สิงหาคม 2555

 
 
 
1
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
เรียนร่วมสำนัก รักเหมือนร่วมแม่... รับน้องข้ามฟาก

27 ก.ค. - 28 ก.ค. 2555

 

Hail!  Hail!  The  gang's all here.

What the hell do we care. What the hell do we care. La!

Hail!  Hail!  The  gang's all here.

What the hell do we care. What the hell do we care. Now!

 

               จำไม่ได้ว่าเมื่อหลายวันก่อนร้องเพลงข้างบนไปกี่รอบ   แต่เล่นเอาเสียงหายไปเกือบอาทิตย์เลยทีเดียว (แล้วไง...   what the hell do we care  เนอะ ^ ^)  และแล้วหลังจากที่รอมาน้าน... นาน...  ในที่สุดก็ได้ข้ามฟากมาเป็นลูกศิริราชเต็มตัวแล้ว  เย้ๆๆๆ 

 

               คนส่วนใหญ่รู้ว่าศิริราชมีรับน้องข้ามฟาก  แต่น้อยคนที่รู้ว่า... กว่าเด็กปีสองอย่างซุยจะได้ข้ามฟาก  ต้องผ่านอะไรมาบ้าง T^T  ท.ทหารไปฝึกความอดทนที่ชายแดน  นศพ.ศิริราชก็ต้องผ่านการไปฝึกความอดทนในห้องอบรมเหมือนกัน!

 

      เคยได้ยิน"อบรม"ก่อนรับน้องข้ามฟากกันมาบ้างหรือเปล่าเอ่ย?

 

              มันคือยุทธวิถีจับปูใส่กระด้ง  เปลี่ยนลิงเปลี่ยนค่างอย่างซุยให้กลายเป็นผู้เป็นคนขึ้นมานั่นเอง  555+  ไม่จับปูใส่กระด้งยังไงไหว  เอาไอ้พวกไฮเปอร์อยู่นิ่งไม่ค่อยเป็นมาบังคับให้นั่งเฉยๆเป็นชั่วโมงๆ  ขอย้ำว่านั่งนิ่งๆจริงๆ! ห้ามหลับ  ห้ามสัปหงก  ห้ามยุกยิก ห้ามลุกไปเข้าห้องน้ำ ห้ามเสยผม แกะโน่น เกานี่ ห้าม!!!~ 

 

              แล้วกว่าจะได้มีสิทธิ์ไปนั่งอบรมนี่ก็ไม่ง่ายนะ  ผมเผ้าต้องเก็บให้เรียบร้อย  เอาให้เนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า  ผมต้องดำ (ไม่ดำก็จงไปย้อมให้ดำซะ!)  รองเท้าดำ  นาฬิกากับแว่นก็ยังต้องเป็นสีเข้ม(ไม่โดนไล่ให้ไปถอดก็อาจจะโดนเล่น)  เพื่อนผู้ชายหลายคนยอมกลับไปหัวเกรียนเหมือนสมัยม.ปลายเพื่อให้ผ่านอบรม  ส่วนสาวๆ...  แต่ละคนเปิดเหม่งงี้  อื้อหือ...  แสบตากันเลยทีเดียว 555  >~< 

 

     อบรมปีซุยโดนนั่งไปตั้งแต่สามโมงกว่าๆยันตีสามครึ่ง  T^T

 

               ซุยนั่งจนรากงอกข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา  ไฟบนเพดานก็ส่องเข้าตาจนแสบไปหมด  วิวรอบๆงี้กลายเป็นฝ้ามัวๆไปหมดเลย  แต่ก้มหน้าหลบไฟไม่ได้เดี๋ยวพี่ๆหาว่าไร้มารยาทไม่มองหน้าคนพูด  แถมยังมีเหม่งแต่ละคนสะท้อนแสงไฟอีก  โห... เพื่อนบางคนโดนดาเมจเข้าไปนี่ถึงกับล้มไปกองทั้งเก้าอี้อะ 555  (โอ๋ๆ  ล้อเล่นน้า ไม่ล้อแระๆ  ^0^ แต่เรื่องล้มไปกองนี่ของจริงนะ ตรงหน้าซุยเลย ตกใจแทบตาย)  PS. แต่พี่ๆเค้าดูแลดีนะ

 

 

               พี่ๆบอกว่า "พี่รู้... พวกพี่พูดอะไรไปวันนี้น้องๆก็จำไม่ได้หรอก  สติมันเริ่มจะไม่อยู่กับตัวแล้ว..." เง้อ... อยากจะเถียงขาดใจว่าไม่จริงน้า ประเด็นหลักๆจำได้หมด  แต่อย่าถามประเด็นย่อยนะ หุหุ

 

               จบจากอบรมใหญ่  ก็มีข้าวต้มมาแจกให้บรรดาลิงน้อยผู้หิวโหยโซ้ย&กระซวกประทังชีวิต  แล้วแต่ละคนก็รีบขึ้นไปหลับเพราะเรียกอีกทีตอนตีห้า (ฮะ...เฮ้ย~  ได้ข่าวว่าเสร็จอบรมตอนตีสามครึ่ง! O[]0)  ใครหลับบ้างไม่รู้อะ  แต่ที่แน่ๆซุยนอนไม่หลับ  T^T  

 

               ตอนเช้าเสร็จจากใส่บาตรเพื่อความเป็นสิริมงคล  ก็มาถึง... แถ่น แทน แถ๊นนน~  รายการข้ามฟากครับพี่น้อง ฮิ้ววว~ 

 

               "เมื่อก้าวขึ้นท่า...  เจ้ากับข้าพี่น้องกัน"

 

 

                คณบดีมายืนรอรับที่ท่าน้ำศิริราช  เพื่อนซุยบางคนขอกอดคณบดีด้วยเหอะ -[]-  ข้ามฟากมาเสร็จก็มีพี่ๆหลายรุ่นมารอรับ  อ๊ากกก... ซุยเฮลจนเสียงหลงอะ  ผ่านด่านพี่แต่ละรุ่นมาได้ก็ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย...  เวลากิน! 555  ล้อเล่นน่า...  ล้อเล่น  ^ ^  ไม่ใช่สักหน่อย  ถึงเกี๊ยวทอดจะอร่อยมากก็เหอะ  พี่ซีเนียร์มาเช็ดหน้าอันมอมแมมสุโค่ยให้ก่อนไปปฏิญาณตนต่อหน้าพระบรมราชชนกต่างหาก

 

ขอไม่โฟกัสบรรดานศพ.ละกัน  เดี๋ยวทุกคนเขิน >-<  อิอิ 

              

 

               หลังจากนั้นก็เป็นพิธีบายศรีสู่ขวัญ  แล้วก็กิจกรรมรับน้องตามปกติ  แต่ตอนเลี้ยงรับน้องช่วงดึกนี่แอบประทับใจนิดนึง  คือพี่เค้าแจกถุงใหญ่ๆมาให้ใบหนึ่งอะ  ตอนแรกก็งงว่าให้มาทำไม?  มาถึงโต๊ะปุ๊บ พี่รหัสก็จาระไนให้ฟังว่า  "อ๋อ...  เดี๋ยวเค้าจะมีแลกของของพวกพี่ปี 3 ให้น้องกันอะ"  O.0  ถึงเวลาพี่ๆปี 3 ก็พาน้องเดินถือถุงตามต้อยๆๆ  เจอหน้าใคร  พี่ก็พาแนะนำตัวแล้วก็แลกของกัน  คล้ายกับเล่น Trick or Treat ช่วงฮัลโลวีนเลยอ่า  ของเต็มถุงซานต้าเลย  >-<  ปากกานี่...  อื้อหือ...  ใช้จนจบปีหกก็ใช้ไม่หมดอะ (ถึงจะใช้หมดหนึ่งด้ามต่อการสอบครั้งหนึ่งก็เหอะ  = =;;)

 

 

ส่วนอันข้างล่างนี้เฉพาะของพี่รหัสให้  หุหุ  ^ ^

 

อันนี้... พี่ซีเนียร์ช่วยกันทำให้  ได้ทุกคน

 

              ดึกๆ...  สายอื่นเค้าไปเข้มข้นกันต่อ (อันนี้รู้กันว่าหมายถึงอะไร)  สายซุยแหลก... แหวกสะบัด  พากันไปนั่งกินไอติมหน้าลานพระบิดา  555

         

               เป็นความทรงจำที่ดีมากๆเลยแหละ ^ ^  อบอุ่น... ประทับใจ...  ขำเพื่อนๆหลายคนที่ไปเข้มข้นกันมาอะ  แต่ไม่ต้องห่วงเลยจริงๆ  พี่ๆดูแลดีมาก...  ส่งถึงที่นอน  น้องไม่ถึงเตียงพี่ไม่ยอมกลับ  ประทับใจขนาดนี้เลยต้องขอบันทึกเอาไว้นิดนึงเอาไว้กลับมาอ่านรำลึกความหลังตอนแก่นะฮ้า~

 

"ศิริราช...  เรียนร่วมสำนึก  รักเหมือนร่วมแม่"

Hail!  Hail!  The  gang's all here.

What the hell do we care. What the hell do we care...

 

ขอสามคำ  "เค้า-ภูมิใจ-มาก"  (^ ^)V

 




Create Date : 02 สิงหาคม 2555
Last Update : 11 สิงหาคม 2555 3:03:50 น.
Counter : 1630 Pageviews.

2 comments
  
เป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่เราจะจดจำไปตลอดชีวิตค่ะ
โดย: น้ำเคียงดิน วันที่: 4 สิงหาคม 2555 เวลา:21:46:07 น.
  
ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันค่ะ

ตอนนี้น้อง เรียนปี 1 บัญชี เกษตร ศรีราชาค่ะ น้องน่าจะห่างจากซุย 2 รุ่นมัง

ดีใจที่เห็นไอคอนโรงเรียนเก่าแล้วคิดถึง น้าเองก็ปลื้มกับโรงเรียนนี้นะ
โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 7 กรกฎาคม 2556 เวลา:11:00:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ซุยแหลก
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เป็นเพียงมนุษย์หัวไม้ขีดไฟตัวเล็กที่อยากมี
พื้นที่เล็กๆไว้แบ่งปันรอยยิ้ม น้ำตา เวลา
ความทรงจำ... ที่ต่อให้เลวร้ายแค่ไหน ฉันก็เชื่อ
ว่าสักวันฉันจะกลับมาหาพื้นที่เล็กๆแห่งนี้และ
พร้อมจะยิ้มไปกับมันได้ เพราะแม้อนาคตและ
ปัจจุบันจะสำคัญ แต่สำหรับฉันอดีตก็มีค่าในตัว
ของมันเองเสมอ

I moved on... You moved on...
We made choices...
and you can't just turn back time.