Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2554
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
21 พฤษภาคม 2554
 
All Blogs
 
อดทน..ทำใจ..ยอมรับ..ปลง..ทำให้มีชีวิตอยู่ได้ต่อไป






...


9 เดือนที่ไม่ได้เข้ามาพิมพ์อัพเดทไดอารี่ของตัวเอง..

ภายใน 9 เดือน ใช้ชีวิตที่ดิ้นรนพยายามจะหาเงินให้ได้ทุกทาง

8ปี ที่ทำการค้าจากร้านเล็กๆ จากซื้อมาขายไป จนกลายเป็นผู้ผลิตและขายส่งงานhandmade จากกิจการที่เคยรุ่งเรืองมากจนถึงวันสุดท้ายที่สิ้นเนื้อประดาตัว...จากการโดนหลอกให้เข้าไปจับจองร้านเล็กๆในห้างๆหนึ่ง ... ปลาใหญ่กินปลาเล็ก..เค้าหลอกเอาเงินจากคนหลายร้อยคนเอาไปลงทุนสร้างห้างขึ้นมา แล้วไม่สามารถบริหารกิจการในห้างนี้ให้สำเร็จได้..เกิดการฟ้องร้องขึ้นโรงขึ้นศาล...ฉันก้อเป็นหนึ่งในจำนวนผู้ที่โดนหลอก...เงินที่มีอยู่บวกกับของคุณป้าที่ให้เอามาลงทุนสองล้านหายเกลี้ยง..ระหว่างรอศาลตัดสินฉันกับพี่เน..ต้องอยู่บ้าน..อยู่รอความหวังว่าศาลจะช่วยตัดสินอย่างยุติธรรม

เราสองพี่น้องไม่สามารถอยู่นิ่งๆได้ คนเคยทำงาน ยังไงก้อต้องหาอะไรทำไปก่อน ..ไม่ลองไม่รู้..ฉันไม่ใช่เป็นคนชอบทำอาหาร แต่ถ้าคิดจะทำก้อต้องทำให้ดีที่สุด ถ้าไม่อยากเปิดร้านเสื้อผ้าแล้ว ลองเปิดร้านอาหารดูมั๊ย...แต่ช่วงนี้เรายังไม่มีเงินลงทุน ก้อลองขายอาหารกล่องส่งตามoffice ดูมั๊ย..

โชคดีที่ "ตุ๊ก" หนึ่งในกลุ่มเพื่อนรักเสนอขึ้นมาว่าลองทำมาขายที่ทำงานเพื่อนดูมั๊ย..เพื่อนจะเป็นคนหาออเดอร์ให้ ส่วนฉันกับพี่เนก้อทำใส่กล่องไปส่ง...

แหม"กู๊ดไอเดีย" จริงๆ...ลองดูค่ะ..เราสองพี่น้องก้อหัดทำอาหาร ทำแล้วก้อถ่ายรูปแล้วเอารูปไปทำเมนูรายการอาหาร วันหนึ่งจะมีรายการอาหารสองอย่างให้เลือก..อาทิตย์หนึ่งก้อจะเปลี่ยนรายการอาหาร

เราทำอาหารกล่องขายได้เพียง 3 เดือน เพราะจากการประเมินผลแล้วว่าทำแล้วไม่คุ้ม..กล่องที่เราใช้เป็นกล่องพลาสติกมีราคาสูง..แต่ราคาอาหารเราคิดแพงไม่ได้..เราได้กำไรเพียงกล่องละ 10-15 บาท ถึงจะมีลูกค้าประจำติดแล้วก้อตาม เราก้อทำไม่คุ้มจริงๆ บางวันได้ออเดอร์แค่ 10 กว่ากล่องเท่านั้น..

ตอนเช้า6 โมงต้องตื่นไปตลาด ทุกครั้งที่ไปตลาดจะหิ้วของเยอะมาก ซื้อทีซื้อเยอะ ถือของหนักทุกวันๆ มือเริ่มจะแย่แล้วค่ะ..บวกกับเวลาทำอาหารเยอะๆ ต้องใช้แรงผัดในกระทะ ทำเอามือแย่อีก...ไปๆมาๆ เราสองพี่น้องมือชาทั้งคู่ค่ะ...อาการนิ้วล็อกกำลังจะเกิดขึ้นอีกแล้ว ฉันเป็นมากกว่าพี่เน.. พี่เนแค่มือชา ส่วนฉันกำมือไม่ได้แล้ว...เลยตัดสินใจเลิกทำอาหารกล่องขาย..และได้ทำการไปผ่านิ้วล็อกมาเรียบร้อย...รายได้จากการขายอาหารกล่อง 3 เดือน ยังไม่เท่ากับค่าผ่านิ้วล็อกเลยค่ะ...

ยังมีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นตามมาอีกค่ะ..ระหว่างที่มือยังถูกผ้าพันแผลพันอยู่.เนี่ยข่าวร้ายมากๆก้อเกิดขึ้น ช่วงเดือนตค.53 รถที่ใช้อยู่ก้อพังขึ้นมา เอาไปเข้าศูนย์ ผลปรากฎว่าเกียร์พัง ต้องเปลี่ยนหมดทั้งอัน ค่าใช้จ่ายประมาณ150,000บาท

เท่านั้นละค่ะ สติแตกทันที...ฉันรับไม่ไหวแล้วละคะ..พยายามไม่ทุกข์ ไม่ท้อ พยายามดิ้นรนหาทางทำมาหากิน ฉันจะไปเอาเงินที่ไหนมาซ่อมรถละค๊ะ..วันนั้นฉันบ้าไปเลย บ้าจริงๆ บ้าแบบสติแตก ร้องกรี๊ดๆๆ คิดแต่อยากตาย ไม่ไหวแล้ว ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วละค่ะ..เงินซักบาทยังไม่มีจะใช้ทุกวันๆต้องแบมือขอเงิน
พ่อแม่ไปวันๆ...

วันนั้นฉันทำพ่อร้องไห้ เพราะฉันบ้าไปแล้ว..กะจะไปตายจริงๆ แค่ขังตัวเองอยู่ในรถกลางแดดร้อนๆปิดประตูปิดกระจก ไม่นานก้อาจจะไปจากโลกนี้ได้ แต่พี่สาวกับแม่ไปเอากุญแจสำรองมาไขประตูรถซะก่อน..

...เอาละค่ะฉันทำบาปทำให้พ่อร้องไห้ ฉันรู้ตัวดีว่าบาปหนักเหลือเกิน ฉันไปซื้อธูปเทียนแพพวงมาลัยไปขอขมาพ่อ ให้พ่อให้อภัยฉันไม่งั้นชีวิตฉันจะตกต่ำตลอดชีวิตที่ทำให้พ่อแม่ร้องไห้ และฉันสัญญากับพ่อว่าจะไม่ทำให้พ่อร้องไห้อีก...

แต่แล้วความเครียดของฉันกับพี่เนสะสมมากขึ้นๆ ทำให้ทะเลาะกันบ่อยมาก..ฉันตัดสินใจออกจากบ้านไม่รู้จะไปไหน เดินออกจากบ้านอย่างคนสิ้นหวัง ... ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วล่ะค่ะ .. เดินไปเรื่อยๆ จนตัดสินใจไปอยู่วัดชั่วคราวดีกว่า ไปสงบจิตสงบใจ ไปปฏิบัติธรรมคนเดียวดูซิว่า ถ้าอนาคตต้องอยู่คนเดียวจะทำอยู่ได้มั๊ย..ตัดสินใจเรียกรถแท๊กซี่ไปส่งที่วัดมหาธาตุ..ดีที่เตรียมชุดสีขาวไปสองชุด..




สรุปแล้วก็ไปอยู่วัดมหาธาตุปฏิบัติธรรม3วัน...ไปปฏิบัติธรรมครั้งนี้ล่ะค่ะที่ทำให้คิดได้ว่า " ถ้าเราตายไป..เราอาจจะใส่ชุดสีขาวเดินไปช้าๆพร้อมกับคนอีกหลายๆคนที่เราไม่รู้จักอยู่รอบตัวเรา ไม่มีการพูดคุย เดินก้มหน้าช้าๆ ...เหมือนที่กำลังเดินจงกรมแบบนี้ทุกเช้า " เราตายไปก็ไปคนเดียว ไม่มีพ่อ แม่ พี่ น้องอยู่ข้างตลอดเวลา...เราต้องเตรียมตัวเตรียมใจให้ได้ว่า ซักวันหนึ่งเราก็ต้องอยู่คนเดียว...วันนั้นต้องมีแน่นอน วันที่เราตายไปจากโลกนี้..

ฉะนั้น..ต้องคิดให้ได้ว่า..ตอนนี้เรามีชีวิตอยู่ด้วยกันมีพ่อ แม่ พี่น้อง อยู่ด้วย
ตลอดเวลา .. นี่แหละคือความสุขของชีวิตฉัน...


ถ้าตอนมีชีวิตอยู่ฉันมีแต่ความทุกข์ พ่อแม่ก็จะเป็นทุกข์ด้วย...เท่ากับฉันทำร้ายพ่อกับแม่...แล้วถ้าฉันจมอยู่กับความทุกข์..ทุกเวลาทุกนาทีมีแต่ความทุกข์ ยังไงๆก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ความทุกข์ไม่ได้ทำให้ฉันมีงานทำ..ความทุกข์ไม่ได้ทำให้ฉันมีร้านอีกครั้งได้..ความทุกข์ไม่ได้ทำให้พี่baddogกลับมาพูดคุยกับฉันเหมือนเดิม..

แล้วฉันจะจมอยู่กับความทุกข์ไปทำไม..เวลาที่อยู่กับความทุกข์มันนานมาก แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น...หลายปีที่ผ่านไปพยายามค้นหาความสุขแต่หาไม่เจอ..ยิ่งดิ้นรนให้พ้นทุกข์จะยิ่งทุกข์...ฉันเอาแต่คิดถึงแต่ใจตัวเอง...ลืมนึกถึงจิตใจพ่อกับแม่..คิดแต่ว่าไม่สมหวังในความรักคือความทุกข์ตลอดชีวิต..คิดแต่ว่าจะลืมความทุกข์เรื่องความรักด้วยการเอาใจไปจดจ่ออยู่กับการค้า..พยายามทำงานหนักเช้าไปร้านที่ประตูน้ำ เย็นไปต่ออีกร้านที่สวนลุมไนท์...กลับบ้านตี1 บางวันตี2..เพราะปิดร้านก็จะวิ่งไปบ้านช่างเย็บผ้าที่พัฒนาการ..ทุกลมหายใจจะพยายามคิดถึงเรื่องเดียวคือการค้า..ร้านที่ฉันรักมากหลายๆร้านที่เคยมี...

แต่พอวันหนึ่งเมื่อกลางปีที่แล้ว..ชีวิตของฉันจบหมดทุกอย่าง..

วันนี้..นึกถึงพ่อ นึกถึงแม่ นึกถึงพี่เน นึกถึงทุกคนที่รักฉัน..ถ้าฉันยิ้มทุกคนก็ยิ้มด้วย ยิ่งถ้าฉันหัวเราะทุกคนก็จะหัวเราะด้วย...

เกิดมาเป็นคนได้ทั้งที..ต้องตักตวงเวลาที่มีความสุขให้มากที่สุด..

นั่นคือ ทำให้พ่อแม่ พี่เน และทุกคนมีความสุข

เอาละค่ะ..ไม่มีงานทำ ไม่เป็นไร ....ไม่มีคู่แท้ ไม่เป็นไร ..... ไม่มีเงินใช้ ไม่เป็นไร .... มีน้อยใช้น้อย ไม่มีก็ไม่ใช้ ...

ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อพ่อ แม่ เพื่อพี่เน และเพื่อคนที่รักฉัน...พี่ทราย คุณป้า อาจ๋า ...ทุกคนคอยให้กำลังใจฉันตลอดเวลา...

วันปีใหม่..วันที่1มค. 54 ร้องไห้ให้สุดๆเป็นวันสุดท้าย...และต่อไปฉันจะ
ไม่ร้องไห้อีก...

ตั้งแต่วันที่ 2 มค. 54 จนถึงวันนี้วันที่21 พค 54 ...ไม่มีน้ำตาอีกแล้ว...ฉันคิดได้แล้วจริงๆ...ปลงได้แล้วจริงๆค่ะ...ถ้าปลงไม่ได้ ฉันไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ เกือบ 5 เดือน ถือว่านานพอที่จะพูดได้ว่า..ปลงชีวิตแล้ว...

แต่ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างไร้ค่า..ไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆ.

ตัดสินใจมีชีวิตอยู่เพื่อพ่อกับแม่..ฉะนั้น ทุกลมหายใจของฉันจะอยู่ที่พ่อกับแม่ตลอดทุกวินาที...อาหารการกินของที่บ้านฉันรับผิดชอบเอง...หาอาหารให้พ่อแม่ และคนที่บ้านทานทุกวัน ... ถ้าพ่อแม่จะไปไหน..เวลาต้องการคนขับรถหรือคนไปเป็นเพื่อน..ฉันจะเป็นคนทำหน้าที่นี้เอง...ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อพ่อกับแม่...และความตั้งใจสูงสุดคือ...จะพยายามให้พ่อกับแม่นั่งสมาธิเดินจงกรมให้ได้...

และทุกวันนี้ไม่ได้แค่คอยดูแลพ่อแม่นะคะ...

ฉันใช้เวลาว่างทั้งหมดนั่งทำกระเป๋า quilt ทำไปเรื่อย ๆ ทำสะสมไปเรื่อยๆ

บวกกับ..คนที่รักฉัน เห็นใจฉันมากมายหลายคน...พี่น้ำ,พี่ทราย(ลูกพี่ลูกน้อง) อาจ๋า คุณป้า พี่เกียร์ ออเดอร์กระเป๋าให้ฉันทำ ทำให้ฉันพอจะมีเงินใช้บ้าง..เพื่อนบ้าน พี่เจี๊ยบ น้องบี ก็ช่วยซื้อ.

แต่ชีวิตคงมีกรรมน่ะค่ะ...เงินที่หาได้ไม่ว่าจะมากหรือน้อย เงินจำนวนนั้นจะตกไปอยู่กับรถทั้งหมด....

ไม่ว่าจะค่าซ่อมเกียร์...ค่าประกัน ค่าพรบ.. รวมแล้วก้อหลายหมื่น..เงินที่หาได้ก็เอาไปจ่ายให้กับรถหมดเกลี้ยง...

กระเป๋าฉันไม่ได้ทำคนเดียว..ช่วยกันทำกับพี่เน...

ฉันมีพี่เนที่คอยช่วยเหลือและดูแลฉันตั้งแต่เด็กจนวันนี้ พี่เนแทบไม่เคยห่างจากฉันเลย....

แต่ถ้าเราสองคนตกงานอยู่บ้านนานเกินไป..ค่าใช้จ่ายที่บ้านก็เยอะมาก...จนพี่เนตัดสินใจไปทำงานกับพี่น้ำ(ลูกพี่ลูกน้อง) พี่เนต้องไปอยู่ต่างจังหวัด ..ถึงเวลาที่ฉันต้องอยู่บ้านคนเดียว นอนคนเดียวจริงๆแล้ว ถึงแม้ว่าจะมีพ่อแม่อยู่ด้วย แต่ที่ผ่านมาฉันไม่เคยห่างจากพี่เนเลย....

ถึงเวลาที่ฉันต้องโดดเดี่ยวจริงๆ...พี่เนจะกลับบ้านเฉพาะเสาร์อาทิตย์...ก็ยังดีนะ...ขอให้มีพี่เนอยู่ใกล้ๆฉันก้ออุ่นใจแล้ว...

พี่เนเป็นคนที่เสียสละ ต้องมีคนหนึ่งออกไปทำงาน ส่วนอีกคนอยู่บ้านดูแลพ่อแม่...พี่เนเป็นคนออกไปทำงานเอง...ส่วนฉันมีหน้าที่ดูแลพ่อแม่...

การที่เรามีชีวิตอยู่เพื่อพ่อแม่ นี่ก็ทำให้ฉันมีความสุขนะคะ..เช้าพาแม่ไปว่ายน้ำ..ไปออกกำลังกาย...อาหารก็คิดทุกวันๆว่าทำอะไรให้พ่อแม่ทานดี ต้องคิดหาอาหารที่ทำให้ผู้สูงอายุทาน...คิดทุกวันๆๆ ...พยายามหาเมนูใหม่ๆให้พ่อแม่ทาน จะได้ไม่เบื่ออาหาร...

เวลาว่างก็ทำกระเป๋า...แรกๆทำไปได้หลายใบ..พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ช่วยซื้อจนหมดเกลี้ยง...จนต้องเริ่มทำสะสมใหม่...

ถ้าทำไปเรื่อยๆ จนถึง ร้อย ถึงพัน ...วันหนึ่ง ฉันอาจจะกลับมาเปิดร้านใหม่อีกครั้ง ...ถ้าฉันมีสินค้าในมือ ก้ออุ่นใจแล้วแล้วว่า ... มีร้านเมื่อไหร่ก็ได้ขายแน่นอน....

ช่วงนี้ก็ลงรูปกระเป๋าที่ทำไว้ลงในเฟสบุ๊กค่ะ....หลายใบเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่รู้จักก็ช่วยซื้อไป...ยังไม่สามารถเปิดเวปไซต์ได้เพราะสินค้าตอนนี้ยังมีน้อยอยู่...พยายามทำสะสมไว้เรื่อยๆค่ะ...




ชีวิตไม่ท้อแล้ว...ไม่ทุกข์แล้ว....

ชีวิตของฉันผ่านอะไรมาเยอะแยะมากมาย ผ่านเหตุการณ์ทั้งดี ทั้งร้าย มามากมายหลายเรื่อง ... คุ้มแล้วค่ะ ฉันใช้ชีวิตที่คุ้มกว่าคนอื่นๆหลายๆคน..

เคยมีทุกอย่าง...ไปเที่ยวมามากมายหลายที่..ใช้ชีวิตอยู่ตปท..เป็นปี...

เป็นแม่ค้าที่ทรหดสู้กับคู่แข่งมามากมาย...

ชีวิตได้เรียนรู้ครบรสชาติแล้วค่ะ...


จริงๆแล้วเวลาที่ผ่านไปตั้งแต่เกิดจนถึงวันนี้..ถ้าฉันไม่ดิ้นรนหาเรื่องใส่ตัว..ไม่คิดจะมีความรักไม่คิดจะต่อสู้กับศัตรูด้านการค้า..ไม่หาเรื่องให้ตัวเองลำบากยกของหนัก แบกของหนัก ทำงานทั้งวันทั้งคืน บางวันนั่งทำงานกับพี่เนจนถึงเช้าช่วงที่มีงานเร่ง...ชีวิตของฉันก็จะไม่มีอะไรเลย..

จนวันนี้ฉันกลับมาเป็นเด็กน้อยของพ่อกับแม่อีกครั้ง..อยู่กับท่านทั้งวันทั้งคืน..อยากได้อะไรก็ขอเงินไปซื้อเหมือนตอนเด็กๆ...พ่อกับแม่ก็เหมือนเดิมให้ฉันทุกอย่างเหมือนเดิม.(แต่ไม่ได้ขอเงินเพื่อซื้อของฟุ่มเฟือยอีกแล้วค่ะ..ใช้แต่สิ่งที่จำเป็นไม่ว่าจะค่ารักษาช็อกโกแลตซีสที่ต้องฉีดยาทุกเดือน..ค่าอาหารที่ต้องทำทุกวัน..ที่ผ่านมาส่วนใหญ่เงินที่ขอจะเป็นค่ารักษาตัวค่ะ..ทั้งนิ่ว ทั้งนิ้วล็อก ที่ผ่าแล้วผ่าอีก..

แตกต่างตรงที่ฉันไม่ได้เป็นเด็กเล็กๆเหมือนเดิม..ถึงเวลาที่ต้องสลับกันคือ ฉันจะเป็นคนดูแลพ่อแม่ ไม่ใช่ให้ท่านมาดูแลฉันเหมือนตอนเด็กๆ ถึงเวลาที่ฉันจะทำเพื่อพ่อกับแม่อย่างเต็มที่ เพราะหลายปีที่ผ่านมาฉันทำแต่งาน ไม่ค่อยมีเวลาทำอาหารให้ท่านทาน..ไม่มีเวลาพาพ่อกับแม่ไปออกกำลังกาย..ไม่มีเวลาขับรถรับใช้พ่อกับแม่เลย...

อาจเป็นความโชคดีที่ฉันได้มีโอกาสตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตอย่างเต็มที่ทุกเวลา.

จนวันนี้ รู้สึกเพียงแต่ว่า...จะมีชีวิตให้นานที่สุดเพื่อสะสมบุญไว้มากๆ...ชีวิตที่เหลืออยู่อีกครึ่งชีวิต จะอยู่เพื่อสะสมบุญ และอยู่เพื่อดูแลพ่อแม่เท่านั้นค่ะ ...

ไม่ต้องคิดถึงอนาคต..เพราะถ้าคิดถึงอนาคตจะทำให้เกิดความทุกข์...เพราะทุกวันนี้ไม่ได้ทำงานเหมือนคนอื่นๆ ไม่ได้มีเงินใช้เหมือนคนอื่นๆ ...

ชีวิตของฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้วค่ะ...ไม่ดิ้นรน ไม่ไขว่คว้า ไม่นึกถึงอดีต ไม่คิดถึงอนาคต อยู่กับปัจจุบัน..ทุกลมหายใจฉันต้องอยู่อย่างมีความสุข เพราะถ้าฉันมีความสุข พ่อกับแม่ ก็จะมีความสุขไปด้วย รอยยิ้มทำให้พ่อแม่กับมีชีวิต
อยู่กับฉันนานๆ ...

ใจเป็นสุข กายก็จะสุขสบายด้วย...พยายามทำทุกอย่างให้พ่อกับแม่สุขภาพดี
แข็งแรง มีชีวิตอยู่ให้นานที่สุด...

ชีวิตของฉันก็มีเพียงเท่านี้เอง...ถ้าวันหนึ่งฉันมีโอกาสได้เปิดร้านอีกครั้งฉันจะรีบคว้า..แต่ปัจจุบันนี้ไม่สร้างความหวังอีกแล้ว..อย่าหวังอะไร.เพราะถ้าไม่สมหวัง
จะเป็นทุกข์...




วันที่31 มค..54 ไปศาลครั้งสุดท้าย...ฉันยอมรับเงินคืนจากห้างนั้นแค่ 60 กว่าเปอร์เซ็น...ไม่อยากยื้อเยื้อ ฉันไม่มีค่าน้ำมันรถมากพอที่จะไปศาลบ่อยๆ...เงินหายไปเกือบล้าน...ถือซะว่า ชาตินี้ฉันให้เงินห้างนี้ยืมไปแล้วกัน..ชาติหน้าขอเงินคืน
ทั้งหมดพร้อมดอกเบี้ยหมื่นเท่า..นะค๊ะ...

ไม่ได้อาฆาตแค้น..แต่คิดแบบนี้เพื่อความสบายใจ...เพราะฉันไม่ได้มีเงินมากพอที่จะให้คนรวยเอาไปใช้ฟรีๆ...แต่ไหนๆก็โดนโกงไปแล้วไม่สามารถเอากลับคืนมาได้ในชาตินี้...ก็ขอคิดให้สบายใจว่า..ให้ยืมแล้วกันนะคะ..แต่ชาติหน้าต้องคืน
ทั้งต้นทั้งดอก...

เงินที่ได้คืนมาก็นำไปคืนคุณป้า อาจ๋า เกือบหมด..ขอไว้ไม่กี่หมื่นเพื่อเก็บเอาไว้ลงทุนต่อไปถ้ามีโอกาสค่ะ....ถึงแม้ว่าคุณป้าอาจ๋าบอกว่าจะให้ฉันกับพี่เนทั้งหมดก็ตาม...แต่เพื่อความสบายใจของพวกเรา เราขอคืนคุณป้ากับอาจ๋าทั้งหมด..ถึงแม้จะได้กลับคืนมาเพียงแค่ 60 กว่า % เท่านั้น...

ต่อไปนี้ฉันก็เอาใจช่วย คนที่เหลือที่กำลังฟ้องร้อง เรียกร้องความเป็นธรรมเหมือนฉัน(แต่ฉันยอมแพ้แล้ว) ..แต่เพื่อนๆที่ยังไม่ยอมความ เพื่อความยุติธรรม ขอให้ทุกท่านชนะคดี ขอให้ได้เงินคืนจนครบพร้อมดอกเบี้ย...เอาใจช่วยคนที่เหลืออยู่ค่ะ....

คนที่เค้าเอาเงินของพวกเราไป อนาคตเค้าจะไม่ได้ดี..กรรมมีจริงค่ะ...

วันนี้คุณมีเงินมากมาย มีห้างใหญ่ๆ แต่..ไม่ได้อยู่อย่างมีความสุขหรอก...

คุณจะเจอปัญหามากมาย...มีคู่กรณีมากมาย ต้องขึ้นโรงขึ้นศาลบ่อยครั้ง...


ถ้าเจ้าของห้างได้มีโอกาสอ่านไดอารี่นี้...ฉันอยากจะบอกว่า...ทุกวันนี้ที่คุณต้องไปหาศาลเจ้าไหว้มากมาย ไปบนบานศาลกล่าว..(คุณลูกสะใภ้ของเจ้าของห้างเคยพูดกับฉันไว้ว่าเค้าก็ต้องไปหาศาลเจ้าไหว้หลายครั้งหลายหน..เค้าพูดกับฉันวันที่ไปศาลวันสุดท้าย..) ..รู้มั๊ยคะว่านั่นคือกรรมที่คุณกำลังได้รับ เพราะคุณไม่ได้อยู่อย่างมีความสุขเลย...ห้างกำลังจะไปไม่รอด เพราะอะไรคะ..ลองคิดดู...

อีกไม่นานห้างนี้จะล้มละลาย..เพราะปัจจุบันนี้ เป็นอย่างไร เจ้าของห้างรู้ดีค่ะ...

สรุปว่า....ฉันมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขแล้ว...ความทุกข์ไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้นเลย มีแต่จะทำให้แย่ลงทั้งตัวเองและคนรอบข้าง...อยากเห็นคนที่รักเรามีความสุข ก็ต้องทำให้ตัวเองมีความสุขก่อน...

นี่ละค่ะ ... ชีวิต ...ของคนคนหนึ่งบนโลกใบใหญ่ใบนี้...

ไม่เหลือความทุกข์ ความเครียด ความท้อแล้ว จริงๆค่ะ...




ปล....เห็นธรรมะธรรมโมแต่ก็ยังอยากสวย..ทำอะไรให้สะใจสุดๆไปเลย..ฉันไม่เคยคิดจะทำศัลยกรรม...แต่ชีวิตมันสุดๆไปแล้ว..เดินเข้าห้องผ่าตัดเสริมดั้งเป็นที่เรียบร้อย....คนอย่างฉันถ้าจะทำอะไรก็ทำเลย ไม่กลัว ..กล้าได้กล้าเสีย...ร้านค้าเคยเปิดพร้อมกัน5ร้านก็ทำมาแล้ว...ถ้าทำดั้งมาแล้วออกมาน่าเกลียดก็ไม่คิดมาก..ตัดสินใจอะไรไปแล้วก็จะยอมรับผลของมัน....

การค้าก็เหมือนกัน..กล้าคิดก็ต้องกล้าทำ...สุดท้ายจะดีจะเสีย ก็ต้องยอมรับผลของมัน...อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดเราไม่สามารถห้ามมันได้...

วันนี้ฉันยอมรับสภาพของตัวเองแล้วค่ะ..ไม่มีร้านแล้ว..แต่มีพ่อมีแม่ มีพี่เน มีบ้านให้อยู่ มีข้าวให้กิน ... ต่อไปทั้งชีวิตไม่มีวันอดตายถ้าอยู่อย่างพอเพียง..




สุดท้ายนี้..ขอโชว์สินค้าที่เคยทำและกำลังทำอยู่นะคะ..ถึงไม่มีร้านให้อยู่ให้ขาย..แต่ตอนนี้ใจก็จดจ่ออยู่กับงานฝีมือเหมือนเดิม..ทำสะสมค่ะ..จริงๆทำไว้เยอะกว่านี้ ไม่สามารถลงรูปได้หมด และ กระเป๋าหลายใบในรูปก็ขายไปแล้ว






ครั้งหนึ่งเคยขายอาหารกล่อง "Nancy delivery" ไม่มีอะไรที่เราอยากทำแล้วทำไม่ได้ค่ะ...ทำอาหารด้วยหัวใจ..ถ้าทำอะไรด้วยหัวใจอะไรๆก็จะออกมาดี มีคุณภาพค่ะ...ทำไม่เป็นก็หัดทำ ทำจนเก่ง ...นี่ก็เป็นภาพอาหารบางส่วนเท่านั้น..จริงๆหัดทำอาหารมากว่า 50ชนิดแล้วค่ะ..และยังคงหาอาหารใหม่ๆทำให้พ่อกับแม่ทานอยู่ตลอดค่ะ





อยากจะให้โลกสวยงามสดใสหรือมืดมิดไร้แสงสว่าง..อยู่ที่ใจของเราจะเลือกเอง..ทำให้เป็นสุขได้ด้วยตัวของเราเอง ไม่มีใครช่วยเราได้..." อัตตาหิ อัตตโน นาโถ " ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน






Create Date : 21 พฤษภาคม 2554
Last Update : 7 กรกฎาคม 2554 23:10:03 น. 22 comments
Counter : 2824 Pageviews.

 
น่าชืนชมมากคะ


โดย: ศศิ IP: 80.202.186.23 วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 เวลา:2:17:11 น.  

 
อ่านบล็อกของคุณแล้ว มีกำลังใจที่จะสู้ต่อไปได้อีกเยอะเลยค่ะ

สู้จริงๆ



โดย: aeje2329 วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 เวลา:8:09:39 น.  

 
เชื่อว่าประสบการ์ณที่แบ่งปันจะเป็นพลังใจให้ใครหลายๆคนที่ได้อ่าน

ชื่นชม และ ประทับใจกับความไม่ย่อท้อ

สู้ต่อไปครับ
ขอขโมยไปเป็นแรงบันดาลใจในชีวิตนะครับ


โดย: VinKaBees วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 เวลา:11:43:23 น.  

 
อยากใ้ห้เพื่อนมีกำลังใจ ต้องสู้ทุกอย่าง จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด อดีตคือบทเรียน อนาคตยังไม่ถึง ถ้าคิดเยอะ หวังเยอะก็จะทุกข์เยอะ แต่ถ้าไม่คิดเลยชีวิตก็จะไม่มีความหวัง เหมือนกัน... Enjoy your life today because yesterday had gone and tomorrow will never come . บทความนี้คือประสบการณ์ของคนหนึ่งจะทำให้คนอื่นรู้จักคิด รู้จักตัวเอง มากขึ้น รัก โลภ โกรธ หลง เป็นเรื่องของมนุษย์ เมื่อมันเกิดก็ให้พิจารณาหาสาเหตุ วางจิตให้มั่น แผ่เมตตา บารมี มันก็จะช่วยให้เพลาลงได้เอง


โดย: china doll IP: 1.47.82.87 วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 เวลา:15:10:05 น.  

 


ป้าเชิญนางฟ้า...มาอวยพรวันเกิดค่ะ
ขอให้พบแต่สิ่งดีๆ คนที่ดีมีจิตใจดี
เหตุการณ์ดีๆสุขภาพที่แข็งแรง
รวมทั้งความรัก
ที่ดีที่สุดในชีวิตนะคะ
*********
*******
*****
***
*





โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:0:15:35 น.  

 


โดย: veerar วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:0:39:31 น.  

 
สุขสันต์ในวันเกิด
ให้บรรเจิดสุขสว่างดั่งฟ้าใส
ให้ผ่านพ้นอุปสรรคปราศจากภัย
ให้สุขกายสุขใจไปทั้งมวล...


โดย: iamorange วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:0:47:24 น.  

 
Happy birthday ka



ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง ร่ำรวยๆ และได้เป็นที่รักของทุกๆคนนะคะ



โดย: Sugar lip วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:0:51:08 น.  

 

สุขสัตน์วันเกิดนะครับ
ขอให้มีความสุขมากๆครับ


โดย: panwat วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:0:58:30 น.  

 
น่าชื่นชมจริง ๆ ๆค่ะ
และทำงานทั้งกระเป๋า และ ข้าวกล่อง ดูดีมากค่ะ

สุดท้ายก็ขอ

Photobucket


โดย: Gunpung วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:4:03:32 น.  

 



โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:32:49 น.  

 
สุขสันติวันเกิด

แสงทอง ส่องเจิดจ้า..................ราศี
กำเนิด วันนี้ดี.....................มากหน้า
พบความ สุขเท่าทวี.......วันรุ่ง เรืองนา
สุขภาพแกร่ง รวยค้า...คิดค้นคือคนดี





โดย: ต้นกล้า อาราดิน วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:7:21:29 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดครับ ขอให้มีสุขภาพร่างกายเเข็งเเรง
คิดสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนาเเละมีความสุขในทุกๆวันครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:10:54:49 น.  

 
have a Happy Birthday

request have strong health

there is the progress in the work and have one’s hopes fulfilled for what

wish every the points



โดย: นู๋ฟุ้ง วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:10:55:46 น.  

 


โดย: รุ่งฤดี วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:10:56:58 น.  

 
ชื่อคล้ายๆกัน เลยตามกันมาติดๆค่ะ


JellyMuffin.com - The place for profile layouts, flash generators, glitter graphics, backgrounds and codes
Happy Birthday Graphic Comments


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:11:07:12 น.  

 
Photobucket


โดย: pinkyrose วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:23:25:14 น.  

 


สวัสดีครับ ขอบคุณที่แวะเข้ามา ผมหวังว่าเราคงได้พบกันอีกนะครับ


โดย: veerar วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:23:52:46 น.  

 



อรุณสวัสดิ์ครับ


โดย: panwat วันที่: 8 กรกฎาคม 2554 เวลา:7:07:51 น.  

 
ยินดีค่า



โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 8 กรกฎาคม 2554 เวลา:7:24:10 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ 2555 ค่ะ
ขอให้สุขภาพแข็งแรง สมหวังทุกความปราถนา ร่ำรวยเงินทอง ไหลมาเทมาไม่ขาดสายนะค่ะ ตลอดปีตลอดไปค่ะ

(ได้อ่านหัวเรื่องก็ซึ่งม๊ากมากเรยค่ะ
คุณเป็นคนเก่งคนหนึ่ง และขอบคุณที่แบ่งปันความสามารถให้ดิฉันได้สัมผัสค่ะ)


โดย: ยา IP: 10.20.20.91, 182.255.13.35 วันที่: 6 มกราคม 2555 เวลา:9:37:34 น.  

 
ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้แนนนะคะ..ชีวิตต้องสู้ต่อไปค่ะ..แต่แอบท้อหลายครั้งจริงๆค่ะ..


โดย: ซ่อนทรายแก้ว วันที่: 7 มกราคม 2556 เวลา:0:22:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ซ่อนทรายแก้ว
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]
















สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา...ก้อคือชีวิตเรา
สิ่งที่ มีค่าที่สุดในหัวใจเรา...ก้อคือหัวใจเรา
อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ ใคร
อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนเดียว
อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดของเรา ไปให้ใครดูแล
เพราะไม่มีใคร...ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง
อย่าปิด กั้นความรู้สึกของหัวใจ
อย่าบอกว่าเราเกิดมาเพื่อจะรักคน ๆ เดียว
คนใจ แคบเท่านั้นที่เกิดมาเพื่อที่จะรักคนได้คนเดียว
เราสามารถที่จะรักใครได้มากมาย
ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก
หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก
รัก ต่างแบบ...ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน
แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่งคนบางคนไม่แยแสกับ ความรักที่เรามีให้
เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย
และไม่เห็นจะต้องเจ็บเจียนตาย
ถ้าเรามั่นใจ...ว่าเราทำหน้าที่ให้กับรักนั้นสมบูรณ์และเต็มที่แล้ว
ถ้าอากาศร้อนอบอ้าว...ลองออกมายืนคุยกับแสงแดด
อากาศหนาวแทบขาดใจ...ลองออกมาหาไออุ่นลมหนาว
เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาวก็ต่อเมื่อเราได้ไป สัมผัสกับมัน
ก็เหมือนกับความรัก ....
ถ้าอยากรู้ว่ารสชาดเป็นอย่างไรก็ต้อง ไปสัมผัสกับมัน
แต่อย่าทรมานตัวเองโดยการออกไปยืนตากแดดนาน ๆ
หรือยืนต้านทานลมหนาว ถ้ารู้ว่าร้อนนักก็หลบหาที่ร่ม
ถ้ารู้ว่าหนาวก็ก่อเตาผิง
ความรักจะ ไม่ทำร้ายเรา ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง
...ถ้าคุณรู้จักรัก..
แสงแดดจะทำให้คุณอบอุ่น
ลมหนาวก็จะทำให้คุณหลับสบาย...















Color Codes ป้ามด



โหลดเพลง คลิปวีดีโอ นิยาย การ์ตูน


ธรรมะไทย



ผู้ชมทั้งหมด คน
Friends' blogs
[Add ซ่อนทรายแก้ว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.