รัตนกวีแห่งความรักและความคิดถึง จากบทกวีเมฆฑูต-บทเพลงเดือนเพ็ญ
 
เมฆทูต  (The Cloud Messenger) แต่งโดยรัตนกวีนามว่า กาลิทาส ในรัชสมัยพระเจ้าวิกรมาทิตย์ (พระเจ้าจันทรคุปต์) ของอินเดียซึ่งครองราชย์ระหว่าง .. ๙๑๘-๙๕๗
 
กาลิทาส กวีเอกชาวอินเดียได้ทุ่มเทจินตนาการพรรณนาถึงความใฝ่ฝันที่ชายมีต่อหญิงคนรัก ซึ่งเขาพยายามที่จะฝากรักไปให้โดยอาศัยเมฆเป็นสื่อ ในการพร่ำพรรณนาดังกล่าว ....โอ้! ดูราเมฆาพี่ข้าเอ๋ย กระไรเลยสบโฉลกโชคก่อนกี้ ปะงามปลอดยอดพธูผู้ภักดี ทุกวิถีเขตขัณฑ์ที่สัญจร พอล่องลอยคล้อยมามิช้าชัก จะพบพักตร์กาฬสินธุ์สายสมร เธอทอดกายทาบไผทใจรอนรอน แทบม้วยมรณ์คอยท่าสวามินทร์ .... รัตนกวี กาลิทาส รจนา กรุณา-เรืองอุไร กุศลาสัย แปล/ร้อยกรอง
 
เมฆทูต กล่าวถึงยักษ์ตนหนึ่งที่กระทำผิดโดยละเลยต่อหน้าที่จึงถูกท้าวกุเวรสั่งลงโทษ โดยเนรเทศให้ต้องพลัดพรากจากภรรยา และบ้านเมืองของตนจากบนเขาไกลาส ถูกส่งไปรับโทษทัณฑ์บนเขารามคีรีอย่างเดียวดาย มีกำหนดเวลา ปี
                 หลายเดือนผ่านไปจนล่วงเข้าสู่ฤดูฝน พื้นดินมีแต่ความเขียวชอุ่มและท้องฟ้าดารดาษด้วยกลุ่มเมฆ ยักษ์ซึ่งระทมทุกข์ อยู่ด้วยโทษทัณฑ์ที่ต้องพรากจากภรรยานั้น คิดหวังจะประคับประคองชีวิตของภรรยาสุดที่รักให้มีกำลังใจรอคอยสามีกลับไป   ยักษ์จึงได้เอ่ยปากขอร้องกลุ่มเมฆที่ลอยผ่านมา ขอให้เมฆช่วยเป็นทูตนำข่าวการยังมีชีวิตอยู่ของสามีไปบอกเล่าแก่ภรรยาผู้เป็นที่รัก พร้อมทั้งนำพาความวิปโยคของตนไปแจ้งให้ภรรยาทราบ
                 กาลนั้นยักษ์ได้บอกเล่าเส้นทางแก่เมฆ เริ่มต้นจากเขารามคีรีในตอนกลางของอนุทวีปและลอยสูงขึ้นไปทางเหนือ จนถึงเมืองอลกาบนเขาไกลาส
                 ยักษ์ได้พรรณนาความงดงามของธรรมชาติและสิ่งต่าง ที่เมฆจะได้พบเห็นระหว่างเส้นทางที่ลอยผ่านไป เช่น แม่น้ำ ลำธาร บุปผชาติ พฤกษา และนานาสัตว์ ซึ่งล้วนน่าอภิรมณ์ทั้งหมดทั้งมวล  แล้วต่อด้วยพรรณนาความน่ารื่นรมย์ของผู้คนในนครอลกา และความทุกข์ระทมผ่ายผอมของภรรยาผู้พรากจากสามี และยักษ์ยังได้ขอร้องเมฆให้ช่วยเป็นผู้ปลอบประโลมนางแทนตนด้วย
 
เพลงเดือนเพ็ญ หรือ เพลงคิดถึงบ้าน เขียนเนื้อร้องและทำนองโดย อัศนี พลจันทร (หรือที่รู้จักกันในนามปากกาว่า นายผี ... อัศนีแต่งเพลงนี้ขึ้น เพราะความรู้สึกคิดถึงบ้านของตัวเขาเอง
 
เพลง : เดือนเพ็ญ
เดือนเพ็ญสวยเย็นเห็นอร่าม
นภาแจ่มนวลดูงาม
เย็นชื่นหนอยามเมื่อลมพัดมา
แสงจันทร์นวลชวนใจข้า
คิดถึงถิ่นที่จากมา
คิดถึงท้องนาบ้านเรือนที่เคยเนาว์
เรไรร้องดังฟังว่า เสียงเจ้าที่คร่ำครวญหา
ลมเอ๋ยช่วยพากระซิบข้างกาย
ข้ายังคอยอยู่ไม่หน่าย
ไม่เลือนห่างจากเคลื่อนคลาย
คิดถึงมิวายเมื่อเราจากกัน
กองไฟ สุมความตามคอก คงยังไม่มอดดับดอก
จันทร์เอ๋ยช่วยบอกให้ลมช่วยเป่า
สุมไฟให้แรงเข้า พัดไล่ความเยือกเย็นหนาว
ให้พี่น้องเรานอนหลับอุ่นสบาย
ลมเอยช่วยเป็นสื่อให้ นำรักจากห้วงดวงใจ
ของข้านี้ไป บอกเขาน้ำนา
ให้เมืองไทยรู้ว่า
ไม่นานลูกที่จากลา จะไปซบหน้ากับอกแม่เอย




Create Date : 28 สิงหาคม 2555
Last Update : 28 สิงหาคม 2555 16:42:39 น.
Counter : 2155 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

surya21
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 50 คน [?]



New Comments
สิงหาคม 2555

 
 
 
2
9
14
19
21
26
31
 
 
All Blog