ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลากับเข็มนาฬิกาที่ไม่มีวันเดิน...
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
24 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
หากฉันกำลังจะตาย...

วันจันทร์ที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2553


วันนี้โดดงานอีกตามเคย...แบบว่าเหนื่อยมากมาย...


ช่วงนี้ทำงานถึงเสาร์อาทิตย์แทบทุกวันเลย...เพราะว่าหัวหน้างาน


ไม่สบายไปผ่าตัดใส้ติ่ง...พักมาสองอาทิตย์แล้ว...เหนื่อยชิบเป๋ง...


ช่วงนี้งานค่อยข้างชุกชุม...แล้วก็ยุ่งมากมาย...


.
.
.
ตื่นนอนมาตอนเที่ยงกว่าๆดูมิสคอล...กว่าสามสิบสาย...


โอ้วพระเจ้า...นายบ้างลูกค้าบ้าง...โอ๊ะ...กูตายแน่ๆ...


แต่ไหนๆก็ตัดสินใจที่จะไม่รับสายแล้วก็ปล่อยเลยตามเลย


ไว้พรุ่งนี้ค่อยเครียร์.....


.
.
.
ช่วงนี้ปวดท้องทุกวัน...บางทีฉันก็เริ่มชินชากับความรู้สึก


ที่เจ็บปวดแบบนี้แล้ว...ปวดท้องปวดหัว...โครตเซ็ง...


.
.
.
ฉันอยากเขียนเรื่องราวของความตาย..ในแง่มุมของฉัน


ฉันตั้งโจทย์ไว้ว่า...หากฉันจะตาย..ฉันจะทำอะไร...


มันยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ฉันอยากจะทำ..ฉันอยากจะพูด


แต่ด้วยความที่”ไม่กล้า”ฉันก็เลยต้องทนเก็บอะไรต่อมิอะไรให้มัน


อยู่ในส่วนของมันที่ควรจะอยู่....


ความรัก...ฉันเป็นคนที่อยากมีความรัก...แต่ในเมื่ออีกไม่กี่วันข้างหน้า


ฉันจะต้องตาย...ฉันจึงไม่อาจที่จะบอกคนที่ฉันรักได้..


ฉันไม่อาจทนเห็นแก่ตัว...ที่จะรั้งเค้าไว้...ฉันคิดถึงเค้าเสมอนะ


แต่ถ้าฉันบอกว่าฉันรักเค้า...มันจะเป็นการฉุดรั้งเค้าไว้หรือเปล่า?


หากฉันเลิกกับเค้า..เค้าอาจได้พบเจอคนที่ดีกว่าฉัน...คนที่ดูแลเค้าได้


ดูแลคนที่ฉันรักได้ดีกว่าฉัน...ฉันไม่สนใจว่าใครจะหาว่าฉันเพ้อเจ้อ..


หรือเป็นคนไร้สติแต่อย่างใด..เพราะว่ามุมมองความรักของเราแต่ละคน


ย่อมไม่เหมือนกัน...


.
.
.
สิ่งที่ฉันอยากจะทำก่อนตาย...ฉันอยากพบเจอคนที่ฉันรัก


สักครั้ง...แค่ได้มองเห็นเค้า...ในระยะร้อยเมตรก็ยังดี...


จำคำพูดหนังในเรื่องอยากได้ยินว่ารักกันมาคำหนึ่ง...


“พูดในใจ  ต่อให้พูดดังแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยิน”


ฉันอยากกอดคนที่ฉันรักสักครั้ง...แต่ฉันไม่กล้า...ฉันจะไปบอกเค้าอย่างไร?


ในวันนี้  ฉันยังคงเป็นฉันที่ยังบ้าบอเพ้อเจ้อ  ที่มันยังเฝ้าคิดถึงอะไรสักอย่าง


ที่มันไม่มีวันเป็นจริง  หากฉันตายไป  ฉันคงทนไม่ได้ที่เห็นคนที่ฉันรัก


ร้องไห้ต่อหน้าฉัน  ฉันไม่อยากให้คนที่ฉันรักรู้เลย...


ฉันไม่อยากให้เค้ารู้ว่าฉันทรมานแค่ไหน...ฉันเจ็บปวดแค่ไหน


ฉันจำเรื่องราวเล็กๆน้อยๆของคนที่ฉันรักได้ดี...


แต่สำหรับเค้าคนนั้น  ถึงแม้ว่าเค้าจะจำชื่อฉันไม่ได้ก็ไม่เป็นไร...


ฉันมักจะนั่งมองทะเลแล้วร้องไห้บ่อยๆ...เพราะฉันคิดถึงเทอ...


ฉันเขียนไดอารี่มีชื่อเทอบ่อยๆ  บางสิ่งที่ฉันอยากจะเอื้อนเอ่ย...


ฉันได้แต่จดๆเขียนๆมันลงในไดอารี่ฉัน...หน้าแรกในไดอารี่ฉันได้เขียนไว้ว่า


ถ้าหากฉันหมดลมหายใจไป...ขอมอบไดอารี่เล่มนี้ให้กับเทอ...


ฉันเขียนชื่อเทอพร้อมเบอร์โทร...แต่ฉันเองก็ไม่อาจจะรู้หรอกนะว่าฉัน


จะลืมตามองโลกนี้ได้อีกนานเท่าไหร่...


.
.
.
ยาสารพัดชนิดที่บรรดาครอบครัวของฉันเค้าหามาให้


ฉันไม่เคยกินเลย...ในเมื่อคนเรามันจะตาย...ก็อย่าไปยื้อมันไว้เลย...


ฉันยอมทรมานเพียงเท่าที่สองขาของฉันมันยังจะยืนไหว...


อย่าให้ยาพวกนี้มารั้งฉันเอาไว้อีกเลย...


ฉันอยากกินเหล้าฉันก็กิน...ฉันอยากเที่ยวฉันก็เที่ยว


ฉันอยากไปไหนฉันก็ไป...ฉันไม่มีใครต้องห่วงมากนัก


แต่อย่าให้ครอบครัวฉันรู้เชียวนะ...ว่าฉันไม่เคยกินยาเลย...ฮ่าๆ


.
.
.
คนเราเกิดมาครั้งเดียว..อยากทำอะไรก็ทำ...


บางทีฉันก็นึกอยากทำอะไรให้มันสุดเหวี่ยงเหมือนกันนะ


ในหน้าหนึ่งของไดอารี่ที่ฉันเขียน...ฉันขอให้ครอบครัวฉัน


เอาอัฐิของฉันไปลอยที่ทะเล...ไม่ต้องเก็บฉันไว้บ้าน


ฉันไม่อยากเห็นคนที่ฉันรักเศร้าใจ....ฉันชอบท้องฟ้า  ฉันชอบทะเล


ขอให้ฉันได้อยู่กับที่ๆฉันรัก...ถึงแม้ว่าฉันจะไม่มีลมหายใจแล้วก็ตาม...


หลายคนชอบถามว่าทำไมฉันถึงชอบทำตัวเศร้าๆ


ฉันไม่รู้จะบอกพวกเค้าเหล่านั้นว่าอย่างไร?...


หลายครั้งที่ฉันและคนที่ฉันรัก...อยู่ห่างกันเพียงเอื้อมมือ....


แต่ฉันทำได้...แค่ยืนมองเค้าห่างๆแบบนี้...ทั้งๆที่ใจจริงๆ


อยากวิ่งเข้าไปกอด...ฉันยังคงติดในวังวนเก่าๆความทรงจำบางสิ่ง


ภาพของเทอ  เสียงของเทอ  รอยยิ้มของเทอ  เสียงหัวเราะของเทอ


ฉันเหนื่อยแล้ว..จริงๆนะ...รู้มั้ย...ว่าคนที่รู้วันตายของตัวเองมันทรมานแค่ไหน


มันทรมานจนบอกไม่ถูก...ในนรกจะมีทะเลให้ฉันได้นั่งมองหรือเปล่านะ??


คนอย่างฉัน..มันคงไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรอกมั้ง..ฮ่าๆ...


ถ้าในวันสุดท้ายของคนอย่างฉันมาถึง...งานศพจะจัดแบบไหนดีน๊ะ..


แบบว่าเมากันตลอดงานเลยดีมั้ย...มีพริตตี้เสริฟเหล้า..มีโคโยตี้...มีมินิคอนเสริต


เอาแบบเฮฮาเลย...ชุดที่ทุกคนใส่ให้มีสีสันไม่ให้ใส่สีดำ...


ส่วนฉัน...ขอใส่ชุดสีขาว...เป็นชุดเซ็กยาวเป็นผ้าพริ้วๆแบบใส่เที่ยวทะเล


มีดอกไม้ครอบที่หัวด้วยก็ดี...


ฉันขอยืนยิ้มให้กับความตายที่กำลังจะมาถึง....


ฉันขอโทษกับทุกๆสิ่งที่ฉันทำให้คนที่รักฉันเสียใจ....


.
.
.


นั่งฟังเพลงคนไม่มีเวลา...อีกครั้ง...เทอ..อยากกลับมามั้ย? ”พัทยาพาเพลิน”


.
.
.
เจ็บปวดนะที่ถูกคนที่เรารักเกลียด...ขอโทษที่คนๆนี้ยังรักเทอ...


.
.
.

24/05/2010   20:02  ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา






Free TextEditor


รับโค้ดเพลง เขียนถึงคนบนฟ้า คลิกที่นี่



Create Date : 24 พฤษภาคม 2553
Last Update : 24 พฤษภาคม 2553 20:12:37 น. 25 comments
Counter : 174 Pageviews.

 
ทักทายตอนยามเย็นจ้า อิอิ ^__^


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 24 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:40:11 น.  

 
คุณและใครก็คงไม่อยากทำให้คนที่เรารักเสียใจหรอก ... แต่ ไม่รู้เด่ะ

บอกแล้วไงให้ไปดูเรื่อง city of angel


โดย: Trobot วันที่: 24 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:59:38 น.  

 
หนึ่งกำลังใจค่ะ ต้องสู้เพื่อตัวเองและคนที่รักเราด้วย สู้สู้น่ะค่ะ


โดย: นิชา IP: 110.49.204.211 วันที่: 24 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:40:10 น.  

 
"กอด" สามารถบอกความรู้สึก

แทนคำพูดหลายๆ อย่างได้น่ะเปิ้ล

(อู้ย... ซึ้งเลยอ่ะดิ)


โดย: kim (นกน้อยจงแกร่ง ) วันที่: 24 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:05:08 น.  

 
อยากทำอะไรก็รีบทำ ถ้ารู้ว่าใกล้จะตายแล้วยิ่งต้องรีบทำ โดยเฉพาะกับคนที่เรารัก แล้วจะรู้ว่านี่แหละคือความสุขที่เราต้องการ มันมากกว่าที่เราคิดไว้อีก...จะรออะไร และกำลังกลัวอะไรอยู่ ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น สู้ สู้ ค่ะ


โดย: white-mania (prettything ) วันที่: 24 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:53:26 น.  

 
เปิ้ล กำลังจะตายแล้วหรอ?

เป็นอะไร ทำไมไม่บอกพี่ล่ะ?

อืม

พี่ก็มีไดอารี่นะ กะว่า จะเอาไว้ให้ลูกหลานอ่าน

แต่ก็ยังไม่มีลูก

ไม่รู้จะไปหาที่ไหน?

คนเรา มัวไปเสียใจกับวันเก่าๆ
ไม่ได้หรอก

คิดถึงได้ แต่อย่าบ่อย ถ้ามันเศร้าน่ะนะ

เสียใจมากแหละ ถ้าโดนคนรักเกลียด
ยังไง ก็อย่าทำตัวให้ไร้ค่ามากนัก อย่าทำตัวให้เขาเกลียด ใครมันใจร้าย เกลียดเปิ้ลได้ลงคอ ใครช่างใจร้าย ทำให้เปิ้ลคิดถึงได้ทุกวัน

พี่ว่าเขาโชคดีนะ ที่มีคนมอบความรักให้

คนเรา จะโชคดีได้แบบนี้ ซักกี่คน?

พี่อิจฉาล่ะ น่าจะเป็นพี่ซะ ฮ่ะๆ

ฝันดีนะเปิ้ล


โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2553 เวลา:3:28:42 น.  

 
อ่านจบแล้วพูดไม่ออกครับ

แวะมาส่งกำลังใจเงียบๆเผื่อช่วยได้ครับ

อรุณสวัสดิ์ครับ ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2553 เวลา:5:49:11 น.  

 
หวัดดีตอนเช้าจ๊ะเปิ้ล
เข้าข่ายงานก็เครียด
ชีวิตก็เศร้า
เอาน่า สู้ๆ
โลกนี้ยังมีมุมดีๆให้มอง


โดย: ผู้หญิงของกาลเวลา วันที่: 25 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:14:27 น.  

 
มาอรุณสวัสดิ์ยามเช้าคับ

อ่านเสร็จรู้สึกหดหู่พิลึก

ทุกๆเช้าเป็นทุกๆครั้งที่อะไรๆเพิ่งจะเริ่ม

ทั้งสิ่งดีและไม่ดี ก็จะเริ่มใหม่ในตอน

พระอาทิตย์โผล่ขึ้นฟ้า

ดังนั้น เมื่อวานมีอะไรที่ดีและไม่ดี

ก้อทิ้งมันไว้เก็บไว้ให้มันเป็นเรื่องราวที่

ผ่านพ้นมาแล้วจำไว้ว่าเราเคยรู้สึก

กันมันยังไง.... ^^

***อย่าเศร้าไปเรย ชีวิตมันก็เเค่เนี่ยะ

ถ้าเราเศร้าไปหนึ่งวัน ก็เท่ากับว่าชีวิตนี้

เราทิ้งวันดีดีไปหนึ่งวันนะคับ**

แอบเป็นกำลังใจอยู่ห่างๆคับ


โดย: ด.ช.นะโม วันที่: 25 พฤษภาคม 2553 เวลา:12:04:27 น.  

 
เศร้าว่ะ..น้องเปิ้ล
พี่ว่าแกเครียดกว่าพี่อีกนะ
หรือแกจะหัวล้านกว่าพี่วะ
พี่อาจจะล้านกว่า
อย่าไปคิดอะไรบีบรัด
ตัวเองขนาดนั้นดิ
ไว้ปลงวางปล่อยว่างได้แล้วค่อยคิด
กิเลสล้นตัวอย่างพวกเรา
ไปคิดเรื่องตงเรื่องตายไมว๊า
มากอดกันไว้ จะได้อุ่น ๆ
ไม่อ่อนแอดิ ... เด็กชลเค้าว่าใจเด็ด
แรงแกร่งดังหินผาไม่ใช่เหรอ
ฮึบ ๆ ไว้เปิ้ล


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 25 พฤษภาคม 2553 เวลา:12:49:07 น.  

 
อืมมม์
ไม่นึกว่าคุณเปิ้ลที่เรียกฉัตรว่าพี่...จะมีไดอารี่ที่เขียนถึงวันตายไว้เรียบร้อย...
คนที่เขียนถึงวันตายของตัวเองแบบเนี้ย...แสดงว่ากำลังมีความรักแบบว่า...มากมาย และไม่แน่ใจว่าความรักนั้นมันมีรูปแบบแน่นอนแค่ไหน...ไม่มั่นใจใช่มั้ยคะ ? ...หรือว่าฉัตรคิดผิด
ฉัตรเองก็เคยคิดนะ ความคิดมันสับสนวุ่นวาย เวลาที่เราไม่แน่ใจว่า คนที่เรารัก เค้ารักเราหรือเปล่า ทำไมเค้าไมเหมือนอย่างที่เราอยากให้เป็น มันไม่ได้อย่างใจเอาซะเลย...
ก็อย่างว่าแหละ..โลกนี้มันกลมบ๊อก ไม่มีอะไรแน่นอนคงทนถาวร เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป (แก่แระๆ)...ดังนั้น พระพทุธองค์ทรงดำรัสไว้ว่า "บุคคลไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรมุ่งหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึง.."

ครอบครัวและตัวของเราเอง เป็นสิ่งที่เราต้องรักและให้ความสำคัญนะคะ ตราบใดที่เรายังรักตัวเองได้ไม่มากพอ...แล้วเราจะหวังให้คนอื่นมากรักเราได้อย่างไร

ด้วยความห่วงใยค่ะ อย่าเคืองกันเลยน๊า

ขอให้นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ มิเช่นนั้นคุณเปิ้ลอาจมีดวงตาที่น่ารักเหมือนหลินปิง อิอิ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 25 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:08:08 น.  

 
เอ่อ ..

พูดไม่ออก

บอกไม่ถูก


โดย: Life & Learn วันที่: 25 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:47:56 น.  

 
พี่ชอบทำตัวเศร้าๆอย่างที่ตัวเองได้พูดจริงๆ แต่พี่ก็เลือกที่จะไม่ทำได้นะ
ส่วนที่พี่อยากเห็นคนรักนั้นพี่เดินทางไปพบเค้าเองสิครับ
ผมเองก็ความรู้สึกประมาณว่า
เจ็บปวดนะที่ถูกคนที่เรารักเกลียด...ขอโทษที่คนๆนี้ยังรักเทอ...
จริงครับ
ตอนนี้ แค่ได้ขับรถผ่านบ้าน ทำทีเป็นจอดกดเงิน แอบมองก็ดีนักหนาแล้วครับ

โอเล่


โดย: zerxiustor วันที่: 26 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:57:22 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะคะ

สู้ๆเน้อ


โดย: T'Tk~PrinceSs วันที่: 26 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:34:18 น.  

 

"คนทุกคนต่างเป็นเหมือนตัว
จิ๊กซอว์.ที่ออกตามหากันและกัน.."

เมื่อค้นพบเจอตัวจิ๊กซอว์ที่ต่อกัน
ติด...ก็จะเกิดภาพที่สมบูรณ์..."

รักจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ

คนสองคนมีใจที่ตรงกัน

อย่ายึดติดกับรักที่ต่อไม่ติด

ให้เสียโอกาสตัวเองเลย

บอกลาจิ๊กซอว์ตัวปลอมตัวนั้น

ได้เลยเรื่องอย่างนี้ มันอยูที่ "ใจ"


โดย: kim (นกน้อยจงแกร่ง ) วันที่: 26 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:02:30 น.  

 
เหมือนเมื่อครั้งก่อนเราพึ่งมาแปะทักทายสั้น ๆ ไว้ รู้มั๊ยเราชอบการเขียนบอกความรู้สึกที่คุณบอกเล่าออกมามาก ๆ และคงพอรู้อยู่ ว่าบางครั้งการได้บอกเล่าผ่านความรู้สึกแบบนี้มันทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมาได้เช่นกัน

อ่านที่คุณเขียนแล้ว บอกตามตรงว่ามันทำให้เห็นตัวเองขึ้นมายังไงบอกไม่ถูก

คือว่าเราเป็นคนขี้โรคนะ เป็นคนที่มีโรคประจำตัว เพราะงั้นชีวิตที่มีของเราจึงไม่แน่นอนเช่นกัน

เราเคยคิดว่าเราไม่อยากมีคนรัก
เพราะไม่อยากทำให้เค้าเสียใจ
ร้องไห้ฟูมฟายหรือเฝ้าคิดถึง หวนคำนึง
จากการจากไปของเรา

แต่พอถึงวันนี้ เราได้คิดในแง่มุมที่ต่างออกไป เพราะได้รับคำแนะนำดี ๆ จากเพื่อน ๆ นี่แหละ

ชีวิตมันไม่ได้มีแต่ลบเสมอไป
และถึงแม้เค้าจะต้องเสียใจจากการจากไปของเราจริง ๆ
เค้าก็ต้องคงอยู่และใช้ชีวิตต่อไปให้ได้
(ถ้าหากเค้ายังรักเราอยู่ หมายถึงว่า
ถ้าเค้ายังมัวแต่เสียใจอยู่ เค้าก็คงรู้ว่าคงทำให้คนรักที่ตายไปนอนตายตาไม่หลับแน่ ๆ ) เพราะงั้นจากนั้นมาเราจึงไม่กลัวกับการที่จะรักใครสักคน

เราเคยทำให้พ่อแม่ต้องเสียใจ
เป็นกังวล นั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียงคนไข้
เมื่อครั้งที่เราป่วยหนักอยู่ในโรงบาลสมัยมัธยม
มันรู้สึกแย่มากที่ได้เห็นน้ำตาของพวกท่าน
เราคิดว่าคุณก็คงคิดไม่ต่างกัน
ที่ไม่อยากเห็นคนที่เรารักต้องเศร้าหรือเสียใจเพราะตัวเรา

แต่ชีวิตมันไม่ได้จีรังยั่งยืน
ไม่มั่นคง แปรผันอยู่ตลอดเวลา
มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย ไปจากกันอยู่เสมอ

เราไม่สามารถทำให้คน ๆ หนึ่งมีความสุขกับสิ่งที่เราทำได้ตลอด
และเราก็ไม่สามารถยึดแม้กระทั่งร่างกายของเราให้อยู่กับเราไปตลอดได้เช่นกัน
เราไม่สามารถนอนกอดกันตายไปพร้อมกันได้
แต่เราสามารถคงอยู่และเชื่อมถึงกันได้ โดยการส่งใจไปให้กัน เป็นกำลังใจให้กัน
แต่แน่นอนว่าเราคงไม่ต้องการให้คนที่เหลืออยู่เอาใจมาผูกไว้กับเราจนไม่สามารถคงอยู่หรือมีชีวิตต่อไปได้

มันเป็นสิ่งดีมาก ๆ ที่เราคิดแบบนั้น
แต่เราเชื่อว่าเค้าจะต้องอยู่ต่อไปได้ โดยนาน ๆ ทีเค้าก็ยังคงคิดถึงเราอยู่บ้าง

อยากให้รู้ว่า แม้จะเป็นแค่คนบังเอิญผ่านทางมาเจอกัน ก็อยากส่งกำลัีงใจเล็ก ๆ จากตรงนี้ไปให้

เต็มที่กับชีวิตที่เหลืออยู่และยิ้มให้กับชีวิตนะ

สู้ ๆ


โดย: minporee วันที่: 26 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:09:00 น.  

 
จะรีบตายไปไหนห๊ะบักหำ อยู่กวนตรีนกันก่อนดี๊


โดย: 6/122 IP: 124.121.25.202 วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:1:48:24 น.  

 
จะรีบตายไปไหนห๊ะบักหำ อยู่กวนตรี...กันก่อนดี๊


โดย: 6/122 IP: 124.121.25.202 วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:1:49:21 น.  

 
น้องสาว ... .. คิดถึงอ่ะ


โดย: Life & Learn วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:38:41 น.  

 
เปิ้ลงานยุ่งป่าว...เศร้าอยู่มั้ย
เอาความห่วงใยมาฝากจ้ะ
เที่ยงแล้ว ไปกินข้าวกัน


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:57:45 น.  

 


โดย: nompiaw.kongnoo วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:12:06:50 น.  

 
คุณเปิ้ล ทำรายอยู่คร๊า
ลุกขึ้นมานั่งมาธิกาน อิอิ

โอม...จงสุก เอ๊ยมะใช่ จงสุข จงสุข สุขใจมากมายนะคะคุณเปิ้ล


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:14:50:26 น.  

 
เปิลหายไปไหนละนี่
เมื่อไรจะมาบ่น มาเล่า
เรื่องให้ฟังอีกละนี่ หลับ
หน้าคอมอีกตื่นมาตอน
ตีสามสิบแปดมาหาเปิล
ไม่เจอเลย(เค๊าก็นอน)
กันหมดแล้วสิโน๊ะ555
ไปนอนก่อนน่ะบายยยย


โดย: kim (นกน้อยจงแกร่ง ) วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:3:23:38 น.  

 
เมื่อเช้าไปทำบุญมา เอาบุญมาฝากจ้ะเปิ้ล
คืนนี้งดเหล้าชิมะ งั้นไปเวียนเทียนกันดีกว่า
จุดเทียนเวียนวน ไปเราสองคนวนเอ๊ยวนเวียน


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:16:46:10 น.  

 
แวะมาหาเปิล....

ปวดท้องหายหรือยัง

แปรงฟันก่อนนอนด้วยน่ะ







โดย: kim (นกน้อยจงแกร่ง ) วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:23:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คือเป็นคนฮาๆบ้าๆเซอร์ๆติสแตก
บ้าเพ้อรั่วไปเรื่อย..เป็นคนธรรมดา
ไม่ดีได้เลิศเลอเหมือนใคร...
Friends' blogs
[Add ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.