พฤษภาคม 2550

 
 
1
2
3
4
6
7
8
10
11
12
13
14
16
18
20
21
22
23
25
27
28
29
31
 
 
All Blog
หวานอ่อนแอ หรือ เพราะคนอื่นละเลยกัน
หวานอ่อนแอ หรือ เพราะคนอื่นละเลยกัน

หวานขอบ่นหลายๆ เรื่องหน่อย อ่านแล้วจะคิดว่า หวานเป็นคนเห็นแก่ตัวก็ได้ เพราะแต่ละเรื่อง โห เก็บกดไรมาเนี้ย แต่หวานเริ่มจะทนไม่ได้

เรื่องแรก หวานเริ่มหมั่นไส้เพื่อนคนนี้ขึ้นทุกวันแล้วนะ เพื่อนคนนี้มาทำงานหลังหวาน แต่ถ้าเทียบแล้ว เขาก็เป็นคนโปรดของเจ้านาย หวานไม่ได้บอกว่าเขาทำงานไม่ดี แต่หวานไม่เข้าใจว่า ทำไมเจ้านายต้องทำละเลยมองไม่เห็นสิ่งที่เขาทำ หวานทำดี เขาไม่เคยชม ทำดีเสมอตัว ทำชั่วด่าแทบตาย

หวานรู้เลยว่าทำไม เจ้านายถึงได้ชอบมากกว่า เพราะว่า "เขาสวยกว่า"

คนนี้เคยพูดถึงในบล๊อกแล้ว หวานจะฟื้นให้ หวานเคยเล่าให้ฟังว่า คนนี้แหละที่เจอกันแรกๆ ตอนปฐมนิเทศ ตอนแรกก็เป็นเพื่อนกัน แต่หลังๆ เข้ากันไม่ได้ก็เลยแยกกัน ในคนที่ทำงาน เขาสนิทกับหวานที่สุด แต่หวานไม่ชอบเขา เลยไม่ใส่ใจ ที่จะทำความสนิทด้วย

ผู้หญิงคนนี้ น่ารักมากๆ ขาวผอมสูง แต่งตัวเก่ง เรียนเก่งด้วย แต่หวานไม่ชอบ มีหลายๆ อย่างที่เข้ากันไม่ได้

แต่คนที่เข้ากับเขาได้จริงๆ มีแค่เจ้านายคนเดียว เจ้านายรักเขามาก แทบจะโอ๋เลยล่ะ คนอื่น เขาไม่เคยจะใส่ใจขนาดนี้ แต่คนนี้ เจ้านายรักและก็ชื่นชมมาก

ที่พูดมา คิดว่าหวานอยากเป็นคนโปรดเหรอ? เปล่า หวานไม่ได้อยากเป็นคนโปรด แต่หวานหมั่นไส้ เฮ่ย.. เขาก็ทำงานเก่งนะ เฮ่ย. เขาน่ารักนะ เฮ่ย เขาดีนะ มีความรับผิดชอบ แต่หวานหมั่นไส้ เข้าใจป่ะล่ะคะ

หวานคงบ้าไปแล้วแน่ๆ ถ้าจะหวังคำว่ายุติธรรมจากเจ้านาย แต่นายค่ะ ไอ้นิสัยโอ๋แต่คนโปรดเนี้ย มันเห็นแล้ว มันทุเรศ กับคนโปรด มากกว่าคนอื่นจะเห็นดีด้วยนะคะ จะรักจะชอบก็เก็บไว้ในใจบ้างเถอะคะ ชมอาร๊าย กันบ่อยๆ

เหอะๆ น่าหมั่นไส้ ทั้งเจ้านาย แล้ว เพื่อนชั้น

เรื่องที่สอง โดนบีเอ เคท เหยียดหยาม
เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อวานอยากเห็นอายไลเนอร์ตัวใหม่ ที่เป็นแบบกระปุ๊ก แล้วใช้พู่กันปาดเอานะ หวานก็อยากได้มานานแล้ว ก็เฝ้ารอทุกวันๆ พอวันนี้ไป ก็ไม่เจอคนเดิม เจออีบ้าสองตัวเงยหน้าหันมามอง

หวานก็ถามถึงผลิตภัณฑ์ตัวใหม่

แต่มันดันตอบว่า "ยังไม่มา พรุ่งนี้ถึงจะมา พรุ่งนี้ก็มารอตั้งแต่ห้างเปิดล่ะกันนะคะ"

แล้วนังนี่ก็พูดต่อ "พรุ่งนี้มีลดด้วยนะคะ"

หวานก็ งง ปรกติเซ็นมันจะลดตอนปลายเดือนไง "ลด ในโอกาสอะไรอ่ะคะ "

มันตอบได้ใจมาก " ลดเพราะอยากจะลดอ่ะค่ะ โปรโมชั่น"

หวานจะบอกให้ ว่าเคทที่ไหน เคทเซ็นทรัลลาดพร้าว ตรงบันไดเลื่อน ที่จัดโปรโมชั่นอยู่

ต่อๆ

หืม.. หวานก็ฉุนดิ ขึ้นไปคอสเซอรวิส ก็เจอเจ้าหน้าที่ บอกให้เขาอบรมพนักงาน เจ๊เขาก็โทรไปหาคุณก้อย คนดูแผนกคสอ. แล้วก็ทิ้งเบอร์โทรกลับไว้

วันนี้เขาก็โทรมาแจ้ง ว่าคุณก้อยเขาไม่อยู่ ก็เลยให้แผนกข้างเคียง อบรมให้แล้ว

แต่วันนี้หวานไป ... เจออีสองตัวเหมือนเดิม มันพูดว่า

"ต๊าย.. บอกให้มาตั้งแต่ห้างเปิด เนี้ย โผล่มาตอนห้างจะปิดแล้ว"

สรุปว่า กูผิดใช่ไหมอ่ะ .... กูไปทำงานนะเฟ้ย จะเอาเวลาที่ไหนมาดูฟร่ะ แล้วพอหยิบของมันมาดูมันพูดว่า

"ไงค่ะ ของดี สมกะที่รอคอยไหมค๊า.. ชอบก็ชื้อด้วยนะคะ"

คุณคิดว่า พูดงี้ หวานจะชื้อไหมค่ะ หวานพยายามหักห้ามใจสุดๆ แล้วเดินดูอยู่แป๊บหนึ่ง แล้วก็เดินหนีออกไปเลย

เสียความรู้สึกนะ แต่หวานก็ไม่อยากพูดอ่ะ

เรื่องที่สาม
พ่อเอากุญแจบ้านไปซ่อนแล้วไม่บอกใคร แล้ววันเนี้ยเขาไปอยู่บ้านที่ตจว.กันทั้งบ้าน จริงๆ หวานต้องไปด้วย แต่หวานติดทำงาน พอไม่มีกุญแจ ปล่อยให้หวานต้องงัดบ้าน จนคนข้างบ้าน มันหันมามอง

คนข้างบ้านนี่ก็ไม่ใช่ใครเลย เพื่อนร่วมห้องสมัยม.ปลาย

ที่แค้นคือ มันพูดว่า "คนบ้าอะไรว่ะ งัดบ้านตัวเอง"

หูย.... อยากจะกรี้ด เขาไปตบมันซ่ะให้ได้ คนยิ่งหงุดหงิดอยู่ด้วย

แต่ก็ได้แต่เก็บอารมณ์ โทรไป พ่อก็คุยด้วยนะ หวานก็พยายามไม่ใส่อารมณ์กับพ่อ พูดดีๆ กับพ่อทุกคำ

ตะกี้แม่โทรมา บอกว่าเข้าบ้านได้แล้วใช่ไหม พ่อเขาเป็นห่วง จะไปหาซ่ะให้ได้

หวานก็ซึ้งใจที่พ่อเป็นห่วงนะ แต่มันโมโหนะ ทำไมถึงได้ชอบทำอะไรพลการแบบนี้ ถ้าหวานเข้าบ้านไม่ได้ หวานจะไปนอนตรงไหนกัน

แต่หวานพูดอะไรไม่ได้ ได้แต่เก็บไว้

เรื่องที่สี่
พ่อหวานไล่หวานออกจากบ้าน เรื่องนี้เกิดขึ้นวันพฤหัส เนื่องจากหวานไปทำงานติดต่อกัน เดือนครึ่ง หวานก็เลยไม่มีเวลาทำความสะอาดบ้าน หวานทำงานทุกวันจันถึงเสาร์ อาทิตย์ก็ไปบ้านตจว.บ้าง แต่ก็ไม่ค่อยได้ทำ อยากจะพัก แล้วน้องชายหวานก็ไปเรียนปิดเทอม นิสัยผู้ชายมันก็ไม่ทำงานบ้านอยู่แล้ว

ที่นี้พ่อเขาพึ่งชื้อ พรินเตอร์มาใหม่ ก็ไม่ใหม่หรอก ราวๆ สองสามเดือนได้แล้ว เขาก็กลัวว่าหัวมันจะตัน วันนั้นหวานก็กำลังจะเขียนบล๊อก แล้วหวานก็เป็นคนที่เวลาใช้คอม จะไม่ชอบให้ใครมายืนดู ก็ไล่เขา แต่เขาไม่ไป หวานก็กำลังจะถ่ายรูปลงคอมด้วยบลูทูท

พ่อเขาก็หวังดี อยากกด แต่เพราะบลูทูท มันต้องใช้ทริคอะไรนิดหน่อย มันถึงจะเชื่อมได้ พ่อเขาก็ไม่เคยใช้ก็เลย กดเท่าไหร่ก็ไม่ได้สักที เขาก็เลยหงุดหงิด

หวานก็บอกว่า หวานทำเอง พ่อเขาก็ เฮ่ย.. ฉันทำได้

พ่อก็เลยงอนๆ ไปหยิบสายแลนมาจะเชื่อมคอม แล้วปลักสายแลนเขานะ หัก ปลักสายแลนมันจะมีลิ้นเล็ก ๆ มันดันหักซ่ะได้

แล้วเขาจำได้ว่า เขามีสายแลนอีกเส้น เขาให้หวานไปหา หวานบอกไม่มีหรอก มีแค่เส้นเดียว เส้นนี้แหละ แล้วก็หันไปจะเขียนบล๊อก

พ่อก็เลยหมดความอดทน ด่าเลย
"ไอ้พวกจันไร ใช้เหี้ย ห่าไรก้ไม่ได้ ทำของกูเสียหาย กูต้องอดข้าวชื้อของให้พวกมึงใช้ แต่ดูพวกมึงทำเหี้ยๆ ไอ้พวกเหี้ย"

สักพัก เขาก็ โยนของหวานทิ้ง แล้วปากก็ด่า ก็ไล่ออกไปเลย "ขนของพวกมึงออกไปให้หมด ไป๊.. ไม่มีแม่งแล้ว ไอ้พวกเหี้ย "

หวานก็ทนเห็นข้าวของถูกโยนทิ้งไม่ได้ เป็นพวกรักข้าวข้าวของ (ของมันก็เลยสุ่มเต็มห้องเงี้ย) เลยต้องขนของ บล๊อกเบิ๊ก ไม่เขียนแม่งแล้ว ขนไปไว้อีกห้องห้องเก็บของกับของสองคน

สุดท้าย ห้องก็เกือบๆ ว่างเลยตอนนี้ ไม่มีของอะไร ที่จริงว่าจะขนต่อ ขนออกให้ แต่ขนไม่ได้แล้วเพราะเที่ยงคืน ได้เวลานอน

พ่อบอกว่า อยากได้อะไรก็คุ้ยเขี่ยเอาในห้องเก็บของเหมือนคนเก็บขยะ ผู้ชายเนี้ย ปากร้ายจริงๆ นะ หวานเคยได้ยินตอนเด็กๆ แม่เคยพูดว่า พ่อเนี้ยเป็นคนปากร้าย

หวานก็ไม่เคยเชื่อเลยนะ จนตอนโตเนี้ยแหละ พ่อหวานเริ่มแก่เริ่มบ่น แล้วก็สงสัยจะอ่านข่าวการเมืองมากไป ก็เลยติดนิสัย หยาบๆ มา

หวานก็อดทน ไม่พูดอะไรเลย ยกเว้นเรื่องที่นอน

หวานมีหมอนบนเตียงราวๆ 5-6 ใบ ก็หวานชอบอ่ะ หวานเถียงสุดใจขาดดิ้น แทบจะโดนพ่อตบฟันร่วงซ่ะให้ได้

"คนเขาชอบไม่เหมือนกัน หวานชอบนอนกับหมอนเยอะๆ พ่อชอบนอนหมอนใบเดียวก็เรื่องของพ่อสิ คนเราชอบไม่เหมือนกัน"

"รสนิยมจันไร เหี้ยๆ ไม่ต้องมี เอาออกไป"

คุณคิดว่า หวานจะทำไงค่ะ ?

ก็มองหน้า แล้วก็ล้มตัวลงนอน ที่แค้นที่สุดคือ มาว่าหมอนเน่า พ่อชอบให้หวานจับหมอนเน่าใส่ปลอกหมอน หวานจะมีหมอนที่นอนตั้งเด็ก มันจะกลิ่น ... ของหวานอ่ะ

"ถ้าใส่ปลอกจะนอนไม่หลับอ่ะ"
"กูบอกให้ใส่ ถ้าไม่หลับ กูจะตบให้สลบเดียวนี้แหละ"

หวานก็เลยต้องไปหยิบปลอกมาใส่ หืม...

จนถึงวันนี้ พ่อก็ไม่ยอมให้หวานเอาของเข้าบ้านสักที

เรื่องที่ห้า เจ้านายด่าเรื่องมาสายรอบที่ 8
วันนี้หวานตื่น เก้าโมงสี่สิบห้า ไปถึง สิบโมงครึ่ง หวานก็เลยไปคว้าอายชาโดวน้ำตาล มาป้ายเป็นแพนด้าซ่ะ
โชคดีที่ตอนมา นายไม่อยู่ แต่พอกลับมา นายเขาก็มาด่า

"น้องหวาน ต้องมีความรับผิดชอบนะคะ งานเข้าเก้าโมง ก็มาเก้าโมงสิค่ะ ทำไมมาสิบโมง เก้าโมงครึ่ง ไม่ดีนะ ไม่เอา" พูดเพราะแต่เสียงโหดมาก...

คุณคิดว่าไงค่ะ

หวานทำงานจัน-อาทิตย์ ตั้งแต่ ทำตั้งแต่มาถึง - สองทุ่มทุกวัน วันหยุด หวานก็มาทำให้ ทำงานตลอด พักเที่ยงหวานก็กลับตรงเวลา ไม่ไปเถรไถลที่ไหน

หวานโดนไล่ออกจากบ้าน ไม่มีเวลาทำความสะอาดบ้าน เงินเดือนก็ได้น้อยนิด ไม่ถึงสี่พัน หวานสมควรจะต้องมาทำงานเก้าโมงเหรอค่ะ

มันก็สมควรนะคะ ที่ต้องมาเก้าโมงเพราะมันสมคร ..... แต่หวานอดคิดไม่ได้ว่ามันเกินไปไหม

แล้วหวานจะทำไงได้ นอกจากอดทน

ตั้งแต่หวานทำงานนี้ มีคนเสนองานใหม่มา สี่งานแล้วนะ แต่หวานไม่ไป เพราะอะไร ก็นั่นแหละ เพราะ ว่าอยากจะกัดฟันฝ่าฝันไปให้ได้

หวานต้องอดทนอีกสักเท่าไหร่ .......... ต้องอดทนอีกนานไหม แล้วเมื่อไหร่ พ่อหวานจะให้ขนของเข้าบ้าน ก็ไม่รู้ เดือนนี้ทำงานแทบตาย จะได้เงินเดือนสักเท่าไหร่กันเชียว ตัดสารพัดจะพัด ตอนนี้ สวัสดิการอาหารขนม ฟรี ก็งด ก็ไม่มีแล้วด้วย

อาศัยด้วยกาแฟ น้ำเปล่าและ โอวันติน

ทำไมคนอื่น ถึงได้เห็นแก่ตัวกันนัก .... ไม่คิดบ้างเหรอ ว่าหวานจะรู้สึกอย่างไง คิดอย่างไง

แล้วทำไมหวานต้องอดทนด้วย ทำไมๆๆๆๆ ไม่เข้าใจ ทำไม ไม่พูดออกไป ว่าเราไม่ชอบ เราคิดอย่างไง เขาจะรู้สึกตัวแล้วก็ ไม่ทำกับเราแบบนี้สักที

บล๊อกที่วันนั้นตั้งใจจะอัพ

02/05/2550

ออแพร์คืออะไร ? อ่านแล้วก็ยังงงๆ

กระพรวนน้อยเสียงใส เขาบอกว่า จะไปเลี้ยงเด็กที่เมืองนอก หวานสงสัยมานานแล้วตอนแรกนึกว่าเป็นญาติเขาเหรอ? กระพรวนเขาส่งหลังไมค์มาให้ไปดูบล๊อก อ่านแล้วก็ยังงงๆ พอดีเจอคำว่าออแพร์ เลยลองคลิกๆ แต่ยังงงๆ พอดีไปร้านหนังสือเช่า ได้หนังสือ โกอินเตอร์ แบบง่ายๆ สไตส์ออแพร์ อ่านแล้วก็อ๋อ เออน่าสนใจดีนะ เป็นพี่เลี้ยงเด็กต่างประเทศ แบบว่าอยากไปฝรั่งเศสตั้งนานแล้ว วันทำจัน-เสาร์ งานเลี้ยงเด็กชอบๆๆ หวานชอบเลี้ยงเด็ก กลายเป็นสร้างภาพนางงามไปซ่ะงั้น

หูย.. ถ้าได้ไปฝรั่งเศสเลี้ยงเด็กสักสองเดือน ได้ฟัดเด็กน่ารักๆ ได้เที่ยว แล้วได้ตังส์ด้วยนะ สุดยอดอ่ะ

แต่.... อีหวาน มึงพูดฝรั่งเศสได้เรอะ 5555 อังกิดพูดได้ก็ดำน้ำมาก ตอนนี้ไม่เรียนนานพูดไม่ได้ พูดอังกิดก็ไม่ได้ ฝรั่งเศสก็ไม่เคยเรียน แต่กระแดะอยากไปฝรั่งเศส ทุเรศตัวเองมั้งไหมเนี้ย

กระพรวนฯ เค้าชักอยากเป็นออแพรเหมือนกระพรวนแล้วจิ แต่ขอเขาศึกษาก่อนนะ ไม่รู้สิ กระพรวนเขาคงไม่ได้ออนเอ็มบ่อยๆ หรอก แต่ถ้าเมล์น้องไม่น่าจะพลาดนะ ไอ้ที่ขึ้นด้วย Y นะ มันออนตลอดเวลาเลยล่ะ มีไรก็หลังไมค์มาจะถึงกว่า

บางทีถ้าเขาเรียนจบ เขาอาจจะไม่ทำงานเลย ถ้าได้มีโอกาสได้เป็นออแพร์ คงอยากเป็นออแพร์ก่อน อยากฟัดเด็ก เอิ๊กๆ



เรื่องงาน ตรวจสอบ ตอนนี้เคลียร์ปัญหาตัวเองได้แล้ว แต่ว่า ... ดูเหมือนว่าคนอื่นไม่โอเค
เพื่อนบ่นสองวันมาติดๆ แล้ว หวาน กู เหนื่อยว่ะ กูอยากออกแระ เจ้านายแม่ง ชอบด่ากูจังเลย กูทนไม่ไหวแล้วนะโว๊ย หวานก็ได้แต่พูดว่า "เออ.. กูรู้ กูเข้าใจมึงนะ แต่คนอื่น (เจ้านาย) เขาไม่เข้าใจนี่หว่า"

คราวที่แล้วที่หวานบ่นๆ ตอนนี้ส่งงบไปแล้ว หลังจากที่คุยกับเจ้านาย ช่วงนี้น้ำขึ้น เจ้านายอารมณ์ดี มาได้สองวันแล้ว ก็ดูเหมือนว่าจะผ่านแล้ว ออกงบได้เรียบร้อย (มั้ง)

ตอนนี้ เหลือแต่งบก่อสร้างหวานคุยกับพี่เลี้ยง + ช่วงนี้ไม่มีตัวงบที่ไม่ค่อยซับซ้อน หวานก็เลยเป็นลูกมือช่วยตรวจกับพี่เลี้ยง พี่เลี้ยงก็บ่นว่ายากมาก งบก่อสร้างเนี้ย สุดๆ เอกสารมันก็เก็บไม่ค่อยเรียบร้อย ไม่ได้อยากดูถูกพวกก่อสร้าง แต่ก็เป็นเงี้ยกันทุกที ..ทำแบบผ่านๆ ไอ้คนทำบัญชีนะรู้ แต่คนตรวจ มันไม่เคยเห็นเอกสาร พอมาดู มาค้นมันก็ลำบาก

แล้วงบก่อสร้างยังต้องดูอะไรหลายๆ อย่าง ประกอบกัน แถมพี่เขาเคยทำงบก่อสร้างแค่ครั้งเดียว งานก็เลยช่วยกัน สองวันมานี้ หวานตรวจสุ่มค่าใช้จ่าย กับ สินทรัพย์ พวกค่าเสื่อม ต้องเปิดเอกสารที่เขาส่งมาให้ จริงๆ งานมันก็น่าเบื่อนะ แต่มีอะไรฮาๆ ไอ้บ.เนี้ย มันแนบโพยบอลมาด้วยอ่ะสิ

ตอนแรกหวานก็งงๆ แต่พอมานั่งดู อะไรว่ะ คู่ๆ มีปิดรับแทงด้วย พอมานั่งดู ถึงกับฮาแตก
โพยบอลจริงๆ ด้วย ไม่เชื่อลองดู



ช่วงนี้ฝนตกบ่อย ระวังสุขภาพกันด้วยเน้อ หวานถักผ้าผันคอเสร็จแล้ว สีเทาขนแกะ หุหุ



ซองมือถือจากไหมไดโซ สีจ๊มปู






คุณอ้วน หล่อมากมาย หวานชอบเรื่องอภิมหึมามหาเศรษฐีนะ ชอบคุณอ้วน สเตฟาน รถเมล์ก็ชอบ ขนาดตัวร้าย หวานยังชอบเลย ฝันดีก็ชอบ ยิ่งบิ๊ก (หรือไผ่ฟร่ะ) ยิ่งชอบ แต่พอเห็นหน้าแพนเค้ก หวานทำใจดูไม่ได้ทุกทีเลยอ่ะ ไม่ชอบแพนเค้ก ยอมรับนะว่าเรื่องนี้เขาเล่นดี แล้วก็สวยมากๆ แต่พอเห็นหน้าแพนเค้ก เปลี่ยนช่อง ทุกที ดูทุกฉากที่ไม่มีแพนเค้กอ่ะ ถ้าเรื่องนี้เปลี่ยนเป็นเชียร์ หรือ ว่านางเอกคนอื่นนะ เรื่องนี้คงเป็นละครสุดยอดในใจหวานไปเลย เรื่องก็สนุก ตัวละครก็ชอบทุกตัว แต่พอเป็นแพนเค้ก ไม่ไหวๆ ไม่ชอบผู้หญิงคนนี้อ่ะ ไม่ถูกชะตา หน้าก็บาน ยิ่งในบทเขาให้เล่นมีลูกอ้อนใสๆ นะ หวานดูเป็นกระแดะไปเลย ทั้งๆ ที่ก็เล่นดี แต่อาหารแช่แข็งไม่อร่อยจริงๆ ง่ะ อคติบังตามากมาย

บล๊อกวันนี้ เหมือนอัพสองวันติด ต่อไปจะโพสอวดของที่ ตามล่าของดีราคาถูกต่อล่ะ เดือนนี้ ชื้อนิดเดียว เพราะอยากเก็บเงิน ให้ครบหมื่น ไม่อยากเบียดเบียนเงินแม่นะ พอกลางเดือนทีไร ต้องขอแม่เพิ่มทู๊กที ขนาดทำงานพิเศษแล้วนะเนี้ย ยังได้น้อยนิดเดียว นี้ขนาดชื้อคสอ. น้อยแค่สองสามชิ้น เงินเดือนเหลือแค่ครึ่งเดียวเองอ่ะ

0.15 6 พ.ค. หวานคงอัพบล๊อกส่วนคสอ. ไม่ได้แล้วล่ะ หาบลูทูดไม่เจอ แล้วพ่อก็ทำ usb ของคอม เจ็งแล้วแล้ว เห็นวันนั้นโมโหเลย เอาไขควงกระแทกซ่ะ กรรมจริงๆ

ไม่อยากจะอดทนเลยนะ ...แต่รู้สึกว่า ไม่ไหวขึ้นทุกทีแล้ว ให้ตายเถอะ



Create Date : 05 พฤษภาคม 2550
Last Update : 6 พฤษภาคม 2550 0:17:22 น.
Counter : 659 Pageviews.

2 comments
  
อ่านแล้ว comment ไม่ออกเลยอะพี่หวาน

เข้มแข็งๆนะคะ

ถ้าพี่หวานสนใจเรื่องออแพร์ลองไปอ่าน blog นี้ดูสิคะ

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=boom&group=7

โดย: น้องผิง วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:12:50 น.
  
ใจเย็นค่ะ ชีวิตคนเราก็แบบนี้แหละค่ะ
เวลาเมื่อทุกข์ใจ มันก็มักจะเหมือนมีปัญหาทั้งหลายแหล่ประดังเข้ามาทีเดียว
พยายามปล่อยวางเถอะนะคะ ไปทำบุญครั้งใหญ่เลยก็ได้
จะได้สบายใจขึ้นมา
อยากให้คิดเสียว่า พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว กาลเวลาผันผ่านไปไวค่ะ อีกไม่นานทุกอย่างจะดีขึ้นเอง

เขียนมาตั้งนาน ไม่รู้คุณหวานรำคาญรึเปล่า ยังไงก็สู้ๆนะคะ จะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย: พี่เลี้ยงจำเป็น IP: 203.113.38.12 วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:28:41 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หวานใจนายโหด
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




add me!!plz~
Add to Google

ไม่สวยก็เซ็งเป็น


MY VIP Friend