอเพ้อภพนะใช่..

แต่ในโลกความจริง.. มันไม่ใช่ หวานเองก็ไม่ใช่หวานใจของนายโหดอีกต่อไปแล้ว หวานเกือบไปเป็นหวานใจของใครอีกตั้งสองสามคน ก่อนที่เราจะพบกันในครั้งนี้

แล้วโหดล่ะ? โหดก็คงไม่เป็นโหดของหวานใจหรอก หวานรู้ .. ระหว่างทาง โหดก็คงมีบางอย่างเกิดขึ้น ..

ระหว่างเรา ... ถึงมันไม่จบ แต่มันก็เกือบจบเต็มที่แล้ว ที่เหลืออยู่แค่ความรู้สึกๆ ที่เราเคยมีร่วมกัน เท่านั้นเอง

อย่าหวังให้อะไรเหมือนเดิม เพราะไม่เคยมีอะไรเหมือนเดิม
อย่าให้คำพูดที่เราเคยจำได้ มาผูกรั้ง หยุดให้เราไม่ให้ก้าวเดินต่อไป


หลังจากรับปริญญาอาทิตย์กว่าๆ หวานก็ไปนั่งกินข้าว ที่เคยไปกินกับโหด ..
หวานลืมไปแล้วด้วยซ้ำ ... จนมานึกได้ตอนใกล้จะกลับ ว่าเคยมากินข้าวด้วยกัน


หลังจากรับปริญญาอาทิตย์กว่าๆ เพื่อนบก. หวานชวนไปกินฮาจิบัง
หวานลืมไปแล้วด้วยซ้ำ .. จนมานึกได้ตอนใกล้จะกลับ ว่าโหดชอบกินฮาจิบัง


ถ้าเป็นไปได้ หวานก็ไม่อยากเปลี่ยนใจจากโหดเลย
หวานอยากเป็นเหมือนเพลงที่โหดโคตรชอบ "ความซื่อสัตย์"

แต่มันเป็นไปไม่ได้ ...

วันที่ผ่านมา หวานหวังให้โหดพูดรั้งหวานสักคำ..
แต่ในวันนี้ หวานนึกดีใจด้วยซ้ำ .. ที่โหดไม่พูดอะไรออกมา
แม้หวานจะรู้ว่า โหดไม่ค่อยพูดอะไรอยู่แล้ว
การจะพูดออกมาคงฝืนธรรมชาติของโหดไปสักหน่อย
เพราะโหดไม่เคยพูดออกมา หวานถึงได้อยู่ดี มีสุข รักใครก็ได้ ที่หวานจะรัก
เพราะโหดไม่เคยพูดออกมา หวานถึงตัดใจ แล้วพยายามเข้าใจอะไรต่อมิอะไร

ที่เขียนมาทั้งหมดนะ
ปากดีไปงั้นเองแหละ
รักโหดไปแล้ว บ้าเข้าขั้น เอามาตั้งเป็นล๊อกอิน จะไปลืมลงได้อย่างไง ตาบ้า!!

ถ้าหัวใจหวาน เป็นไม้บรรทัด 12 นิ้ว 1 นิ้วในใจหวาน จะเก็บให้โหดตลอดไป



Create Date : 23 สิงหาคม 2552
Last Update : 24 สิงหาคม 2552 0:38:51 น.
Counter : 288 Pageviews.

3 comments
  
ความรักบางทีก็เข้าใจยากเนอะพี่รู้แต่ว่ารักก็คือรักอะ
โดย: น้องผิง วันที่: 24 สิงหาคม 2552 เวลา:11:48:28 น.
  
รักก็คือรัก น่ะนะ
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 24 สิงหาคม 2552 เวลา:21:31:22 น.
  
เข้าใจคะ เราเคยผ่านมาก่อน
โดย: peachachoo IP: 125.24.227.0 วันที่: 16 กันยายน 2552 เวลา:12:09:05 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หวานใจนายโหด
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




add me!!plz~
Add to Google

ไม่สวยก็เซ็งเป็น


MY VIP Friend