ธรรมะเปรียบเทียบ บทความดีๆ ให้ข้อคิด
ปฏิบัติบูชา (13)

อานิสงส์ของอภิญญา(ต่อ)

เพื่อเป็นการป้องกันความเข้าใจผิด
กับคำถามที่มีอยู่ในใจของใครบางคน(ก็ได้)
เราฝึกนั่งสมาธิกันเพื่ออะไร?
ฝึกเพื่อเอาฤทธิ์เอาเดช (ยังติดยึด)
หรือฝึกเพื่อเอาปัญญา (ไม่ติดยึด)
เพราะผลของสองอย่างนี้ต่างกันในวันหน้าหรือชาติหน้า
ไม่ว่าท่านจะเกิดมาเป็นอะไร

*ดังนั้นคนที่ได้อภิญญาต้องระวังในการนำไปใช้
ถ้าไปใช้ในทางที่ผิดศีลอาจเกิดทุกข์แก่ผู้ใช้
ดูผมเป็นตัวอย่างก็ได้

*ครั้งหนึ่ง ผมมีเพื่อนที่สนใจธรรมะได้ไปทำบุญที่วัดเพลงวิปัสสนา
ข้อมูลนี้ไม่แน่ใจ (เพราะเวลาล่วงเลยมาไม่ต่ำกว่าสามสิบห้าปี)
แต่ยังจำได้ว่าอยู่ทางฝั่งธนบุรีฯ
เขามาหาผมที่บ้านพักแล้วมอบกิ่งไม้เล็กให้อันหนึ่งยาวเท่าขนาดนิ้วก้อย
“เราไปทำบุญที่วัดมา แล้วได้สิ่งนี้มา 2 อัน เลยเอามาฝากเพื่อน”
ผมถามราคา ครั้งแรกเขาไม่ยอมบอก
จึงบอกไปว่า “ถ้างั้นผมไม่ต้องการ”
เพราะใจตอนนั้นคือ ไม่อยากเอาเงินทำบุญของใครมาฟรีๆ
เพื่อนจึงยอมบอกว่าทำบุญมากิ่งละ 500 บาท
(สมัยโน้นนะครับ ถ้าเทียบตอนนี้ก็ราคาไม่ต่ำกิ่งละหนึ่งพันบาท)
เจ้าอาวาสบอกว่าปลุกเสกจากต้นไม้ชื่อกาหลงรัง
ซึ่งชาวบ้านเชื่อกันว่า มีเทวดาสิงสถิตอยู่ เรียกว่า เจ้าแม่กาหลง

*ผมไม่ปฏิเสธศรัทธาของเพื่อนและมอบเงินให้ไป
หลังจากเพื่อนกลับไปแล้วก็มาปรึกษากับภรรยาว่า
เราน่าจะทำบุญอุทิศให้ เจ้าแม่กาหลง ถ้าเป็นจริงดังที่คนเล่าลือกัน
เธอเห็นด้วยกับความคิดของผม
ด้วยการไปซื้อผ้าขาวขนาด 3 เมตร มาหนึ่งผืน
ด้วยจุดประสงค์จะนำผ้าขาวนี้ไปถวายแด่พระสงฆ์ที่ตักบาตรท่านทุกเช้า
ส่วนท่านจะไปมอบให้แม่ชีที่ไหนก็เรื่องของท่าน
หรือจะนำไปย้อมแล้วตัดเป็นสบงก็แล้วแต่ท่าน

*ตอนหัวค่ำ ก่อนสวดมนต์ไหว้พระ
ผมเอาผ้าขาววางบนถาด แล้วเอากิ่งไม้แม่กาหลงวางบนผ้าขาว
วางถาดไว้หน้าหิ้งพระ ตั้งจิตอธิษฐานว่า
“หากกิ่งไม้แม่กาหลงมีเทวดาสิงสถิตอยู่จริง
พรุ่งนี้จงคอยมารับส่วนบุญส่วนกุศล
ขณะที่ข้าพเจ้าถวายแก่พระสงฆ์หน้าบ้านพักหลังนี้”

*หลังจากนั้นผมก็สวดมนต์ไหว้พระตามปกติและนั่งสมาธิ
เหตุมาเกิดในขณะที่ผมกำลังเอนตัวนอน
ช่วงนั้นจิตผมว่าง (ยังไม่ได้คิดปรุงแต่งอะไร)
พอหลังแตะที่นอนผมก็ได้ยินเสียงผู้หญิงพูดที่ริมหู
“ขอบคุณค่ะ”
เป็นเสียงผู้หญิง แม้จะเบาแต่มันก้องอยู่ในจิตใจ
ทำเอาผมสะดุ้งและเย็นวาบไปทั่วตัว
ในชีวิตผม คำนี้เคยได้ยินผู้หญิงบางคนเคยพูดกับผมมาหลายคน
แต่ไม่พริ้งเพราะเสนาะหูเท่าเสียงนี้
ถึงว่า..คนรุ่นเก่าหรือนักประพันธ์ที่พูดว่า
“เสียงเพราะดุจระฆังเงิน”
ผมเพิ่งได้ยินในค่ำคืนนี้ ..อ้อ..เสียงเป็นเช่นนี้เอง
ผมเชื่อว่าเสียงผู้หญิงในโลกนี้จะมาหาญเทียบเสียงของเธอไม่ได้แน่
ทั้งเพราะหู ทั้งสุข สดชื่น จนพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
รู้สึกเย็นซาบซ่านไปทั่วร่างกาย จนผมเกิดอาการปิติ คล้ายคนกำลังใกล้เข้าสู่สมาธิ

*จะทายว่าเป็นเสียงภรรยาผมนั้น อย่าคาดเดา เพราะเรานอนกันคนละเตียง
และเธอก็ยังไม่นอน ในชีวิตหลังการแต่งงานกัน จนกระทั่งมีลูกด้วยกัน
คำว่า “ขอบคุณค่ะ” ผมไม่เคยได้ยินออกจากปากของเธอเลยสักครั้ง
แม้กระทั่งซื้อของขวัญเช่น แหวนเพชรให้ ก็ไม่เคยได้ยินคำนี้
เห็นแต่รอยยิ้ม แล้วมองหน้ากัน
ตอนเช้าผมกับภรรยาไปตักบาตรที่หน้าบ้านพักพร้อมกัน
ขณะถวายผ้าขาวบนฝาบาตร ผมเอ่ยคำส่งบุญในใจทันที
“ขอผลบุญนี้จงถึงแก่ เทวดาที่สถิตอยู่ ณ กิ่งไม้กาหลง”
แล้วได้คุยกับท่านถึงเหตุที่มาถวายและบอกจุดประสงค์
ท่านบอกว่า จะไปมอบให้แม่ชีที่วัด เพราะอาตมามีทุกอย่างเหลือเฟือแล้ว

*ผมเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง เขาทำตาโตร้องว่า “เฮ้ย..จริงรึวะ”
ผมพูดภาษาแบบเพื่อนสนิท “จะมาโกหกหาหอกเอาสวรรค์วิมานอะไร?”
แล้วทำไมกับเราไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นบ้างเล่า?
ผมก็ย้อนไปว่า แล้วมึงทำเหมือนกับกูไหมล่ะ?
เราคิดจะให้ ไม่ได้มุ่งคิดแต่จะเอา หรือคอยให้เขาช่วยให้ถูกหวยรวยเบอร์

*เออ จริงว่ะ มึงพูดถูก เพราะกูอธิษฐานว่า
หากมีเทวดาสิ่งสถิตอยู่ที่กิ่งไม้นี้จริง
ก็ขอให้ถูกล็อตเตอรี่ในงวดหน้า จะได้ไปทำบุญที่วัดอีก

*พอเรื่องนี้แพร่กระจายออกไปจากปากของเพื่อน
ความเดือดร้อนต่างๆ ก็กรูเข้ามาหาผมทันที
คือเอาเงินมาให้ไปช่วยทำบุญที่วัดเพื่อจะได้ไม้กาหลงมาบูชาบ้าง
ทำให้ผมต้องมีภาระในการเดินทางเข้ากรุงเทพฯ กับเพื่อนต้นเรื่อง
ค่อยๆ รู้กันทีละคนสองคน ผมเลยไม่ต้องทำอะไรกลายเป็นคนรับใช้
แบบเนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง เอากระดูกแขวนคอ
ในที่สุดทนไม่ไหว บ่นไปต่อหน้า
“กูไม่ไปแล้วโว้ย ใครอยากได้มาเอาแผนที่ไปวัดเอง”
โดยผมอ้างว่าติดธุระมั่ง ต้องไปทำอย่างโน้นอย่างนี้มั่ง
ก็เลยค่อยๆ ซาไปตามระเบียบ
นี่แหละหนาเขาว่า มีอะไรดีแล้วเอาออกมาอวด
มันก็ต้องโดนความทุกข์โหมกระหน่ำเข้าย่ำจนงอมพระรามไป
แต่ผมก็ยังไม่เข็ดนะครับ เพราะความอยากลองวิชชานั่นแหละ
วิชชา นะครับ ภาษาธรรม ไม่ใช่ วิชา ภาษาทางโลก

*คือหมดจากเรื่องนี้ ผมก็ไปเผชิญหน้ากับอีกเรื่องหนึ่งจนได้
คราวนี้เป็นเรื่องพระสมเด็จของจริง หรือของปลอม
เอาไว้คราวหน้า นะครับ
ขอความสุขสวัสดีจงมีแก่ทุกท่านที่เข้ามาอ่าน

ด้วยรักและปรารถนาดี
ชนะ เวชกุล




Create Date : 11 มิถุนายน 2557
Last Update : 11 มิถุนายน 2557 19:50:09 น. 0 comments
Counter : 723 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

chanaw2485
Location :
ฉะเชิงเทรา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]




Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2557
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
11 มิถุนายน 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add chanaw2485's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.