ดั่งสรวงสาป - มุตตา




คำโปรยจากสำนักพิมพ์

   โลกของพัตรพิมลล่มสลาย เมื่อเหตุการณ์พรากชีวิตของเธอไป ก่อนหน้างานแต่งงานเพียงไม่นาน ทว่าสรวงสวรรค์กลับส่งเธอเข้ามาอยู่ในร่างของผู้หญิงอีกคนผู้หญิง ที่ใครต่อใครก็รังเกียจและเกลียดชัง ไม่เว้นแม้แต่คนรักของเธอเอง ร่างใหม่ของพัตรพิมลเป็นลูกครึ่งชื่อ เพียรีน่า พิตรพิมล แม็คเดอร์มอท ลูกสาวมหาเศรษฐีชาวอเมริกัน ทั้งสองมีความเชื่อมโยงกันอย่างน่าประหลาด เพราะนอกจากจะมีชื่อเหมือนกันแล้ว ทั้งคู่ยังมีวันเดือนปีเกิดวันเดียวกัน และยังประสบเหตุให้ต้องสูญเสียชีวิตวันเดียวกันอีกด้วย ทว่าชีวิตในร่างของเพียรีน่า ทำให้พัตรพิมลได้พบกับเงื่อนงำบางอย่างในการตายของเธอและเพียรีน่า ดูเหมือนเพียรีน่าจะกุมความลับบางอย่างไว้ จนทำให้มีใครบางคนพยายามตามฆ่าเธอตลอดเวลา และผลสรุปการสอบสวนสาเหตุการตายของพัตรพิมลเองก็กลายเป็นการฆาตกรรม บุคคลใกล้ชิดของพัตรพิมลและเพียรีน่าล้วนมีพิรุธน่าสงสัย ไม่เว้นแม้แต่ดนย์ ว่าที่เจ้าบ่าวของพัตรพิมลเอง เหตุใดสวรรค์จึงให้พัตรพิมลฟื้นมาอยู่ในร่างของคนที่ถูกปองร้ายหมายฆ่าหรือสรวงสวรรค์ต้องการจะเล่นตลกกับชีวิตของเธออีกครั้ง

   "แล้วที่นี้คือที่ไหนกันล่ะค่ะ" เธอถามสิ่งที่ค้างคาในใจนับตั้งแต่ลืมตาขึ้น ทว่าอีกฝ่ายกลับยิ้มอ่อนโยน "ถามใจของเธอดู ประมวลความคิด แล้วจะได้คำตอบ" ลมหายใจของเธอสะดุด ไม่สิ เธอไม่ได้หายใจต่างหาก พัตรพิมลค่อยๆ ยกนิ้วชี้ขึ้นมา นิ้วของเธอ ทั่งร่างกายของเธอสั่นระริก เธอวางนิ้วเหนือริมฝีปากช้าๆ รอรับ "สิ่ง" ที่ยืนยันความมีชีวิตจากใต้จมูกของตัวเอง พลางภาวนาว่าอย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย ไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อยนิดหลุดลอดออกมา ไม่มีลมมากระทบนิ้วของเธอเลยแม้สักวูบหนึ่ง วูบเล็กๆ แผ่วเบาก็ไม่มี เธอกัดริมฝีปาก พยายามกล้ำกลืนความจริงตรงหน้าอย่างเจ็บปวดไม่จริง เธอยังไม่ตาย เธอไม่อยากตาย เธอยังไม่พร้อมเลยสักนิด


ความรู้สึกหลังอ่าน

   เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ลองหยิบงานเขียนของคุณมุตตา มาอ่านค่ะ ที่ลองหยิบมาอ่านเพราะคำโปรยหลังปกนี่ล่ะค่ะ เลยลองเสี่ยงดูว่าจะเป็นยังไงบ้าง โดยรวมแล้วถือว่าเขียนได้น่าติดตาม สำหรับพล๊อตที่ไม่ได้ใหม่มากแบบนี้ แต่ถือว่านักเขียนเอาอยู่ค่ะ รู้สึกอ่านแบบไม่ค่อยอยากจะปล่อยหนังสือเลยค่ะ ถึงแม้ว่าจะมีบางจุดที่รู้สึกว่า มิติของตัวละครพระเอก เหมือนน่าจะเล่นได้ลึกกว่านี้อีกนะ แต่อ่านแล้วก็ไม่ได้รู้สึกขัดมากค่ะ สำหรับนางเอกของเรื่อง โดยส่วนตัวคิดว่า ดูใส่ความพยายามในการให้พระเอกจำได้มากเกินไปหน่อย แต่ถ้าคิดอีกมุมหนึ่ง ก็เออ...เขา (พระเอก) คือคนที่กำลังจะแต่งงานด้วยในชีวิตของผู้หญิงที่ชื่อ พัตรพิมล

   โดยรวมถือว่าผ่านค่ะ จนพยายามหาเรื่องอื่นของคุณมุตตา มาอ่านค่ะ อยากรู้ว่าแนวการเขียนจะเหมือนเรื่องนี้มั้ย จะสนุกเหมือนเรื่องนี้มั้ย เพราะนักเขียนแต่ละคนมักจะมีกลิ่นอายความเป็นตัวเองแฝงอยู่ในแต่ละเรื่องอยู่แล้ว ไว้อ่านเรื่องอื่นของคุณมุตตาแล้วจะมาสรุปอีกทีค่ะ 

  ตอนอ่านนิยาย ได้ลองเปิดเพลงตามเรื่องคลอๆตามไปด้วย รู้สึกอิ่มเอม มีความสุขมากค่ะระหว่างอ่าน :)

   อ้อ เพิ่มเติม สุดท้ายค่ะ พออ่านเรื่องนี้จบ อยู่ๆก็คิดถึงนิยายอีกเรื่องที่พล็อตเดียวกัน คือ นางเอกมาอยู่ในอีกร่างที่เปรี้ยว ซ่าส์ คนรอบข้างไม่ชอบ คือเรื่อง "คือ...เธอ" ของคุณพิมลพัทธ์ ค่ะ (เดี๋ยวจะมารีวิวต่อค่ะ) ทั้งสองเรื่องนี้แม้จะพล็อตเรื่องเหมือนกัน แต่กลับทำได้ดีในคนละมุมค่ะ จนคิดว่า ถ้าเอาจุดดีคนละมุมมาผสมกันได้ จะได้นิยายเรื่องเข้มข้นเลยล่ะค่ะ




Create Date : 09 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2559 15:39:12 น.
Counter : 417 Pageviews.

2 comments
  
เราว่าเรื่องนี้เข้มข้น โดยเฉพาะช่วงเคลียร์ชีวิตของพัตรพิมล
แต่มาแผ่วปลายตอนจบไปหน่อยค่ะ
โดย: NickyOkawa วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:18:24:18 น.
  
@NickyOkawa เข้มข้นในช่วงแรกจริงๆค่ะ ในช่วงกลางถึงปลายเรื่องดันมีหลายเรื่องที่ค่อนข้างอ่อนไปหน่อย เช่น เรื่องพี่ชายนางเอก เรื่องพระเอก เป็นต้น เลยคิดว่าความเข้มข้นเด่นคนละมุมกับเรื่อง คือ...เธอ ในแบบที่ถ้าเอาส่วนที่เข้มข้มมาผสมกัน เรื่องคงเข้มข้นได้มากกว่านี้ค่ะ
โดย: SunnySundae (สมาชิกหมายเลข 3453578 ) วันที่: 12 ธันวาคม 2559 เวลา:22:46:06 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 3453578
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Love Reading the Novels
Love Trekking
Love Cosmetics
พฤศจิกายน 2559

 
 
1
2
3
5
6
8
10
12
13
15
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog