Image hosting by Photobucket

Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
22 กุมภาพันธ์ 2553
 
All Blogs
 
จิตฟุ้ง...


ในความนิ่งที่เงียบงัน
ฉันคอยเตือนตัวเองเสมอ
ให้ชินและยอมรับกับมัน
สิ่งที่จะเกิดขึ้นในกาลข้างหน้า
มันล้วนแต่มาจากการตัดสินใจของตัวเองทั้งสิ้น
ไม่มีใครที่จะบังคับจิตใจเราได้

จินตนาการที่ไม่มีทีสิ้นสุด
สำนึกที่เฝ้าเรียกหา...จุดยืนในชีวิต
ที่ตัวเองจะยืนได้อย่างมั่นคง

ชีวิตการแต่งงาน หรือการสร้างครอบครัว
มันไม่ได้เป็นสิ่งยืนยันถึงความมั่นคงในชีวิต
ให้กับใครๆ .....
เพราะทุกสิ่งอย่างมันจะก่อเกิดได้เสมอ
โดยที่เราไม่สามารถจะรู้ได้ล่วงหน้า

เพราะเราต่างก็ไม่รู้ว่า.........เส้นทางข้างหน้าที่จะก้าวเดิน
จะมีอุปสรรคหรือขวากหนามอะไรบ้าง
อาจมีบ้างที่จะพบเจอชีวิตที่สวยงาม
แต่เราจะสามารถมั่นใจได้เต็มร้อยรึ
...ว่ามันจะไม่มีสิ่งใดแอบแฝงหรือเคลือบแคลง

ฉันพยายามแล้ว...ที่จะไม่มองโลกในแง่ร้าย
แต่...ฉันเองก็ไม่อยากจะมองอะไรในแง่ดีเกินไปเช่นกัน
การที่เราพยายามที่จะเดินเส้นทางสายกลาง
มันไม่ใช่เรื่องง่ายนัก
เพราะบางทีจุดหักเหของชีวิต
มันมักเกิดขึ้นได้เสมอ...โดยที่เราอาจไม่รู้ตัว

และไม่มีใครบอกเราได้หรอกว่า
ทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไร
แม้แต่ตัวเราเองก็มิอาจคาดเดาได้
นอกจากเรา...เราเองนั้นแหละ
ที่ต้องค้นหาและเรียนรู้กับเส้นทางเหล่านั้นด้วยตัวเอง

.............เคยคิดบ้างมั้ยว่า
หลายสิ่งหลายอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ทั้งที่น่าจดจำและอยากลืมเลือน
แต่บางสิ่งก็ยากที่จะลืมเลือน
แม้ต้องการอยากให้มันลบหายไป

สิ่งใดเล่าที่ต้องการอย่างแท้จริง
และยังมีสิ่งใดเล่าที่อยากจะทำ...แล้วยังไม่ได้ทำ

ฉันรู้ดีว่า...ชีวิตคนเรามันไม่ได้ยาวนัก
แต่ใครจะรู้ได้ว่าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับชีวิต
ไม่มีใครสามารถกำหนดการณ์ข้างหน้าได้
ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งใดจะเกิดในวันพรุ่ง

ทุกคนต่างก็ต้องดำเนินชีวิตไปตามหนทาง
หนทางชีวิตของแต่ละคน
สิ่งที่เราเลือกเดินบนเส้นทางนั้น

ฉะนั้น...อย่ามัวช้าอยู่เลย
อย่าหยุดนิ่ง...หรือรอให้เวลาผ่านเลย
โดยที่ยังไม่ได้ลองทำอะไร...ทั้งที่ใจอยากทำ
และแล้วก็ต้องมานั่งเสียใจและเสียดายภายหลัง

ชีวิตคนเรายังมีอะไรให้ต้องเรียนรู้อีกเยอะ
จนกว่าชีวิตจะหาไม่

สู้ต่อไปมนุษยชาติ




ลป. ออกตัวไว้ก่อน...ว่าไม่ได้มีปัญหาอะไรในชีวิต
แต่ที่เขียนออกมาเพียงเพราะแค่อยากเขียน
ไปตามอารมณ์ที่กำลังเพลิดพริ้ว...ก็เท่านั้น





Photobucket



Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 22 กุมภาพันธ์ 2553 1:58:10 น. 7 comments
Counter : 618 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ เข้ามาเยี่ยมชมบล๊อก แล้วก็ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันนะคะ

ขออนุญาตประชาสัมพันธ์ทุนด้วยค่ะ

ทุนเรียนฟรี 1 ปี พร้อมที่พักระหว่างเรียน IELTS-EFL / PreMaster @Cambridge, UK รวม 30 ทุน

ถ้าผู้ได้ทุนเป็นนักเรียน โรงเรียนจะได้รับเงินบริจาค จากวิทยาลัย 10000 บาท ต่อนักเรียน 1 คนด้วยค่ะ

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่

Mrs Rachinya Wilson,
International Director & Scholarship Coordinator
Cambridge Seminars Tutorial College
143-147 Newmarket Roead,
Cambridge, CB5 8HA
UK

Tel 00 44 1223 313 464
00 44 1223 300 123
00 44 7940 589 077

E mail camsem@hotmail.co.uk
rachinya@camsem.co.uk
rachinya.wilson@cambridgesemainars.co.uk

Websites: http://www.cambridgeSTcollege.com
http://www.camsem.co.uk
http://www.cambridgeseminars.co.uk

หรือ ติดตามเอกสารประชาสัมพันธ์ทุนนี้ได้ที่สถานศึกษา หน่วยงานราชการทุกแห่งที่สังกัด กรมสามัญการศึกษา สำนักงานการศึกษาเอกชน กรมอาชีวศึกษา สกอ และ กพ

หรือ ติดตามได้ในบล๊อกนะคะ

กรุณาช่วยบอกต่อทุกคนที่รู้จักเพื่อเป็นวิทยาทานด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

ปล แอบน่ารักตอนที่ออกตัวตอนจบนี่แหละค่ะ


โดย: mookyja วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:2:45:54 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแจน

อ่านยังไม่จบก็คิดอยู่เหมือนกัน ว่าอย่างคุณแจนไม่น่ามีปัญหาอะไร....เพราะถ้ามีก็คงบ่นไปแล้ว เหมือนเรื่องป้าชั้นบนที่ซักผ้าตอนตีสองตีสาม จนต้องเอาไม้กระทุ้งเพดาน....ฮ่า ฮ่า(จำแม่นมั้ย)

แอ๊กก็เป็นนะคุณแจน บางอารมณ์นึกอยากเขียนอะไรขึ้นมา โดยที่มันมีบางสิ่งบางอย่างมาบิ้วเรา เช่นสังคมรอบข้าง หรือชีวิตของคนที่อยู่รอบๆเรา เพื่อจะถ่ายทอดความรู้สึกของเราตอนนั้นๆ....ทั้งๆที่ไม่ใช่คนชอบเขียน แต่ตอนนั้นมันอยากเขียนจริงๆ ไม่รู้คุณแจนกำลังเป็นแบบนี้รึเปล่า

ว่าแต่ทำไมนอนดึกจังคะ หรือว่าตื่นแล้ว

อากาศเย็นๆแบบนี้นอนเยอะๆ และรักษาสุขภาพด้วยนะคุณแจน


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:2:52:22 น.  

 
นั่นสิป้าแจ้น ..เพราะด้วยอะไรมันไม่แน่นอน
แบบนี้ล่ะมันเลยทำให้เราไม่รู้ และเมื่อไม่รู้
มันเลยทำให้กังวล .. และคิดมาก ซึ่งถือว่า
เป็นเรื่องธรรมดาอย่างที่สุดเลยล่ะจ้ะ

อ่านไปแล้วก็นึกตามไปทีละจุด ...
ทุกอย่างมันไม่แน่นอนจริงๆ เน๊าะแต่ว่า
จะคิดมากทำไม ทำทุกอย่างให้มันโอเคทุกวัน
เต็มที่กับมัน ไม่ว่าจะยังไงเชื่อว่า .. เราคงพอใจ
กับมันได้บ้างนิดๆ หน่อยๆ ได้ล่ะเน๊าะ

คนข้างบนจำได้ดีจริงๆ เรื่องไม้กระทุ้งฝ้า
แบบนี้เค้าเรียกว่า "แฟนพันธุ์แท้" จ้ะ


โดย: JewNid วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:46:44 น.  

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:12:03:49 น.  

 


เป็นอารมณ์เพลิดพริ้ว
ที่ให้แง่คิดมากเลยค่ะคุณแจน





โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:19:18 น.  

 
คุณแจน บอกแล้วไงคะว่าอะไรที่เกี่ยวกับญี่ปุ่นแอ๊กจะจำแม่น แล้วยิ่งบล๊อกที่คุยถูกคอยิ่งจำเข้าไปอีก

ก็คุณแจนอยู่ญี่ปุ่นนี่ คนที่อยู่ที่ไหนก็มักจะคิดว่าจะไปเที่ยวเมื่อไหร่ก็ได้ ก็เลยไม่จำเป็นต้องรีบเที่ยวให้ทั่วไงคะ แต่แอ๊กนานๆจะมีโอกาสได้ไป ดังนั้นอย่าเสียเวลา ที่ไหนไปได้ต้องไปให้หมด....ค่าตั๋ว ค่ากิน ค่าที่พัก ค่ารถมั้นแพ๊งงงงงงง

เหมือนตอนแอ๊กกลับไปไทยรอบนี้ เจอรุ่นพี่ที่เคยรู้จักคนนึง ไม่ได้เจอกันนานเกือบยี่สิบปี ก็เลยคุยซักประวัติกัน พอแกรู้ว่าตอนนี้แอ๊กอยู่อิตาลี่ แกก็บอกว่าผมชอบประเทศนี้นะ ล่าสุดไปเมืองนี้ๆๆๆมา ไปกินไอ้นั่น ซื้อไอ้นี่กลับมา....แบบว่างงค่ะ ไอ้เมืองและอาหารที่เค้าว่าแอ๊กยังไม่รู้จักเลย

เค้าถึงว่าใกล้เกลือกินด่างไงคุณแจน

อยู่ญี่ปุ่นกลัวหน้าไม่เด้งไม่ผ่องทำไมคะ ครีมแต่ละตัวเทพมหาเทวีทั้งนั้น ทุกวันนี้ครีมช่วยชีวิตแอ๊กก็ยังต้องใช้ของญีปุ่นเลย แถมต้องตุนไว้ด้วย เพราะหาซื้อยากเย็นจริงๆ....พูดแล้วก็อิจฉาคนอยู่ญี่ปุ่นจริงจริ๊งงงง

เทคแคร์นะคะ อย่านอนดึกมากเด้อค่ะ


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:1:54:53 น.  

 
ตอนนี้ป้าแจ้นคงไม่มีจิตฟุ้งแล้วน๊า
...


หลับเป็นยังไงบ้างจ้ะ .. คุยกันตลอดแต่ก็ยัง
อยากรู้อ่ะ ฮ่าๆ ผิดไม๊ที่อยากรู้ 55+


โดย: JewNid วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:10:36:45 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

jan_tanoshii
Location :
Japan Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







If you never talk to strangers, you'll never meet anyone.


ถ้าจะฝากข้อความถึงกัน รบกวนหลังไมค์นะคะ
เพราะถ้าฝากไว้ในกระทู้เก่าจะไม่ได้เข้าไปดูค่ะ


ตัวตน
ลึกร้าย
สะท้อน
หลายอักษร
เร้นความรู้สึก
ใส
หยาบฤาละเอียด
อยู่ใต้จิตใจ
ใต้สำนึกใคร
ลืมใคร่ครวญ
(จาก...พราย)



counter
counter
:ย้อนรอยบล็อกเก่า:
::ย้อนรอย ใบไม้เปลี่ยนสี@Shinjiku Gyoen::
::ย้อนรอย ท่าเรือ Osanbashi ๒๐ พ.ย. ๕๓ ::
::...กับอีกวันของฤดูใบไม้ร่วง::
::เดินเล่นชิวๆ ชมวิว (ใบไม้เปลี่ยนสี) ใกล้บ้าน (2)::
::เดินเล่นชิวๆ ชมวิวใบไม้เปลี่ยนสีใกล้บ้าน (1)::
::ออนเซนร้อนๆ ในหน้าร้อนของวันฟ้าใส ตอนจบ::
::ออนเซนร้อนๆ ในหน้าร้อนของวันฟ้าใส::
::รวมมิตรอาหารร้านมิโซะระ (2)::
::รวมมิตรอาหารร้านมิโซะระ (1)::
::อิซาคายะร้านใหม่ที่ไปลิ้มลองแถว Kamioooka::
::Yamashita Park & Minatomirai at Yokohama::
::ความรักและความผูกพันที่จะอยู่ในความทรงจำตลอดไป::
::ด้วยรักและอาลัย ลูกชายตัวเล็กสี่ขาของบ้านเรา::
::Harbor View Park (Minato-no-mieru-oka-koen)::
::Yamate Italian Garden "Diplomat's House"::
::แสร้งว่า::
::ดอกไม้...ในมุมที่(เลือก)มอง::
::อาหารญี่ปุ่นร้าน Kichijo Dining::
::อาหารจีน คอร์สหูฉลาม::
:: Teppanyaki 鉄板焼き::
::เซตอาหารร้าน Misora และคานินะเบะ(หม้อไฟปู)::
::เมื่อตะวันจะลับฟ้า พรุ่งนี้ใกล้จะมาถึง....::
::จิตฟุ้ง...::
::แพล่ม รำพัน รำลึก::
::ตะลอนเที่ยวลาสเวกัส ตอนที่ 4::
::ตะลอนเที่ยวลาสเวกัส ตอนที่ 3::
::ตะลอนเที่ยวลาสเวกัส ตอนที่ 2::
::ตะลอนเที่ยวลาสเวกัส ตอนที่ 1::
::ย้อนรอย...ใบไม้เปลี่ยนสีที่เกียวโต ตอนที่ 3::
::ย้อนรอย...ใบไม้เปลี่ยนสีที่เกียวโต ตอนที่ 2::
::ย้อนรอย...ใบไม้เปลี่ยนสีที่เกียวโต ตอนที่ 1::
::ใบไม้เปลี่ยนสีที่ Katsunuma จังหวัดYamanashi::
::บรรยากาศแถว Minatomirai ยามค่ำคืน...ที่เก่า เวลาใหม่กับกล้องใหม่::
::There is a difference between knowing the path and walking the path ::
Friends' blogs
[Add jan_tanoshii's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.