สมรัชนะ( นายแบก(อาหาร) - นักเขี่ย(หนังสือ) - นักท่องเที่ยว(ยามเมื่อว่าง) -ฝากพ็อกเก็ตบุ๊คเรื่องโหด มันส์ ฮา ประสาลูกเรือ(สำราญ)วางแผงแล้วทั่วไทย-The3 pocket book is in all leading bookstores in Thailand soon.ฮาวทู ผสมประสบการณ์ลูกเรือไทยในต่างแดน แสนฮา สุดมันส์ เศร้า เคล้าน้ำตา ประสาลูกเรือ โดย สมรัชนะ มูลสาย...
Group Blog
 
 
กันยายน 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
30 กันยายน 2552
 
All Blogs
 

*************** เรื่องเล่าจากชาวเรือสำราญ ************* โดย โอม สมรัชนะ ลูกเรือไทยครับ........

ไลฟ์สไตล์:
เรื่องเล่าจากชาวเรือสำราญ .....ตอนที่ 1


เมื่อครั้นยังเด็ก ก็เคยได้ยินแต่แรงงานไทยส่งออกนอกเสมอ ไม่นึกฝันว่าสักวันหนึ่งวันนี้จะเป็นทีของเราขึ้นมาบ้าง ชีวิตไม่ใช่สูตรสำเร็จรูปเสมอไป .....ผมจบ ม.ปลายที่เชียงราย บ้านบนดอย...ด้วยความดันทุรังสูง มุ่งตรงสู่รั้วมหาวิทยาลัยของประชาชน รามคำแหง ยูนิเวอร์ซิตี้...รักเรียนครับ....ทำงานด้วยเรียนด้วย ๓ ปีจบจนได้(ไม่ได้ซื้อมาตามห้องแถวนะ ครับ มีการรับน้อง รับพี่และเข้าเรียนอย่างสม่ำ อาจจะไม่เสมอบ้าง) ...ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณได้ทุนเฉลิมพระเกียรติของสมเด็จพระเทพ ฯ เรียนฟรีตลอดหลักสูตรการศึกษา....จากชีวิตเด็กนอก....(บ้านนอก) เข้ากรุงมุ่งจะดังด้วยความเพียรพยายาม มุมานะและพกพาความมั่นใจ ...เกินร้อย สมัครทำงานหน้าที่“เด็กเสิร์ฟ” .. (อาชีพที่ต้องเป็นเด็กตลอดกาล) หรือน้องๆกรรมกรในห้องแอร์ในร้านอาหารของโรงแรมหรูใจกลางกรุง(หลากหลายย่าน อาทิ ย่านสุขุมวิท สาธร รัชดา ...ยัน....ประตูน้ำ) จากประสบการณ์ถือถ้วย – จาน งานอาหารและเครื่องดื่ม ชีวิต ก็มีสิทธิ์ “โกอินเตอร์ “ กับเค้าเหมือนกัน นะจะบอกหั้ย...


จากจุดเริ่มต้น บนถนนสายนี้ พอเรียนจบปริญญาตรี ที่ชีวิตไม่ได้คิดอะไรมากมาย ขอให้เป็นหน้าที่การงานและอาชีพที่สุจริต ก็ภูมิใจแล้ว ต่อไห้เรียนจบปริญญาตรีก็ทำงานนี้ได้อย่างมั่นใจ หาได้ยึดติดยศถา บรรดาศักดิ์ ไม่ ...เพราะ “เด็กเสิร์ฟ”นี่หละที่เลี้ยงตัวเองและครอบครัวให้อยู่รอดได้ในสภาวะที่ฟองสบู่แตกกระจุยกระจายไปทั่วเมืองเมื่อหลายปีที่แล้ว ....ถึงแม้ผมจะเคยทำรายการวิทยุ ด้วย จนบริษัทเกิดความจำเป็นที่ต้องปิดตัวลง....แต่ก็หาได้ท้อหรือยอมถอยไม่....ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว เป็นไงเป็นกัน...กลับมาเอาดีด้านงานขายบริการ (อาหารและเครื่องดื่ม เท่านั้นน๊ะ อย่างอื่นไม่ขายและไม่ซื้อ รวมทั้งไม่แถมด้วย....) อีกครั้ง โดยโกอินเตอร์ เป็นงานเดินแบก ( คืออาการของคนเดิน ทำงาน และแบก ถาดอาหาร พร้อมกัน จึงเรียกว่าเดินแบกซึ่งต่างจากงานเดินแบบโดยสิ้นเชิง ) ทำงานเรือสำราญ หรูเริ่ด อลังการระดับโลกเชียว....!....ประสบการณ์ ๕ ปี จากโรงแรมหรูใจกลางกรุงในกรุงเทพ ฯ คงพอได้ทักษะ และความชำนาญในงานที่ทำไม่มากก็น้อย รวมทั้งความสำคัญของภาษาที่ต้องใช้ (เริ่มเห็นความสำคัญแบบเอาเป็นเอาตายก็ตอนนี้หละครับ เพราะต้องผ่านการทดสอบจากสถาบันภาษาที่บริษัทรับรอง ว่าสามารถใช้เพื่อการติดต่อสื่อสารได้ คราวนี้ภาษา ปะ กิด –ฟุด ฟิด ฟอไฟ ก็ต้องงัดขึ้นมาใช้ ต่อให้ภาคภาษาอังกฤษสำเนียงลานนา ก็ตามเหอะ อู้ ม่วน แต้ แต้ บ่ ได้ขี้จุ๊......)



ก่อนไปก็ใช้เงินเป็นก้อน แทบจะขายที่นาดอนเพื่อแลกกับเงินทุน.. ครึ่งแสน..ในปีแรกที่สมัคร ซึ่งก็ผ่านการจดทะเบียนจากกรมแรงงานอย่างถูกต้อง (ไม่ได้ถูกต้ม ) ตามกฎหมายเพื่อความมั่นใจ สำหรับการเตรียมตัวก่อนบินแหลก คราวนี้ โดยจะต้องบินไปลงท่าเรือเมืองที่เรือลำนั้นจอดอยู่เป็นการบินออกนอกเขตประเทศครั้งแรก ไปไกลถึงอเมริกา อเมริโกยโน่น.... บ้างก็ยอมรับว่าบางคนก็ตั้งใจ ไปเป็นจิงโจ้... โรบินฮูด....ให้ตำรวจตรวจคนเข้าเมืองมะกันไล่จับเป็นว่าเล่น.... ซึ่งหลายคนคงคิดอยากจะไปขุดทอง เหมือนสมัยก่อน กระมัง...แต่หารู้ไม่ว่าเดี๋ยวนี้ ทองหายกำไรหด หมดมาก็เยอะแล้ว....ผมเคยคุยกับคนขับรถแท็กซี่ที่นั่น ที่เป็นคนไทย พอเค้ารู้ว่าเป็นลูกเรือ เค้าก็เตือนว่า..... “อย่าได้มีความคิดที่จะโดดเลยน้อง เดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน หลังจาก ๑๑ กันยายน ตึกถล่ม” คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ไม่เคยคิดจะใช้ชีวิต แบบหลบ ๆ ช่อน ๆอย่างไม่มีหลักประกัน ถามคนที่เค้าเคยโดดอยู่ที่โน่น ฝรั่งเค้ามองไทย(หัวดำ)ว่าหากินเหมือนพวกลี้ภัย อะไรทำนองนั้นหละ ผมจึงตั้งใจทำงานเรือรักเรือสำราญมานานแรม ๕ ปีทอง อย่างน้อยก็มีโอกาสกลับมากราบแทบเท้าพ่อแม่ และแผ่นดินเกิดปีละครั้ง... รวมถึงรายได้ที่เราทำกันบนเรือ ก็พอ ๆ กับที่เค้าทำบนบก และมันก็ทำให้ชีวิตคนบ้านนอกคอกนาอย่างผมได้ลืมตาอ้าปาก ..... โดยลูกเรือจะได้ค่าจ้างเป็นเงิน ดอลลาร์สหรัฐ ไม่ว่าคุณจะมาจากชนชาติไหน ซึ่งค่าจ้างก็ขึ้นอยู่กับตำแหน่งหน้าที่การงาน ตอนที่ผมเริ่มต้นเมื่อ ๕ ปีที่แล้ว ผมเริ่มทำในตำแหน่ง Buffet steward ได้ประมาณ ๑๓๐๐ เหรียญ ปีต่อมาเลื่อนขั้นเป็น Junior waiter ได้ประมาณ ๒๐๐๐ เหรียญ ปีถัดมาได้เลื่อนขั้นเป็น waiter ได้ประมาณ ๓๐๐๐ เหรียญ จนถึงปัจจุบัน ๓ปีที่เป็น waiter และ๕ ปีที่ไปเป็นแรงงานไทยในต่างแดน “เด็กเสริฟ อินเตอร์” ทำด้วยความภาคภูมิใจและใจรักที่ได้ตอบแทนพระคุณบุพการี และนำเงินตราเข้าประเทศ ที่ไม่ใช่เฉพาะผมคนเดียว หากแต่จำนวนของพนักงานไทยที่ทำบนเรือในต่างประเทศมีมากกว่า พัน ชีวิต ลองคูณแต่ละปีที่เราพอจะช่วยทำรายได้ให้ชาติ ได้ไม่มากก็น้อย

ถึงแม้จะมีพนักงานที่ทำในส่วนของห้องอาหารบนเรือมากกว่า แต่ก็มีแผนก แม่บ้าน คนทำความสะอาด คนทำห้องพักแขก และที่เหลือส่วนน้อยที่ทำบริการต้อนรับส่วนหน้า แล้วแต่ใครจะถนัด เหมาะสมกับงานด้านไหน ซึ่งถ้าหากคุณทำงานได้สักระยะหนึ่ง ก็สามารถเปลี่ยน โยกย้าย หน้าที่ได้ตามความสามารถ.....ส่วนอัตราการจ้างจึงขึ้นอยู่กับสภาพงาน และความรู้ความสามารถ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนที่ทำงานบริการส่วนหน้า จะได้เงินมากกว่า เด็กเสริฟ หรือคนทำความสะอาดห้องพักแขก เพราะเท่าที่ทราบมาว่า คนทำห้องพักให้แขก บางเดือนทำรายได้ทะลุ ถึง เดือนละ แสนหกหมื่นบาท..... ส่วนพนักงานต้อนรับส่วนหน้า(โดยมากจะเป็นต่างชาติเจ้าของภาษา)ที่คอยรับเรื่องจากแขก อย่างสวยหรูเริด เชิดหยิ่ง รายได้เริ่มต้นที่ประมาณ ๖ หมื่นบาท (๑๓๕๐ ) แต่ถ้าเป็นเงินดอลล่าร์ ค่าครองชีพที่โน่นสูงเอาการทีเดียว โดยเฉพาะ ชาวยุโรป ที่ต้องแลกเป็นเงินยูโร ที่มีค่าเงินแข็งกว่า ดอลล่าร์สหรัฐ ผลดีก็ยังคงอยู่ที่ประชาชนลูกเรือไทย ภายใต้บารมีของแผ่นดินไทย สบายไปกว่ากันเยอะ.....



ชีวิตลูกเรือที่ต้องล่องลอยไกลไปตามลม หรือแรงขับเคลื่อนก็ตามเหอะ ใครจะกล้าไปคิดว่าซักวันหนึ่งต้องมาใช้ชีวิตอยู่บนเมืองหรูลอยน้ำ เรือสำราญระดับแนวหน้าของโลก ราคา ๓๐๐ ล้านเหรียญ สหรัฐ เท่ากับ ๓ สนามฟุตบอลมาตรฐานด้วยนะครับ เอามารวมกัน ความสูง ถึง ๑๕-๑๗ ชั้น พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เรือที่ชื่อ “ PRINCESS” มี ๑๕ ลำโดยวิ่งหรือเดินเรือ (ก็ได้) หลากหลายเส้นทางรอบโลกครับ ...หากจะย้อนไปเมื่อ ๕ ปีที่แล้วทางบริษัทให้ความไว้วางใจ เพื่อคัดเลือกทรัพยากรบุคคลเพื่อเป็นพนักงาน ร่วมทำงานกับบริษัทนี้ โดยจะคัดเลือกผู้ที่มีประสบการณ์ จะได้รับพิจารณาเป็นพิเศษ แต่หากไม่มีประสบการณ์ หรือพึ่งเรียนจบมา ก็ควรจะมีใจรักงานด้านการบริการค่อนข้างสูง ถึงสูงมากทีเดียว เพราะพนักงานแต่ละคนจะต้องยอมรับ งานที่ต้องใช้ความอดทนอดกลั้น รับใช้ให้บริการ แค่น้อง น้องนางทาส แต่เป็นทาสสมัยยุคGLOBAL NETWORK และงานที่ทำบนเรือเค้าไม่มีวันหยุด ทำทุกวันนันสตอปฮิต วันละไม่ต่ำกว่า ๑๐ ชั่วโมง แบบยืนจนขาแข็งกันไปข้างหนึ่งเชียว....แต่ก็ทำบ้างพักบ้าง สองสามรอบหมุนเวียนเปลี่ยนกันไม่ได้ทำติดกันหลายชั่งโมง.. ข้อดีของงานบนเรือที่มีอาหารบริการ ๓ มื้อ(ถ้าคุณไม่ออกไปทานอาหาร นอกเรือปีทั้งปี ไม่ต้องจ่ายค่ากับข้าว) รวมทั้งที่พักฟรีไม่มีค่าแอร์......(แบบนี้พอได้ขั้นน้อง น้องกรรมกรในห้องแอร์รึยังครับ)......................

ถึงแม้งานจะหนักแบบควายเรียกพี่ แต่พวกเราก็ใช้ชีวิตอยู่กันอย่างอบอุ่นสไตล์คนไทยใจรักพวกพ้องในห้องเล็กในโลกของเรือใบใหญ่ ที่ลอยไป ห้องที่เราพักอยู่มีเตียง ๒ ชั้น อยู่กัน ๒ คนในห้องเดียว โดยแบ่งใช้ห้องน้ำร่วมกับอีกห้องหนึ่งสำหรับ บางตำแหน่ง และ ห้องน้ำส่วนตัวสำหรับ waiter เรียกว่านอนในระดับใต้ท้องเรือและใต้ระดับน้ำ ทะเล ชั้น ๒ – ๓ ของเรือ....บางครั้งวันไหนที่คลื่นซัด ลมเพลมพัดแรง ๆ ก็ได้ยินเสียงคลื่นกระทบเรือเป็นระยะ ๆ ขับกล่อมคนไกลบ้านให้เหงากันเล่น ๆ....การร่วมห้องพักกับใครนั้นเราสามารถที่จะขออยู่กับชนชาติเดียวกันได้ ....เพราะจะได้คุยกันมากขึ้น...รู้เรื่องกันมากกว่า จะเปิด TV หรือดูหนังฟังเพลง ก็ยังคงเป็นแนวร่วมเดียวกัน.... หรือจะอยู่ช่วยเป็นแรงใจให้กันและกันก็ได้ไม่ว่ากัน....




ชีวิตหลังเลิกงานพวกเราจะใช้เวลาพบปะสังสรรค์กับเพื่อนฝูง ใครมีอะไรก็มาเล่าสู่กันฟัง (ส่วนมากก็จะเป็นเรื่องของผู้โดยสาร ที่มีหลากหลายประเภท นินทา ว่าดี ว่าร้ายบ้าง ให้ขยับปาก เฮฮา ตามประสาของคนที่ทำงานหนัก ต้องหาอะไรมาทดแทน) โดยเฉพาะเรื่องของคนไทยที่นาน ๆจะเดินทางไปเที่ยวกัน หรือชาวไทยในต่างแดน ส่วนสถานที่พบปะกัน ก็มีหลากหลายให้เลือกไม่ว่าจะเป็น โต๊ะอาหารพนักงานหลังเลิกงาน , บาร์เล็ก ๆ แห่งหนึ่งของพนักงาน (โดยทุกคนมีสิทธิ์จะไปนั่งดื่ม นั่งเม้าท์กัน เที่ยงวัน ยันเที่ยงคืน อันเป็นสถานที่รองรับพนักงานพันกว่าชีวิต ) หรือจะเปิดห้องนอนที่พัก ถ้าอยู่ด้วยกันกับคนไทยก็สบายหายห่วง ร้องรำ ทำเพลง เป็นมินิคอนเสิรติ์ คาราโอเค หรืออีกกลุ่มชอบเป็นจ้าวเข้าทรง เปิดคาสิโนเสรี ป้อกเด้ง ดัมมี่ ในห้องไม่มีใครรู้ เล่นพนันกันบางคืน เงินหมุนเวียนสะพัด (หลักแสนทีเดียวเมื่อคิดเป็นเงินไทย) บ้างได้ บ้างเสีย มี อยู่รายโชคดี แจ็คพอตแตกที่ คาสิโนข้างนอกเรือ ได้เงินสด สด ๔ ล้าน ให้ตำรวจมะกันเป็นบอดี้การ์ด ขนเงินสดกลับเรือหลายกระบุงเป็นที่ฮือฮาของชาวต่างชาติ และก็มีเหมือนกันพวกที่โดนผีการพนันเข้าสิงจนไม่เหลือเงินกลับเมืองไทย..

อ่านต่อฉบับหน้า


Life Style Life Style มุมนักกลอน มุมนักกลอน ผลัดกันคิด ผลัดกันเขียน ผลัดกันคิด ผลัดกันเขียน หมึกดำทำกิน หมึกดำทำกิน ขอพูดด้วยคน ขอพูดด้วยคน เดลี่นิวส์ : ที่นี่ USA เดลี่นิวส์ : ที่นี่ USA ไทยรัฐ : สายตรงต่างแดน ไทยรัฐ : สายตรงต่างแดน ไทยทาวน์ USA : จ๊ะ จ๋า Dallas ไทยทาวน์ USA : จ๊ะ จ๋า Dallas เอเชี่ยนแปซิฟิก: สังคม Texas เอเชี่ยนแปซิฟิก: สังคม Texas ลงประกาศ โฆษณาฟรี ลงประกาศ โฆษณาฟรี Thai Yellow Pages Thai Yellow Pages






Wednesday, September 30, 2009::Welcome Guest


ไลฟ์สไตล์:
เรื่องเล่าจากชาวเรือสำราญ ..... ต่อจากฉบับที่แล้ว


ส่วนในเรื่องความรักของชาวลูกเรือก็เกิดขึ้นมีหลายเรื่องราวเล่ากันสามร้อยหกสิบวันไม่หมด เพราะ ชีวิตที่อ้างว้าง ว้าเหว่หรือเกิดจากรักแท้ก็มีอยู่แต่ก็แพ้คนใกล้ชิด เป็นการร่วมด้วย ช่วยเหลือเอื้ออาทรซึ่งกันและกัน มีทั้งรักแรกพบ -พบแล้วพบอีก หรือจะชั่วครั้ง ชั่วคราว ดูแลกันเป็นรายสัญญา ๘- ๑๐ เดือน ตลอดเวลาที่ทำงาน ปีต่อปี กลับไปทำงานปีหน้าฟ้าใหม่ ก็หาใหม่ได้บ่อยั่น.... มันง่ายดี..... ง่ายสำหรับคุณ เพราะความรักไม่มีกำแพงขวางกั้น ไม่ว่าชายจริง หญิงแท้ หรือแม้แต่ผู้สาวพิเศษเพศอย่างว่า โดยเฉพาะผู้หญิงไม่ว่าหญิงไทย หรือเทศ มักจะเป็นกลุ่มเป้าหมาย ที่ชายในเรือจะให้ความสนใจเป็นพิเศษ (เฉลี่ยพนักงาน พันสองร้อยกว่าชีวิตเป็นผู้หญิงไม่เกิน ๓๐ % ) ไม่ว่าเธอจะสวยหรือขี้เหร่ขนาดไหนก็ขายออกกันเป็นว่าเล่น ส่วนจะเลือกเอาชายชาติไหนไม่ว่ากัน มีครบทุกรส แซ่บมาก แซ่บน้อย สูงต่ำ ดำขาว มันเป็นสิทธิส่วนบุคคลจะห้ามกันไม่ได้หรอกแต่ทั้งนี้และทั้งนั้นพวกเธอทั้งหลายก็ควรจะคำนึงถึงประเทศชาติ ที่อุตส่าห์ ติดป้ายชื่อที่เป็นประชาชนคนไทยไว้หน่อยละกัน เพราะพนักงานทุกคนจะมีป้ายชื่อ –ตำแหน่ง และประเทศชาติ กำกับไว้ บ่งบอกธาตุแท้ของความเป็นคนๆ นั้น......





ในส่วนของการปกครองบนเรือที่มี พนักงานมาจากต่างชาติ ต่างภาษา ก็มีปํญหา และความขัดแย้งกันบ้าง กัปตันเรือเป็นเสมือนประธานาธิบดี หรือ ผู้พิพากษา โดยลูกเรือจะต้องปฎิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัด อันรวมถึงกฎ “sexual harassment”ซึ่งครอบคลุมถึงการไม่ละเมิดในเรื่องสิทธิส่วนบุคคล ด้านเชื้อชาติ ศาสนา ภาษา สีผิว และเพศ ส่วนรายของคนไทยก็มีบ้างที่เกิดเรื่องทะเลาะ เบาะแว้ง ถึงขั้นแม่ไม้มวยไทย ไม่ใช่แค่ชนชาติไทย ชาติเดียว ต่างชาติก็วาดลวดลายความร้ายกาจ ถึงขั้นส่งกลับบ้าน และไล่ออกจากบริษัท ก็มี นั่นก็หมายถึงการเลิกจ้าง และต้องจ่ายตั๋วกลับบ้านเอง ......แต่เค้าก็มีการฝึกอบรม แนะแนวอยู่เสมอ ถ้าหากมีปัญหา ควรปรึกษาเพื่อนฝูง หรือหัวหน้า เรื่องร้าย ๆ จะกลายเป็นดีเอง.......



และนอกจากนี้นโยบาย และกฎของเรือเค้าห้ามอย่างเข้มงวดในเรื่องของยาเสพติด เพราะการเดินเรือที่ต้องไปแวะหลายประเทศอาจมีการขนส่งสิ่งเสพติดระหว่างประเทศได้ ซึ่งก็เกิดเป็นประจำ จากผลงานการกำกับของลูกเรือนี่หละครับ บางครั้งก่อนจะขึ้นเรือตำรวจต้องใช้สุนัข สุ่มตรวจ ไล่ล่ากันยิ่งกว่าหนัง บู้ แอ็คชั่น ฮอลลี่วู๊ดสด สดซะอีก ...ส่วนในเรือมีการสุ่มตรวจปัสสาวะ ในวันที่มีการตรวจ เค้าจะไม่มีการแจ้งให้ทราบล่วงหน้าและไม่อนุญาตให้พนักงานคนไหนออกนอกเรือโดยเด็ดขาด จนกว่าจะมีการตรวจของกลุ่มตัวอย่างจนเสร็จเรียบร้อย มีอยู่ ครั้งหนึ่งที่โดนกับตัวเอง เป็นการตรวจที่แสนทรหด สุด –สุด โดยเค้าแจ้งให้เราไปตรวจตั้งแต่ ๙ โมงเช้า ยันเที่ยงวัน ในห้องที่จัดไว้ให้ โดยไม่สามารถออกไปไหนได้ (ยิ่งกว่าขังแปดซะอีก) แต่ผลตรวจก็ผ่าน เพราะเราสนองนโยบาย “คนรุ่นใหม่ ไม่มั่วเข็ม มั่วยา” แต่ก็มีลูกเรือต่างชาติหลายคนที่ผลการตรวจโรคไม่ผ่าน ปัสสาวะเป็นสีม่วง(จะม่วงสด หรือม่วงคล้ำ มิอาจหยั่งรู้) ต้องตีตั๋วกลับบ้านตามระเบียบ.........







เรื่องความบันเทิงบนเรือของพนักงาน ก็มีกิจกรรมของนายกสมาคมลูกเรือ จัดตารางในแต่ละวันว่าจะมีกิจกรรมอะไร บ้าง อินดอร์ เอาท์ ดอร์ โดยจะได้เงินจากบริษัท เพื่อสนับสนุนและบริหารงาน เช่นการจัดทัวร์ ดูปลาวาฬ ไปเที่ยวตามสถานที่สำคัญในแต่ละเมือง ในราคาพิเศษ , การแข่งขันกีฬา ฟุตบอล บาสเก็ตบอล กับคนท้องถิ่นที่เรือไปจอด ส่วนกลางคืนทุกคืนที่บาร์เล็ก ๆ ของพนักงาน จะมีงานหลากหลายอาทิเช่น เทศกาลเต้น เกมส์ งานฉลองวันสำคัญของแต่ละประเทศ (ประเทศไทยส่ง วันปีใหม่ไทย และสงกรานต์ เข้าร่วมทุกปี ) หรือจะเป็น บิงโก แจกรางวัลใหญ่ ครั้งละ ๓๐๐๐ เหรียญ สหรัฐ (คิดเป็นเงินไทยแสนกว่าเชียวนา....) ซึ่งใครที่อยากร่วมสนุก สามารถซื้อตั๋ว ใบละ ๑๐ เหรียญ ....งานนี้ต่างชาติมักเป็นผู้โชคดีเสมอ เพราะเค้าเล่นกันมาก ยิ่งซื้อมาก ยิ่งมีโอกาสมาก ...เรื่องของโชคดวง แข่งกันได้ซะทีไหนหละ....ก็มีอยู่เรื่องที่คนไทยมักจะแข่งขันและได้รางวัลอันดับหนึ่งเสมอคือ การประกวดธิดา(นางฟ้าจำแลง)ประจำเรือ โดยตั้งชื่อตามชื่อเรือนั้น ๆ เช่น Miss C0ral Princess , Miss Diamond Princess เป็นต้น..อีกหนึ่งความภาคภูมิใจของชาวไทยที่มีผู้ชายสวยที่สุด บนเวทีระดับนานาชาติเชียวนา ไม่ได้สอยดาวจากงานกาชาดทั่วไป .... พอคุณเธอแปลงโฉม – เสริมเต้าจะเอาอะไรมารั้งก็ไม่อยู่ เพราะหุ่นเอวบาง ร่างเล็ก ไม่ใช่ กอ-กะ-เทย ใน ร่าง ควาย ทำให้ความสวยของเธอเปล่งประกายและมีไหวพริบเสมอ การตัดสินไม่ได้ประกวดเฉพาะแต่ความสวยอย่างเดียวเท่านั้น นอกจากนั้นยังมีการแสดงความสามารถพิเศษของสาวงาม จะเป็นนางงามประจำเรือหรูระดับโลกที่ลอยไปโชว์ตัวรอบโลกทั้งทีต้องให้สมศักดิ์ศรีกันหน่อย...ขอให้สวยอย่างมีกึ๋น ไม่ใช่สวยแบบโดนจูงจมูกใส่สนตะพาย กึ่งสำเร็จรูป โดยสาวไทยชอบแสดง รำไทย จะรำได้ อย่างเอร็ดอร่อย แบบแม่ช้อยนางรำ ก็หาไม่เพราะพวกเธอโกอินเตอร์แล้วจึงประยุกต์เป็นแม่ช้อย แดนซ์ซิ่ง(ซึ่งก็รำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ขออย่าให้กรมศิลป์ได้ดูเลย เพราะมิเช่นนั้น ต้องโดนปรับและเพิกถอนใบประกอบวิชาชีพ...สาขา รำ และดำน้ำขุ่น ๆในเวลาเดียวกัน) เป็นการเผยแพร่วัฒนธรรมให้โลกรับรู้ว่าเมืองไทยมีวัฒนธรรมอันดีงามและล้ำค่า ทำให้ชนะใจกรรมการจากทั่วทุกมุมโลก....รุ่นต่อรุ่น ปีต่อปี อีกแล้วครับท่าน....สาวประเภทสองของไทยก้าวไกลคว้าชัยในต่างแดน....ซึ่งในส่วนตัวแล้ว ผมว่าน่าชื่นชม และยกย่องพวกเขาทั้งหลาย เพราะนอกจากจะเป็นแรงงานไทยที่ร่างกายเข้มแข็ง แต่ก็มีความอ่อนช้อย ต้นรำรับ สองเพศในร่างเดียว เป็นที่ยอมรับของเพื่อนร่วมงาน และหัวหน้าชาวต่างชาติไม่น้อย ......ก็เคยมีต่างชาติสัมภาษณ์อยู่เสมอว่า “แรงงานไทยประเภทร่างชายแต่ใจหญิง มาทำงานเรือเป็นจำนวนมาก แล้วอย่างนี้ จะมีเหลือในเมืองไทยเหรอ ?” คำตอบที่ได้ถึงกับทำให้ต่างชาติอึ้งกิมกี่ไปชั่วครู่ ว่า...... “ที่มาเนี่ย เป็นแเค่ชนกลุ่มน้อยนิด ยังมีที่เมืองไทยเป็นหลายล้านกุรุสเชียว.....” เป็นการสนับสนุน ช่วงอันซีน อินไทยแลนด์ ไปอีกทาง..!.........



โดย.... สมรัชนะ มูลสาย




ปล.ตีพิมพ์ครั้งแรก ในหนังสือ "เพื่อนเดินทาง"








ขอเรียนเชิญทุกท่านพบกับ การเปิดตัวหนังสือของผมครับ...ปีนี้ สามวันก่อนบินไปทำงานต่อ




งานเปิดตัว...
“ระห่ำ…สำราญ ชีวิตบนเรือ”
“เดินหางานให้รองเท้าสึกอยู่ทำไม...
ในเมื่อมีอีกหนึ่งอาชีพทางเลือก รอจุดฝันนักเดินทางอย่างคุณอยู่”
“เปลือยเทคนิค กูรูบริกรอินเตอร์ ตัวแทนประเทศไทย สร้างรายได้เรือนแสน กับการบริการขั้นเทพ”
วันศุกร์ ที่ 9 ตุลาคม 2552
เวลา 13.30 -16.00 น.
ร้านนายอินทร์ สาขาสยามพารากอน ชั้น 3
ไปทำงานบนเรือ เขาทำกันอย่างไร ?
ลำบากหรือเปล่าก็ไม่รู้ ?
แล้วประสบการณ์ล่ะ จำเป็นต้องมีหรือเปล่า ?
ต้องจบอะไรมาถึงจะไปทำงานบนเรือได้ ?
แล้วถ้าอยากไปทำ ต้องสมัครอย่างไรนะ ?
เขาบอกกันว่าได้เงินเดือนเป็นแสน จริงหรือเปล่า ?
เทคนิคการบริการแบบไทยสู่ตลาดโลก มีดีตรงไหน?
ทำใจอย่างไรในการทำงานให้เป็นสุขกับสิ่งแวดล้อมที่ลำบาก ?
บ๋อยอินเตอร์ ช่วยชาติตรงไหน ตัวแทนของคนไทยหรือเปล่า ?
คุณเคยตั้งคำถามนี้หรือเปล่า ถ้ามีมาค้นหาคำตอบในงาน “ระห่ำ...สำราญชีวิตบนเรือ” สิ

ภายในงานคุณจะพบกับเจ้าของบริษัทจัดหางาน 4 บริษัทยักษ์ใหญ่ที่สุดในเมืองไทย เขาและเธอที่มีโอกาสได้ไปทำงานบนเรือสำราญ ส่วนใหญ่ผ่านมือพวกเขามาทั้งนั้น ที่สำคัญคุณได้พูดคุยอย่างใกล้ชิดกับโอม หรือสมรัชนะ มูลสาย นักเสิร์ฟมือโปร โกอินเตอร์ และนักเขียนชื่อดัง ครั้งนี้เขามาพักร้อนที่เมืองไทยพร้อมกับหนังสือเล่มใหม่ล่าสุด ในชื่อที่ว่า “โหด มันส์ ฮา ประสาลูกเรือ(สำราญ)” เขาจะมาถ่ายทอดเรื่องราว ประสบการณ์การล่องน้ำท่องโลกกว่า 10 ปี พร้อมถ่ายทอดเรื่องราวหลากอารมณ์ที่เขาประสบพบเจอมา เขาไม่ได้มาคนเดียว เพราะเขาได้ชักชวนเพื่อนๆ ในวงการเรือสำราญ มาร่วมพูดคุยบนเวทีอีกด้วย พวกเขารอต้อนรับคุณอยู่…
ถ้าคุณเป็นนักเดินทางที่มีความฝันว่าได้ท่องโลก พร้อมกับเดินหน้าโกยเงินดอลล่าห์ เพื่อต่อสู้วิกฤตเศรษฐกิจ คุณจะหาคำตอบให้กับตัวเองได้ภายในงาน เพราะภายในงานจะมีการมาตั้งโต๊ะให้คำแนะนำจาก 4 บริษัทจัดหางาน ในคอนเซ็ปส์ One day one stop service สมัครงานบนเรือสำราญ เปิดตัวที่นี่ครั้งแรกในเมืองไทย แล้วคุณจะรู้ว่าหนึ่งอาชีพทางเลือกนี้ เหมาะสมกับคุณหรือไม่ ?
สำนักพิมพ์ปิ่นโต พับลิชชิ่ง จึงร่วมกับบริษัท อมรินทร์บุ๊ค เซ็นเตอร์ จำกัด จัดงาน “ระห่ำ...สำราญชีวิตบนเรือ” ขึ้นพร้อมกับเปิดตัวหนังสือ “โหด มันส์ ฮา ประสาลูกเรือ(สำราญ)” เขียนโดย สมรัชนะ มูลสาย ในวันศุกร์ที่ 9 ตุลาคม 2552 เวลา 13.30 -16.00 น. ณ ร้านนายอินทร์ สาขาสยามพารากอน ชั้น 3 ติดต่อสอบถามเพิ่มเติมได้ที่คุณเชษฐ 0 84671 0376 หรือคุณเปา 0 85110 3431



กำหนดการ
“ระห่ำ…สำราญ ชีวิตบนเรือ”
“เดินหางานให้รองเท้าสึกอยู่ทำไม...
ในเมื่อมีอีกหนึ่งอาชีพทางเลือก รอจุดฝันนักเดินทางอย่างคุณอยู่”
วันศุกร์ ที่ 9 ตุลาคม 2552
เวลา 13.30 น.- 16.00 น.
ร้านนายอินทร์ สาขาสยามพารากอน ชั้น 3

13.30 - 14.00 น. ลงทะเบียนสื่อมวลชนและผู้เข้าร่วมงาน
14.15 – 14.30 น. VTR แนะนำภาพชีวิตการทำงานบนเรือสำราญ
พิธีกรกล่าวต้อนรับ
คุณวรเชษฐ เขียวจันทร์ บรรณาธิการสำนักพิมพ์ปิ่นโต พับลิชชิ่ง กล่าวเปิดงาน
14.30 – 15.00 น. การเสวนาเรื่อง “พ้นวิกฤตเศรษฐกิจกับหนึ่งอาชีพทางเลือก”
คุณอภิชญาพัชญ์ ศักดิ์ธนาพงษ์* บริษัท International Manning Service (Thailand)
คุณวีรเดช ฤทธิชัย* บริษัท CTI Groups
คุณพิษณุ ดาวเจริญ* บริษัท MSI Recruitment (Thailand)
คุณพรพนา* บริษัท จิมโบว์แมน จำกัด
คุณวีรินทร์ทิรา นาทองบ่อจรัส * ผู้ประกาศข่าวช่อง 3 พิธีกรดำเนินรายการ
15.00 – 15.20 น. เปิดตัวหนังสือ “โหด มันส์ ฮา ประสาลูกเรือ(สำราญ)”
คุณสมรัชนะ มูลสาย นักเสิร์ฟมือโปรและนักเขียน
คุณวีรินทร์ทิรา นาทองบ่อจรัส * พิธีกรดำเนินรายการ
15.20 – 15.45 น. เม้าส์...เรื่องบนเรือ “เฮฮาประสาลูกเรือ”
คุณสมรัชนะ มูลสาย กับเพื่อนร่วมอาชีพบนเรือสำราญ 3 คน
15.45 – 16.00 น. ปิดงาน ถ่ายรูปหมู่


Special thanks to u .
Time 's so short in Thailand , 13 days to fly now !!!


สารบัญ
คำนำสำนักพิมพ์
จากใจผู้เขียน
คำนิยม...จาก แม่วัน มูลสาย
คำนิยม...จาก วีรินทร์ทิรา นาทองบ่อจรัส
คำนิยม...จาก ดร.ประภาส ณ พิกุล
คำนิยม...จาก เสกสรรณ์ บุดดา
คำนิยม...จาก แสน นิลสุวรรณ
Chapter 1
รู้จัก...เรือสำราญ
เดินตามฝัน งาน (เรือ) สำราญ
ชีวิตบนเรือสำราญ
ทำงานบนเรือ...จากอดีตถึง [ปัจจุบัน]
เตรียมของ [กิน และใช้สัญชาติไทย]
ว้าววว...เรือสำราญ สถานที่ทำงานของผม
มือปือรับจ้าง
เสื้อผ้า หน้า ผม เป๊ะ ทุกวันก่อนทำงาน...
(รุน) แรงได้อีก...หรือ
ส่งเงินถึงไทย ส่งใจถึงเธอ
ช้อปแหลก..เที่ยวกระจาย
สื่อสารถึงกัน
จดหมาย...ถึงเพื่อน
มหาวิทยาลัย “เรือสำราญ”
ชีวิตสำราญ กับงานขี้ข้า
Chapter 2
โหด มันส์...แต่ไม่ฮา
ฮา ฮา ประสาลูกเรือ...
หวิดดับ...สิ้นชีพ
ลูกเรือเร็ตเอ็กซ์ มั่วเซ็กส์...ชั่วคราว
The show must go on...
รักคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่...
ถามจริ๊ง...รายได้เดือนแสน
รักชาติยิ่งชีพ...
ประทับใจเสิร์ฟวีไอพี
หัวหน้าแสนแย่ แก้ไม่ตก...
ลูกเรือไฮโซ หรือ โลว์คลาส
Chapter 3
ประสบการณ์นั้นสำคัญไฉน
เหมาะสมกับตำแหน่งไหน...
ประวัติส่วนตัวที่ดี มีชัยไปกว่าครึ่ง...
ค่าสมัคร ค่าใช้จ่ายก่อนไป...
จำกัดเพศหรือไม่...
จรรยาบรรณของลูกเรือ
จัดเวลาอย่างไร
เจอลูกค้าเรื่องมาก มากเรื่อง
เปลือยเทคนิค...ทำงานอย่างไรให้อึด ทน นาน
Chapter 4
Woody “หลุดกรอบชีวิต ก้าวสู่เรือสำราญ”
สิทธิศักดิ์ เวทีประสิทธิ์ “ผมแค่อยากไปเที่ยว”
ภาณุ โพธิ์รุกข์ “ชีวิตคุณหนูที่แปรผัน”
วิหาร เฉลียวไว “แรงและมั่นลูกอีสานอินเตอร์”
อภิชญาพัชญ์ ศักดิ์ธนาพงษ์ กับ International Manning Service
พรพนา พงศ์พัชรินทร์ คัมพุส กับจิมโบว์แมน
พิษณุ ดาวเจริญ กับ MSI Recruitment (Thailand)
วีรเดช ฤทธิชัย กับ CTI Group Bangkok

ประวัตินักเขียน
from OHM
http://www.sochana9.bloggang.com
08 7341 6989




"หากสิ่งหนึ่งใด เป็นประโยชน์ต่อเพื่อนร่วมโลก แล้ว..ผมยินดียิ่งครับ"
โอม สมรัชนะ มูลสาย (นักเขียน และลูกเรือสำราญไทย)
ติดต่อได้ตลอด 24 ชม ครับ อีกสิบกว่าวันจะบินไปทำงานต่อ (อีกแล้ว...งานเข้า ๆๆ)




 

Create Date : 30 กันยายน 2552
4 comments
Last Update : 30 กันยายน 2552 17:15:04 น.
Counter : 3184 Pageviews.

 

สนุกค่ะอ่านแล้วอยากไปทำงานด้วยจังเป็นคนชอบงานด้านนี้ด้วยแต่อายุมากแล้วฮือๆขอให้มีความสุขนะคะบางทีอาจได้เจอกันที่ฮอลแลนด์ในนามศิลปินไทยผู้บ้าบิ่นเช่นกัน

 

โดย: baiyok IP: 125.25.48.16 1 ตุลาคม 2552 10:50:31 น.  

 

Nice to read yr story

 

โดย: wimmenhove_th 2 ตุลาคม 2552 3:46:36 น.  

 

befor i also wanna work like u,but now my life chang i have family and live in holland.it nice........so wish u good luck

 

โดย: wimmenhove_th 2 ตุลาคม 2552 3:50:49 น.  

 

Keng maak krub, I also love working abroad. Good luck krub

 

โดย: Khon Thai in Qatar IP: 89.211.43.202 4 มิถุนายน 2554 3:34:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


sochana9
Location :
New York United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




โอม (สมรัชนะ) ทำงานเรือสำราญ ที่อเมริกา และยุโรป ปีหนึ่งจะมาพักร้อนที่เมืองไทย สองเดือน
เจ้าของหนังสือ-เสิร์ฟสำราญสวรรค์บนเรือ,บ๋อยอินเตอร์เม้าท์เรือสำราญ และเล่มใหม่เดือนนี้ .. ชีวิต..."เรือสำราญ" ฝากด้วยขอรับ... เรื่อง how to จากประสบการณ์งานเรือสำราญ...


"นักเสิร์ฟมือโปร โกอินเตอร์ รายได้เป็นแสน ท่องเที่ยวฟรี ทั่วโลก "

ติดตามได้..

ฮักจากใจ๋แต๊ ๆ หนา คนเชียงราย เหนือสุดยอดในสยาม ...งามด้วยน้ำใจ๋

ปัจจุบันทำงานเรือสำราญ อยู่ยุโรป และนิวยอร์กครับ..



Parents strongly cautioned
รัก คงเดิมและเพิ่มอนึ่งคิดถึงพอสังเขป
สมรัชนะ ณ มหานครนิวยอร์ก ครับ..
นักเขี่ย นายแบก และนักท่องเที่ยวอิสระ
Moonsai Somratchana
the waiter and the author,Cabin 3270
The Crown Princess
c/o Cruiselink II,ltd.
676 A 9 th Avenue
Box 238
New York ,New York.
U.S.A. 10036








หนังสือเล่มสาม เรื่อง โหด มันส์ ฮา ประสาลูกเรือ(สำราญ) โดย__สมรัชนะ มูลสาย เปิดตัวที่ร้านนายอินทร์ สยามพารากอน ชั้นสาม วันที่ 09 Oct 09 @ 1.30 pm. ฮาวทู ผสมประสบการณ์สุดมันส์ แสนฮา และชีวิตลูกเรือสำราญเป็นอย่างไรพลาดไม่ได้ ต้นเดือนตุลา เจอกันทุกแผงทั่วไทย 09 09 09 is my Birthday !!!
On vacation in Thailand July 4 - Oct 12 ,2009
Thanks for reading . Have a nice day ! Copyright 2009 @ by Somratchana Moonsai Reproduction, either in whole or in part, is forbidden without written permission from Somratchana Moonsai. บทความ เรื่องเล่า และภาพ ที่ลงในบล๊อกของ “สมรัชนะ”ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย นอกจากจะได้รับอนุญาตจาก “สมรัชนะ” เท่านั้น...

@Copyright 2009 by Somratchana Moonsai . All rights reserved . Reprint rights must be granted by Somratchana Moonsai . Write me or request reprint permission by e-mail.


งานเขียนทุกชิ้นที่ปรากฏในเวบไซด์แห่งนี้ เป็นลิขสิทธิ์ของเจ้าของบทประพันธ์นั้นๆ แต่เพียงผู้เดียว ห้ามกระทำการดัดแปลง แก้ไข หรือแอบอ้างไปเป็นผลงานของตน โดยไม่มีการอ้างถึงเจ้าของลิขสิทธิ์หากผู้ใดมีความประสงค์จะนำข้อมูลดังกล่าวออกเผยแพร่ ตีพิมพ์ หรือ นำไปใช้เพื่อประโยชน์อื่นใด โปรดติดต่อเจ้าของบทประพันธ์โดยตรง- all rights reserved By Somratchana Moonsai



sochana99@hotmail.com , moonsai2000@yahoo.com

thanks for visiting my Blog !!!! OHM Somratchana
   
Somratchana Moonsai

สร้างลิงค์ของโปรไฟล์ในแบบที่เป็นตัวคุณเอง
Friends' blogs
[Add sochana9's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.