I dont care who you are , where you're from , what you did, as long as we are friends forever
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2559
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
7 มีนาคม 2559
 
All Blogs
 
150 น้ำใจ

น้ำใจ    จากคนมอสโคว์

ในเมโทรหรือรถไฟใต้ดิน  สุภาพบุรุษหรือสุภาพสตรีชาวมอสโคว์ที่ได้รับการปลูกฝังให้เสียสละแก่เด็ก สตรี คนชรา และผู้ทุพพลภาพ 

การปลูกฝังเสียสละมีสอนทั้งที่บ้านและที่โรงเรียน แต่คนจะปฎิบัติหรือไม่นั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง

ขอเล่าสุภาพบุรุษนะคะ  เพราะสุภาพสตรีรุ่นๆ ประมาณ 20 - 30 ปีเมื่อเห็นเด็ก คนชรา หรือผู้ทุพพลภาพจะรีบลุกสละที่นั่งให้ทันที โดยไม่มีการถามว่า "นั่งไหมคะ"  แต่ถ้าสาวๆ สมัยใหม่เช่นเด็กมหาวิทยาลัยหรือสาวๆ บางคนจะทำไม่สละที่นั่ง เพราะติดมือถือ  (อัตราการติดมือถือที่นี่ไม่เยอะค่ะ เพราะว่าโจรเยอะ  เดี๋ยวมาบอกว่ามันอันตรายอย่างไรค่ะ)
แต่คิดในทางที่ดี  บางคนก็เมื่อย เพราะระยะเวลาในการต่อรถไฟนานค่ะ

สุภาพบุรุษในเมโทร ขอแทนคำว่า "หนุ่มเมโทร" นะคะ
เล่าจากประสบการณ์ตัวเองค่ะ

เท่าที่สังเกต... หนุ่มเมโทร บางคนนั่งอ่านหนังสือ (ยืนอ่านหนังสือก็มีค่ะ  ชอบหนอนหนังสือ ที่นี่มีให้เห็นบ่อยค่ะ ขอให้อ่านเถอะ  บางคนก็อ่านจากมือถือเป็นอีบุ๊คเลยค่ะ) บางคนเล่นเกม บางคนก็นั่งเฉยๆ บางคนก็เล่นมือถือ   แต่เมื่อเมโทรจอดสถานี หนุ่มเมโทรบางคนจะจ้องคนที่เดินเข้ามาใหม่ว่า  มีเด็ก สตรี คนชรา หรือผู้ทุุุพพลภาพไหม   ถ้ามีก็จะรีบสละที่นั่งให้เลยค่ะ  ไม่เคยได้ยินถามว่า "นั่งไหมครับ"
หากเด็ก สตรี คนชราไม่นั่ง  เขาก็จะยืนค่ะ ไม่กลับไปนั่งที่เดิม


บางครั้งเราวิ่งมาจากเมโทรอื่น เพื่อที่จะได้ทันเมโทรสายที่ต้องไป วิ่งมาอย่างหอบ พอเข้าในเมโทรแล้ว โชคดีเจอคนสละที่นั่งให้ก็มีค่ะ เพราะหายใจหอบมาเลย (อึดอัดจากการแบกเสื้อกันหนาวด้วยค่ะ)  ถ้าโชคน้อยก็ยืนนิ่งๆ ควบคุมการหายใจให้เข้าที่ไป

ในเมโทรมีประกาศอัตโนมัติ "กรุณา(มีน้ำใจ)สละที่นั่งแก่ผู้โดยสารที่มากับเด็ก คนชรา และผู้ทุพพลภาพ"   แต่ใครจะทำตามหรือไม่อยู่ที่จิตสำนึกของแต่ละคน   แต่ส่วนมากคนมอสโคว์หนุ่มสาวจะสละที่นั่งให้ค่ะ  

มือถือในเมโทรที่มอสโคว์ ค่อนข้างอันตรายค่ะ สืบเนื่องจากมอสโคว์กว้าง  การเดินทางเมโทรจึงใช้เวลานานค่ะ ดังนั้นทุกคนเลยเหมือนรีบ (เรายังต้องเปลี่ยนเมโทร 3 สาย รวม 11 สถานี ใช้เวลาเดินทางทั้งหมดในเมโทร 40 นาทีค่ะ  นี่ทำเวลาที่สุด แบบเดินจ้ำตามควายแล้วนะคะ)  ถ้าขึ้นขบวนที่มีแบบหยุดกลางทาง เพื่อให้ขบวนข้างหน้าทิ้งช่วงไป   โอยย ..... เวลาจะยืดออกไปอีกค่ะ) ทุกคนต้องทำเวลา และต้องรวดเร็วค่ะ เพราะเมโทรจอดแล้วรอไม่นานค่ะ  ดังนั้นเมื่อใกล้ๆ ถึงสถานีที่เราต้องการจะลง คนที่ลงจะเตรียมตัวออกันที่ประตู ส่วนใครที่ยืนขวางจะถามเลยค่ะว่า "คุณจะลงหรือเปล่า"  ไม่มี "ขอทางหน่อย" ถ้าลงก็พยักหน้า หรือตอบรับคำสั้นๆ ไป  ถ้าไม่ลงกรุณาหลีกทางค่ะ  ไม่อย่างนั้นชนปลิว  แล้วพวกเขาชนกันจริงๆ นะคะ  เพราะคุณมายืนขวางทำไม  ที่นี่ไม่ใช่ที่ยืน!  อยากยืนโน่น...ข้างใน หรือหลบมุมไปเลย  
ทีนี้บางคนที่ยืนข้างๆ ประตูหากกำลังเล่นมือถือ สมาธิจดจ่อที่มือถือ  โจรคว้าแล้วลงเมโทรไหลตามคลื่นมนุษย์เลยค่ะ ตามไม่ได้แน่นอน  ดังนั้นแม้จะคลั่งมือถือแค่ไหน แต่ทุกคนรู้กาละเทศะ  (เราก็เคยเดินชนเหมือนกันค่ะ เพราะหากพลาดขบวนที่ต่อ ต้องรออีก 2 นาที แล้วมันจะลากเวลาต่อๆ ไปค่ะ)  ส่วนทางฝั่งชานชาลา ถ้ายืนขวางทางออกก็ชนค่ะ เพราะคนในเมโทรจะเหมือนทะลักออกมาอย่างรวดเร็ว

เมโทรอันตรายไหมในมอสโคว์   จริงๆ แล้ว แค่ก้าวขาออกจากบ้านก็ไม่ปลอดภัยแล้วล่ะค่ะ เราต้องมีสติ

เอ๊ะ.....พาออกทะเลน้ำใจซะแล้ว  ฮา  มาๆ พาเรือกลับค่ะ

ในพันทิป นักท่องเที่ยวบ้านเราชมกันหลายคนเรื่องน้ำใจของคนรัสเซียที่พาไปส่ง หรือบอกทาง  มันเป็นเรื่องที่น่าขอบใจพวกเขาที่ช่วยเหลือนักท่องเที่ยว กระทั่งช่วยยกกระเป๋า แต่เรากลัวค่ะ ยอมยกเอง ช่วยเหลือตัวเองดีกว่า จะว่าไปตั้งแต่มาเรียนเองอาทิตย์แรกๆ ไม่มีใครเลยสักคนเสนอช่วยบอกทาง มีแต่เดินชน เพราะยืนเอ๋อ มองป้าย คนก็รีบเดินไม่สนใจเรา  สงสัยหน้าตาเราไม่เหมือนนักท่องเที่ยวแน่ๆ  แต่ชั่งเถอะพึ่งตัวเองดีกว่า ค่อยๆ คลำทางเอาเองละกัน

น้ำใจการขึ้น - ลงบันได
คนที่ไม่รีบให้ชิดขวา  เพราะทางซ้ายคือช่องด่วนสำหรับคนรีบค่ะ หากช่วงกำลังขึ้น  ทุกคนจะมีน้ำใจให้คนที่พยายามแทรกตัวก่อนหน้าให้ไปก่อนค่ะ แม้ว่าจะแซงคิวก็ตาม แต่จะมีมารยาทคือค่อยๆ ขยับๆ แทรกทางเดินขวามือ เว้นแต่คนปาดหน้าเรา บางทีก็เหมือนยืนดมก้นเขาค่ะ 

น้ำใจการสละที่นั่งมีตามการเดินทางขนส่งมวลชนค่ะ  แต่ส่วนมากเราใช้บริการเมโทรเพราะซิ่งดี ฮา  


น้ำใจที่เจออีกที่คือ ที่วิทยาลัยที่เรียนค่ะ

วันนั้นหยอดเหรียญจะซื้อน้ำ ปรากฎว่า หน้าจอขึ้นอะไรไม่ทราบค่ะ  ทำไงดี (อารมณ์ตอนนั้นอยากกลายร่างเป็นกอลิล่าเขย่า ตะโกนในใจดังๆ "เอาเงินของหนูคืนมา') พอดีมีสาวรัสเซียมายืนต่อคิว ตอนนั้นยังพูดได้ไม่มาก (ตอนนี้ก็ยังไม่คล่องค่ะ  ฮา) ทำท่าชี้ ใบ้ๆ  บอกว่า "หนี ระโบต่ะเย็ท" (แปลว่า ไม่ทำงานค่ะ  ห้ามคิดลึกค่ะ) เธอก็กดปุ่ม 2 ครั้ง เงินร่วงมาแล้ว ดีใจ บอกขอบใจ 1 ครั้ง แล้วเดินไปซื้อที่โรงอาหาร (เดินไกลค่ะ)
*** แปะลิงค์ให้เพิ่มอรรถรสในการอ่านค่ะ ตู้มันหน้าตาอย่างนี้ค่ะ***



ที่วิทยาลัย  สืบเนื่องจากเป็นคนกระตือรือร้นมาเรียน มาถึงก่อนเวลา 1 ชม. เสมอ ทุกๆ เช้าจะเจอภารโรงกวาดหิมะ  มีหลายครั้งที่เราไม่ชอบเดินลงบันไดตอนหิมะลงเพราะกลัวก้มจ้ำเบ้า คุณลุงภารโรงที่กำลังแซะหิมะเคยยื่นมือให้เราจับ ก็ค่อยๆ ก้าวลงค่ะ  ครั้งต่อไปไม่กล้าเลย บอกขอบคุณเฉยๆ เพราะลุงจะได้รีบทำงานให้เสร็จๆ จะได้เข้าไปในตัวตึกอุ่นๆ  





**บันได้ทางเข้าวิทยาลัยค่ะ เมื่อวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559 ค่ะ หิมะถล่มซะบันไดหายไปเลย  ฮา  วันนั้นเดินลำบากมากค่ะ ด้วยเพราะมาเช้า คนงานกวาดหิมะยังไม่มา ได้แต่เดินตามรอยเกวียนไปก่อน เดินเป็นเพนกวินเพราะพื้นหิมะไม่เรียบค่ะ 

น้ำใจในที่นี้ไม่ต้องสละอะไรก็ได้ค่ะ  แค่ทักทายสวัสดีกับใครก็ได้ ยิ้มให้กัน ก็ถือว่ามีน้ำใจไมตรีให้แก่กันและกันแล้วค่ะ

**คนรัสเซีย เหมาทั้งประเทศนะคะ  ยิ้มยากกับคนแปลกหน้าค่ะ แต่ถ้าซี้กันเมื่อไหร่ ฮากระจาย น้ำตาเล็ด น้ำใจเพียบให้อะไรต่อมิอะไรเยอะแยะไปหมด**


**น้ำใจจากเพื่อนๆ ชาวต่างชาติก็มีนะคะ  แต่ขอกล่าวคนรอบๆ ตัวคือคนเฉพาะที่มอสโคว์ค่ะ**

ส่วนคนที่ไม่มีน้ำใจก็มีค่ะ  คือพวก ซีไอเอส ที่อพยพเข้ามาอาศัยในรัสเซีย เพราะสังเกตมากกว่า 5 ครั้งผลลัพท์ออกมาเหมือนกันค่ะ  คือ  ที่นั่งในเมโทร ใครลุกจะเสียบนั่งทันที ทั้งชายและหญิง  บางทีก็ปาดหน้าขึ้นบันไดเลื่อน เราเห็นทุกวันแยกออกว่ามาจากประเทศซีโอเอส พวกนี้จะต่างจากเจ้าของประเทศมากๆ แต่ก็ขึ้นกับคนอีกล่ะค่ะ  บางคนก็สละที่นั่งให้ค่ะ เรามักจะขอบคุณเขาในใจ อวยพรให้ชีวิตของเจริญขึ้นๆ แม้ไม่ได้เสียสละให้เราก็ตาม  เพราะหายากกับคนเหล่านี้  
บางคนเสียบที่นั่งแล้วอุดหู ฟังเพลง นั่งสบายใจ




Create Date : 07 มีนาคม 2559
Last Update : 7 มีนาคม 2559 7:24:01 น. 24 comments
Counter : 451 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ..

ยามที่เราอยู่ต่างแดนไกลบ้าน..

อะไรเล็กๆน้อยๆ ดูมีค่ามากๆนะค่ะ ถ้าใครมาทำให้กับเรา

ฉะนั้น เราต้องทำให้คนรอบๆข้างเราด้วยค่ะ

หวังว่าจะได้เจอกันบ้างในเมืองไทยนะค่ะ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 7 มีนาคม 2559 เวลา:19:47:23 น.  

 
สวัสดีค่ะ

เวลาได้รับน้ำใจในต่างแดน แม้ว่าจะเล็กน้อย แต่มันตรึงใจจริงๆค่ะ
พูดถึงมอสโคว์แล้วอยากไปเที่ยวรัสเซียจัง


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 7 มีนาคม 2559 เวลา:20:19:12 น.  

 
วัฒนธรรมแต่ละประเทศ
มีความต่างกันจริงๆนะครับ
แต่ผมเชื่อว่าน้ำใจ มีเหมือนกันหมดทุกประเทศ
อยู่ที่เราจะเจอยังไงเทื่านั้นเอง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 มีนาคม 2559 เวลา:20:49:50 น.  

 
เคยดูคลิปคนมีน้ำใจตามท้องถนนในรัสเซีย เท่ห์มากอ่ะ

ทั้งๆที่บ้านเขาดูท่าทางน่าจะเครียดกันอ่ะนะ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 8 มีนาคม 2559 เวลา:0:11:21 น.  

 
เขียนเรื่องน้ำใจในต่างแดนได้หลากหลายประเด็นน่าสนใจเลยครับบล็อกนี้ ^^
การลุกให้เด็กสตรีมีครรภ์และคนชราเป็นจิตสำนึกที่ดีนะครับ บ้านเราครอบคลุมไปถึงลุกให้ผู้หญิงปกตินั่งด้วย แต่เมืองนอกเขาถือว่าผู้หญิงไม่ได้เป็นเพศที่อ่อนแอนะ สมัยอยู่เมกาถ้าลุกให้ผู้หญิงนั่งเขาโกรธเลยนะครับ
เห็นภาพประกอบแล้ว ต้นมีนายังหนาวบาดใจอยู่เลยสินะครับ เห็นแล้วทารุณจริงๆ


โดย: ชีริว วันที่: 8 มีนาคม 2559 เวลา:1:33:13 น.  

 
ผมเห็นต่างประเทศชอบใช้คำว่าสิทธิ์และหน้าที่ครับ ซึ่งจริงๆ เรื่องน้ำใจ กับสิทธิ์ มันก็เป็นเส้นบ้างๆ เหมือนกัน

บ้านเรานี่เล่นมือถือกันกระจายเลยครับ ขึ้นรถทีนึงก้มหน้ากดกันเต็มที่เลยบางครั้งใส่หูฟังยืนขวางทางขึ้นลง เจอกระเป๋าด่าก็มี

ของบ้านเราบ้างครั้งผมมองว่าเยอะไป มันเคยมีกรณีดราม่าเรื่องผู้ชายนั่งบน BTS แล้วไม่ลุกให้ผู้หญิงนั่ง แล้วก็มีการถ่ายรูปมาด่ากัน ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แบบนั้นมันเยอะไป น้ำใจถ้าเค้าจะให้ เค้าก็ให้เอง อย่าไปหวังกัยมันเลย

ที่จีนผมกลับเจออะไรแปลกๆ คือ ผู้หญิงลุกให้ผู้ชายนั่ง (เป็นงั้นไป) แต่ไม่บ่อยนะครับ ส่วนมากเขาลุกให้คนแก่มากกว่า ส่วนเด็กยืนไป (เพราะขึ้นรถฟรี)


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 มีนาคม 2559 เวลา:0:47:47 น.  

 
อ่านข้างบนแล้ว...หนาว...แทน

บางทีเห็น คนแย่งที่นั่งกัน บนรถไฟฟ้า... ส่วนใหญ่จะเป็น
คนค่อนข้าง วัยกลางคน... แต่ก็น่าเห็นใจครับ ชีวิตของ
พวกเขาคงต่อสู้กันน่าดู กว่าจะอายุได้ขนาดนั้น

ส่วนคนจีนจาก ตปท. เรื่องส่งเสียงดัง เจอบ่อยมาก

ผมเอง บางครั้งไปในที่เที่ยวธรรมชาติ... ตั้งกล้องวิดิโอ
ต้องการบันทึกภาพน้ำไหล กับเสียงของสายน้ำ

เห็นคนกลุ่มใหญ่มา ก็เลยนั่งยอง ๆ ใกล้กล้อง รอให้พวก
เขาไปก่อน สายตาก้มองตรงวิว..

เขาก็เห็นผมรอนะครับ ไม่สนใจหรอก ส่งเสียงวิ๊ดว้ายน้ำลาย
กระเซ็นแถวตัวผม บางครั้งครึ่ง ชม.กว่า.. ผมก็ถ่ายไม่ได้

ไม่พอ เดินมาเห็นผมนั่งยอง ๆ อยู่ ก้าวขาข้ามตัวผมเฉยเลย

เซ็งเป็ดเซ็งห่านเลยครับ

พอพวกเขาไป เจอคนไทยด้วยกัน เห็นผมตั้งกล้อง รีบเดิน
เลี่ยง ยกนิ้วแตะตรงปาก บอกให้เพื่อน ๆ ในกลุ่ม งดพูด
ซึ้งในนิสัย พวกเราจริง ๆ ครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 9 มีนาคม 2559 เวลา:5:00:11 น.  

 
มาทักทายค่ะ
ไม่ว่าชาติไหนๆก็มีทั้งคนดีและไม่ดี มีน้ำใจและไม่มีนะคะ
สิ่งที่แน่นอนที่สุดคือ พึ่งตัวเอง ดูแลตัวเอง


โดย: kai (aitai ) วันที่: 9 มีนาคม 2559 เวลา:17:41:59 น.  

 
mariabamboo Travel Blog ดู Blog
SeaSnow Literature Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Diarist ดู Blog
พรหมญาณี Dharma Blog ดู Blog
foreverlovemom Funniest Blog ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
ไอเอิร์ธ Technology Blog ดู Blog
อุ้มสี Topical Blog ดู Blog
สวนดอกไม้ในความเดียวดายของเธอ Art Blog ดู Blog
AppleWi Health Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 9 มีนาคม 2559 เวลา:20:44:04 น.  

 
แวะมาอ่าน น้ำใจงามๆ ค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 10 มีนาคม 2559 เวลา:1:25:17 น.  

 
หนุ่มเมโทรเขามีน้ำใจจริงๆค่ะ บ้านเราก็น่าจะมีอยู่หลายคนนะคะ แต่บางทีก็มีบ้างว่าลุกให้นั่งแล้วไม่ยอมนั่ง คนที่ลุกก็ไม่กล้านั่งต่อ ยืนจนลงเลย



โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 11 มีนาคม 2559 เวลา:21:58:33 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่อ้อม

น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ที่คนที่นี่ยื่นให้ บางทีทำอึ้งเหมือนกันค่ะพี่อ้อม
เช่น ตอนที่ซื้อตั๋วรถไฟไปเรียน หนูเก็บเงินจากช่องไม่หมด (ที่นี่จะเป็นคล้ายๆ ถาดค่ะเลื่อนรับ เลื่อนส่งค่ะ เพราะช่องขายตั๋วมีช่องเล็กๆ ยื่นใส่เงินเท่านั้นค่ะ แถมอากาศเย็นตลอดปี มันเหมือนป้องกันการโจรกรรมด้วยค่ะ เพราะเกิดอะไรขึ้นร้องให้ใครช่วยไม่ได้เลย) คนที่ถัดจากหนูก็หยิบให้เลยค่ะ หนูก็ขอบคุณ ซึ้งใจไป อาจจะเพราะแถวบ้านหนูยังไม่มีคนจากพวกอพยพมาอยู่เยอะแบบใจกลางเมือง น้ำใจเล็กๆ ทักทายก็มีค่ะ

เคยเซ่อทีหนึ่งค่ะ ก่อนจะจ่ายเงิน ต้องนับเงินให้ครบก่อน (จะแบงค์ใหญ่ก็ได้นะคะ มีทอน) ไปยืนล้วงเงินหน้าเคาเตอร์ไม่ได้ค่ะ ต้องเตรียมตัวไว้เลยค่ะ เพราะคนข้างหลังจะได้รีบจ่าย รีบได้ตั๋ว ส่วนนี้หนูสังเกตทุกเช้า ไม่มีใครโอ้เอ้ล้วงเงินที่เคาเตอร์ค่ะ ทีนี้เงินหนูตกข้างๆ มีคนบอกค่ะว่า "หนูๆ เงินตกที่พื้น" เงยหน้าพูดกับหนูเหรอ แต่ก็เอี้ยวมองค่ะ (นี่ถ้าลมพัดแรงๆ ปลิวแน่ๆ ค่ะ หายวับเลย)

สวัสดีค่ะคุณเรียวรุ้ง

ตอนนี้รัสเซียค่าเงินกำลังน่ารักค่ะ เพื่อนๆ ก็มากันค่ะ น้องที่ทำงานเพื่อนก็จะมาค่ะ คือเทรนเสร็จเที่ยวกันต่อ หนูอยู่ทางนี้ก็รับพาเที่ยวค่ะ แต่ได้แค่หลังเลิกเรียนค่ะ ถือว่าได้ฝึกๆ กางตำราแปลไทยไปในตัว ดีด้วยค่ะ อยากคุยภาษาไทยแก้เฉากปากไปพลางๆ

สวัสดีค่ะพี่ก๋า
ก่อนมาเรียนที่นี่ หนูเจอแต่คนชาตินี้นิสัยเสีย ไม่น่าคบ แต่พอมาเปิดใจเรียนที่นี่ ขึ้นอยู่กับเวรกับกรรมที่เจอคนหลากหลายจริงๆ ค่ะ ซึ่งมันต่างจากตอนที่หนูเป็นนักท่องเที่ยว จะเห็นได้แค่เพียงเสี้ยว แต่อยู่ที่นี่มาปีกว่าๆ เห็นสิ่งที่ทำให้ปลงค่ะว่า คนเราต่างที่ตัวบุคคลจริงๆ ยิ่งมาเจอคนตั้งฉายาว่า "โหดสลัดรัสเซีย" พอมองจริงๆ แล้ว ไม่ได้โหดตามที่คนเห็น มันคือทุกที่ในโลกนี้ (แต่การบ้านให้โหดจริงๆ ค่ะ เอาซะเรียน 1 ปี ฟัง พูด อ่าน เขียนได้คล่องเลย หนูก็บ้าจี้ทำการบ้านตามที่ครูให้มาหมด คือไม่อยากแพ้คนในห้องค่ะ แข่งกันเรียนจะได้เป็นไวๆ )

สวัสดีค่ะพี่เป็ด
คนบ้านนี้ไม่เครียดค่ะ ธรรมนียมการดำรงชีวิตคือไม่ยิ้มให้คนแปลกหน้าแค่นั้นเองค่ะ แล้วหนูเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงเดินหน้าบึ้งกัน เพราะหน้าหนาวใครอย่าชวนคุยต้องรีบๆ เดินให้ถึงจุดหมายจะได้อุ่นเสียที .....หนาวจริง หิมะเกาะขนตา กระพริบตาทีเย็นที่ผิวใต้ตาเลยค่ะ แต่ลุยไปได้ 2 ฤดูหนาวร่างกายก็ปรับแล้วค่ะ ไม่ค่อยหนาวมาก แต่หนูว่ามันยังหนาวนะ กลัวป่วยด้วย

สวัสดีค่ะคุณชิริว
คนท้องที่นี่ส่วนมากหายากค่ะ สืบเนื่องจากกฎหมายให้คนท้องไม่ต้องทำงานตั้งแต่ท้องเดือนที่ 5 ลาไปเลี้ยงลูกเลย 2 ปี เงินเดือนยังได้ปกติค่ะ แต่ถ้าจะกลับมาทำงานอันนี้ต้องคุยกับที่ทำงานเองค่ะ หลวงก็ยังให้เงินอีกส่วนค่ะ (จ่ายเป็นรายเดือน) มอสโคว์กว้างค่ะ เดินทีเหนื่อยเหมือนกันค่ะ กว่าจะต่ออีกสายหนึ่ง บางทีก็เดินบ่นเหมือนกันว่าจะทำกว้างไปทำไม (มารู้คุณค่าคือ มันสามารถเป็นที่หลบภัยในสงครามสมัยก่อนค่ะ) ใครลุกส่วนมากจะนั่งกันค่ะ เว้นสาวๆ จะชอบยืนโชว์หุ่นกัน
กลางเดือนมีนาหิมะะถึงจะหมดค่ะ แต่ลมหนาวมีตลอดทั้งปีค่ะ อากาศก็แห้ง ผิวเหี่ยวง่ายด้วยค่ะ อากาศบ้านเราดีกว่าค่ะ

สวัสดีค่ะพี่ต่อ
ปีที่แล้วปิดเทอมหนูกลับบ้านก็ขึ้นรถเมล์ปกติ แต่พอจะลงคนที่นั่งข้างๆ เล่นมือถือไม่เหล่มาดูเลยว่าหนูจะลง พอสะกิดก็ทำเสียงจิ๊จ๊ะ แบบขัดใจ เลยบอกไปตรงๆ ว่า "จะลงป้ายหน้าค่ะ" แต่ทำเสียงปกติ ไม่ได้แดกดันอะไรนะคะ(ไม่อยากมีสำลีแปะ) เธอก็หดขา แต่ไม่เบี่ยง เลยเดินออกชนๆ ขาเธอไปสายตาเธอไม่ละจากหน้าจอ โอ้ว...สมาธิเยี่ยมจริงๆ ว่าแต่มันสำคัญขนาดนี้เลยเหรอ เอาเหอะ หนูเด็กบ้านนอก.... แต่ขึ้นบีทีเอสหนูเดินชนนะคะ เพราะเพื่อนเตือนมาเลยว่า ชนไป เวลายืนก็อย่ายืนติดทางเข้า -ออกเพราะบางคนเดินมองโทรศัพท์อาจกระแทกเราหล่นลงรางได้ ปิดเทอมคราวนี้จะเจออะไรอีกเหรอ .....

สวัสดีค่ะพี่ไวน์
หิมะเยอะไม่หนาวค่ะพี่เพราะลมไม่มี ช่วงทรมานคือเดือนตุลาค่ะ ทั้งฝนทั้งลม ส่วนธันวาจะมีลมนิดหน่อย เพราะหนูวิจัย เก็บสถิติแรงลงเองค่ะ นี่เก็บมาได้แค่ 1 ปีเองค่ะ เอาไว้วิเคราะห์ค่ะ เพราะขนเสื้อผ้าเข้าๆ ออกๆ เหนื่อยตอนซักนี่ล่ะค่ะ บางครั้งเชคอากาศทางเว็ป เปิดหน้าต่างหิมะโปรย จัดเต็มออกจากบ้าน สรุปช่วงบ่ายแดดออก เหงื่อท่วมตัวอีก อุณหภูมิบางช่วงจะต่างกัน 10 องศาในวันเดียวกันค่ะ ต้องเตรียมเสื้อผ้าให้ดีๆ ค่ะ
พี่ไวน์เจอคนจีนแบบเห็นแก่ตัว ว่าแต่คนแก่หรือเปล่าคะ ถ้าคนแก่ๆ ปล่อยเถอะค่ะ แต่ถ้าหนุ่มสาวคงต้องให้พี่ปลง เพราะสถานที่สาธารณะ แต่บางคนรู้ แต่เหมือนแกล้งเรานะคะพี่ เห็นใจเลยค่ะ เพราะรูปบางอย่าง ต้องอาศัยองค์ประกอบ แสงและจังหวะด้วย



โดย: SeaSnow วันที่: 13 มีนาคม 2559 เวลา:1:31:43 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ kai
น้ำใจมีทุกที่ มีในตัวทุกคนจะมากจะน้อยแล้วแต่ค่ะ บางคน "รวย" น้ำใจกันทีเดียว
แต่น้ำใจที่อยากให้มีคือ ตามท้องถนนมากกว่าค่ะ ขับรถไม่มีน้ำใจกนูกลัวมากกก..... บางคนปาดหน้า บางถอยหลังมาชน อันนี้น่ากลัวที่สุดค่ะ

สวัสดีค่ะคุณเริงฤดีนะ
ขอบคุณมากๆ ค่ะ เข้ามาอ่านแล้วติได้นะคะ หนูชอบให้ติจะได้แก้ไขค่ะ

สวัสดีค่ะคุณชลบุรีมามี่คลับ
ผู้หญิงก็มีค่ะ แต่ส่วนมากผู้ชายจะลุกให้นั่งมากกว่าค่ะ เคยเห็นผู้ชายสะกิดให้คนนั่งด้วยค่ะ คือยืนแล้วบอกให้นั่ง แต่ป้าแกไม่นั่ง แต่บอกขอบคุณนะคะ คนอื่นก็ไม่ยอมนั่ง หนูก็ไม่กล้านั่ง จนเมโทรมาถึงสถานีถัดไป คนใหม่เข้ามานั่งแทนเลย ทีนี้หนูรู้แล้วว่า "ด้านได้ อายอด" ฮา แต่นานๆ จะเจอแบบนั้นค่ะ ที่ลุกแล้วทุกคนเกี่ยงกันนั่ง


โดย: SeaSnow วันที่: 13 มีนาคม 2559 เวลา:1:37:56 น.  

 
มอสโคว์เพิ่งไปเที่ยวมาเมื่อ ต.ค.ปีที่แล้ว รอคิวลงบล็อกอยู่ค่ะ
มีครั้งนึงที่สถานีเมโทร หนุ่มน้อยหน้าตาดีพูดอังกฤษได้เข้ามาถามพวกเราว่าจะให้ช่วยอะไรมั้ย
เขาก็อธิบายละเอียดดี ประทับใจในส่วนนึง แต่ชอบสถานีเมโทรของเขาสะอาดดีนะคะ
ไม่มีขยะกวนใจเพราะมีคนทำความสะอาดตลอด ไม่เหมือนที่เยอรมนีตอนนี้สกปรกมาก
แต่โชคดีไม่เจอเหตุการณ์ลักขโมยอะไรไป พวกเราก็ควักมือถือออกมาเล่นมาถ่ายภาพกันตลอดเวลา
เพราะที่นั่นสัญญาณไวไฟฟรีช่างเหลือเฟือเหลือเกิน ชอบตรงนี้


โดย: ALDI วันที่: 13 มีนาคม 2559 เวลา:5:56:08 น.  

 
มาอ่านน้ำใจต่างแดน อ่านแล้วเห็นภาพไปด้วยเลยค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 13 มีนาคม 2559 เวลา:11:31:36 น.  

 
สวัสดีค่ะ ^^
ตามมาอ่านตะพาบค่ะ
อ่านมาหลายรอบแล้ว เพิ่งรู้ว่าอยู่รัสเซียค่ะ
รู้ว่าอยู่ ตปท ไม่เคยถามสักที 55

คนรัสเซียนี่ดีจัง ได้รับการปลูกฝังเรื่องความเสียสละ
จริงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยาก
แต่แม้แต่ไม่ยากที่ไทยเราก็ยังทำได้ยากนะคะ
ต่างคนต่างเหนื่อย เห็นบ่อย รถไฟฟ้า
ก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือ ไม่ค่อยเห็นใครลุกให้ใคร
อาจจะเพราะคิดว่าเหนื่อยเหมือนกัน เสียเงินเหมือนกันละมัง

ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่าประสบการณ์ดีๆ
ทำให้เราได้เห็นคนรัสเซียในอีกมุมมองนึง
จากที่เคยได้ยินมาค่า



โดย: lovereason วันที่: 13 มีนาคม 2559 เวลา:18:00:36 น.  

 
น้องซีอยู่นอกเมือง นานๆ จะเข้าไปนั่งรถไฟฟ้า..แปลกแต่จริง ไม่มีใครลุกให้นั่ง 55555555


โดย: kae+aoe วันที่: 15 มีนาคม 2559 เวลา:13:08:05 น.  

 
แวะมาเดินเล่น ฮี่ๆ

ไปก่อนนะ แม่เรียก


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 15 มีนาคม 2559 เวลา:14:06:19 น.  

 
แวะมาดื่มชา

ไปล่ะ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 16 มีนาคม 2559 เวลา:7:30:52 น.  

 
ขอบอกขอบใจสำหรับคำอวยพรเด้อนาง
ขอให้สุขภาพแข็งแรงเข้มแข็งขึงขังมากๆเช่นกัน


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 18 มีนาคม 2559 เวลา:1:52:19 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ ALDI

เมโทรที่มอสโคว์ทำความสะอาดกันบ่อยๆ ค่ะ บางครั้งเห็นคนเอาไม้มาถูข้างๆ ผนังด้วย ข้างในตัวรถทุกๆ เช้ามีการถูพื้น เพราะเคยนั่งเที่ยวแรก พื้นยังเปียกๆ ตามรอยถูค่ะ

สวัสดีค่ะพี่สาว
ขอบคุณที่เข้ามาหนาวด้วยกันค่ะพี่

สวัสดีค่ะ คุณ loveseason
คำพูดของพี่เหมือนเพื่อนในห้องเลยค่ะ หลายๆ เสียงเล่าลือเกี่ยวกับบ้านเรา เพื่อนต่างชาติก็เพิ่งทราบจากหนูเช่นกันค่ะ แล้วหนูก็ชวนเที่ยวบ้านเรา "ไปๆ ไปเห็นกับตาเองละกัน"

สวัสดีค่ะแม่เก๋
บางคนก็เหนื่อย หรือป่วยค่ะแม่เก๋ แต่ยืนก็ดีนะคะ มองวิวได้ไกล มองกทม.ได้ทั่วเลย

สวัสดีค่ะพี่เป็ด
ขอบคุณสำหรับคำขอบคุณของพี่มากๆ ค่ะ


โดย: SeaSnow วันที่: 18 มีนาคม 2559 เวลา:16:38:38 น.  

 
แวะมาตอนเย็นๆ

กินมะขามดิบกันมะ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 22 มีนาคม 2559 เวลา:17:33:00 น.  

 
ฮี่ๆ
แวะมาเดินเล่น
ร้อนอ่ะ
เอาน้ำมาสาดพี่หน่อยซิ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 25 มีนาคม 2559 เวลา:14:53:07 น.  

 
ขอบคุณค่ะพี่เป็ดแวะเอาขนมมาให้ หนูนี่อิ่มเลย


โดย: SeaSnow วันที่: 27 มีนาคม 2559 เวลา:21:51:33 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

SeaSnow
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




คิดในแง่ดีๆ ดีกว่ามานั่งจำสิ่งที่พลาดไป
Friends' blogs
[Add SeaSnow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.