มิถุนายน 2551

1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
23
24
25
27
28
29
30
 
 
All Blog
ถ้าฉันปล่อยให้เธอเดินผ่าน..
วันนี้ หวานมีอะไรจะเล่าเกี่ยวกับเรื่องของตัวเอง

ที่มัน .. ดีใจ สุขล้น.. อย่างบอกไม่ถูก..

มันเริ่มขึ้นในปีที่แล้ว.. หวานเจอผู้ชายใส่แว่นคนหนึ่ง

เขาก็เป็นผู้ชายงั้นๆ ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย..

แถมผมก็ตรงแน่ว ในขณะที่หวานคลั่งคนหัวหยิกสุดๆ

หลังจากนั้น หวานเจอคุณบ่อยขึ้น บ่อยขึ้น บ่อยขึ้น

เรากินข้าวกลางวันใกล้กัน

อ่านหนังสือเล่มเดียวในห้องสมุด

ประชุมคณะเวลาใกล้กัน

เรียนห้องข้างกัน ขึ้นลิฟท์พร้อมกัน เดินสวนกันบ่อยขึ้น.. บ่อยชึ้น

ยิ่งพบคุณยิ่งมองไม่เห็นหวาน แต่หวานเห็นคุณ.. และเริ่มเฝ้ามองคุณ

บางอย่าง บอกกับหวานว่า มันเป็นเรื่องบังเอิญ เป็นแค่โชคชะตาเท่านั้น

เมื่อเวลาได้ผ่านไป 1 ปี..

ตอนนี้เป็นปีสุดท้ายที่หวานจะได้อยู่ที่นี้

ตั้งแต่วันแรก หวานเริ่มมองหาคุณ.. คุณไปอยู่ที่ไหนนะ

มองหาไปก็แปลกใจ.. ทำไมนะ ? เกิดอะไรขึ้น..

พอไม่เห็นคุณ ก็ได้แต่เสียดาย หวานคงจะใช้โชคชะตาหมดไปแล้ว

คิดแล้วยิ่งเสียดาย..

ชื่อคุณ ชื่ออะไร หวานก็ไม่รู้จัก รู้จักแต่หน้า..

เราไม่เคยคุยกัน แต่ทำไม มีหลายอย่างที่หวานรู้เกี่ยวกับคุณ

คุณชอบกินอะไร ชอบอ่านหนังสือแบบไหน เรียนคณะอะไร

เพื่อนคุณเป็นใครบ้าง กลุ่มคุณมีใครบ้าง หวานยังรู้เลย

หวานไม่กล้าคุยเรื่องนี้กับใคร นอกจากเพื่อนสนิท เพราะฟังแล้ว

มันดูเพี้ยนๆ ที่เราจะคิดถึงคนที่ไม่รู้จัก ไม่เคยแม้แต่จะคุยกัน

หวานเริ่มถอดใจขึ้นทุกวัน .. บ่นกับฝนตก..

ทำไมหนอ? พอมีโอกาส ทำไมถึงได้ปล่อยให้มันหลุดไป..

ทำไมหนอ? หรือคุณจะเรียนจบไปแล้ว ไม่มีทางที่เราจะได้เจอกันอีก

แล้ว 'คุณ' ก็เดินผ่านหน้าหวานไป ตอนที่หวานกำลังมองไปทางอื่น

เคยดูเรื่อง big fish เขาบอกว่า วินาทีที่เราได้เจอคนที่ใช่

เวลาเหมือนจะหยุดนิ่ง แต่.. เมื่อมันเดิน เวลาจะเดินเร็วมาก..

แม้กระทั่งเรื่องเหลวไหลก็ยังมีเหตุผล..

เพื่อนบอกหวานว่า ไอ้แว่นแกนะ เดินผ่านไป

หวานรีบวิ่งไป ใช่ .. คุณจริงด้วย .. คุณกำลังเลี้ยวเข้าห้องน้ำ..

หวานต้องรีบไปหลบมุมก่อน เดียวจะกลายเป็นพวกถ้ำมองไป..

เพื่อนหวาน ก็หวังดี จะไปถามชื่อให้

พอคุณออกมา เพื่อนหวานคุยกับคุณ คุณก็ไม่ยอมตอบ

หวานรู้อยู่แล้ว ว่า คุณเป็นคนขี้อาย .. พอเพื่อนหวานถาม..ว่าคุณอยู่ปีอะไร

คุณชูนิ้ว 4 บอกว่าคุณอยู่ปี 4 เวลาคุณยิ้มนะ ..... มันน่ารักๆๆๆๆ ที่สุด

และครั้งนี้ อีกครั้ง ที่หวานได้แต่ปล่อยให้คุณเดินผ่านไป..

หวานตัวสั่น ..เริ่มสั่น เพื่อนหวานว่าอย่าตื่นเต้น หวานไม่ได้ตื่นเต้น..

แต่เพราะมันดีใจ.. ที่คนเราอยากพบ มาอยู่ตรงหน้าตรงนี้แล้ว

หวานรีบวิ่งตามคุณไป จนไปถึงห้องประชุมคณะเศรษฐฯ

หวานเจอผู้ชายคนหนึ่งคุมห้องอยู่

หวานถามว่าผู้ชายใส่แว่น ใส่เชิ้ตแขนยาวชื่ออะไร

เขาให้หวานเข้าไปยืนดูในห้อง.. หวานมองหาคุณไปทั่วห้อง

แม้จะต้องอับอาย แต่หวานรู้ หวานจะต้องทำ.. เพราะถ้าวันนี้หวานไม่ทำ

หวานจะเป็นแค่คนที่เคยเดินผ่าน คุณจะลืมหวานไปชั่วชีวิตของคุณ

หวานไม่อาจยอมให้ตัวเอง เป็นได้แค่นั้น.. ไม่ยอมจริงๆ


แต่หวานก็ไม่พบคุณ คุณหายไปแล้ว..

มันช่างรวดเร็ว อย่างที่เขาบอกจริงๆ

หวานถอดใจนะ.. เพราะ กลัวจัง.. กลัวจะไม่ได้พบคุณอีก

ฝนเริ่มซา..และหยุดตก.. คุณคงกลับบ้านไปแล้ว..

เพื่อนหวาน เริ่มชวนหวานกลับบ้าน..

หวานหยุดยิ้มไม่ได้.. เพราะนึกถึงภาพเวลาคุณยิ้ม..

น่ารัก .. เหมือนเด็กไร้เดียงสา แต่มีเสน่ห์เหมือนหนุ่มใหญ่

คนอยู่ด้านล่างมากมาย นับห้าร้อยกว่าคน ..

หวานต้องเดินเบียดเสียด ผ่านคนเหล่านั้นไป.. เพื่อกลับบ้าน

ชั่วแว่บหนึ่ง หวานรู้สึกว่า คุณยังอยู่แถวนี้.. ยังไม่ได้ไป

หวานจึงปล่อยให้ตัวเอง บอกใจให้เดินไปทางขวา เดินสะเปะสะปะ

แล้ว 'คุณ'ก็อยู่ตรงนี้ ตรงหน้าหวานนี้เอง..

โชคชะตา บุพเพ หรืออะไรช่างหัวมันเหอะ.. แต่คุณอยู่ตรงหน้าแล้ว

คุณกำลังคุยกับเพื่อน คุณกำลังยิ้ม หวานต้องเดินผ่านไป เพราะโดนเบียด..

หวานหันกลับไปมอง ..

น่าเสียดายนะ .. ถ้าต้องจำกัดตัวเอง ปล่อยคนมีรอยยิ้มน่ารักๆ ผ่านไป

ในวินาทีนั้นเอง..

หวานตัดสินใจแล้ว หวานจะไปบอกคุณ ว่าหวานเป็นใคร

หวานเข้าไปทักคุณ ถามซื่อๆ ว่า "คุณชื่ออะไร"

คุณหันมามองหวานแล้วรีบหนี .. เพื่อนคุณรีบจับคุณไว้ก่อน

"เราชื่อหวานนะ เรียนอยู่คณะบัญชี นายชื่ออะไร"

คุณรีบแอบไปอยู่หลังเสา .. หวานต้องอยู่อีกด้านของเสา เพื่อพูดกับคุณ

เพื่อนคุณลากคุณคุยกับหวาน คุณยังไม่ยอมออกมา

หวานกำลังจะไป แต่ เพื่อนคุณบอกให้หวานอย่าไป.. เขาช่วยพูด

เพื่อนผมขี้อาย แค่คุยได้ คุยเถอะ อย่าพึ่งไป

มันน่าอับอายแค่ไหน.. หวานรู้ตัวเองดี .. แต่หวานหยุดตัวเองไม่ได้

เป็นผู้หญิง .. เข้าหาผู้ชายก่อน มันผิด มันเหมือนผู้หญิงสำส่อน..

แต่หวานรู้ตัวเองดี หวานไม่ได้สำส่อน หวานแค่อยากรู้จักคุณ

รู้จักแค่'คุณ'คนเดียว คุณเป็นผู้ชายคนเดียวที่หวานอยากรู้จัก

ถ้ามันเรียกส่ำส่อน หวานก็จะยอมเป็น เพียงแค่ได้คุยกับคุณ หวานยอมได้

เพราะแค่คำพูดของคนอื่น มันทำร้ายหวานไม่ได้ เท่าที่หวานจะทำลายโอกาสที่จะรู้จักคุณหรอก

หวานรู้ดี ตั้งเริ่มรู้จักว่าคุณคงไม่มีทางอยากคุยกับหวานแน่

หวานจึงขอกระดาษจากเพื่อนคุณ จดชื่อตัวเอง จดคณะ จดเบอร์โทรด้วย

หวานรู้ดี ว่าคุณจะไม่วันโทรมา .. แต่หวานอยากให้คุณรู้.. ว่าหวานอยากรู้จักคุณจริงๆ

เพื่อนคุณจะให้เบอร์คุณกับหวาน แต่หวานไม่อยากได้

เพราะหวานไม่ได้อยากเป็นอย่างอื่น หวานแค่อยากรู้ว่าคุณชื่ออะไร

หวานตัดสินใจ เดินอ้อมไปอีกด้านของเสา คุณเดินหนีอีก

แต่เดินไปสองก้าว .. คุณหยุด ก็ยืนอยู่ตรงหน้าหวานจนได้

หวานก็หยุด .. เพื่อได้สบตาคุณ คุณยิ้มออกมา..

คุณก็แค่ยิ้ม.. หวานไม่อาจตีความได้ว่า ยิ้มนั้นเป็นยิ้มดี หรือยื้มร้าย

ยิ้มเพราะเขิน หรือ ยิ้มเพราะสมเพช ที่มีผู้หญิงคนหนึ่งตามตื้อคุณ

แต่ยิ้มนั้น ถ้าจัดอันดับแล้ว ... มันต้องอยู่ในอันดับต้นๆ ที่คนยิ้มให้หวานแน่

หวานยื่นกระดาษให้คุณ คุณไม่รับ เพื่อนคุณยืนข้างกัน..รับไปแทน

ตอนนั้นสมองหวานโล่งไปหมด

คนปากดีอย่างหวานอาจประดิษฐ์ คำพูดสวยหรูได้ตั้งมากมาย

แต่เมื่อเวลานี้ สมองหวาน ทำงานไม่ได้ เพราะรอยยิ้มของคุณ

ครั้งหนึ่งในตอนปีสาม เพื่อนหวานให้ความเห็นเกี่ยวกับคุณว่า คุณน่าจะเป็นผู้ชายที่ดี เพราะคุณเรียบร้อย พูดน้อย ใจเย็น แล้วมีรอยยิ้มพิมพ์ใจเสมอ ถ้ารักผู้หญิงคนไหน คงไม่มีวันทำให้ผู้หญิงคนไหนเสียใจ

หวานตอบว่า ไม่แน่หรอก เพราะเราก็แค่เห็นเขาแค่มุมเดียว...

แล้วตอนนี้ แค่มุมเดียว ..

แค่ได้มองคุณข้างเดียว มันก็มีความหมายมากพอแล้ว

หวานจึงบอกคุณว่า "เราชื่อหวานนะ เราแค่อยากรู้จักนาย เพราะเราเจอกันบ่อย เราไม่ได้มีเจตนาอื่น แค่อยากรู้จักเท่านั้น เชื่อเราเถอะ"

คุณตอบว่า 'ครับ'

แค่คำๆ เดียว .. ที่คุณตอบหวาน หลังจากพยายามพูดอะไรกับคุณ

แล้วหวานก็เดินจากไป.. โดยไม่หันหลังกลับอีกเลย..

แต่ตอนนี้ หวานว่า หวานไม่ได้เดินนะ มันเบา .. จนเหมือนลอยได้..

เพื่อนหวานบอกว่า หวานเพี้ยน บอกว่า หวานนั้น เป็นพวกประสาท..

แต่หวานไม่สนหรอก เพราะ เขาไม่ใช่หวาน.. ไม่มีวันเข้าใจ

ความรู้สึกที่ได้แค่มอง มองจนรู้สึกผูกผัน..

ถ้าเขาเป็นหวาน เขาอาจไม่ทำ ก็ช่างเขา แต่หวานทำไปแล้ว

แล้วหวานจะไม่มีวันเสียใจที่ทำอย่างนั้น ...

คติประจำใจหวานคือ ..เราจะต้องไม่เสียใจ ทุกสิ่งที่เราทำลงไป แม้การกระทำนั้น จะเกิดจากการไร้สติก็ตาม

คราวนี้หวานมีสติเต็มร้อย แล้วตั้งใจทำจริงๆ

คุณอาจเขิน และ คิดว่าหวานเป็นพวกโรคจิต

อาจหนีหายหน้าหวานไปชั่วชีวิต ก็แล้วแต่คุณ

หวานต้องขอโทษที่เอาแต่ใจตัวเอง ที่ทำให้คุณเดือดร้อน

แต่หวานไม่อาจจำกัดตัวเอง แค่ปล่อยให้คุณเดินผ่านได้อีกต่อไป

เพราะเหตุนี้..

หวานจึงไม่หวังให้คุณโทรมา ไม่หวังให้คุณทัก ไม่หวังอะไรทั้งนั้น.. ให้คุณเลือกเอาเอง

แต่ถ้าหากว่า เราได้พบกันอีก.. แล้วได้คุยกัน.. มันก็คงดีนะ..

ถ้ามันเป็นเช่นนั้นได้ ก็คงดีนะ..



Create Date : 18 มิถุนายน 2551
Last Update : 18 มิถุนายน 2551 0:39:56 น.
Counter : 285 Pageviews.

8 comments
  
เราไม่ได้ชื่อหวาน
แล้วเราก็ไม่ได้เป็นคุณคนนั้น
สรุปแล้วเรื่องนี้ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับเราเลยแม้แต่น้อย
แต่ไม่รู้ทำไม อ่านไปตื่นเต้นไปจนจบ

เอาใจช่วยค่ะ
โดย: gluhp วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:1:03:29 น.
  
ดีครับ...ขอญาติแล้วครับ...อิอิ...ก็รู้สึกตื่นเต้นดีในการอ่าน...อย่าคิดว่าสิ่งที่กระทำไปมันติดลบซิครับ...ผมว่าในเมื่อตัวคุณรู้ตัวดีอยู่แล้วว่าเป็นอย่างไร...ไม่ว่ากันน่ะครับผมขอสักนิดเดียวครับ...คนที่คุณพูดถึงเป็นดารารึเปล่าครับ...เป็นผู้ชายปรกติทั่วๆไปรึเปล่าครับ หรือเป็นผู้ชายที่ขี้อายอย่างที่คุณเจอจริงๆ...ตรงนี้ต้องขออภัยอย่างสุดแรงเกิด...เพราะไม่เคยเจอผู้ชายอย่างที่คุณกล่าวถึงเลยครับ...หรือคนล่ะสภาพแวดล้อม แต่ยังไงก็แล้วแต่....ก็ขอให้ประสบความสำเร็จก็แล้วกันครับ.....
โดย: 8888 IP: 58.9.225.181 วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:1:55:00 น.
  
เก่งมากน้อง
โดย: Denon วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:9:08:19 น.
  
อ่านแล้วลุ้นตามค่ะ
โดย: meay IP: 58.8.172.160 วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:10:03:20 น.
  
หนูก็เคยทำคล้ายๆพี่นะ สำหรับหนูถ้าชอบจริงๆหนูกล้าจีบก่อนอะ (แต่ต้องแน่ใจนะว่ายังโสด) น่ารักดีออกพี่ ใครจะว่ายังไงไม่เห็นต้องแคร์เลย สำหรับหนูนะแทบไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปเลย ถ้าจะเสียใจก็เป็นสิ่งที่ไม่ได้ทำมากกว่าอะ
โดย: น้องผิง วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:11:19:17 น.
  
คุณ888 เจ้าค่ะ

เขาก็เป็นผู้ชายทั่วไปนี่ล่ะคะ ไม่ใช่ดาราอะไร เป็นแค่ผู้ชายหน้าใสๆ ที่ขี้อายสุดๆ

ตัวหวานเองเกิดมาหวานก็ไม่เคยเห็นใครขี้อายขนาดนี้..
โดย: หวานโหด IP: 58.8.119.131 วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:12:51:24 น.
  
ช่วงเวลานี้...การที่ได้แอบชอบใครสักคน
แล้วได้บอกกับเค้า

เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด
เชื่อว่าคุณคงกำัลังมีความสุขมากๆ แน่

เราว่าคุณคิดไม่ผิดหรอกคะที่ทำแบบนี้
ลุ้นคะ..
โดย: akokm วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:23:43:13 น.
  
คติของเราเหมือนกับที่คุณเชื่อเป๊ะๆเลย เราเลยสนบสนุนเต็มที่

เราเคยมีเหตุการณ์ประมาณนี้เกิดขึ้น ประมาณว่านำเสนอตัวเองก่อนแล้วต่อมาก็ได้เป็นแฟนกันคบกันอยู่4ปี พอเลิกแล้วก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ เอาใจช่วยคุณหวานนะคะ
โดย: DaRia วันที่: 30 มิถุนายน 2551 เวลา:2:16:16 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หวานใจนายโหด
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




add me!!plz~
Add to Google

ไม่สวยก็เซ็งเป็น


MY VIP Friend