บล็อกของลุงแว่น
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2551
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
15 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 

ปืนแก๊ป

ปืนแก๊ป





โป้ง ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงปืนพกสั้นรีวอลเวอร์ของนายอำเภอสมิธ ถูกชักออกมาจากซองหนัง สาดกระสุนใส่เจ้าโจ แมดด็อกส์ โจรใจเหี้ยมค่าหัวห้าร้อยเหรียญ ดังขึ้นถี่ยิบ เจ้าวายร้ายฉายานาม “โจ หมาบ้า” ถูกกระสุนจากสังหารจากปากกระบอกปืนของนายอำเภอมือปราบพรุนไปทั้งร่าง ก่อนจะฟุบล้มลงกับพื้นถนน ปืนในซองหนังยังไม่ถูกชักออกเสียด้วยซ้ำ

เหตุการณ์จำลองที่แสนจะสมจริงสมจังข้างต้น เป็นเรื่องที่พวกเราเด็ก ๆ จำมาจากหนังคาวบอยกลางแปลง ที่พวกเรามักแบ่งฝ่ายเล่นกันเป็นประจำยามที่ทุกคนมีอุปกรณ์ประจำตัวครบครัน

ที่ว่าครบครันในที่นี้ หมายถึงหมวกลูกเสือปีกกว้างของพี่ ๆ หรือไม่ก็หมวกคาวบอยทำจากกระดาษแข็งที่ซื้อมาจากกรุงเทพฯเมื่อครั้งพี่สาวพาไปเที่ยวเขาดินวนา ในบางโอกาส เราอาจจะมีกุญแจมือทำจากพลาสติกของไอ้เนตร เพื่อนคนหนึ่งที่เป็นเจ้าของร้านขายนาฬิกาตรงสี่แยกที่มีฐานะดีกว่าคนอื่น ๆ ด้วย

แต่อุปกรณ์ทั้งหลายทั้งปวงนี้ ไม่ว่าหมวก, เสื้อผ้า หรือแม้แต่กุญแจมือของไอ้เนตรอาจจะตัดออกได้โดยใช้จินตนาการแทน แต่ที่ดูเหมือนจะขาดเสียไม่ได้ คือปืน!



และปืนที่พวกเราเด็ก ๆ ลงมติเป็นเอกฉันท์ว่าสมจริงสมจัง และราคาไม่แพงนัก อยู่ในขอบความสามารถของพวกเราจะเก็บเงินซื้อหามาเล่นได้คือ ปืนแก๊ป !

ก่อนจะคุยกันถึงเรื่องปืนแก๊ป ต้องแนะนำให้รู้จัก “แก๊ป” เสียก่อน

อันว่าแก๊ป หรือดินปืนที่ถูกผลิดขึ้นเพื่อความบันเทิงสำหรับเด็ก ๆ โดยทั่วไปจะเป็นแก๊ปวง หรือแก๊ปแผ่น ทั้งสองชนิดนี้เหมือนกันคือ ต่างล้วนเป็นแก๊ปที่เอาดินปืนหยอดลงบนกระดาษสีขาว แล้วมีกระดาษบาง ๆ สีแดงหุ้มทับด้านบนอีกทีหนึ่ง ที่เป็นที่นิยมกันในหมู่เด็ก ๆ คือแก๊ปตราเสือดาว แก๊ปวง จะตัดกระดาษเป็นขดกลม ๆ พอดีให้เอาใส่ในปืนแก๊ปที่ทำจากสังกะสี กระบอกสีดำ ๆ ได้ ที่ปืนแก๊ปชนิดนี้ จะมีเฟืองขับแก๊ปวงให้เลื่อนขึ้นทีละนัด ๆ เวลายิงจึงสะดวก คือยิงได้ต่อเนื่อง ถ้าไม่ติดขัดอะไร ก็สามารถยิงจนหมดแก๊ปวงนั้นเลยทีเดียว แก๊ปวงชนิดนี้ หนึ่งกล่องราคาหนึ่งบาท แบ่งได้หลายวง จึงสามารถเข้าหุ้นกันคนละสลึง ซื้อหามาเล่นได้อย่างไม่เดือดร้อนเงินในกระเป๋าพ่อแม่มากนัก

ส่วนแก๊ปแผ่น ส่วนใหญ่จะทำเพื่อขายชาวบ้านตามบ้านนอก เพื่อให้ชาวบ้านซื้อไปใช้เป็นตัวจุดชนวนในปืนแก๊ปที่ชาวบ้านใช้ล่านก ล่าหนู หรือแม้แต่ใช้เฝ้าวัวควายของตน แต่เด็ก ๆ ก็สามารถซื้อหามาเล่นได้ เสียแต่ว่า เวลาจะใช้ ต้องฉีก หรือตัดเป็นชิ้นๆ ชิ้นละหนึ่งนัด ทำให้ยิงได้ไม่รวดเร็วทันใจเหมือนแก๊ปวง แต่ข้อดีของแก๊ปชนิดนี้ก็คือ แก๊ปแบบนี้แต่ละนัดจะมีขนาดใหญ่กว่าแก๊ปวง ทำให้ยิงได้เสียงดังกว่าแก๊ปวงไม่น้อย แก๊ปชนิดนี้ต้องซื้อยกแผ่น มีประมาณร้อยนัด แผ่นละสองสลึง

คราวนี้มาว่ากันถึงปืนแก๊ปกันบ้าง



เอาแบบง่าย ๆ ราคาถูก ๆ สมัยนั้น ราคากระบอกละสองสลึง (ห้าสิบสตางค์) ก็คือปืนแก๊ปที่ทำจากไม้อัดเนื้ออ่อน เลื่อยตัดเป็นโครงรูปร่างปืนสั้น แต่ไม่มีไกปืน เวลาจะยิง ต้องเอาไม้ลั่นไกที่โยงไว้ด้วยหนังสติ๊ก เลื่อนไปขัดกับส่วนท้ายของปืน แล้วเอาแก๊ปวางไว้ จากนั้นก็ใช้นิ้วหัวแม่มือข้างที่จับปืนดันชุดลั่นไกให้หลุดจากสลัก ด้วยแรงดึงของหนังสติ๊ก จะทำให้ชุดลั่นไกวิ่งมากระทบกับแก๊ป ก่อให้เกิดเสียงดัง การยิงปืนแก๊ปแบบนี้ไม่สู้สะดวกนัก ทั้งยังไม่เหมือนยิงปืนจริง ๆ เพราะไม่มีไกปืน แต่ก็เหมาะกับคนเบี้ยน้อยหอยน้อย เพราะราคาไม่แพง

ยุคแรก ๆ ปืนแก๊ปแบบเป็นสังกะสียังไม่มีจำหน่าย เด็กบ้านนอกอย่างเราจึงเล่นปืนแก๊ปแบบถูก ๆ อย่างนี้อย่างออกรสออกชาติ จำได้ว่า มีอยู่ครั้งหนึ่ง เล่นอีท่าไหนไม่รู้ ปืนแก๊ปหัก ไม่มีจะเล่น ครั้นขอเงินแม่ไปซื้อ ก็ไม่มีขายเพราะเด็กกำลังนิยมเล่นกันมาก ทำให้สินค้าขาดตลาด แม่ก็เลยต้องจ้างให้เด็กโตคนหนึ่งเอาไม้กระดานที่มีกองอยู่เต็มโรงไม้หลังบ้านมาเลื่อย เด็กรุ่นพี่คนนั้นใช้เวลาเลื่อยไม้ทำปืนแก๊ปอยู่ครึงค่อนวันจนเหงื่อไหลไคลย้อยกว่าจะทำปืนแก๊ปจนเสร็จ แล้วรับเงินค่าจ้างสองสลึงเป็นการตอบแทน



เล่นกันด้วยปืนแก๊ปชนิดไม้ไม่นาน ที่ร้านชำอันมีของเด็กเล่นขายอยู่ด้วย ก็มีสินค้าตัวใหม่มาวางขายยั่วน้ำลายเด็ก ๆ อย่างเรา นั่นคือ ปืนแก๊ปที่ทำจากสังกระสี ตัวปืนทาสีดำ กดกระเดื่องบริเวณโครงปืน โครงปืนก็จะเปิดอ้าออกให้เราเอาแก๊ปวงใส่เข้าไปข้างในได้ เว้นหัวแก๊ปให้ยาวพอดีบริเวณที่นกจะสับลงมา แล้วพับโครงปืนกลับเข้าที่ เราก็ได้อาวุธปืนชนิดกึ่งอัตโนมัติที่สามารถยิงติดต่อกันได้หลาย ๆ นัดโดยไม่ต้องเสียเวลาใส่แก๊ปใหม่เหมือนปืนแก๊ปชนิดทำจากไม้ แน่นอนว่าของเล่นชิ้นใหม่นี้ แพงเอาการ กล่าวคือมีราคาดันละหนึ่งบาทถึงสองบาทนั่นทีเดียว แต่เมื่อใคร ๆ ต่างหันมาใช้ปืนแก๊ปชนิดนี้ เราเด็ก ๆ จึงต้องเก็บงำค่าขนมจนเพียงพอที่จะซื้อปืนแก๊ปชนิดนี้มาเป็นเจ้าของจนได้

การเล่นปืนแก๊ป เป็นความสนุกตื่นเต้นลำดับต้น ๆ ของเด็กผู้ชาย แต่ผู้ใหญ่ละแวกนั้นก็ไม่มีใครชอบการเล่นชนิดนี้เอาเสียเลย คอยตะเพิดให้พวกเราไปเล่นไกล ๆกันบ่อย ๆ เพราะหนวกหูเสียงแก๊ป เราจึงมักจะย้ายทำเลการเล่นไปให้ไกลจากบ้าน เพื่อความสนุกสนานอย่างไร้ขีดจำกัด และไกลจากการตะเพิดไล่ของพวกผู้ใหญ่ แต่ก็มีปัญหากับเจ้าของสถานที่อยู่บ่อย ๆ กล่าวคือ ถ้าเข้าไปเล่นในโรงเรียนประจำอำเภอ ก็มักถูกครูใหญ่ หรือภารโรง ไล่เอาอีก ด้วยว่า การยิงต่อสู้ของเรา ไปขัดขวางความสุขในการนอนอย่างสงบของครูและภารโรงที่มีบ้านพักอยู่ในบริเวณโรงเรียน

ท้ายสุดเราก็พบว่า ข้างทางรถไฟเป็นแหล่งที่เหมาะที่สุดสำหรับการเล่นชนิดนี้ เราสามารถยิงกันได้อย่างเสรี ไม่ต้องเกรงว่าจะมีผู้ใหญ่มาตะเพิดไล่ เนื่องเพราะบริเวณดังกล่าวห่างไกลจากบ้านคน อีกทั้งเราสามารถใช้เนินของทางรถไฟเป็นที่กำบังตัวระหว่างยิงต่อสู้ได้อย่างสมจริงสมจัง



สมรภูมิริมทางรถไฟในเวลาต่อมา ยังได้กลายมาเป็นสมรภูมิที่สมจริงสมจังสำหรับเด็กตลาดนอก กับตลาดใน เนื่องเพราะอำเภอของเรา มีทางรถไฟตัดผ่าน ตลาดส่วนที่อยู่ทางทิศใต้ เรียกกันว่าตลาดใน ส่วนที่อยู่ทางทิศเหนือ เรียกว่าตลาดนอก ทางรถไฟจึงเปรียบได้กับเส้นกั้นเขตแดนของตลาดทั้งสอง ทุกเย็น การปะทะกันระหว่างมือปืนตลาดนอก กับตลาดในจึงมีขึ้นบ่อย ๆ ตั้งแต่การปะทะขนาดย่อย ๆ มีมือปืนฝ่ายละไม่กี่คน จนกลายเป็นสงครามขนาดใหญ่ ที่มีมือปืนฝ่ายละนับสิบคน

การปะทะกันที่เส้นขนานทางรถไฟดำเนินอยู่นาน จนในที่สุดสงครามระหว่างฝ่ายเหนือกับฝ่ายใต้ ต้องมีอันยุติลง เมื่อเด็กตลาดในคนหนึ่ง ถูกเด็กตลาดนอก ใช้ก้อนหินที่เก็บจากทางรถไฟต่างลูกระเบิด ปาโดนหัวถึงกับแตกต้องส่งโรงหมอเย็บหลายเข็ม พ่อแม่ผู้ปกครองเด็กฝ่ายใต้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงขั้นต้องเย็บแผล จึงเป็นโจทก์ยื่นฟ้องผู้ปกครองเด็กในสังกัดฝ่ายเหนือ กลายเป็นคดีพิพาทกันถึงโรงพัก ทำให้พ่อแม่ผู้ปกครองเด็กคนอื่น ๆ ที่ไม่พิศมัยการขึ้นโรงพัก ออกกฎเหล็กคุมเข้มไม่ให้เด็กในสังกัดของตนเอง ไม่ว่าฝ่ายเหนือหรือฝ่ายใต้ ไปเล่นใกล้ทางรถไฟอีก

การเล่นปืนแก๊ปแบบที่ว่ามานี้ ดำเนินต่อไปอีกหลายปี จนกระทั่งผู้เล่นเติบใหญ่เป็นเด็กโต ที่เริ่มรู้สึกว่า การยิงปืนแก๊ปแบบเดิมชักไม่สนุกเสียแล้ว



จากการชักนำของเพื่อน ๆ จึงได้รู้จักปืนแก๊ปชนิดใหม่ และเรียนรู้วิธีทำ “ปืนก้านร่ม”

วิธีทำไม่ยากอะไร อาศัยโครงปืนจากปืนแก๊บชนิดไม้ที่ล้าสมัยตกยุคไปแล้ว เอาเลื่อยฉลุตัดส่วนที่เป็นลำกล้องปืนออก แล้วไปหาร่มพัง ๆ เอามาแต่ก้านร่มมาตัดด้วยใบเลื่อยตัดเหล็กให้ได้ความยาวสัก 3-4 นิ้ว มัดเข้ากับโครงปืนไม้อัดด้วยหนังสติ๊กให้แน่นหนา ต่อจากนั้นก็ไปขอปลอกกระสุนขนาด .22 ม.ม. จากผู้ใหญ่มาปลอกเดียวก็พอ ใช้ตะปูขนาดเล็ก ตอกให้เป็นรูทะลุที่ท้ายปลอกกระสุน ก็เป็นอันเสร็จ

ก่อนจะยิง ก็ต้องบรรจุกระสุน อุปกรณ์ที่สำคัญคือ 1) แก๊ปแผ่น 1 แผ่น 2) เทียนไขไม่จำกัดขนาด 1 แท่ง 3) ตะปูขนาด 1 ½ นิ้ว หนึ่งอัน จะเห็นได้ว่าเป็นอุปกรณ์ที่หาได้ง่าย ๆ จะมีต้องซื้อหาเพิ่มเติมก็แต่แก๊ปแผ่นเท่านั้น
เอาแก๊ปแผ่นมาแกะเป็นแก๊ปเม็ด ๆ แล้วเอาใส่เข้าไปในปลอกกระสุน ถ้าต้องการให้ดังมาก แรงมาก ก็บรรจุเข้าไปหลาย ๆ เม็ด ต่อจากนั้นก็เอาปลอกกระสุนขูดกับเทียน ให้เทียนหลุดเป็นฝอยเข้าไปในปลอกกระสุน ขูดมากน้อยแค่ไหนอยู่กับว่า ต้องการให้เสียงดังมากน้อยแค่ไหน ยิ่งบรรจุเทียนมาก และอัดแน่นมาก ก็ดังมาก ต่อจากนั้นก็ใช้หัวตะปูที่เตรียมมาแทนเหล็กกระทุ้ง กระทู้งให้เทียนเข้าไปอัดในปลอกกระสุนให้แน่นที่สุด

เวลายิงก็เอาปลอกระสุนที่บรรจุแก๊ปแล้ว ยัดเข้าไปในรังเพลิงที่ทำจากก้านร่ม ซึ่งจะพบด้วยความแปลกใจอย่างยิ่งว่า ขนาดของก้านร่มช่างพอเหมาะพอเจาะกันดีเหลือเกินกับปลอกกระสุนขนาด .22 มม. แล้วจากนั้นก็เอาแก๊ปอีกเม็ดวางไว้ที่ท้ายปลอกกระสุน เพื่อเป็นตัวจุดประกาย (หลักการเดียวกับปืนแก๊ปที่ชาวบ้านใช้) จากนั้นก็ขึ้นนกปืนที่มีหนังสะติ๊กเป็นตัวรั้ง เวลายิงก็หันปากกระบอกไปในทิศทางที่ต้องการ.....เล็ง....ได้ที่แล้ว หลับตา....ยิง!

ปัง ! เสียงปืนชนิดนี้ดังจนหูอื้อใกล้เคียงกับปืนจริง ๆ เชียวละ ด้วยว่าแก๊ปที่ใส่นั้น มีเทียนไขจุกอยู่ ทำให้เพิ่มแรงดันมากกว่าปกติ

เคยเอาปืนชนิดนี้ไปเล่นกับญาติที่มีศักดิ์เป็นอาคนหนึ่ง เขาเกิดติดใจในเสียงอันดัง จึงลองเอาไปยิงใส่ขาของเด็กหนุ่มลูกจ้างที่กำลังล้างขวดน้ำปลาอยู่เพลิน ๆ ผลคือ เด็กหนุ่มคนนั้นร้องโอ๊ยสุดเสียงอย่างเจ็บปวด แล้วปล่อยขวดที่กำลังล้างอยู่หลุดมือตกแตก พอก้มลงดูที่ขา ปรากฎว่าเทียนที่หลอมเหลวจากแรงระเบิดของแก๊ป กระจายเป็นวงใหญ่อยู่บนน่องของหนุ่มคนนั้น ผลคืออาผู้รับหน้าที่มือปืน ถูกแม่เขาสวดชยันโตยกใหญ่ เพราะเป็นต้นเหตุทำให้ขวดน้ำปลาแตกไปหนึ่งใบ

เล่นปืนชนิดนี้อยู่หลายวัน จนวันหนึ่ง อัดกระสุนด้วยแก๊ปหลายเม็ด แถมเอาเทียนอัดเข้าไปมากกว่าปกติ ด้วยอยากให้ได้เสียงดังกว่าของเพื่อนคนอื่น ๆ ถึงเวลายิง ทำอีท่าไหนไม่รู้ ผลคือกระสุนด้าน ยิงไม่ออก ครั้นเอาปลอกกระสุนที่อัดแล้วออกมาดู ก็เห็นเป็นปกติทุกอย่าง สร้างความงงงวยให้ตัวเองอย่างยิ่ง

สุดท้ายก็เลยตัดสินใจจะอัดแก๊ปใหม่ อ้าว แล้วแก๊ปและเทียนที่ค้างอยู่ในปลอกกระสุนจะเอาออกอย่างไรดีเล่า? ปลอกกระสุนชนิดนี้ก็ขอมาได้เพียงปลอกเดียว อย่ากระนั้นเลย ล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงเจอตะปูขนาด 1 ½ นิ้วที่พกติดตัวอยู่ ก็เลยเอามาออกมานั่งเขี่ยเทียนและแก๊ปที่ค้างอยู่ในปลอกกระสุน เขี่ยด้านบนอยู่นานก็ไม่ออก ก็เลยพลิกด้านท้ายปลอกขึ้น แล้วเอาปลายตะปูเขี่ยตรงรูที่เจาะเอาไว้



“ตูม” เสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนหูดับ (แต่ตับยังไม่ทันไหม้) เห็นประกายไฟลุกวาบจากปลอกกระสุน มือที่จับปลอกกระสุนชาจนหมดความรู้สึก

รู้สึกตัวอีกที เจ็บแปลบที่ปลายนิ้วซ้าย ยกขึ้นมาดู อ้าว เล็บนิ้วชี้ และนิ้วอื่น ๆ อีกสองสามนิ้ว ถูกไฟลวกจนเป็นสีขาวขุ่น ๆ ตกใจสุดขีด วิ่งกุมมือไปหาแม่ แม่รีบเอายาสีฟันโปะนิ้วที่โดนไฟลวก กลางคืนนอนครางอ๋อย ๆ ปวดแสบปวดร้อนจากแผลโดนไฟลวกอยู่หลายคืน

มือปืนแก๊ปชนิดก้านร่ม จึงมีอวสานต์ด้วยประการฉะนี้.


หมายเหตุ :


งานประพันธ์ในบล็อกนี้ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาของผู้เขียน ซึ่งได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย

การคัดลอกส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมด เพื่อเผยแพร่โดยทางหนึ่งทางใด โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร ถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ ผู้เขียนจะดำเนินคดีตามกฎหมายอย่างถึงที่สุด


"ลุงแว่น"
skit@ji-net.com




 

Create Date : 15 มิถุนายน 2551
18 comments
Last Update : 4 สิงหาคม 2551 11:48:27 น.
Counter : Pageviews.

 

อ่านแล้วคิดถึงวัยเด้กครับ เด็กสมัยก่อนจะเล่นกันโดยไม่ได้คิดถึงความปลอดภัย พวกเราที่รอดมาได้ทุกวันนี้ถือว่าคุณพระคุ้มครอง
ขอบคุณสำหรับข้อเขียนที่มีประโยชน์ครับ

 

โดย: Insignia_Museum 15 มิถุนายน 2551 21:12:45 น.  

 

 

โดย: CrackyDong 16 มิถุนายน 2551 0:00:51 น.  

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
เล่นอะไรก็เล่นไป
แต่เจ็บตัวเมื่อไหร่เป็นอันจบ

 

โดย: atihasita 16 กรกฎาคม 2551 3:22:15 น.  

 

เหมือนผมตอนเด็กๆเลยครับ

 

โดย: ต้น IP: 58.147.26.164 7 มีนาคม 2552 19:02:49 น.  

 

ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะเนี้ย ว่าเมืองไทยมีปืนแบบนี้ด้วย
ความรู้ใหม่เลยนะเนี้ย (แบบว่าเกิดไม่ทัน)
ขอบคุณมากครับ เขียนได้สนุกมากครับ

 

โดย: Nafkung IP: 118.173.158.44 31 มีนาคม 2552 21:51:27 น.  

 

ไม่อยากจะเชื่อว่าปืนแก็ปแบบนี้ก็มีด้วย

 

โดย: tk IP: 119.31.126.141 29 มกราคม 2553 19:36:46 น.  

 

น่าสนุกนะครับ
เคยทำเล่นแบบเป็นปืนยาว แล้วใช้กลอนประตู(เอามาแต่เหล็กในกลอน)เสร็จเเล้วนำกลอนมาไว้ในก้านร่ม
ที่เจาะพอดีกับลูก.22แล้วมัดยางไว้
เวลายิงก็ง้างกลอนประตูออกแล้วใส่ลูก.22ไว้
เเล้วเอานิ้วกดที่ที่กลอนแล้วกลอนจะไปตีแก็ปที่ท้าย
ลูก.22แล้วยิง 555+

 

โดย: Nui Ubon_boy IP: 125.26.128.27 8 มีนาคม 2553 9:43:06 น.  

 

อยู่เชียงใหม่อยากได้ปืนแก็ปคาวบอย ลุงแว่นช่วยแนะนำให้หน่อยครับ

 

โดย: สุเทพ เชียงใหม่ IP: 202.28.25.201 16 มิถุนายน 2553 18:32:05 น.  

 

ปืนอัดเทียน

 

โดย: โดมินิก IP: 125.26.141.188 25 มิถุนายน 2553 5:34:15 น.  

 

ปืนอัดเทียนเป็นยังไง โดมินิกอธิบายให้ฟังหน่อยซิครับ

 

โดย: สุเทพ เชียงใหม่ IP: 202.28.25.201 25 มิถุนายน 2553 15:29:45 น.  

 

อ่านบทความนี้เหมือนฉายภาพอดีตสมัยเป็นเด็กเล่นปืนทุกอย่างแบบลุงแว่นบรรยายมานี่แหละครับแม้กระทั่งตำดินปืนเล่นเองจนจะเผาบ้านตัวเองก็ผ่านมาแล้ว555 แต่สมัยนั้นมีเหตุอย่างหนึ่งที่จำติดตาจนเลิกเล่นปืนก้านร่มไปเลย เพราะมีเด็กคนหนึ่งโดนเพื่อนด้วยกันยิงจนต้องเข้ารพ.สมเด็จฯผ่าตัดเอาเศาลวดตะปูออกจากหัวใจแต่สุดท้ายก็เสียชีวิต เพราะเด็กที่ยิงเขาเอาตะปูและสวดมาตัดเป็นท่อนเล็กๆบรรจุในปลอก.22อัดแก๊ปแล้วมายิงเพื่อนดังกล่าวครับ ขอเล่าเรื่องนี้เป็นอุธาหรณ์ด้วยนะครับ

 

โดย: แป๊ะทง IP: 110.49.240.119 4 ตุลาคม 2554 9:17:30 น.  

 

กึดเติงสมัยก่อนตอนเล่นปืนแก๊ปมันยิงม่วนขนาดนัก

 

โดย: หน่อไร่น่าน IP: 180.183.55.194 22 ธันวาคม 2554 20:51:35 น.  

 

มีปืนก้านร่ม
ขายไหม

 

โดย: เพชร IP: 58.9.19.222 15 มีนาคม 2555 9:39:44 น.  

 

เขาเรียกปืนเทียนคร๊าบน้องๆ

 

โดย: โสเจ๊งฟาร์ม IP: 1.2.211.220 9 สิงหาคม 2555 9:16:43 น.  

 

แหลรงที่ขายแก๊บแผ่นใส่ปืนอยู่ที่ไหนครับ

 

โดย: ศราวุธ IP: 58.8.5.209 18 มกราคม 2556 11:45:07 น.  

 

ปืนเทียนก็เคยทำ ในช่วงหนึ่งผมไช้ใส้ปากกาที่ไส้เป็นทองเหลืองที่ใช้เขียนหมดแล้ว เอาแก๊ป(ห้วไม้ขีดไฟ)ใส่ไม้เล็กๆดันลงไปใช้เทียนอัด แล้วใช้คีมจับให้แน่น เอาทียนมาลนจนระเบิดไปข้างหน้า อันนี้ผมสมุติเป็นปืนใหญ่ ครับ ตอนนั้นอายุ ๑๒ ปี (๔๐ ปีล่วงมาแล้ว ) สนุกดี

 

โดย: หนุ่มโบราณ IP: 223.206.195.125 29 เมษายน 2556 15:10:25 น.  

 

มี ป4อยู่แล้วแต่ปืนชํารุดทําให่มเท่าไหร่

 

โดย: เด็กโคราช IP: 61.90.30.123 30 กรกฎาคม 2556 11:56:06 น.  

 

ลุงคะ อยากได้แผ่นแก๊ปสีแดงแนะนะหน่อยค่ะ ซื้อที่ไหน กทม.นะคะ

 

โดย: โอ๋ IP: 49.231.98.20 31 สิงหาคม 2556 10:41:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ลุงแว่น
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




Friends' blogs
[Add ลุงแว่น's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friend


 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.