Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2550
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
18 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 

วันส้นตีน no.2

วันส้นตีน no.2

อารัมภบท: เพื่อน ๆ เคยเจอกับวันส้นตีนไหมครับ ในคำจำกัดความของผม
วันส้นตีน หมายถึง วันที่ทำอะไร ๆ แล้วมันจะซวยไปทั้งวัน

ครับ วันนี้ก็เป็นวันส้นตีนอีกวันหนึ่ง

กิจวัฒน์ประจำวันของเพื่อน ๆ ในแต่ละเช้าวันทำงานคืออะไรครับ ก็ต้องอาบน้ำทานข้าว กินกาแฟ ให้อาหารปลา จิปาถะใช่ไหม... ผมก็เหมือนกันแต่ถ้าหากวันไหนตื่นสายล่ะ เพื่อน ๆ อาจจะยอมไม่ทานข้าวเช้า หรือหนักหน่อยคือไม่อาบน้ำ เพื่อรีบออกจากบ้านไปให้ทันเวลาทำงานใช่ไหม

แต่สำหรับวันนี้ของผม... วันที่ผมตื่นสาย... ผมต้องยอมทำใจไม่ขี้ในตอนเช้าครับ...

พอจะเดาออกได้ใช่ไหมครับ ว่าเนื้อเรื่องต่อไปนี้ผมจะกล่าวถึงอะไร...

ไม่หรอกครับ ไม่ใช่อย่างที่เพื่อน ๆ คิดกัน ผมไม่ได้ไปเผลอขี้แตกขี้ไหลบนรถไฟฟ้า หรือรถเมล์คันใด บ้าเหรอ โตเป็นควายเลียตูดหมาไม่ถึงแล้วนะครับ...

คนเราต้องยอมเสียสละอะไรบางอย่าง เพื่อให้ได้มาซึ่งบางอย่างใช่ไหมครับ ผมไปทำงานได้ทันเวลา แต่ก็แลกมากับความรู้สึกของอารมณ์ที่มันหงุดหงิดพิกล มันรู้สึกไม่สบายไม่กระฉับกระเฉง แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร มัวทำงานจนลืมเลือนไปว่า เมื่อเช้าไม่ได้ขี้มา แต่มันก็ไม่ได้เกิดอาการจุกเสียด อยากเข้าห้องน้ำแต่ประการใด

และมันก็มาครับ

เวลา 12.30 นาฬิกา เข็มบอกเวลาไม่ผิดเพี้ยน มันเป็นช่วงเวลาที่ผมเพิ่งจะทานข้าวเสร็จแล้วจะเดินขึ้นออฟฟิศพอดี เจ้าเวรเจ้ากรรมตั้งแต่ชาติวานก่อนมันมาจ่อที่ปลายทวารเสียดื้อ ๆ สาเหตุเพราะผมไม่ได้ชดใช้กรรมที่ทำไว้เมื่อเช้านี้ กินข้าวแล้วปวดขี้ อธิบายได้ในหลักคณิตศาสตร์ว่าด้วยเรื่องของการแทนค่านั่นเอง เมื่อของสิ่งหนึ่งมาแทนที่ในกระเพาะ ของสิ่งหนึ่งก็ต้องออกไปจากลำใส้ ก่อนจะขึ้นออฟฟิศบนชั้น 41 ของตึก ผมก็แว่บเข้าชั้น 3 ของห้าง Central world (ออฟฟิศที่ทำงานของผมอยู่บนห้างนี้)

ผมก้าวเท้าเข้าไปอย่างเนิบนาบไม่ร้อนรน แหม ถ้ามันไม่ถึงขั้นหัวขี้ปิ๊ดออกมาปลายทวารแล้วละก็ ปวดแค่ไหนก็คงไม่ต้องรีบให้ใครมาผิดสังเกตหรอก ถ้าแสดงอาการเร่งรีบเข้าห้องน้ำมากไป ใครที่เดินสวนไปมาจะสงสัยได้ ว่าไอ้นี่มันรีบไปขี้... จะจับทางได้ง่าย ไม่ ๆ สัญชาติญาณการป้องกันความขายหน้าในตัวผมมีเยอะพอควร

ผมเลือกห้องน้ำในซอกหลืบที่คิดว่าไม่ค่อยจะมีคนพลุกพล่านนัก ซึ่งก็เคยเข้ามาหลายต่อหลายที และแล้วผมก็เดินมาถึงหน้าปากประตูห้องน้ำชายแห่งนี้ สายตาของผมส่ายส่องว่าห้องน้ำแห่งนี้ "ว่าง" ไหม ผมทำใจไม่ได้หากนั่งขี้ในขณะที่มีใครมายืนเยี่ยวอยู่ตรงโถเยี่ยวหน้าห้องส้วม และทำใจไม่ได้อย่างยิ่งหากนั่งขี้อยู่ดี ๆ แล้วมีใครมาเข้าห้องข้าง ๆ นั่งขี้แข่งกับผม ความเป็นสุขา(รมณ์) มันหดหายไปจะกลายเป็นความหวาดหวั่นแทน

ว่างแฮะ... ไม่มีใครยืนเยี่ยว ประตูห้องส้วมแต่ละห้องก็ไม่มีปิดไว้สักห้อง ผมจึงเดินจ้ำเข้าห้องในสุดแล้วปิดประตูพลัน

อาาาา... ใครกันหนอชั่งรังสรรค์คำที่ใช้ทดแทนสถานที่ปลดปล่อยเจ้าเวรกรรมปลายทวารนี้ว่า "สุขา" เพราะมันคือชื่อที่มีความหมายว่าสถานที่แห่งความสุข ครับ เมื่อคนเราขี้ออกมาแล้วความโล่งสบายจะทำให้มีความสุข... ใครเถียงบ้าง?


แล้วถ้าหากว่าขี้เสร็จ แล้วไม่สุขเล่า ใครจะบัญญัติคำใหม่ให้ผมบ้าง มา ๆ ตามมาครับ มาดูกันว่าผมจะทุกข์อย่างไร

ผมรูดซิบ ปลดเข็มขัดอย่างสบายใจ รูดเจ้ากางเกงทั้ง 2 มากองไว้ที่เท้า นำพ็อกเก็ตพีซีมาถือไว้ แล้วกดเล่นเกมส์อย่างสบายอุรา พร้อมกับปฏิบัติภารกิจการขับถ่ายอันวิจิตรด้วยการแต่งสีสันด้วยโทนสีเหลืองอร่ามลงไปยังพื้นผิวสีขาวผ่องของดินเผาเพื่อผสมกับน้ำบ่อน้อยที่ตีวนกระฉอก สูงบ้าง ต่ำบ้างเป็นจังหวะอยู่ในโถนั่นตามแรงของวัตถุที่ตกกระทบ

อา... ศิลปะที่เสพสมได้จนเกือบครบกับกายสัมผัสทั้ง 5 ประการ สัมผัสแรกคือ "ตา" นั่นแหละสีสรรแห่งธรรมชาติ สีเหลืองที่เปื้อนป้ายอยู่ปากอ่าง ดูแล้วช่างเย็นตา น่าสะอิดสะเอียน "หู" จังหวะแห่งเสียงที่เล็ดรอดออกมาจากทวาร ด้วยคลื่นความถี่ต่ำสูงระรื่นหู ผสานเข้ากับเสียงดังจ๋อมแจ๋ม ๆ ของวัตถุแห่งสีกระทบน้ำ ช่างไพเราะเหนือจินตนาการ "จมูก" กลิ่นคละคลุ้งฟุ้งกระจาย ของซากเน่าจากข้าวต้มของวันวาน ที่ถูกย่อยสลายผสานกับคราบกาแฟเมื่อเช้า ทำให้กลิ่นเน่าอ่อน ๆ ของมันที่ผ่านการกรองจากขนจมูกเข้ามา ท้าทายหมู่ภมรหัวเขียวเหลือเกิน "กายสัมผัส" เมื่อฝ่ามือม้วนกระดาษทิชชู่ ป้ายบาง ๆ ที่เยื่อบุทวาร รับรู้ได้ถึงความนุ่มนิ่มของก้อนกรรมที่ตกค้างอยู่ตรงนั้น และสุดท้าย "ลิ้น" จะบ้าเหรอ!!! ใครหน้าไหนมันจะชิมขี้ได้วะ!!!

เอาละ เสร็จสิ้นแล้ว ผมกดชักโครกให้น้ำตีวน พาก้อนกรรมแตกฝอยกระจายกลืนหายจากผมไปชั่วนิจนิรันดร์ด้วยความอาลัย ลาก่อน... เกิดชาติหน้า เราคงได้พบกันอีก

ผมเก็บพ็อกเก็ตพีซีใส่กระเป๋าเสื้อ ดึงขอบกางเกงที่เท้าขึ้นเพื่อจะสวม แต่แล้ว ผมก็สัมผัสได้ถึงความเย็น... เอ๊ะ! อะไรกัน ไม่ปกติเสียแล้ว ผมจึงก้มลงดูที่กางเกงทั้ง 2... อาาาาาา!!! ชิบหายละวาเยี่ยว!!! นั่นมันน้ำเยี่ยวมิใช่หรือนั่น ที่เปียกโชกอยู่เจิ่งนองเต็มกางเกง ผมตกใจเด้งตัวขึ้นมาแล้วยกกางเกงขึ้น โอ้ว! พระคุณเจ้า เปียกไปแถบนึงเลย

ฮือ! อยากร้องไห้ ผมเอากระดาษทิชชู่มาซับ มาเช็ดออกในทันที สายตามองดูที่โถ มันก็ปกติดีไม่มีรูรั่ว แล้วมันเปื้อนได้อย่างไร และแล้วก็ทราบที่มา สาเหตุเกิดจากกลไกการทำงานของระบบขับถ่ายนั่นเอง เมื่อยามเราขี้... เราไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ที่จะเยี่ยวไปด้วย ไม่มีมนุษย์หน้าไหนในโลกนี้ ที่ขี้โดยสามารถกลั้นเยี่ยวได้... เจ้าจ๊อดคุงของผม มันพ่นเยี่ยวออกมาสะสมไว้ที่ขอบฝารองนั่งชักโครก แล้วหยดแหมะไปที่กางเกงนั่นเอง... ความจริงกระจ่างแล้ว...

แล้วจะทำอย่างไร? ผมจำต้องฝืนใส่เจ้ากางเกงทั้งอย่างนั้น แล้วออกจากส้วมมาขึ้นลิฟท์ ด้วยจิตผวา แฝงกายาเข้ามุมลิฟท์เพื่อหลบผู้คนไม่ให้สังเกตได้ทั้งรอยเปื้อน และกลิ่น

เมื่อถึงชั้น 41 ผมก็นั่งทำงานด้วยความระแวดระวัง พยายามที่จะไม่เข้าใกล้ใคร แต่... ยังหรอกหนา อย่าลืมว่าวันนี้คือ "วันส้นตีน" กฏของเมอร์ฟี่ ก็เล่นงานผมเข้าให้จนได้

เมื่อเวลาประมาณ 15.30 น. โทรศัพท์ก็เรียกเข้ามา เพื่อให้ผมไปพบ CEO ของบริษัทเพื่อทำบางสิ่งบางอย่างให้เขาอย่างเร่งด่วน... ผมถอนหายใจเดินคอตกเข้าห้องนาย นี่ CEO บริษัทนะครับ อย่าลืมว่าเขาคนนี้ใหญ่สุดแล้ว ทำไมๆๆๆ ต้องมาเรียกตูวันนี้ด้วยฟะ ผมคิดในใจ เอาเถอะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เมื่อเดินเข้าไปในห้องของเขา แอร์เย็นเฉียบ เหมาะแก่การฟุ้งกระจายของกลิ่นเยี่ยวในกางเกงยิ่งนัก แต่มันคงจะไม่เย็นเท่ากับใบหน้าผมหรอก นายบอกให้ผมนั่งตรงโต๊ะนายนั่นแล แล้วอธิบายว่าแกมีปัญหาอะไรกับคอมพิวเตอร์ของแก... พระคุณเจ้า แกยืนข้าง ๆ ผมน่ะแหละ

มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยครับ นายไม่ได้แสดงสีหน้าถึงความผิดปกติใด ๆ เลย ไม่ปริปากพูดอะไรออกมา... เหมือนจะดีใช่ไหม... ถ้า... แกไม่สูดลมหายใจฟืดดดดด แบบถี่ ๆ

ครับ แค่นั้นก็เกินพอแล้ว ไม่ต้องอธิบายใด ๆ แล้ว เสร็จงานนั้น ผมลงมาเขียนอีเมลหาหัวหน้า บอกว่าผมเวียนหัว ขอกลับก่อน แล้วกลับบ้านเลยโดยไม่รออีเมลตอบรับจากหัวหน้า... วันนี้จึงกลายเป็นวันส้นตีนของผมครับ


จบแล้วละ

ปล. หากมองโลกในแง่ดี อย่างน้อย ผมก็ไปคุยอวดชาวบ้านเขาได้ว่า "เฮ้ย! เก้าอี้ CEO บริษัท ตูไปฉี่ทับมาแล้วนะเว้ย ตูจองไว้แล้ว มีแววว่าจะได้เป็นใหญ่เป็นโตแน่ ๆ วะ ฮ่า ๆๆๆๆๆ"

ครับ ก็ขอจบเรื่องราวด้วยประการฉะนี้แล




 

Create Date : 18 กรกฎาคม 2550
13 comments
Last Update : 18 กรกฎาคม 2550 1:03:49 น.
Counter : 506 Pageviews.

 

โอ้ เขียนเรื่องได้ละเอียดเห็นภาพเลยค่ะ ทำได้งัยเพ่...ฮ่าๆๆ เก้าอี้ CEO ไปฉี่ทับมาแล้วด้วย นับถือๆ ก๊ากกกกกกก

 

โดย: shin chan (alei ) 18 กรกฎาคม 2550 4:07:54 น.  

 

สุดยอดของคำบรรยาย...

เห็นทุกภาพ....

ขอบคุณ..วันส้นตีน..ที่ทำให้เราหัวเราะได้แต่เช้า....


 

โดย: ใจเย็นที่สุดในบ้าน IP: 61.90.221.250 18 กรกฎาคม 2550 7:51:29 น.  

 



เห็นภาพเลย

 

โดย: NooNok [MiChiYo] 18 กรกฎาคม 2550 9:35:26 น.  

 

ขำดีค่ะ ตอนแรกนึกว่าทิชชู่จะหมด

แถวบ้านไม่ได้เรียกว่า วันส้นตีนค่ะ
แต่เรียกว่า Bad Friday อิ อิ
แต่ วันส้นตีน ขำกว่า

 

โดย: Piterek 18 กรกฎาคม 2550 11:14:29 น.  

 

อ้าวเมนท์ไม่ออก สงสัยมีคำว่าเท้า อิ อิ

 

โดย: Piterek 18 กรกฎาคม 2550 11:15:09 น.  

 

เถื่อนดี

 

โดย: รวยระรินกลิ่นชา IP: 203.154.148.66 20 กรกฎาคม 2550 16:24:39 น.  

 

ก๊ากกกกก ต่อไป CEO จะกล้ามายุ่งกะคุณเจอีกมะนั่น

 

โดย: มณีนาคา 27 กรกฎาคม 2550 0:43:39 น.  

 

สวัสดีค่ะ เข้ามาคิดถึงตัวอักษร :-)

 

โดย: coldfusionCF 1 สิงหาคม 2550 2:11:53 น.  

 

ทำไมไม่หากางเกงและกางเกงใหม่สักชุด ทนอยู่ได้ คนอยู่ใกล้ที่ไม่พูด ใช่ว่าเขาไม่รู้ไม่คิดอะไรมั้ง

 

โดย: แต่วแน่ว.. IP: 222.123.215.196 19 กันยายน 2550 18:23:02 น.  

 

เข้ามาเจอวันส้นตีน no. 2 อีก

สวัสดีจ้า :-)

 

โดย: coldfusionCF 29 กันยายน 2550 4:46:45 น.  

 

เอ่อ สงสารนายจิง ๆ

 

โดย: GiftGae Ureka IP: 206.73.209.94 14 ธันวาคม 2550 12:58:40 น.  

 



มันเป็น "วันนั้น" จริงๆด้วยค่ะ

 

โดย: ชาริ (charidarus ) 21 กรกฎาคม 2551 2:40:18 น.  

 

ลุง!!!!
สบายดีป่าวววว
นี้นุ๊กเอง นุ๊ก #โคตรถ่อย อ่ะ
ตอนนี้นุ๊กก็ยังทำร้านเน็ตร้านเดิมที่เดิมเลย

คิดถึงลุงมากกกกกกกๆๆ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
ขอเบอร์โทรติดต่อหน่อยดิได้ป่าวว

ปล.1 ลุงยังสุดยอดเหมือนเดิม อิอิๆๆ
ปล.2 คิดถึงลุง+มีเรื่องคุยด้วย แง๊ๆๆๆๆ

 

โดย: [][N]eptun[E][] IP: 203.156.4.52 7 มีนาคม 2553 20:58:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


สมจ๊อด
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add สมจ๊อด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.