เมษายน 2549

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
ทำไมต้องแอดมิดว่ะ ทำไมต้องแอดมิด
ตอนนี้ ไปทำงานพิเศษ เป็น พี่แนะนำน้อง ให้บูทแนะแนวการศึกษา


ตอนแรกที่ส่งใบสมัคร ก็ไม่คิดว่าเขาจะเลือกเรา เพราะเราเรียนม.รัฐที่ไม่ดัง แต่ผิดคาด เขากลับเลือกเรา ตอนที่เขาโทรมา แบบว่าดีใจมากๆๆตอนนั้นหลับอยู่ เขาก็โทรมาปลุก

คิดว่าที่เลือก คงเพราะเรียนคณะบัญชีมั้ง แต่ม.ดังๆ ก็สมัครเยอะนะ แต่เขาคัดมาก็เจอเราล่ะ ดีใจมากๆ เลย

พอไปถึง ตกใจมากๆ คือจุฬากับธรรมศาสตร์เยอะมากๆ เขาคัดจุฬา40 ธรรมศาสตร์40 อื่น ๆ 20 แบบว่าดีใจอ่ะ แล้วได้จับคู่กับสาวบัญชีม.ธ. ด้วยล่ะ เขาพึ่งสอบตรงติด ก็เลยอ่อนกว่าเรา เราก็เลยได้นั่งบูทเดียวกัน

ทำงานที่นี้ คือเขาจ้างมาคุย... คุยกับน้องม.6 อย่างเดียวเลย ถามว่างานมันสนุกไหม มันก็สนุก แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็เครียดมากๆ เลยนะ.. แล้วเมื่อวาน เขาเรียกตัวไปให้ขึ้นแนะนำน้องๆ บนเวที เกร็งมากๆ เลย เพราะว่า น้องคนที่เรียนม.ธ. เขาขึ้นไม่ได้ เพราะว่าไม่เคยเรียน แล้วเราขึ้นคนเดียว ไปอยู่กับ เศรษฐศาสตร์ ม.ธ. โคตรเกร็งอ่ะ พูดอะไรก็ระวังปากระวังคำทุกคำ เพราะเราจะพูดแรง เกินหน้าม.ธ. มันก็เสียหายอ่ะ ม.เขาดัง

(เห็นเขาบอกว่าเราหน้าเครียดมากๆ เหมือนจะร้องไห้.. คือแบบตอนนั้นใจสั่นมากๆ เพราะเขาอัดเก็บไว้ด้วย แต่ไม่วาย ขี้โม้เรื่องคะแนน ...)

เราจะไปแนะนำอะไรมันก็ยากเย็น เพราะบัญชีมันมีศัพท์เฉพาะเยอะ เขาถามว่าเรียนอะไรบ้าง บอกน้องว่า เทอมแรกพี่ก็เรียน เดบิต เครดิต ปรับปรุงรายการ ปิดบัญชี กลับรายการ งบทดลอง งบปรับปรุง งบกำไรขาดทุน แล้วก็กระดาษทำการ 10 ช่อง น้องเขาก็เอ๋ออ่ะ แบบว่า งง เราจะอธิบายแต่ละตัว มันก็ไม่ได้อ่ะ เราก็ต้องข้ามไป

แล้วไอ้เจ้าคนที่ถามนะ ก็ถามแต่คำถามแรงๆ เช่น จบไปทำอะไร (จบบัญชีจะไปทำนาเรอะ!!! ถึงทำนาก็ต้องใช้บัญชี) แล้วเหมือนเศรษฐศาสตร์ เขาข่มเราด้วยอ่ะ จริงๆ เขาคงไม่ได้ตั้งใจหรอก แต่เรานะ เกร็งมากๆ เลย
แล้วบัญชีของพี่ไม่มีโทเหรอค่ะ ไอ้เราก็นั่งอธิบาย.. ว่า เราสอบอะไรก็เรียนแบบนั้น ..มันก็ถามอยู่นั่นแหละ..

สรุปๆๆ ว่าตอบคำถามดี ใช่ได้ แบบว่าคนฟังไม่หมั่นไส้ ว่าเรียนม.รัฐไม่ดัง.. แล้วเหมือนโอ่.. ว่าม. กูเจ๋ง .. พยายามตอบกลางๆ ที่สุด จริงๆ ก็อยากโอ่หรอก แต่ว่า มันทำไม่ได้อ่ะ ติดม.ธ.

พอช่วงนี้นะ เริ่มไม่ค่อยอยากจะคุยอะไร ปัญหาที่เราเรียนม.ไม่ดังอย่างหนึ่งคือ เราแนะนำอะไร เขาก็ไม่เชื่อเราเท่าไหร่ ... เขาจะเชื่อถือในม.ดังๆ มากกว่า เอาเป็นว่าก็พยายามช่วยที่สุดตามหน้าที่

แล้วคุยไป มันไม่แคล้วคำถามเดิม ..ๆ
ที่เจอบ่อย ก็..
1. เก่งเลขอ่ะพี่ เขาแนะนำให้เรียนบัญชี

เราก็กุมขมับเลย ว่ามันได้เกี่ยวกันเลย ... อีน้อง... ไอ้ที่ควรจะเก่งก็คือ อังกฤษ เลขนะใช้เยอะสุดก็ * อัตราเสื่อม % ที่สำคัญคือเราต้อง ตบ เดบิตดับเครดิตให้เท่ากัน..น้องมันก็ไม่เข้าใจ

2. หนูอยากเรียนที่นี้ๆ ของ ม.ดัง
เราก็ไม่ว่าอะไร ก็ขอดูคะแนน ..... โอ้โห้... คือมีแบบพอลุ้น 50/50
บางคนยิ่งไม่มีลุ้นเลย ก็ต้องไปเรื่อยๆ ว่า 60/40 ทั้งที่มัน แค่ 70/30 ก็ยาก อ่ะ คือน้อเขาอยากเข้าเกษตร.. แล้วเกษตรก็ไม่ได้เข้าง่าย

บางคนก็หลงทางจริงๆ แบบว่ากำลังติดเพื่อน

เราพูดอะไร เขาก็ฟังครึ่งๆ ทั้งที่มันแบบว่าเหมาะกับเขามาก เจอเด็กคนหนึ่ง เลขสูงมากๆ เราก็เลยแนะว่า ให้เรียนสถิติ หรือไม่ก็สถิติประยุกต์ สายคณิตศาสตร์เป็นที่ต้องการของตลาดสูงมาๆ ไอ้ที่แอดมิดล่มเนี้ย เพราะนักสถิติทำงานชักช้า แล้วเขาก็ชอบสถิติ กับความน่าจะเป็นด้วยนะ ยิ่งเหมาะมากๆ เราบอกน้องลงไปเลย

ม.ดัง ๆ สายคณิตศาสตร์ คนเรียนน้อยตลาดต้องการเยอะ แล้วรับน้องไม่ตกงาน .. เราก็ให้เขาไปลองกรอกคะแนนทำแบบทดสอบ..เพื่อลองดู แต่เขาก็ไม่ทำ แบบว่าติดเพื่อน ขี้เกียจ ...

เราก็เฉยๆ บอกได้แค่ว่าลองไปทำมา แล้วถ้ายังไงก็ลองมาหาพี่ จนกว่างานมันปิด


บางเคสก็เหมือนเราตอนเอนท์ เลย คือชอบภาษาไทย แต่มันหาที่เรียนไม่ได้ เพราะ ไม่รู้จะเรียนที่ไหน คะแนนมันกลางๆ เป็นคำถามที่ ทุกวันนี้เราเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน

พอทำไปเรื่อยๆ มันก็สะสมความเครียดไปไม่รู้ตัวเหมือนกันนะ อย่างวันต้องขึ้นเวที พอกลับบ้านเครียดมากๆๆ คือ ทำไมฟร่ะ เพราะเรียนม.ไม่ดัง ก็เลย ต้องยอมให้ม.ดัง เขาเหนือกว่า
(แต่ในความเป็นจริงก็เป็นแบบนั้น ไม่งั้น เขาจะหมั่นไส้เอา)

คือพอหลังๆ เราเจอใครบอกว่าอยากเรียน ทำไมอยากเรียนบัญชี ถ้าตอบแล้วอึกอักๆๆ เราก็จะไล่ทีละประเด็น.. บางคนเขาก็ความตั้งใจแรงกล้าจริงๆ นะ.. หนูอยากเรียนอ่ะพี่.. จนเราแบบ... เฮ่อ.. น้องไม่เคยดูงบการเงิน ไม่เคยรู้ว่าเดบิตเครดิตเป็นอย่างไง แล้วถ้าถึงเวลาจริงๆ น้องจะอยากเรียนเหรอ... มันก็บอกว่าอยากเรียน สุดท้ายก็เออ อยากเรียนก็ลองลงดู..ไอ้นี้ก็ตรงๆไป ไม่มีจุดอ่อนให้จี้ 555+ ก็ดีนะ หนักแน่นดี

ที่จริงงานนี้ ทำฟรียังไหวเลยนะ คือแบบเราได้ความรู้ใหม่ๆ เยอะขึ้นมากๆ บางครั้งก็เหมือนช่วยคนไม่ให้เขาหลงทาง บางครั้งก็เหมือนทดแทนความผิดพลาดในอดีต บางทีน้องก็แนะแนวเราอีกต่างหาก

ตอนนี้คิดถึงพี่เศรษศาสตร์ที่ม.ธ. เขาน่ารักมากๆ เลย นิสัยดี แต่ไม่ค่อยได้คุยกัน แปลกนะ พอเรียนม. เขาจะคุยนิดๆ หน่อยแล้วก็เลิกแล้ว สังเกตมาหลายคนแล้ว แต่เขาน่ารักจริงๆ นิสัยดี หยิ่งนิดๆ พอตัว

ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเจอเคสอะไร





Create Date : 06 เมษายน 2549
Last Update : 6 เมษายน 2549 4:43:49 น.
Counter : 310 Pageviews.

3 comments
  
เราก็เป็นหนูทดลองแอดมิดรุ่นที่1 เหอๆๆ
โดย: Red XIII วันที่: 6 เมษายน 2549 เวลา:8:10:00 น.
  
ตามมาอ่านจากกระทู้ในห้องสวนลุม ที่คุณไปตอบไว้ ( เรื่องงานพิเศษ - แต่ผมไม่ได้มาหางานนะครับ เลยวัยไปแล้ว)

ตามมาเพราะชอบอ่านเรื่องของคนช่างคิด ใครที่ชอบคิดนู่นคิดนี่ เราได้รับรู้แล้วก็เหมือนเปิดมุมมองใหม่ๆให้เราหลายอย่าง

เรียนจบเมื่อไหร่ มาทำงานแล้วจะรู้ว่าเรื่องที่สำคัญที่สุดของคนทำงาน คือรู้จักคิด นี่แหละครับ

หวังว่าคุณคงมีเรื่องมาเขียนให้อ่านกันอีกนะครับ
โดย: รถเล็ก IP: 124.121.112.179 วันที่: 25 เมษายน 2549 เวลา:0:32:13 น.
  
อิจฉาเจ้าของบล๊อกจัง ได้ทำงานแบบนี้

เราอยากทำบ้างจัง

แต่รังสิตอะ อบายมุข ไม่ขนาดนั้นหรอกน้า ขอบอก 555+ เหน ในหว้ากอ อะ

สู้ๆนะ
โดย: London bridge is falling down วันที่: 25 เมษายน 2549 เวลา:23:58:15 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หวานใจนายโหด
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




add me!!plz~
Add to Google

ไม่สวยก็เซ็งเป็น


MY VIP Friend