เดินสายกลาง..ไม่อ้างว้าง..ไม่วุ่นวาย
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
5 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 
เรื่องของคนกลัวลิฟท์

วันก่อนพาลูกไปทำจ๊อบนังแจ๋วด้วย เพราะเขาอยากไปดู
วันนั้นทำความสะอาดบันไดและพื้นชั้นหนึ่งของอพาร์ตเม้นท์
เจ้าลูกชายสุดแสบก็กุลีกุจอช่วยงานแม่อย่างขมีขมันเลยทีเดียว
เหมือนๆจะมีแววว่าพึ่งพาอาศัยได้ในภายภาคหน้า(รึเปล่าหว่า?)







พอสองแม่ลูกพากันกวาดถูบันไดเสร็จ
ก็ช่วยกันกวาดถูพื้นชั้นหนึ่งต่อ
และจุดสุดท้ายก็คือลิฟท์ คือถูพื้นในลิฟท์ด้วย

ความจริงเราเป็นคนกลัวลิฟท์มาก
รวมทั้งห้องแคบๆทึบๆที่มันไม่มีทางออก
เช่น ห้องน้ำในรถทัวร์ ฯลฯ
เพราะเราเคยมีประสบการณ์เสียขวัญ
จากลิฟท์และห้องน้ำด้วยตัวเองมาแล้ว


ปกติเวลาเราถูพื้นลิฟท์
เราจะยืนขวางตรงประตูลิฟท์ไว้
แล้วเราก็โก่งตัวถู ถู ถู ให้ลำตัวคั่นกลางประตูไว้ตลอด
จะไม่เข้าไปในลิฟท์เด็ดขาด เพราะกลัวมันจะปิด
ปุ่มล็อกประตูให้มันเปิดอ้าตลอดก็มี แต่ก็ยังไม่ไว้ใจมัน
....ก็คนมันกลัวหนิ
วันแรกเคยเอากระป๋องน้ำคั่นไว้กลางประตู
ประตูเจ้ากรรมมันก็ยังจะเลื่อนมาปิด
ไอ้เราวิ่งถลามายกถังน้ำออกจากลิฟท์แทบไม่ทัน





วันนั้นเราก็ถูพื้นลิฟท์แบบที่เคยทำ
เจ้าลูกเห็นแม่โก่งๆตัวถูๆๆ เอาก้นคั่นคาประตูไว้ ก็สงสัย
ทำไมแม่ถูแบบนี้ ทำไมไม่เดินเข้าไปถูข้างในลิฟท์ล่ะแม่
เราก็บอกไปว่า แม่ไม่ชอบเข้าไปถูข้างในน่ะ
เข้าไปทีไรประตูมันปิด แม่กลัวหายใจไม่ออกน่ะ

เจ้าลูกก็อยากช่วย จัดแจงอาสาช่วยกดปุ่มลิฟท์ให้แม่
บอกว่า ...แม่ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวสตีเว่นกดปุ่มไว้ให้
ประตูมันจะได้ไม่ปิด
แต่เราก็ไม่เอาด้วยอยู่ดี
บอกว่า...แม่ชอบถูท่านี้แหละลูก
แป๊บเดียว เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว

ก็แป๊บเดียวจริงๆน่ะแหละ เพราะลิฟท์ไม่ได้ใหญ่โต
แล้วพอเสร็จงานสองแม่ลูกก็พากันเดินกลับบ้าน
ระหว่างเดินกลับบ้าน ลูกก็ยังติดใจ
เรื่องที่แม่ไม่กล้าเข้าไปในลิฟท์
เราก็เลยต้องเล่าความหลังฝังใจให้ลูกฟัง



ครั้งแรกเป็นเหตุการณ์สมัยทำงานที่กรุงเทพ
บริษัทตั้งอยู่บนชั้น ๗ ของตึกแห่งหนึ่งแถวศาลาแดง
ต้องใช้ลิฟท์ประจำ แต่มีอยู่บ่ายวันหนึ่งฝนตกฟ้าร้อง
เรากลับจากทำธุระ ก็จะขึ้นไปทำงานที่ออฟฟิชชั้น ๗
ตอนนั้นมีผู้ชายอีกคนจะขึ้นลิฟท์ด้วย แต่เขาเข้าไม่ทัน
ลิฟท์มันปิดไปก่อน พอลิฟท์ปิดปุ๊บ ไฟก็ดับพรึ่บ


ไฟดับทั้งอาคาร ไอ้เราก็ติดอยู่ในลิฟท์คนเดียว
ตกใจมากเลย มองไม่เห็นอะไรเลย กลัวสุดๆ
ก็รีบเอามือคลำๆกดปุ่มที่เขามีให้ กดๆๆๆมั่วไปหมด
ตอนนั้นได้ยินเสียงคนพูดว่า"มีคนติดอยู่ในลิฟท์"
ผู้ชายคนนั้นคงพูดกับยามและคนที่จะมาใช้ลิฟท์คนอื่นๆ


ตอนนั้น ถึงเราจะได้ยินเสียงคน แต่ก็กลัวอึแทบจะราดอยู่ดี
หัวใจเต้นตูมตาม ไม่เป็นจังหวะ ทำไงดี ทำไงดี
ทำไมลิฟท์มันมืดแบบนี้ น่ากลัวสุดๆ
รีบคลำหาปุ่มต่างๆ เจอปุ่มก็กดๆๆ มั่วไปหมด
แต่ก็ไม่มีสัญญาณฉุกเฉินดังขึ้นเลย
ลนลานมาก สติแตกไปเลย
แหกปากตะโกนตรงช่องประตูลิฟท์
... ช่วยที ...ช่วยที ...ช่วยด้วย...
ตะโกนจนเหนื่อย เหงื่อแตกพลั่กๆ
ลิฟท์ก็ยังมืดมิด เงียบสนิทต่อไป
นี่ตรูจะตายในลิฟท์หรือไร??


หัวใจจะวายให้ได้ ทำอะไรไม่ถูก
วันนั้นแหละที่ซึ้งกับคำว่า"สติแตก" ว่ามันเป็นยังไง
วินาทีนั้นเกือบจะร้องไห้แงๆแบบเด็กๆออกมาแล้วนะ
แต่พอดีไฟสว่างพรึ่บขึ้นมาซะก่อน และลิฟท์ก็ค่อยๆเปิดออก
ไฟฟ้าสำรองมัน(เพิ่ง)เริ่มทำงานนั่นเอง
ความรู้สึกตอนนั้น...บอกไม่ถูกจริงๆ เหมือนพระมาโปรด




ตอนลิฟท์เปิดออกมา ยามก็รีบมาถามใหญ่เลย
เป็นไง? ตกใจมากไหม? ไม่เป็นไรแล้วนะ...
ไอ้เราหน้าซีด ไม่ตอบ รีบเดินจ้ำอ้าวออกจากลิฟท์
แล้วเดินขึ้นบันได มือเกาะราวบันไดแน่นเลย ขางี้สั่นพั่บๆ
...ระทึกขวัญสิ้นดี

แล้วจากนั้นก็เข็ด ไม่กล้าใช้ลิฟท์ไปนานเลย



เหตุการณ์ที่สอง เป็นห้องน้ำรถทัวร์
คืนนั้นเดินทางจากสุรินทร์เข้ากรุงเทพฯ
รถออก3 ทุ่ม จะถึงกรุงเทพฯตอนเช้ามืด
ช่วงดึกๆคนขับจะปิดไฟให้ผู้โดยสารได้นอนหลับ
ไอ้เราก็นอนเหมือนกัน แต่ตกดึกดันปวดฉี่ซะนี่
เลยเดินไปเข้าส้วมที่มีอยู่ช่วงท้ายสุดของรถทัวร์
ปิดล็อกประตูอย่างดี แล้วก็ทำธุระจนเสร็จ
แต่อีตอนจะเปิดออก ประตูมันดันเปิดไม่ได้
ก็ทั้งผลัก ทั้งดัน ทั้งยัน ทั้งกระแทก
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ประตูมันก็ไม่เปิดออก


จนเหนื่อยหอบ ก็เริ่มรู้สึกกลัวสิทีนี้
ก็เลยแหกปากตะโกน พร้อมกับทุบประตูไปด้วย
แต่ก็แปลก ไม่มีใครได้ยินหรือมาช่วยเราเลย
...คงไม่มีใครได้ยินเรา...
ตอนนั้นเริ่มใจไม่ดีแล้ว ใจเต้นไม่เป็นส่ำ
แต่ยังดีที่ห้องน้ำยังมีไฟดวงเล็กๆให้
ไม่น่ากลัวแบบตอนติดในลิฟท์


ก็พยามยามข่มใจ นึกถึงพ่อแก้วแม่แก้ว
นึกถึงพระสงฆ์องค์เจ้า
พยายามสงบสติอารมณ์
แล้วลองรวบรวมกำลังอีกที
จากนั้นผลักประตูอย่างแรง
ในที่สุดประตูก็เปิดออก


กว่าจะออกมาได้เหงื่อนี้ท่วมเลย
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมประตูมันเปิดไม่ออก
ผีอำเราเล่นเปล่าไม่รู้ บรื๋อส์


แต่นั้นมาถ้านั่งรถทัวร์คนเดียว จะไม่เข้าห้องน้ำบนรถอีกเลย



นอกจากนี้ยังมีเรื่องจริงสยองขวัญเกี่ยวกับลิฟท์
ที่อาจารย์ท่านหนึ่งเอามาเล่าให้ฟังในชั้นเรียนอีก
ที่ว่าสองนักศึกษาหญิงเสียชีวิตเพราะติดอยู่ในลิฟท์
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคอีสาน
วันเกิดเหตุนั้นเป็นวันศุกร์ ที่จะมีวันหยุดติดต่อกันหลายวัน
อันที่จริงเหตุการณ์นี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นเลย
แต่ก็เกิด เพราะทางมหาวิทยาลัย
ได้ตั้งระบบตัดไฟอัตโนมัติ เมื่อปิดทำการ
ดังนั้นไฟฟ้า,เครื่องใช้ไฟฟ้า รวมทั้งลิฟท์ก็จะถูกปิดล็อคหมด



วันศุกร์นั้นมีนักศึกษาหญิงสองคนทำรายงานจนมืดค่ำบนตึกใหญ่
จนใกล้ถึงเวลาที่มหาวิทยาลัยจะปิดประตู สองคนก็พากันรีบลง
ทางลิฟท์(แทนที่จะใช้บันได) แล้วก็เลยกลายเป็นว่ามันสายไป
เพียงเสี้ยวนาที เพราะพอลิฟท์ปิดประตูจะพาเลื่อนลงไปชั้นล่าง
ก็เป็นจังหวะที่ระบบไฟฟ้าอัติโนมัติตัดไฟฉันพลัน
สองคนก็เลยติดอยู่ในลิฟท์นั้น ตะโกนก็ไม่มีใครได้ยิน
ต่างช่วยกันเอามือง้างประตูลิฟท์
จนเล็บฉีกอ้าเลือดไหลเป็นทาง
เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่กลัวตาย
พยายามหาทางเปิดประตูลิฟท์
แต่ก็เปิดไม่ได้ อนิจจา...



กว่าจะมีคนพบศพ นศ.ทั้งสองตายอยู่ในลิฟท์
ก็ล่วงไปหลายวัน เพราะมันเป็นช่วงวันหยุดติดต่อกัน
เป็นภาพที่น่าอเน็จอนาจเพราะอยู่ในสภาพกอดกันกลม
ที่ประตูลิฟท์มีแต่รอยเลือดเป็นทางจากเล็บที่ฉีกอ้า
เรื่องนี้มีอาจารย์ที่นำมาเล่าได้รับรองว่าเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น
แต่ทางมหาวิทยาลัยให้ปิดข่าวไว้
...น่าสยองขวัญมิใช่น้อยเลย



ทุกวันนี้เราก็ยังเป็นคนกลัวลิฟท์
และกลัวห้องทึบๆแคบๆที่ไม่มีช่องทางหนีให้
มันฝังใจจำไปแล้ว
ถ้าจำเป็นที่จะต้องใช้ห้องน้ำ ห้องส้วม
เราก็จะเช็คประตู ทดลองเปิดปิด 2-3 รอบก่อนเสมอ
หรือไม่ก็ให้คนมาคอยที่ประตู



ขอขอบคุณเพื่อนๆที่แวะมาเยี่ยมเน้อจ้ะ



Create Date : 05 มีนาคม 2554
Last Update : 6 มีนาคม 2554 1:46:03 น. 74 comments
Counter : 1144 Pageviews.

 
มาเยี่ยมจ่ะ

อ่านแล้วระทึกขวัญตามเลยค่า ประสบการณ์แบบนี้ไม่อยากจะเจอเลย เจ้าพระคู๊ณ....

แต่สมัยนี้ ตึกไหนๆก็มีลิฟท์อ่ะ เก่าแก่ๆก็มี ไม่รู้มีประวัติอะไรให้น่าหวั่นรึป่าวเนอะ ใช้ก็ทำเป็น ไม่รู้ดีกว่า

ลูกชายตัวน้อยน่ารักจังจ้า


โดย: anigia วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:4:57:33 น.  

 
สตีเว่นน่ารักจังช่วยแม่ทำงานด้วย อ่านเรื่องแล้วเห็นภาพเลนหนูตุ๊กตานี่เล่าเรื่องเก่งจริงๆ อะไรที่มันฝังใจแล้วมันก็ลืมยาก

แม่สามข้าวก็กลัวความสูง สาเหตุจากตอนเด็กๆขึ้นชิงช้าสวรรค์แล้วเครื่องมันเสียตอนเราไปอยู่บนสุดยอดเลย กลัวมากไม่กล้าขยับตัวเลย ต่อจากนั้นมากลัวมากเลยไม่ชอบที่จะมองลงมาจากที่สูง จะมีวาสนาได้นั่งเครื่องบินกับเค๊ามั๊ยเนี่ย แค่สะพานข้ามแม่น้ำยังไม่อยากเดินข้ามเลย

แล้วจะแว๊บมาคุยใหม่นะจ๊ะ


โดย: แม่สามข้าว (sinaporn ) วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:8:47:31 น.  

 
เจ้าตีเว่นมีแวว เป็นเด็กน่ารัก หิ้วกระป๋องตามแม่เนอะ อย่างนี้เค้าจะได้ซึมซับและเป็นคนไม่เลือกงาน

มองเห็นภาพตุ๊กตาใช้ก้นดันลิฟท์ให้เปิดตลอด ท่าจะเซ็ทซ์ซี่ดีนะ ถึงจะกดปุ่มล็อกลิฟท์ได้ พี่ก็เชื่อว่าตุ๊กตาคงไม่เชื่อใจมัน เหมือนพี่ที่ไม่เคยไว้วางใจอะไรที่ทำด้วยเครื่องยนตเห็นมันไหลๆ ก็ต้องวิ่งหลบไว้ก่อนล่ะ

ตกลงตุ๊กตากลัวจนเหงื่อแตกอย่างเดียวใช่ป่ะ บอกความจริงมาเลยดีกว่าน๊า

เรื่องนักศึกษาเหมือนกัน ในนั้นมันจะหมดอากาศเลยหรือจ๊ะ ตอนตุ๊กตาติดน่ะ อากาศเป็นอย่างไรบ้าง หายใจสะดวกไหม แต่ถ้าจริงก็น่าสงสารเนอะ

น้องเรานี่ขยันดีจัง ไม่เหมือนพี่เลย ขี้้เกียจขึ้นทุกวัน แต่วันๆ ก็หมดไปเพราะติดตามเจ้านายจ้ะ


โดย: ลูกหมูตัวกลม วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:9:15:58 น.  

 
สวัสดีจ้าพี่ตา...เป็นประสบการณ์ที่ไม่ดีเลยค่ะ ทำให้เราฝังใจไปนานกับลิฟท์เล็กๆแบบนี้....ดูหนูน้อยสตีเว่นจะชอบงานแบบนี้นะค่ะ...เยี่ยมจริงๆๆเลยหลานหนูช่วยคุณแม่ได้มากมาย สมัยก่อนตอนทำงานใหม่ชอบใส่กระโปรงยาวๆๆค่ะพี่ หนูก้อรีบเข้าไปไม่ทันมอง...ผลออกชายกระโปรงขาดค่ะ....และต้องย้ายโต๊ะ-เก้าอี้ทำงานเองจากสุขุมวิทไปอโศก...จริงๆๆแล้วเขามีบริษัทขนย้ายค่ะ...แต่หนูอยากจะช่วยเขา...ก้อเลยขนกันเอง..เพราะที่แผนกมีสาวน้อยๆๆเกือบ30นางนะค่ะ...หนูต้องลากโต๊ะทำงานตัวใหญ่ๆๆและเก้าอี้เข้าลิฟท์และนั่งในนั้นเวลาลิฟท์ลงไปชั้นล่างเพื่อกดล็อคค่ะ..สนุกสนานและเหนื่อยสุด...ดีว่าวันนั้นไฟไม่ดับ...ไม่งั้นหนูคงร้อนลั่นแล้วพี่...


โดย: Miacara วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:9:59:39 น.  

 
โห..น้องตา อย่าให้พี่โผล่หน้าไปทุกบล็อกเลย เอาเท่าที่มีอยู่พอหอมปากหอมคอ บางครั้งก็ไปไม่ถ้วนทั่วแล้ว มากไป เขามาเยี่ยมเรา แต่เราไม่ไปเยี่ยมเขา เดี๋ยวเขาหาว่าหยิ่งเอานะ

ลิฟท์น้องสยองขวัญ สามารถเล่าในรูปแบบเรื่องสั้นได้นะ ลองไหม แล้วพี่จะตรวจบรู๊ฟให้เอง 5555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:10:50:35 น.  

 
ผมไม่ค่อยได้ใช้ลิฟท์เลยครับส่วนใหญ่จะเดินขึ้นบันไดตลอดๆ
ถือว่าได้ออกกำลังกายไปด้วยแต่ถ้าขั้นที่จะขึ้นอยู่สูงไปก็คงต้องใช้

เหตุการณ์ที่เจอมาชวนเหงื่อตกจริงๆเลยครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:12:06:41 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ตา....เข้าบ้านมาเจอหน้าสตีเว่นสุดหล่อก่อนเลยน๊าา
วันนี้แวะมาบอกว่าคิดถึงนะคะ และที่สำคัญอัพบล็อกแล้วนะคะ
หลายเรื่องเลย ว่างๆแวะเข้าไปคุยกันนะคะ


โดย: By ~ BeLovE วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:13:50:34 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณตุ๊กตา กิ่งมาอ่านเรื่องลิฟส์แล้วกิ่งก็กลัวเหมือนกันโดยเฉพาะลิฟส์ที่โรงพยาบาล กลัวมาก วันก่อนที่พี่ชายป่วย บางทีกิ่งก็ต้องขึ้นลงลิฟส์คนเดียวก็กลัวมากเหมือนกันจะให้ขึ้นลงบันไดก็ไม่ไหวตั้งหลายชั้นเลย
วันนี้น้องสตีเว่นน่ารักมากค่ะ น้ำใจงามด้วยจะไปช่วยคุณแม่ น่ารักซะ
เอาน้ำส้มมาฝากให้สดชื่นนะคะ



คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:14:37:45 น.  

 
อูยยยยย.... หนูตุ๊กตาป้าอ่านแล้วขวัญหนีดีฝ่อ โดยเฉพาะเรื่องสุดท้าย บรื๊อสสสส์ มันเป็นเหตุการณ์ที่ใครไม่คาดคิดเลยเนอะ สงสารน้องนักศึกษานั่นจัง

ป้าก็เคยติดลิฟท์ที่โรงแรมค่ะ แต่ไม่กลัว เพราะว่าตอนนั้นยังทำงานโรงแรม มีวอเรียกช่างได้ ไม่ถึงนาทีวิ่งหน้าตาตื่นมารีบเปิดให้ แต่ถ้าไปติดที่อื่นนี่คงมีอาการอย่างหนูตุ๊กตาแน่ๆ

ตอนนี้ป้าโซทำงานค่ะหนูตุ๊กตา คงยังปรับตัวไม่ค่อยได้ เห็นว่าวันก่อนถึงบ้านหลับเป็นตายเลย แล้วค่อยตื่นมาทำอาหารเย็นให้เด็กๆ คงเหนื่อยนั่นแหละ คิดว่าเสาร์อาทิตย์คงเข้าบล๊อกค่ะ ส่วนป้าเสาร์อาทิตย์นี่จะทิ้งบล๊อกเลยเพราะว่าไม่ค่อยอยู่บ้าน

ส่วนโรงแรมที่ป้าไปพัก เจ้าของเข้ามาอธิบายและขอโทษแล้วค่ะ โรงแรมเค้าสวยจริงค่ะ ห้องใหม่เป๊ะๆเลย


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:15:37:49 น.  

 
พี่ตา แวะเข้ามาดูภาพผลงาน อิอิ ไม่ยากเลยใช่มั้ยคะ
มาอ่านเรื่องลิฟท์ด้วย ฟังแล้วเข้าใจค่ะ
เพราะเอิงมีเพื่อนที่กลัวที่เล็กๆ แคบๆ เหมือนกัน
มันเป็นโฟเบียอย่างหนึ่ง แต่รักษาได้นะคะ ต้องใช้เวลา
ยังไงขอเป็นกำลังใจให้ ไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์น่ากลัว
เด๊วเอิงจะออกจากบ้านไปลัลล้าหน่อย
สุขสันต์วันหยุดสุดสัปดาห์นะคะ


โดย: diamondsky วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:16:16:57 น.  

 
พี่ว่าน้องตาอ่านแล้ว หวิวๆ รัญจวนใจจนลืมเรื่องเปิดประตูห้องน้ำรถทัวร์ไม่ออกไปเลยนี่สิ 55555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:17:11:33 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

เปิดหน้าบล๊อคตัวไม่ได้อะ สงสัยโดนไวรัส :(


โดย: สาวสะตอใต้ วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:19:22:21 น.  

 
อ่านช่วงแรกๆก็ขำและคิดว่าทำไมพี่ถึงได้กลัวขนาดนั้น แต่พออ่านลงมาเรื่อยๆ ถึงได้เข้าใจ
อ่านตอนสุดท้ายกลายเป็นเรื่องเศร้าไปซะนี่

แต่ดีแล้วค่ะพี่ ทำให้พี่ระวังมากขึ้น พอได้อ่านแบบนี้ นุ๋ก็จะระวังตัวเหมือนกัน กลัวติดอยุ่ในลิฟเหมือนนักศึกษาสองคนนั้น (น่ากลัวอ่ะ)

พารูปหล่อไปทำงานด้วย แล้วเขาช่วยงานไม่อ่ะนั่นหรือว่าช่วยพูดอย่างเดียว

นู๋ละชอบพี่ตาจังเลย ที่เล่าเรื่องราวที่ทำงานต่างๆให้ได้ฟังกัน พูดตรงๆนะพี่ นู๋ศัทรธา(เขียนถูกไม๊หว่า) คนที่ไม่เลือกงานจริงๆ

บางคนไม่กล้าเล่าหรอก ว่าทำงานทำความสะอาด แต่พี่ตาเล่าอย่างไม่สนใจใคร วันก่อนเพื่อนคนดัชต์ เขาเคยทำความสะอาดบ้านพักตากอากาศ แห่งหนึ่ง ห่างจากบ้านนู๋ไปสิบห้านาที(ถ้าขับรถไป) ก็ไกลค่ะ

แล้วตอนนี้เพื่อนคนนี้เขาไม่ได้ทำแล้ว เขาได้งานอื่นทำที่ใกล้บ้านกว่า เขาก็จะให้งานนู๋ อยากทำอ่ะพี่ แต่ว่า ต้องทำวันจันทร์ กับวันศุกร์ ซึ่ง สองวันนั้นนู๋ต้องไปโรงเรียน ค่ะ

นู๋เลยจะเอางานนี้ให้ฟิลิเซียค่ะ เสียดายเหมือนกันพี่

แห่ะๆนุ๋เข้ามาเล่าอะไรเนี่ย พี่ตารักษาสุขภาพนะคะ ท่าทางจะทำงานเยอะนะเนี่ย

พักผ่อนบ้างเจ๊

คิดถึงเหมือนเดิมค่ะ


โดย: มะฮอกกานีใบใหญ่ วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:19:27:30 น.  

 
โตขึ้น ต้องยุให้เล่นกล้ามครับ

ฮี่ๆ


โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน.. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:19:42:38 น.  

 
สวัสดียามค่ำคืนค่ะคุณตุ๊กตา ขอให้พักผ่อนยามค่ำคืนอย่างมีความสุขนะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:20:19:11 น.  

 
น้องสตีเว่นน่ารักจังช่วยคุณแม่ทำงาน อนาคตไปไกล
อ่านเรื่องนศ.ที่เสียในลิฟท์แล้วน่ากลัวจัง ไม่น่าตั้งระบบอัตโนมัติเลยที่สาธารณะไม่ใช่ของส่วนตัวโอกาสพลาดมี อ่านแล้วกลัวแทนเลยล่ะค่ะ
ตุ๊กตาจ๋าครูมดขอโทษน่ะค่ะ ช่วงนี้งานการกุศลแยะค่ะไม่ค่อยได้มาเข้าบล็อคเลย มาเยี่ยมช้าหน่อยน่ะค่ะ


โดย: jewelmoda IP: 125.24.123.22 วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:20:22:33 น.  

 
สวัสดียามค่ำคืนของวันเสาร์ครับ
ราตรีสวัสดิ์นอนหลับสนิทครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:23:12:47 น.  

 
สตีเว่นเจ๋งมั่กๆคร่า น่ารักสุดๆเลย มาจ๊วฟๆๆๆๆๆๆๆเลย
มาช่วยงานแม่ตาด้วย
ปิดท้ายด้วยเรื่องสยองขวัญ สั่นประสาทเลยนะคะพี่ตา


โดย: apple.007 วันที่: 5 มีนาคม 2554 เวลา:23:47:17 น.  

 
อ้าวๆเจ๊ งั้นต่อไปนี้ก็จะเม้นท์ยาวๆให้พี่อ่านจนเบื่อไปเลยดีมะ จะบอกความจริงอะไรอย่างพี่ วันไหนมีเรียนเช้านะ
นู๋จะทั้งกินกาแฟ ขนมปัง แต่งหน้า และอ่าน
บล๊อก ค่ะ สามารถมากๆ

บางครั้งงง ถึงกับยกแก้วกาแฟ ส่องแทนกระจกอ่ะ และบางวันอยากเขียนยาวๆ แต่กลัวพี่ จะรำคาญ

คือ นู๋เป็นคนคุยเก่งนะพี่จริงๆแล้วอ่ะ
แต่เพราะที่ผ่านมา เครียดเรื่องเรียนมากไปหน่อย เลยคุยไม่ออกเท่าไร

เออๆพี่ ว่าจะเล่าให้ฟังนานแล้ว เวลานู๋เครียดๆนะ ถ้าแฟนเล่นคอมฯอยู่นะ แกจะเปิดเพลงชาติให้ฟัง เพลงชาติไทยนี่แหละ

เปิดบ่อยจนแกจำทำนองได้แล้วค่ะ

ไปดีกว่าราตรีสวัสดิ์ค่ะ

คิดถึงเน้ออออ
จุ๊บคร่าาาาาาาา


โดย: มะฮอกกานีใบใหญ่ วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:3:46:58 น.  

 
เด่วพี่ค่อยหาอ่าน ขอออกไปวิ่งลดพุงก่อนนะ


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:4:56:52 น.  

 
อ่านสาเหตุที่ทำให้กลัวแล้ว ไม่ว่าเป็นใครต้องฝังใจกลัวอย่างแน่นอนค่ะ

แล้วยิ่งเรื่องที่อาจารย์เล่า น่ากลัวจัง...

นางฟ้าขอใช้บันไดก็แล้วกัน

น้องน่ารักมากช่วยคุณแม่ทำงานด้วย


โดย: นางฟ้าของชาลี วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:5:46:08 น.  

 
พี่ตา อยากบอกว่าเราพอ กันเลย สาวก็กล้วลิฟเป็นที่สุด กล้วมากๆ หากไปใหนแค่สามสี่ชั้น จะขึ้นบันไดตลอด

เพราะเคยมีประสบการณ์คล้ายๆพี่ตา แหะๆ แต่ดีว่า มีเพือนติดอยู่ด้วย คือลิฟท์ในมหาลัยค่ะ เป็นตึกเก่า ลิฟท์มันเสีย ไฟไม่ได้ดับ อยู่ๆมันก็ค้าง ระหว่างทางแล้วก็ติด ดังกึกๆ ครึดๆ น่ากลัวอ่ะ แต่ดีว่าเพือนๆอีกสองคน เค้ามีสติรีบกดปุ่ม ยามเลยมาช่วย แล้วจากนั้นลิฟท์ตัวนี้ก็ซ่อมอีกหลายครั้ง แต่สาวไม่เคยขึ้นอีกเลยจนเรียนจบ

สาวก็เคยได้ข่าว เรืองนักศึกษาติดในลิฟท์ แต่เป็นมหาลัยที่สาวเรียนค่ะ ตอนนั้นช่วงปีใหม่ หยุดติดกันสี่วัน เป็นลิฟท์ห้องสมุด ไม่ค่อยทราบบรายละเอียดว่าเพราะอะไร ไฟดับหรือ อย่างไร แต่มารู้หลังจาก มหาลัยเปิดวันแรก ตอนที่จะเดินไปอ่านหนังสือ เห็นรถมูลนิธิขับออกไป และได้กลิ่นเหม็นเน่า แล้วเพือนๆก็พูดบอกกันว่ามีเด็กติดในลิฟท์ตาย ไม่แน่ใจว่า สองหรือสามคน จนท มูลนิธิ เพิ่งหามศาพออกไป

จากนั้นสาวจะเลี่ยงไม่ขึ้นลิฟท์มหาลัียอีกเลย ถึงจะขึ้น ก็จะรอไปพร้อมเพือนๆหลายๆคน แต่ก็กล้วอยุ่ดี หุหุ

ความกลัว และการที่เราฝังใจอะไรสักอย่างนี่มัน จำติดตาจริงๆเลยนะพี่ สาวก็เป็น อ้อ ลืมบอกไป หาก ว่าต้องขึ้นลิฟท์ ก่อนลิฟท์เปิด สาวจะยก เท้าเหนือ พื้นรอไว้ข้างนึง กะพอลิฟท์แล้วรีบจ้วงออกไปทันที แต่ก็ไม่ได้ยกค้างไว้นานๆ เดียวคนอื่นเค้าหาว่าบ้า 55


โดย: แม่บ้านครอว์ฟอร์ด วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:5:53:47 น.  

 
สุดระทึกเลยพี่ตา..ก้อยไม่กลัวขึ้นลงลิฟท์หรือที่แคบเท่าไหร่ แต่กลัวที่สูงเป็นสำคัญเลย แข้งขาพาลจะหมดแรง..


โดย: ระรื่นระเริงใจ IP: 182.52.19.45 วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:12:03:38 น.  

 
ขอบคุณนะจ๊ะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

Thank You


โดย: แม่สามข้าว (sinaporn ) วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:14:37:45 น.  

 
มันน่ากลัวมากนะตา ยิ่งมีประสบการณ์ติดลิฟท์ยิ่งทำให้กลัวมากยิ่งขึ้นไปอีก หากเป็นไปได้ไม่อยากขึ้นลิฟท์เลย แต่ถ้ามีคนไปด้วยสามสี่คนก็โอเคพอไหว หากขึ้นคนเดียวคงไม่เอาแล้ว กลัวมากเลย


โดย: P jeab IP: 110.49.88.242 วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:15:20:30 น.  

 


สวัสดีค่ะ..คุณตา

ลูกชายหล่อจังค่ะ เสียดายไม่มีลูกสาว..อิอิ


โดย: nootikky วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:17:10:49 น.  

 

แวะมาเยี่ยมจ้า

ก่อนอื่นขอชื่นชมคุณตุ๊กตานะคะที่ให้ลูกมีส่วนร่วมกับงาน

ประสบการณ์กับการดำเนินชีวิตสำคัญค่ะ(สว.ยืนยัน อิอิ)

เล่าเห็นภาพดีค่ะ แม่หมูก็พลอยระทึกไปด้วย

ถ้าเดินไหวก็เดินดีกว่านะคะ




โดย: jamaica วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:18:00:42 น.  

 
เห็นตัวหนังสือแล้วค่ะ OK เลย



โดย: jamaica วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:18:01:49 น.  

 
สนุกจัง สตังค์อยู่ครบ
อึ๊ยยยยย แอบกลัวลิฟท์ด้วยคน

ป้านะใช้ลิฟท์โรงพยาบาลประจำ
แอบเสียวสันหลังเป็นบางเวลา


โดย: kim_tiger วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:19:45:37 น.  

 
สวัสดียามค่ำครับคุณตุ๊กตา
ผมเชื่อว่าเรื่องควากลัวมันติดฝังใจจริง
เช่นเดียวกับผมที่กลัวตุ๊กแก...แต่มันน่าที่จะแก้ได้
เช่นผมรู้ว่าตุ๊กแกมันแพ้ยากันยุงไบกก้อน...เสร็จผม
................
แต่เรื่องกล้วลิฟท์ ผมว่าน่าจะใช้วิธีนี้...เวลาใช้ลิฟท์ก็ใช้กันหลายๆคนไม่เข้าคนเดียว เวาลาติดจะได้มีเพื่อนไงครับ
แต่ถ้าในลิฟท์มี ผะ ผะ ผิ ผีผีผี ละก็ ต้องตัวมันตัวใครละคร้าบบบ...อิอิอิ
.....................



โดย: panwat วันที่: 6 มีนาคม 2554 เวลา:21:15:53 น.  

 
แวะมาราตรีสวัสดิ์ค่ะ กิ่งยังไม่ได้รับโปสการ์ดเลยค่ะ หลับฝันดีนะคะคุณตุ๊กตา พรุ่งนี้จะมาคุยด้วยใหม่ค่ะ วันนี้ดึกมากแล้ว

รูปสวย glitter emoticon comment glitter.mthai.com


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:0:28:11 น.  

 
น้องเกลือ เรื่องคิดลึกๆ น่ะไม่ คิดไกลๆ น่ะทำ

แหม..พี่นั่งอยู่แต่บ้านต้องใช้หัวเล็กน้อยซิจ๊ะ ใครพูดไรมาตีความได้หมด อิ.อิ

ตกลงเสริฟ์แต่ข้าวให้สามีแน่หรือจ๊ะ


โดย: ลูกหมูตัวกลม วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:1:57:57 น.  

 
สวัสดีค่ะหนูตุ๊กตาคนดี
คุณครูมดวันนี้มาเคาะบ้านเพื่อนำเสนอ ปั้นตุ๊กตาหัวดินสอน่ะค่ะ เผื่อเอาไปดัดแปลงปั้นด้วยดินน้ำมันให้น้องสตีเว่นได้ จะได้พัฒนานิ้ว แต่วิธีทำไม่ได้ถ่ายไว้เพราะทำแข่งกับเวลาค่ะ ยังสยองเรื่องของน้องนักศึกษาในลิฟท์ไม่หายเลย ที่ร้านหนูคงวุ่นวายขายดี วันหลังทำอะไรส่งไปให้ขายที่ร้านดีไหม แต่จะทำอะไรดีหนอ
สวัสดีค่ะ


โดย: jewelmoda วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:5:42:35 น.  

 
หลังไมล์นิดนะคะ


โดย: แม่สามข้าว (sinaporn ) วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:8:07:17 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าค่ะ

ป้าต่ายต้องขึ้นลงลิฟท์เหมือนกันทุกวัน อ่านแล้วเสียวไปด้วยนะคะ ถ้าต้องโดนแบบนั้น

แต่หนุ่ม สตีเว่นนี่ รูปหล่อ จังเลยนะ แถมน่ารักช่วยคุณแม่ทำงานด้วย


โดย: Katai_Akiko วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:8:27:23 น.  

 
แม่สามข้าว เอาเค้กกล้วยหอมร้อนๆมาฝากจ้า ^0^




โดย: sinaporn วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:13:53:06 น.  

 
เล่าได้ตื่นเต้นดีมากเลยเพื่อน ตอนจบถ้าเล่าต่อว่ามีผีสองนักศึกษาแสดงตัวตนให้คนเห็น จะยิ่งสยดสยองนะเพื่อน

ของเราเจอวิดลัย(เดียวกับตาน่ะแหละ) แต่เหมือนผีหลอกกลางวันว่ะตา เพราะเราเข้าห้องน้ำตึก 6 ตอนนั้นพวกเราเรียนรวมกัน 70 กว่าคนเลย(น่าจะปี 1 นะ) เราปวดฉี่เดินไปเข้าห้องน้ำคนเดียว ตอนนั้นเปลี่ยวคนมากนะห้องน้ำหญิงไม่มีคนเลยสักคน ห้องน้ำก็เกือบ 10 ห้องได้ เราก็ไม่คิดไรกรูปวดฉี่ก็นั่งฉี่เสร็จตักน้ำราด(ส้วมซึม) แล้วอยู่ดีดีก๊อกน้ำก็เปิดเองไหลเองอย่างแรง เราพยายามปิดก็ปิดไม่ได้ เลยคิดว่าอุปกรณ์คงเก่ามันเลยเป็นงี้ คิดแล้วก็จะเปิดลูกบิดประตูออกไปข้างนอก เอ้าดันเปิดไม่ออก บิดไปมาเป็นสิบหน เลยชักใจเสียร้องตะโกนเรียก ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ประตูเปิดไม่ออก แต่ก็เงียบมากนะมีแต่เสียงน้ำแรงๆ เป็นเพื่อน ก็ไม่ไหวแล้วโว้ย ตึกยิ่งเก่าๆ ก็กัวดิตา เลยตัดสินใจถลกกระโปรงปีนขึ้นขอบประตูอย่างรวดเร็ว พอออกไปได้ ก็ยังมีแก่ใจบิดลูกบิดห้องน้ำดูนะ ก็เปิดออกนี่หว่า ก็เลยเดินไปปิดก๊อกน้ำ เอ้าปิดได้อีก แล้วนี่มันอะไรกันหว่า แล้วตาล่ะ คิดว่าอะไร???

ปล. เวลาคนตกใจเนี่ย ต่อมอะดีนาลีนมันทำงานได้ดีมากเลยเนอะ เพราะประตูห้องน้ำออกจะสูงแต่ไอ้แหม่มมันปีนปุ๊บออกได้ปั๊บเลยแบบไม่กัวตกซะด้วย อิอิ


โดย: แหม่ม IP: 160.1.10.35, 101.108.23.78 วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:14:27:32 น.  

 
หนูตุ๊กตาถ้าคิดถึงป้าโซ ไปนอนเล่นที่บล๊อกป้าก่อนก็ได้นะ (เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย 555+)
ป้าโซคงยุ่งจริงๆค่ะ ตอนแรกเห็นว่าเสาร์อาทิตย์ถึงจะเข้าบล๊อก
แต่นี่หายไปเลย คงเหนื่อยน่ะค่ะ

แล้วบ้านนี้หนูสตีเว่นยังไม่เลิกถูพื้นอีกเหรอลูก ตาแป๋วเชียว


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:15:03:17 น.  

 
มาแว้วววววมาช้าไปนิ้ดนึงแต่คิดถึงตั้งมากมาย
ที่ช้าไม่ใช่อะไร เพราะหนูไปตะแล้ดแต๊ดแต่มาอิๆๆ
พี่ตา พี่เขียนเรื่องได้ครบรสจริงๆทั้งฮา เศร้าสยดสยองสยึมกึ๋ย อิๆๆตอนนี้ หนูน่ะชอบอ่านมากกว่าชอบเขียนแล้วอะพี่ จริงๆมีเรื่องอยากเขียนเยอะเลย แต่ มือมันขี้เกียจแต่ไม่แน่หลังจากเม้นต์พี่แล้วอาจจะขยันขึ้นมาเนาะ
จะว่าไปหนูก็เป็นคนนึงนะที่กลัวห้องแคบๆเล็กๆแม้แต่ถ้ำก็ไม่ชอบเข้าไปนะพี่มันอึดอัดหายใจไม่ออก แล้วลิฟท์สูงๆหนูก็กลัวเหมือนกันกลัวมันขาดไม่เคยมีประสบการ์ณแบบพี่ตาหรอกค่ะแต่ชอบคิดไปเองเลยไม่ชอบไปไหนที่มันสูงๆและตอนนี้แหละที่ทำให้หนูมีปัญหากลัวการบินมากเลยไม่รู้ว่าจะได้กลับปเที่ยวไทยเมื่อไหร่น่ะพี่


โดย: Goedmorgen52 วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:15:13:17 น.  

 
สวัสดีเช้าวันจันทร์ค่ะพี่ตา
แวะมาทักทาย วันนี้เอิงไม่มีเรียน ขออัพบล็อกหน่อย อิอิ
มาชวนพี่ตาไปเข้าร้านอาหาร ดูหน้าตาเมนูกรีกกัน
(แต่คิดว่าอร่อยสู้อาหารไทยมิได้แน่นอนๆๆๆๆ)


โดย: diamondsky วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:15:46:15 น.  

 
อุย.... ไม่ขนาดนั้นค่ะหนูตุ๊กตา
แต่อาศัยว่าป้าเคยทำงานโรงแรมมาก่อนไงคะ
เลยค่อนข้างเลือกที่พัก โดยดูจากหลายๆอย่าง
ที่สำคัญเลย อ่านรีวิวค่ะ ว่ารีวิวคะแนนเป็นยังไง
แขกติแขกชมตรงไหนยังไง อันนี้ก็พอช่วยได้ค่ะ
ส่วนที่เหลือไปวัดดวงเอา ฮ่า ฮ่า

แต่ถ้ามีอะไรให้ช่วย.... ยินดีค่ะ ถึงจะไม่ใช่เซียน
แต่จะพยายามเป็นเซียนให้ค่ะ อิ อิ

วันนี้ไม่ทำงานเหรอคะหนู


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:16:27:17 น.  

 
ใช่แล้วน้องตุ๊กตา ทุกบล็อกของพี่ จะพยายามหาลูกหยอดมาสอดใส่เพื่อความเริงรื่นชื่นบาน หรือไม่ชอบ บอกมาเดี๋ยวนี้ ชอบ หรือ ไม่ชอบ 555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:16:27:53 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ตา งานยุ่งไม๊ เหนื่อยไม๊พี่ พักผ่อนบ้างนะ วันนี้กิ่งไม่ได้ไปเรียนค่ะ แต่เรียนขับรถ

เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเครียดเหมือนเมื่อก่อนแล้วค่ะ อาจจะเพราะพี่ๆเพื่อนๆช่วยกันเทศนามั้ง

เลยซึมซับ ซึ่งก็ดีมากๆ ขอบคุณทุกๆคนจริงๆ เลย


วันเสาร์นี้เพื่อนคนไทยจะมาหาที่บ้าน จะทำอาหารไทยต้อนรับซะหน่อย เดี๋ยวจะอัพบล๊อก(ถ้าหน้าตาอาหารนั้นสวยพอ)

เจ๊ๆ ไปทำกับข้าวก่อนนะ คุยกันใหม่จ้า

คิดถึงอย่างแรง
จุ๊บคร่าาาาาาาาา


โดย: มะฮอกกานีใบใหญ่ วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:22:31:09 น.  

 
เรื่องสุดท้ายที่เล่าน่ากลัวสุดเลยค่ะ บรื๊อออ


โดย: กระติ๊บน้อย วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:22:44:43 น.  

 
สวัสดียามค่ำคืนครับคุณตุก๊กตา
ได้รับ PC แล้ว ดีใจจัง....แล้วจะนำมาอวดนะครับ



โดย: panwat วันที่: 7 มีนาคม 2554 เวลา:23:54:59 น.  

 
พี่ตุ๊กตา อาหารกรีกที่เค้าเสิร์ฟจานใหญ่ๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ
นี่ขนาดสั่งมาทานกับเพื่อนหลายคน ยังทานกันแทบไม่หมด
อิ่มไปถึงอีกวันนึง 5555+++
นานๆ ไปทานที อร่อยใช้ได้เลยนะคะ เมนูเน้นเนื้อๆ ผักๆ
โปรตีนสูง กินแล้วกล้ามใหญ่ คริคริ
คืนนี้นอนหลับฝันดีนะค้า



โดย: diamondsky วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:4:45:22 น.  

 
ตามมาอีกรอบอิๆๆ
ฮ่าๆๆพี่ตาจ๋าถึงกับต้องปลุกอารมณ์เลยเชียวหรือคะ แต่หนูก้อว่างั้นแหละพี่ แบบว่าก่อนเขียนนี่ นั่งขำตัวเองก่อนแล้วอะพอเขียนจริงเลยแป๊กเลยแต่จริงๆเด้อพี่อ่านบลอกพี่ตาทีไรหนูก็คึกอยากเขียนทุกทีเลยแล้วก้อคิดอะไรได้ก็เขียนไปเรื่อยเปื่อยเอาน่าพี่ตาเดี๋ยวเรื่องต่อไปขำแน่อิๆๆ


โดย: Goedmorgen52 วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:5:21:58 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณตุ๊กตา กิ่งได้รับโปสการ์ดแล้วค่ะ น่ารักมาก ขอบคุณมากนะคะ โห เท่ห์มากส่งมาจากนอร์เวย์เชียวนะเนี่ย อิอิ ขอบคุณมากมายเลยนะคะที่คิดถึงกิ่ง ได้รับเมื่อวานี้ตอนเย็นค่ะ ตื่นเต้นมากเลย ภาพสวยน่ารักมากค่ะ
กิ่งขอให้คุณตุ๊กตามีความสุขมากๆนะคะ

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:11:03:04 น.  

 
ถ้าอยากได้กล้องสารพัดประโยชน์

แนะนำตัวนี้เลยครับ

ดีทีเดียว

ฮิๆ


โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน.. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:11:31:14 น.  

 
ไอ้เรื่องกลัวที่แคบๆเนี๊ยขอบอกบ้านนี้ก็เป็นโดยเฉพาะเพดานที่เตี้ยๆใกล้จะถึงหน้าเราเวลานอนทำให้คิดว่ามันคือฝาโลง..เฮ้อ
พ่อเต๊าะบ่นทุกที่ว่าหมูตอนโรคจิต(โครตกลัวเลยอ่ะ)


โดย: หมูตอนพ่อเต๊าะ (หมูตอนพ่อเต๊าะ ) วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:12:55:40 น.  

 
สวัสดีครับ...ก่อนอื่นขอบคุณสำหรับ การด์สวยๆนะครับ

ได้รับเมื่ออาทิตย์ที่แล้วครับ...

เข้ามาอ่านเรื่องสนุกๆ เมื่อก่อนสมัยเด็กๆผมก็กลัวที่แคบนะครับ เพราะรู้สึกอึดอัด กลัวหายใจไม่ออก
(แต่พอโตมา เพิ่งเข้าใจว่า จริงๆแล้ว เป็น การกลัวตายนั่นเอง)

พอมา ณ ปัจจุบันนี้ หายอาการเหล่านี้แล้วครับ...

เรื่อง ติดในห้องน้ำนี่ เคยเหมือนกัน แต่มีครั้งหนึ่ง เปิดไม่ออกจริงๆ เป็น ห้องน้ำใน สำนักงานของมหาวิทยาลัย แห่งหนึ่งของรัฐบาล ขณะนั้นเวลา 6 โมงเช้า นิดๆ พอดีท้องเสียครับ

เลยแอบย่องเข้าไปใช้ เพราะไม่ใหวจริงๆ เวลานั้นยังไม่มีใครมาทำงานเลย ห้องน้ำก็ไม่เปิดประตูซะด้วยสิ วิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ จนมาถึงชั้น 4 มืดมาก แต่ เวลานั้น อะนะ ยังไงก็ได้หมด

แต่พอเสร็จกิจ เอ...มันยังไงนะ กลอนมันติด เปิดไม่ออก แถมมองอะไรก็ไม่ค่อยเห็นมันมืดไปหมด

จะทำยังไงดีหละ ร้อนก็ร้อน ความเงียบ กับ ความมืด นี่ เข้ากันดีเหลือเกิน

สุดท้ายตัดสินใจ ถีบ...ครับ แบบสุดแรง

ประตูกระเด็น แตกเป็น 2 ท่อน สักพักก็มีเสียงคนวิ่งเข้ามา

เขาคือ รปภ. แกถือกระบองมาด้วย คงนึกว่าผมเป็นโจร

กว่าจะเครียร์กันได้ เกือบไปซะแล้ว สรุปผมจ่ายค่าประตูไป 2,000 บาท

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ก่อนออกจากบ้าน เข้าส้วมให้เรียบร้อยซะก่อนนะ...


โดย: ผัสสะ วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:19:19:29 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ตา...จริงค่ะ เป็นวัฏจักรของชาวนาที่นี่...หนูเห็นตั้งแต่ ไถ่กลบ ปลูกต้นกล้า โต ออกรวงและเก็บเกี่ยว...เผาซางข้าว...หนูไม่เคยเห็นเขาปลุกอย่างอื่นเลย...ถ้าเป็นสวนผักที่ยกร่อง..เขาจะสลับกันไป...ผักคะน้า-ผักกาดหอม-กุ๋ยช่ายและอื่นๆๆ...หนูคิดว่าความเจริญเข้ามามากเท่าไร...ไม่นานหรอกค่ะคงจะไม่มีนาข้าวให้เห็นแน่ๆๆเพราะวันที่หนูไปถ่ายรูปนาแปลงนี้...ยังจำได้ว่าเลยจากบ้านญาติของแม่ไปหน่อยจะมีนาอีกแปลงหนึ่ง...ปรากฏว่าเป็นหมู่บ้านพฤษภาเรียบร้อยแล้วค่ะ...
งง!!หน่อยๆกลับมาถามกับแม่ แม่บอกว่าลืมไปแล้วหรือว่าเขาขายไปแล้วได้20ล้านค่ะ...ไม่คิดว่าเร็วขนาดนี้ค่ะ....แต่หนูก้อดีใจค่ะ...ที่ทำให้พี่ๆๆเพื่อนๆๆหลายคนได้เห็นนาข้าว...เพราะเราก้อไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร...อาจจะเพราะเราเริ่มแก่มั้งค่ะก้อเลยคิดอะไรต่ออะไรไปเยอะ...ตกลงว่าหนูคุยเรื่องอะไรกันนี่...คิดถึงนะค่ะคุณพี่คนสวย


โดย: Miacara วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:19:54:43 น.  

 
สวัสดีจ้าคุ๊ตุ๊กตา มาทักทายส่งความคิดถึงจ้า





โดย: anigia วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:22:27:34 น.  

 




โดย: Katai_Akiko วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:23:47:27 น.  

 
เจ๊ คิดถึงนะ

(สั้นๆง่ายๆ ได้ใจความ)


โดย: มะฮอกกานีใบใหญ่ วันที่: 9 มีนาคม 2554 เวลา:1:16:36 น.  

 
ตุ๊กตาจ๋า หลังไมค์ค่ะ


โดย: jewelmoda วันที่: 9 มีนาคม 2554 เวลา:9:07:24 น.  

 
ติดกันไว้ ดีแล้วครับ

หายไปแล้วจะเสียดาย

อิๆ

กันคุณสามีหายด้วย


โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน.. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 9 มีนาคม 2554 เวลา:14:44:41 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ..
ขวัญเล่น blog ไม่บ่อยนัก..
เลยไม่ได้แวะมาบ่อยๆ
แต่คิดถึงพี่ตาเหมือนเดิมนะคะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 9 มีนาคม 2554 เวลา:14:48:28 น.  

 
ดีจ้าคุณตุ๊กตา แวะมาบอกว่าเจ้าคนโตของแม่แอ๋นก็ 5 ขวบค่ะ เกิดปลายปี ส่วนลิงน้อยแซคแมนพึ่งจะสามขวบเดือนที่แล้วนี่ล่ะจ้า

อ่านซ้ำเรื่องนักศึกษาในลิฟท์ แอบกลัวอีกรอบ ม.ไหนน๊อ ปิดข่าว หวังว่าคงไม่ใช่ม.ที่แม่แอ๋นจบมานะ จากอิสานเหมือนกัน อึ๋ยย


โดย: anigia วันที่: 10 มีนาคม 2554 เวลา:3:41:33 น.  

 
ต๊ายย.. สตีเว่นน้อยน่ารักจริง ช่วยเหลือแม่แต่เล็กแต่น้อยยังงี้ แม่ตาสบายแน่ตอนลูกโต

ไอ้ที่เปิดประตูห้องน้ำไม่ออกน่ะ เป็นเพราะมันต้องดึงหรือเปล่า แทนที่จะผลัก? กร๊ากกก.. แซวเล่นนะจ๊ะ

มันก็น่ากลัวนะ ถ้าต้องติดอยู่ในลิฟท์คนเดียว ห้องเล็กๆแคบๆ อึ๋ยยยย.. น่ากัว

ละนี่เป็นเจ้าของร้านเต็มตัวหรือยังจ๊ะนี่?


โดย: ป้าโซ วันที่: 10 มีนาคม 2554 เวลา:15:01:56 น.  

 
แวะมาทักทายพี่ตาค่ะ ไม่ได้คุยกันหลายวัน คิดถึงๆๆๆ
เมื่อวานเอิงไปถ่ายรูปเล่นในเมือง เค้าเตรียมงานคาร์นิวัลกัน
ที่มิลานจะจัดเดินพาเหรดกันวันเสาร์นี้นะค่ะ
ปล.บล็อกใหม่มาแล้ว ชวนไปดูอุ่นเครื่องงานคาร์นิวัลนะคะ


โดย: diamondsky วันที่: 10 มีนาคม 2554 เวลา:15:25:10 น.  

 
โห น่ากลัวจัง หนูก็กลัวลิฟต์นะ แต่เป็นลิฟต์แก้วใสๆ ที่เห็นวิวแบบสูงๆ หน่ะ

555กลัวความสูงค่ะ ไม่กลัวที่แคบ


ป.ล สตีเฟ่นน่ารักจัง ช่วยแม่ทำงานด้วยนิ
โตมาสาวตรึมแน่ แม่คงต้องควงไม้กวาดไว้กวาดสาวๆล่ะมั้งเนี่ย อิอิอิ


โดย: คล้ายดาว วันที่: 10 มีนาคม 2554 เวลา:15:30:44 น.  

 
อ้าว..ยังกลัวลิฟต์อยู่อีก เหรอเนี่ย ????


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 10 มีนาคม 2554 เวลา:16:34:03 น.  

 
ก๊อกๆ ๆ ๆ ๆ

ทักทายเจ้าของบล๊อกค่ า าา า


โดย: ผู้หญิงจากดาวพฤหัส วันที่: 10 มีนาคม 2554 เวลา:16:42:38 น.  

 
ก๊อก ก๊อก มีคนอยู่ไม๊ค้า อิอิ ฟ้าเองค่ะ แวะมาเยี่ยมจ้า สบายดีไม๊ค่ะพี่ตา ฟ้าก็เรื่อยๆ เหมือนเดิมค่ะ

เจ้าตัวเล็กดูขยันขันแข็งดีนะคะ สงสัยจะได้มาจากคุณแม่ ไม่ใช่จะว่าคุณพ่อไม่ขยันนะคะ

เทคแคร์นะคะพี่ตา บาย บาย ค่ะ แล้วจะแวะมาอีกนะคะ


โดย: นางฟ้าของผม วันที่: 11 มีนาคม 2554 เวลา:13:48:39 น.  

 
กาแฟขม & ขนมนุ่มๆมาแล้วจ้า แม่สามข้าวเอามาฝาก




โดย: sinaporn วันที่: 11 มีนาคม 2554 เวลา:14:18:21 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

ผมจะมาชวน ...

ไปกระทบไหล่ดาราดัง “อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม” กันไหมครับ?

อิอิ



โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 12 มีนาคม 2554 เวลา:0:51:11 น.  

 
พี่ตา งานยุ่งไม่เป็นไร ไว้มีเวลาแล้วค่อยแวะมาก็ได้นะคะ ไม่มีปัญหา
ถึงยังไงเราก็ติดต่อผ่านเฟสกันอยู่แล้ว อิอิ
งานคาร์นิวัลที่นี่จะมีพาเหรดวันเสาร์ช่วงบ่าย
ถ้าฝนไม่ตก เอิงก็กะไปเก็บภาพมาฝากกันแน่นอน

ปล.ตอนนี้กำลังดูข่าวญี่ปุ่นอยู่ น่ากลัว น่าตกใจมากเลย
ดีนะคะที่ไปไม่ถึงเมืองไทย
บ้านเราเจอซึนามิไปคราวที่แล้วยังตกใจไม่หายค่ะ


โดย: diamondsky วันที่: 12 มีนาคม 2554 เวลา:2:19:49 น.  

 
พี่ตาคร้าบบ สวัสดีฮะ

แวะมาส่งเสียงเจื้อยแจ้วซะหน่อยล่ะค่ะ
คงยุ่งๆ เหมือนกันชิมิๆ

อ่านต้นสายปลายเหตุคนกลัวลิฟท์
ก็ให้นึกภาพออก น่ากลัวไปด้วยเลยค่ะ
โชคดีนะพี่ ไฟดับไม่นาน ยิ่งนานคงจิตตกขึ้นอีก



เคยใช้ห้องน้ำรถทัวร์ แล้วเปิดประตูไม่ออกเหมือนกันค่ะ
เหงื่อออกที่มือเลย ตอนนั้นกลัวเหมือนกัน
แต่นานแล้ว ซักพักเปิดได้ ก็เลยไม่ค่อยฝังใจค่ะ

เรื่องสยองขวัญนี่ กลัวเหมือนกันค่ะ
ได้แต่ต้องเตือนตัวเองให้ไม่พลาดเผลอแบบนั้นด้วยเลยค่ะ



พี่ตาสบายดีนะคะ คิดถึงค่ะ ;)



โดย: เลื้อย วันที่: 12 มีนาคม 2554 เวลา:9:38:57 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณตุ๊กตา เกิดซึนามิที่ญี่ปุ่นไม่รู้ทางนอร์เย์เป็นอะไรหรือเปล่าคะ เห็นหายเงียบไปหลายวันเป็นห่วงค่ะ ขอให้คุณตุ๊กตา น้องสตีเว่น และครอบครัวมีความสุขนะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 12 มีนาคม 2554 เวลา:20:32:58 น.  

 
ทักทายค่า า

ช่วงนี้กระเป๋าผ้ามาแรงจริงๆค่ะ ขอบคุณสำหรับแนวคิดทำกระเป๋าผ้านะค่ะ



โดย: ผู้หญิงจากดาวพฤหัส วันที่: 13 มีนาคม 2554 เวลา:20:50:11 น.  

 
สวัสดีจ้าพี่ตา สบายดีไหมค่ะ...หายเงียบเลยค่ะ...ทำงานหนักหรือเปล่าพี่ หรือไม่สบายค่ะ...คิดถึงนะค่ะ..พี่ ดูแลรักษาสุขภาพด้วยค่ะ


โดย: Miacara วันที่: 13 มีนาคม 2554 เวลา:21:54:33 น.  

 
Photobucket

วันนี้อัพบล๊อคใหม่ แวะไปเยี่ยมกันน๊า :0

วันเสาร์ก้อพาเด็กคนเล็กไปสมัครสอบเข้า ม.1 ก๊าน

วันอาทิตย์ ก้อวันครอบครัว ไปกินอาหารอร่อย ๆ ที่เสวยกัน อิอิอิ :)


โดย: สาวสะตอใต้ วันที่: 13 มีนาคม 2554 เวลา:22:18:23 น.  

 
เราก็กลัว
เพราะลิฟท์ค้าง4ครั้งแล้ว


โดย: สารสิน IP: 182.232.30.120 วันที่: 13 เมษายน 2559 เวลา:17:59:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เกลือหนึ่งกำน้อย
Location :
กาญจนบุรี Norway

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 32 คน [?]







มิตรดี มีเพียงหนึ่ง ถึงจะน้อย
ยังดีกว่า มิตรร้อย คอยคิดริษยา
เหมือนเกลือหนึ่ง กำน้อย ด้อยราคา
ยังดีกว่า น้ำเค็ม เต็มทะเล

...เป็นคนใจดี ที่ไม่เรื่องมาก แต่มากเรื่อง 555




Friends' blogs
[Add เกลือหนึ่งกำน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.