Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2553
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
21 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 

ส้มซ่าน้อยตัวใหญ่ : เข้าใจแล้ว...เราต้องจากกัน

Intro
     ฉันไม่เคยเขียนเรื่องของส้มซ่ามาก่อนเลย ทั้งที่ก่อนหน้านี้ นับจนถึงวันนี้ ฉันมีสื่อ มีปากกาอยู่ในมือ หลายคนอาจรู้มาบ้างว่าส้มซ่าน้อยตัวใหญ่เป็นนักเขียนประจำกองบรรณาธิการนิตยสารสัตว์เลี้ยงฉบับหนึ่ง (ตอนนี้ฉันเป็นบรรณาธิการแล้วจ้ะ)
แต่กระนั้น ฉันก็ไม่เคยเขียนเรื่องของส้มซ่ามาก่อนเลย

เหตุเพราะฉันไม่ต้องการเอ่ยถึงเธอคนนั้น เธอคนที่อุ้มชูเลี้ยงดูส้มซ่ามาร่วมกับฉัน ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตน้อยๆ ตัวใหญ่ๆ ฉันไม่ต้องการเอ่ยถึงเธอคนนั้น ด้วยรู้ดีว่าแม้ความโกรธเคืองจะชักชวนให้ฉันคิดขับเธอออกจากชีวิตไปหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่อาจทำได้ ชีวิตของส้มซ่าไม่ได้ปรารถนาเช่นนั้น ส้มซ่าเป็นแมวฉลาด รู้จักคำว่าครอบครัว

     เรื่องนั้นช่างมันเถอะ เมื่อวันนี้ไม่มีส้มซ่า เมื่อก่อนหน้านี้ฉันได้ฟังเพลงหนึ่ง ซึ่งเปลี่ยนฉันให้เลิกสนใจความรู้สึกใดๆ ก็ตาม
จะอย่างไรก็ช่างเถอะ ฉันอยากจะเขียนเรื่องของส้มซ่า ฉันอยากจะเล่าเรื่องเจ้าแมวอ้วนแสนรักของฉัน



ชีวิตที่นั่นเป็นยังไงบ้าง
เธอปรับตัวได้หรือยัง
มีอะไรที่ยังติดและขัด
และมีใครบ้างไหมที่คอยรับฟัง
หน้าตาของเธอเปลี่ยนไปมากไหม
ดูแลตัวเองไหมทุกวัน
เรื่องราวที่เคยกังวล ที่เคยพะวง
เธอหมดห่วงลงแล้วหรือยัง

     เนื่องจากวันนัดหมายรับตัวส้มซ่ามาเลี้ยงดูคือวันที่ 10 มกราคม 2547 ตามที่เคยตกลงกับเจ้าของแม่แมวไว้ว่าให้กินนมแม่ครบหนึ่งเดือน ฉันจึงติ๊ต่างวันเกิดของส้มซ่าเอาเองว่าเป็นวันที่ 10 ธันวาคม 2546 ส้มซ่าใช้ชีวิตร่วมกับฉันจนถึงวันสุดท้าย
เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2552 รวมแล้วเป็นเวลาหกปี...น้อยไปไหม...ไม่ว่าจะนานกว่านี้อีกกี่ปี ฉันก็ยังรู้สึกเสมอว่าเราได้อยู่ด้วยกันน้อยเกินไป

     ทางที่ดีควรจะให้ฉันตายก่อนใช่ไหม จะได้ไม่ต้องแบกรับความรู้สึกเช่นนี้ แต่ช่างเถอะ หากฉันตายก่อนแล้วทิ้งน้องให้ต้องเหงา ฉันอดทนเองก็ได้ ว่าแต่น้องล่ะ เสียดายชีวิตหรือเปล่า พอใจกับวันเวลาที่ผ่านมาหรือเปล่า ทุกวันเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน มีอะไรที่ฉันขาดตกบกพร่องไปบ้างไหม



ส่วนโลกของฉัน ก็ยังคงเป็นเช่นนั้น
ตั้งแต่วันที่เธอนั้นได้จากไป 

     วันที่เสียส้มซ่า ฉันบอกกับทุกคนว่าไม่มีเวลาให้เศร้าใจหรอก ฉันกำลังจะสอบกลางภาคเทอมที่สองของปีแรกในหลักสูตรปริญญาโท ฉันอ่านหนังสือเป็นบ้าเป็นหลัง ก่อนที่จะรับรู้ว่าเกรดออกมาดีสมกับความพยายาม ฉันตอบคนที่ถามว่าทำข้อสอบได้ไหมไปว่า “ถ้าตั้งใจอ่านหนังสือขนาดนี้แล้วยังทำไม่ได้ ฉันก็สมควรจะฆ่าตัวเองไปเสียเป็นดี” ...ถ้าสอบตกก็สมควรตาย เพราะฉันเศร้าเรื่องส้มซ่าแต่เพียงเล็กน้อย แล้วทำเป็นลืม มุ่งมั่นอยู่กับตำราเรียน ขืนเกรดออกมาไม่ดีสิ ฉันคงต้องเสียดายที่วันนั้นไม่ยอมโศกเศร้า ไม่ยอมร้องไห้กับการจากไปของน้องเป็นแน่

     แต่ฉันก็ยังมีชีวิตอยู่ เรียนจบปีหนึ่ง ปิดเทอม มีเวลาอยู่กับตัวเอง ได้คิดถึง ได้โศกเศร้ามากเท่าที่ต้องการ จนวันหนึ่ง ฉันมีโอกาสได้รับฟังเพลง “จดหมายถึงเธอ” ขับร้องโดย นภ พรชำนิ ฉันจำเพลงนี้ได้ จับใจความแจ่มชัดตั้งแต่ครั้งแรกที่ฟัง...
เนื้อหาสื่อถึงการจากลา...ด้วยความตาย จนถึงบัดนี้ฉันฟังไปแล้วไม่รู้กี่รอบ แต่ก็ยังเรียกน้ำตาได้ทุกครั้งไป แม้จะเป็นเพียงการนั่งดู MV เปล่าที่ไร้เสียงจากโทรทัศน์ที่ติดตั้งอยู่บนรถเมล์ก็ตามที




ฉันยังคงเป็นอย่างเดิมคือคิดถึง
ยังคิดถึงเธอเหมือนเก่า
โลกยังซึมๆ เศร้าๆ หมุนอย่างเหงาๆ
ไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงสักเท่าไร
ฉันยังคงเป็นอย่างเดิมคือยังรัก ไม่ว่านานแค่ไหน...

     เรื่องราวทั้งหมดในเรียงความนี้ เป็นเพียงความคิดถึงของฉันที่มีต่อส้มซ่าในวันนี้ แต่ฉันคิดถึงส้มซ่าทุกวัน ยังคงเหลือ
เรื่องราวของแมวน้อยตัวใหญ่อีกมากมาย ซึ่งฉันจะขอเล่าให้ฟังในโอกาสถัดไปจ้ะ

     เส้นขนของส้มซ่ายังคงอยู่ กระจัดกระจายไปทั่วบ้าน คราใดที่ฉันเห็นก็จะเก็บมารักษาไว้  หากฉันจะไปว่าจ้างให้ใครเขาเอาเส้นขนเหล่านี้ไปโคลนให้กลายเป็นแมวอีกครั้ง ฉันคิดว่าคงไม่เกินวงเงินที่ฉันจะสามารถกู้หนี้ยืมสินมาได้ แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือ นั่นใช่ส้มซ่าหรือไม่ เป็นเพียงแมวอื่นที่หน้าตาเหมือนกันหรือเปล่า...

     เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ฉันเข้าใจ เจ้าแมวน้อยตัวใหญ่ ส้มซ่าน้อยตัวใหญ่ ส้มซ่าน้อยบนฝ่ามือผู้เติบใหญ่จนล้นตักของฉัน
เข้าใจแล้วว่าน้องจะไม่กลับมาอีก เข้าใจแล้วว่าต้องจากกัน ฉันยอมรับแล้วเราต้องจากกัน




มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น ที่ตัวฉันได้เปลี่ยนไป คือเข้าใจแล้ว...เราต้องจากกัน







 

Create Date : 21 พฤษภาคม 2553
6 comments
Last Update : 21 พฤษภาคม 2553 3:24:12 น.
Counter : 2208 Pageviews.

 

แวะมาเม้นช่วงดึก ๆครับ พอดีมาหาไรอ่าน อิอิ

 

โดย: nuyza_za 21 พฤษภาคม 2553 3:11:45 น.  

 

เพิ่งรู้ว่าถึงแม้จะเตรียมเนื้อหาไว้แล้ว แต่การอัพลงเป็นบล็อกต้องใช้เวลาและพลังงานมหาศาลเลยทีเดียว ขอบคุณที่แวะมาเป็นความเห็นแรกของบล็อกนี้นะครับ แล้วถ้าหากว่าเป็นคนรักแมวก็ขอขอบคุณที่รักแมวด้วยครับ

 

โดย: ส้มซ่าน้อยตัวใหญ่ 21 พฤษภาคม 2553 4:15:19 น.  

 

เข้ามาอ่านนะคะ

หน้าตาส้มซ่าเหมือนแมวที่บ้านเลยคะ
แต่เจ้านี่ เกิดหลัง 911 1วัน เลยจำวันเกิดมันได้

ตอนนี้วันๆ ก็เอาแต่นอน เป็นห่วงมันเหมือนกัน

 

โดย: tempopo 21 พฤษภาคม 2553 7:00:19 น.  

 

ส้มซ่าน้อยตัวใหญ่มากเลยค่ะ น่ารัก ^^
เคยมีแมวแล้วเค้าก็จากไปเหมือนกันค่ะ ก็ยังคงคิดถึงเค้าเสมอ

 

โดย: Red Rose Like Love IP: unknown, 203.151.208.6 20 สิงหาคม 2553 16:44:48 น.  

 

เข้าใจค่ะ ว่านึกถึงเขาทีไรเสียใจทุกทีแมวเราเขาก้อเพิ่งจากไปเหมือนกัน

 

โดย: นัทชา IP: 180.180.144.237 14 ตุลาคม 2554 18:19:20 น.  

 

เข้าใจความสูญเสีย ตัวเองก็เคยสูญเสียแมวสุดที่รัก แต่้เราอยู่ด้วยกันมา 9 ปีเต็มชนเดือนที่ได้เขามา เขาเป็นโรคไต เสียไปเมื่อ 15 สิงหาคม 2555 คืนก่อนที่เขาจะเสียไปเยี่ยมยังพยายามคุยด้วย นอนรอที่ประตูเข้าบ้านทุกวันรอแม่กลับบ้าน เมื่อเห็นจะดีใจมาก ภาพต่างๆ ยังอยู่ในความทรงจำเสมอมา น้ำตาไหลเสมอเมื่อนึกถึง เข้าใจทุกคนที่สูญเสีย และเศร้าใจมากเมื่อเห็นแมวถูกทำร้าย

 

โดย: ครูเล็ก IP: 124.120.33.135 21 พฤศจิกายน 2555 22:02:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ส้มซ่าน้อยตัวใหญ่
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บรรณาธิการ Cat magazine นักเขียนขี้เหล้าหลวงกับหนึ่งแมวเทวดา หนึ่งแมวยักษิณี คาดว่าถ้าได้อีกหนึ่งแมวกระบี่วานร ก็จักครบถ้วนกระบวนทัพตามเนื้อเรื่องรามเกียรติ์พอดิบพอดีน่อ
Friends' blogs
[Add ส้มซ่าน้อยตัวใหญ่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.