มกราคม 2560

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
 
27 มกราคม 2560
ความรัก


เรืองมีอยู่ว่า เมื่อตอน ม.4 ตัวผมเองเป็นนักเรียนธรรมดา วันนึง ได้เข้าวงโย แล้วได้ถูกชักชวนเข้า วงโย ผมก็เข้า และตอนนั้น ผมได้เจอผู้หญิงคนนึง เข้าเป็นลูกสาวของอาจานย์ผู้สอน เรา 2 คนแอบคบกันมาโดยตลอด จน ขึ้นมหาลัย เธอติดมหาลัยระดับประเทศ แต่ตัวผมเองนั้นเป็นคนเรียนไม่เก่ง ไม่ติดอะไรเลย ผมเลยไปสมัครมหาลัยเอกชน เพือที่จะอยู่ด้วยกัน เพราะเราทั้งคู่เป็นเด็กต่างจังหวัด เราไปๆมาๆ หากันตลอด จน เธอเรียนจบ ปี 4 แต่ผม ยังเรียนไม่จบ เลยต้องเรียนต่อ แต่เธอ นั้นยังคงอยู่กับผมรักผม ไม่เคยว่าผมไม่เคยด่าผม ไม่เคยแม้กระทั้งพูดคำหยาบใส่  ในเวลานั้นเธอได้ทุนไปเรียนเมืองนอกพอดี 1 ปี ผมไปเจอพ่อแม่เธอ แล้วคำนึงที่ทำให้ผมนั้นรู้สึกเปลียนใจทันที่ เพราะระยะเวลาที่เราคบกัน พ่อแม่เธอจะพูดเสมอว่าเป็นเพือนกันดีแล้ว ผมยังไม่มีอะไรเลย คำพวกนี้ มันทำให้ผมคิด กดดันทุกอย่าง การที่เราคบกันมันผิดมากหลอ  ผมเป็นคนไม่มีอนาคต เป็นคนไม่เอาไหน พ่อแม่เค้าก็ไม่ค่อยชอบผม หรือพูดง่ายๆใครก็ได้ที่ไม่ใช่ผม จนกระทั้งวันนึง มีผู้หญิงอีกคนนึงเข้ามาในชีวิตผม ผมเกิดความรังเรไปหาอีกคนนึง ผมเลยตัดสินใจเลิกกับเธอ ทั้งๆที่ผมนั้นยังรักเธอมาก สุดหัวใจผม เพราะผมไม่อยากให้เธอนั้นมาเสียเวลา เสียใจกับคนอย่างผม  เธอเคยถามผมหลายๆอย่าง แต่ผมนั้นโกหกต่างๆนาๆ เพือให้เธอนั้นตัดใจจากผม(แน่นอนผมทำให้ผู้หญิงเสียใจทั้ง 2 คน) แต่คบไม่นาน ก็เลิกกันเพราะเธอคนนั้น เทียวกลางคืนตลอดเวลา วันนึงผมดูเฟสของเธอ แล้วรู้ว่าเธอนั้นมีแฟนใหม่แล้วเจอกันที่เมืองนอก ผมใจสลาย มีหลายอย่างอยากบอกกับเธอ มีหลายอย่างที่อยากทำ แต่มันเป็นไปไม่ได้แล้ว ในเวลาที่เราคบกันนั้น 7 ปี ผมเลยทำได้แค่ยินดีกับเธอ จนตอนนี้ผมเจอผู้หญิงอีกคนนึง แล้วเรามีลูกแต่งงานกัน (แต่ทุกอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิด เพราะเหมือนผมนั้นหลอกตัวเองว่าจะมีใครมาแทนที่เธอคนนั้นได้ เราทะเลอะกันทุกวัน จนถึงวันนี้ ผมรู้ดีใจผมไม่ได้รักคนนี้จิงๆ) แล้ววันนี้ผมได้ดูเฟสของเธอ แน่นอน ผมคิดถึงเธอมาก แต่ผมก็ต้องคิดถึง ลูกผมทุกที เพือให้ลืมเรืองของเธอให้ได้ แต่ผมยิ่งพยามลืมมากเท่าไร มันก็ยิ่งจำมากเท่านั้น ยิ่งคิดถึงมากขึ้น ฝันก็ยังฝันถึงอยู่ จนวันนึง ผมได้คุยกับน้องผม น้องผมบอกว่า พี่รู้มัย ว่าพี่เค้าอะ รอพี่มา 1ปีเลยนะก่อนที่เค้าจะตัดสินใจมีคนอืน ผมนี้น้ำตาไหล "ทำมัยล่ะทำมัยถึงไม่บอกกัน ว่ายังรักกันอยู่มากแค่นั้น!!!!!!" ผมเลยโทรไปหาเธอ แต่เธอพูดว่า เรืองของเรา เราไม่เคยคิดอะไรแล้วมันเป็นเรืองอดีต เค้ารักแฟนเค้ามาก คำที่เธอเคยพูดกับผม มันลอยขึ้นมา "เราจะรักกันตลอดไป เค้าจะไม่มีวันมีคนอืนหรือเลิกกันไปแล้วก็ตาม" ผมเข้าใจว่าผมมีลูกแล้ว แต่ ใจผมนั้นไม่เคยสงบเลยสักวัน ไม่มีวันไหนที่จะไม่คิดถึงเธอ ไม่มีวันไหนที่จะไม่รักเธอเลย บางครั้งก็อยากจะบอกเธอว่าผมเจออะไรที่พ่อแม่เค้าทำกับผม ผมก็พูดไม่ได้ ผมอยากจะบอกว่าผมโกหกอะไรนักเพือให้เธอตัดใจจากผม ผมก็ทำไม่ได้   เรืองนี้เป็นบทเรียนทุกๆอย่างของผมเลย ถึงจะรักมากแค่ไหน เราไม่ได้อยู่บนโลกนี้แค่ 2 คน ความรักมันกินไม่ได้  อยากให้เธอกับมาเหลือเกิน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย 

ขอบคุณที่อ่าน คำอาจจะไม่เหมือนนักเขียนหรืออะไร แต่ ผมอยากระบายออกมาเพือให้ผมรู้สึกดี ผมไม่ใช่คนดี แต่ผมเป็นคนนึงที่รักเธอ
ผมควร ทำยังไงให้ตัดใจจากเธอ ???




Create Date : 27 มกราคม 2560
Last Update : 27 มกราคม 2560 15:39:32 น.
Counter : 244 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สมาชิกหมายเลข 3148795
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



%e0%b8%aa%e0%b8%9a%e0%b8%b9%e0%b9%88%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b8%b2%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%a7 %e0%b8%aa%e0%b8%a1%e0%b8%b8%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b8%b2%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%a7