ธรรมดาคือธรรมดาที่แสนจะธรรมดา ธรรมดาคือธรรมดาที่ยิ่งกว่าธรรมดา ธรรมชาติคือธรรมดา ที่แสนจะธรรมดาและยิ่งกว่าธรรมดา
Group Blog
 
 
กันยายน 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
23 กันยายน 2553
 
All Blogs
 
ระบำหยดน้ำ



โงหัวขึ้นจากหมอนอุ่นๆ ที่ซบซุกมาทั้งคืน
พยายามเปิดเปลือกตามองออกไปที่หน้าต่าง
สายฝนโปรยปราย...
ยังไม่วายอ้าปากกว้างหาวหวอด
ทั้งที่ก็นอนหลับอุตุมาทั้งคืนแล้ว
ฝ้าจากละอองฝน...
ทำให้มองทิวทัศน์ข้างนอกไม่ค่อยชัด
บรรยากาศขมุกขมัว...
เหมาะแก่การเอาหัวยุ่งๆซ่อนในผ้าห่มซะจริงๆ
ไหนๆ ก็เป็นวันหยุดแล้วทั้งที
แถมไม่มีงานบุญ ให้ตะลอนๆ ไปที่ไหนอีก
ขอทำตัวสันหลังยาวสักวันเถอะน่า
วันนี้แสนจะขี้เกียจ ไม่มีใจจะทำอะไร




"ฝนเอยทำไมจึงตก?"
"ข้าจะตกเพราะกบมันร้อง"
"กบเอยทำไมจึงร้อง?"
"ข้าจะร้องเพราะท้องมันปวด"
"ท้องเอยทำไมจึงปวด?"
"ข้าจะปวดเพราะข้าวมันดิบ"
"ข้าวเอยทำไมจึงดิบ?"
"ข้าจะดิบเพราะฟืนมันเปียก"
"ฟืนเอยทำไมจึงเปียก?"
"ข้าจะเปียกเพราะฝนมันตก"
"ฝนเอยทำไมจึงตก?" ....

นึกถึงเพลงที่ร้องเล่นสมัยเด็กๆ
เนื้อเพลงก็ร้องวนไปวนมา วนมาแล้วก็วนไป
ด้วยเหตุและผลที่ตามมาในเนื้อเพลง
ก็ยังหาต้นตอของปัญหาที่เกิดไม่ได้
มันก็คงอีหล๊อบเดียวกับ
"ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน" นั่นแหละ




บรรยากาศที่ร้อนระอุ เลียบเลียทุกสิ่งทุกอย่าง
อณูของน้ำที่แทรกตัวอยู่ตามซอกเหลือบของสิ่งเหล่านั้น
ชักจะทนต่อความร้อนรุ้ม ที่รุมเร้าถาโถมเข้ามาไม่ไหว
เปลวแดดไหวระยิบระยับ
แอ่งน้ำที่ทอดตัวบนท้องถนนที่มองเห็นจากระยะไกล
พอเข้าไปใกล้มันก็จางหาย ไม่เหลือร่องรอยของธารน้ำให้ได้เห็น
นั่นคือการร่ายรำของพยับแดด
ทำให้เกิด Mirage ภาพลวงตา




ราชาแห่งความร้อนแรงส่งผ่านคลื่นความร้อน
เข้าสู่ทุกสรรพสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า
เข้าไปปลุกเร้าความอ่อนไหวให้ตื่นตัว
ไอจางๆ บางเบา พากันดีดตัวขึ้นจากพื้นผิว
ลอยละล่องสูงขึ้นไป...สูงขึ้นไป
ปุยเมฆสีขาวล่องลอยอิสระอยู่บนท้องฟ้า




ราวกับว่าวงออร์เคสต้าระดับโลก
กำลังบรรเลงเพลงกันอย่างสนุกสนาน
กระตุ้นให้หัวใจเต้นระริก ไปตามจังหวะที่เร่งเร้า
ปุยเมฆขาวค่อยๆ ขยับเข้ามารวมตัวกัน
หนึบหนับหมุบหมับ จับตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ
จากริ้วเมฆขาว เพรียวบางร่างน้อย
ก็ค่อยๆ แน่นหนาขึ้น จนมีรูปร่างจ้ำม้ำอวบอิ่ม
แน่นอนน้ำหนักก็มากขึ้นตามมา
ราวกับสาวน้อยที่กำลังอุ้มท้องเจ้าตัวเล็ก...ใกล้เวลาแล้ว




ประกอบกับแรงโน้มถ่วงของโลก
ที่ เซอร์ไอแซก นิวตัน ค้นพบ
ดึงให้ทุกสิ่งทุกอย่างร่วงหล่นสู่ใจกลางโลก
สาวน้อยไอน้ำตัวอ้วนกลมบ๊อก...ก็หนีไม่พ้นกฎนี้
เมื่อไม่สามารถจะลอยตัวเท้งเต้งอยู่บนอากาศได้อีกต่อไป
มันจึงต้องทิ้งดิ่งลงมายังพื้นดิน




เม็ดฝน...หยาดน้ำที่ล่วงหล่นจากฟากฟ้า
ซึมซาบชอนไช...ไหลผ่านชั้นของผิวดินทีละชั้น...ทีละชั้น
ซอกเซาะไปตามพื้นผิวที่มันเข้าไปสัมผัส
บางส่วนก็ไปรวมตัวกันอยู่ในแอ่งเล็กๆ
ออแน่นกันอยู่ตามหลุมตามบ่อบ้าง
เบียดเสียดยัดเยียดกันอยู่ในบึงในห้วยบ้าง
อีกส่วนก็เข้ารวมตัวกันเป็นลำน้ำ
แล้วพากันอพยพสู่บ้านหลังใหญ่ที่แสนจะคุ้นเคย
...มหาสมุทร




และยังมีบางส่วนที่ถูกดูดดึง
ถูกดูดซับเข้าไปสู่กระบวนการอันแสนมหัศจรรย์
เข้าไปขยับขับเคลื่อน
ปลุกเซลล์เล็กๆ หลายล้านล้านเซลล์
ที่ประกอบกันขึ้นเป็นรูปร่าง...เป็นชีวิต
ที่เราเรียกกันว่ามนุษย์
ว่ายเวียนเข้าไปศึกษากระบวนการของชีวิต
กระบวนการขับเคลื่อน เคลื่อนย้าย และเปลี่ยนแปลง
ในร่างกายที่มีชีวิตนั้น
ผ่านการผสมผสานเข้าไปเป็นส่วนหนึ่ง
ของมนุษย์และสัตว์

พืชก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ถูกมองข้าม
แค่พอสบตาต่างก็ส่งยิ้มให้กัน
แน่นอนว่าการใช้ชีวิตอันแสนวิเศษของต้นไม้
ก็มีน้ำเป็นส่วนสำคัญ




แต่ไม่ว่าหยดน้ำน้อยๆนี้
จะไปเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งใด
และของตัวตนใดก็ตาม
เมื่อถึงวาระหนึ่ง
มันก็จะถูกขบวนการขับเคลื่อน
ให้กลับคืนสู่อ้อมอกแห่งมารดาอีกครั้ง

แต่ใช่ว่านั่นจะเป็นจุดสิ้นสุดของหยดน้ำ
มันไม่หยุดอยู่แค่ตรงนั้น
จังหวะการเดินทางของมันยังมีต่อไป
เมื่อก้าวเข้าอยู่อ้อมอกแห่งทะเล
ขบวนการขับเคลื่อนจะนำพามันไป




ไกลออกไปจากกระแสน้ำอุ่นที่คุ้นเคย
ความเย็นค่อยๆ เริ่มก่อตัว
อุณหภูมิที่ลดต่ำลงเรื่อยๆ
ทำให้จังหวะของการก้าวย่างช้าลง...ช้าลง
จนแตะเข้าสู่ประตูแห่งความเยือกแข็ง

ก็แค่เป็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ที่เกิดขึ้น
การเริงระบำของบรรดาเจ้าหญิงน้ำแข็งยังคงมีอยู่
เพียงแค่เปลี่ยนจังหวะ และลีลาเท่านั้น
มิใช่การสงบนิ่งแต่เป็นการรอคอย
เจ้าชายกำลังเดินทางมาถึง
พร้อมกับอ้อมกอดอันแสนจะอบอุ่น
ที่แผ่ขยายกระจายออก
ท่วงทำนองของการยักย้ายส่ายสะโพกถูกเร่งขึ้นอีกครั้ง
จังหวะสู่จังหวะ
ที่พาเธอขับเคลื่อนเข้าสู่วัฎจักรของการเริงระบำ




"ฝนเอยทำไมจึงตก...?"
เสียงเพลงยังดังแว่วมาอยู่ทุกครั้ง
ที่นานๆ จะมีเวลาทอดสายตามองเม็ดฝนแบบนี้
ทุกครั้งที่ฝนตก...
รอยยิ้มของชาวนาก็ผุดพราย
น้ำตาของคนอกหักก็พรั่งพรู
เสียงถอนหายใจ ด้วยความเบื่อหน่าย
เสียงหัวเราะสดใสของเด็กตัวเล็กๆ
แล้วความรู้สึกของหยดน้ำล่ะ มีใครจะรู้บ้าง...?
แหม...ถ้าเป็นผู้กำกับจะทำหนังสักเรื่อง

เอ้า...ลุกได้แล้ว
ท้องมันครวญครางร้องประท้วงเหย่งๆ
คงต้องหาอะไรมาปิดปากมันสักหน่อย
แถมนมสักแก้วคงดีไม่น้อย
จัดการให้หยดน้ำนมเข้าไปเริงร่าในกระเพาะ
คงมีจังหวะใหม่ให้เต้นกันได้อีกนั่นแหละ...





Create Date : 23 กันยายน 2553
Last Update : 23 กันยายน 2553 11:09:43 น. 16 comments
Counter : 2135 Pageviews.

 

แวะมาเสิร์ฟชายามเย็นครับผม
...






โดย: หมึกสีดำ วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:17:50:41 น.  

 
อัพบล็อกแล้วครับ งวดนี้พูดถึงดอกศรีตรังครับ...


...ม่วงนี้มี มนต์ขลัง ศรีตรังม่วง

หวานชื่นทรวง ม่วงชื่นตา พาเคลิ้มฝัน

ผลิเป็นกลุ่ม รวมพุ่มย้อม ม่วงพร้อมกัน

ดอกเรียงหลั่น ประชันสวย ย้วยกลีบบาง...



โดย: ลุงแว่น วันที่: 19 ตุลาคม 2553 เวลา:9:12:42 น.  

 

มาเชิญไปชม...ดอกไม้หลากสี...ครับ


...ดูดอกไม้ หนึ่งดอก หมายบอกสี

แดงเหลืองมี ชี้ชัด ถนัดแน่

พอเพ่งพิศ พบส้มซ้อน ซ่อนสีแปร

ม่วงเหลือบแร ขาวเจือหม่น ปนน้ำตาล...



โดย: ลุงแว่น วันที่: 24 ตุลาคม 2553 เวลา:10:11:08 น.  

 
แจ้งข่าวว่าอัพบล็อกแล้วครับ...


...กว่าก้อนกรวด จะสิ้นคม เรียบกลมลื่น

ย่อมวันคืน เนิ่นผ่าน การขัดสี

กลางกระแส เชี่ยวกราก หลากนที

แง่มุมมี กลิ้งกระทบ ลบเหลี่ยมมุม...



โดย: ลุงแว่น วันที่: 29 ตุลาคม 2553 เวลา:8:10:03 น.  

 
วันนี้วันที่ 1 ขึ้นเดือนใหม่อีกแล้ว

อัพบล็อกกะก๋ากับป๋ายังวันครับ...

วันนี้อัพในหัวข้อว่า....แก้วหอมไกล...



...แก้วดอกน้อย จ้อยขาวนวล งามชวนพิศ

ดอกจิดริด พร่างพุ่มดอก ออกเต็มต้น

ช่อขาวแข่ง แย้งใบเขียว เหนี่ยวใจคน

แก้วยามยล สุขล้นแล้ว อิ่มแก้วใจ..



โดย: ยังวัน วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:6:13:08 น.  

 
มาชวนไปอ่านกลอนเกี่ยวกับดอกปีบที่บ้านครับ...



...กาสะลอง ขานพ้องชื่อ สื่อดอกปีบ

ท่อยาวจีบ กลีบขาวขาว น้าวกิ่งโน้ม

ยื่นแตรยาว เป่ากลิ่นหอม พร้อมประโคม

ร่มประโลม โฉมประทิน กลิ่นประทาน...




โดย: ลุงแว่น วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:56:43 น.  

 
วันนี้บล็อกยังวันรายปักษ์ วางแผงต้อนรับต้นเดือนธันวาแล้วครับ....






....
มองเงาฟ้า ในแอ่งน้ำ ต่ำใต้พื้น

สะท้อนคืน ภาพแผ่นฟ้า พาคิดฝัน

ฟ้ากับดิน ได้บรรจบ มาพบกัน

สิ้นขีดขั้น หลั่นแดน ให้แหงนมอง...


โดย: ยังวัน วันที่: 1 ธันวาคม 2553 เวลา:6:16:04 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง พบเจอแต่สิ่งที่ดีดีนะคะ
...
มีความสุขมากมากค่ะ


โดย: Nissan_n วันที่: 1 มกราคม 2554 เวลา:0:49:01 น.  

 

ขอบคุณนะคะ
มีความสุขมากมากค่ะ


โดย: Nissan_n วันที่: 7 มกราคม 2554 เวลา:12:23:17 น.  

 


สวัสดีครับ ขอบคุณที่แวะเข้ามา ผมหวังว่าเราคงได้พบกันอีกนะครับ


โดย: veerar วันที่: 7 มกราคม 2554 เวลา:23:21:40 น.  

 
มาชวนไปฟังเพลงเก่า ๆ เพราะ ๆ แต่ลึกซึ้งครับ

เพลงที่ชื่อ "อุษาสวาท"

ดูซิว่า จะมีความหมายลุ่มลึกลึกซึ้งสักแค่ไหน....




ครูสุรัฐ พุกกะเวศ ผู้ประพันธ์คำร้องเพลง "อุษาสวาท"


โดย: ลุงแว่น วันที่: 22 มกราคม 2554 เวลา:15:25:07 น.  

 






Have a nice day




โดย: นู๋หญิงจ๋า วันที่: 29 มกราคม 2554 เวลา:13:19:59 น.  

 


ป้าเอาอั่งเปามาฝากอ่ะจ่ะ...

ไปทานแกงเลียงกะทิฟักทองกันริ้วว...

แล้วแวะไปเที่ยวบล๊อกป้าอีกนะคะ



โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:16:38:42 น.  

 



แวะมาส่งเข้านอน ฝันดีนะค่ะ


โดย: นู๋หญิงจ๋า วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:21:05:31 น.  

 

.
..
...
เพราะรัก
...
..
.
..เพราะว่ารัก ฉันยอมเป็น เช่นเทียนไข

ยอมเผาไหม้ ตัวเอง เพื่อเปล่งแสง

ให้สว่าง กระจ่างโชติ ลุกโรจน์แรง

ชี้นำแหล่ง สุขแท้ ให้แก่เธอ...



โดย: ลุงแว่น วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:8:50:08 น.  

 
แวะมาอ่านจร้าขออนุญาตฝากเว็บไว้ในอ้อมกอดน้อยๆด้วยนะครับ|เข้าชมเว็บ บิ๊กอายขอบคุณค่ะ


โดย: bigeye (tewtor ) วันที่: 17 เมษายน 2554 เวลา:14:24:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ไอฟ้า
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ธรรมชาติคือความสวยงาม
ธรรมชาติคือความเรียบง่าย
ธรรมชาติคือความสุข
ธรรมชาติคือความรัก
...แค่เราเปิดใจให้ธรรมชาติ
เราก็จะรับรู้และซึมซับ
ความสวยงามที่เรียบง่าย
ที่ส่งมอบความรักให้เราตลอดไป
...ธรรมชาติ
Friends' blogs
[Add ไอฟ้า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.