Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
7 ตุลาคม 2553
 
All Blogs
 
ชายไร้เพื่อน โดย ศรี เกศมณี

ชายไร้เพื่อน

ชายหนุ่มคนหนึ่ง บิดาของเขาสอนเขาว่า
“ เจ้ามีเพื่อนมากๆนั้นดีแล้ว แต่จงฟังคำพ่อบ้าง ว่า ในโลกนี้ เพื่อนมีอยู่สองชนิด เพื่อนกินนั้นหาง่ายมาก แต่เพื่อนตายนั้น เจ้าจะหาไม่ได้ง่ายนักหรอก เพราะฉะนั้น เจ้าจงเลือกคบดู อย่าได้เสียที จะเสียใจในภายหลัง”
ชายหนุ่มเป็นคนเชื่อฟังบิดามารดา เขาจำคำสอนนั้นไว้ไม่ลืม แต่เขายังคบหาเพื่อนฝูงมากมายอยู่ตามเดิม เขายังเลี้ยงเหล้ายาปลาปิ้งแก่สหายที่มาเฮฮา รุมล้อมแสดงอาการชอบพอรักใคร่เขาอยู่ตามเคย บิดาก็ไม่ว่ากล่าวอะไรเขาอีก ครั้นมื่อบิดาสิ้นชีวิตลง เขาจัดการศพของบิดาอย่างงดงามแล้ว เขาก็ทำตัวยากจนลงไป
“ ฉันกับพวกนาย เป็นสหายกันมานานแล้วใช่ไหม” เขาถามเพื่อนๆในวงเหล้าที่กำลังสนุกสนาน
“ ใช่...” มีเสียงตอบพร้อมๆกัน
“ แล้วเรายังจะคบหากัน ช่วยเหลือกันต่อไปไหม”
“ อ๋อ...แน่นอน หากเพื่อนไม่ช่วยเพื่อนแล้วจะเป็นเพื่อนกันทำไม” เสียงเพื่อนรับรองแข็งขัน
ชายหนุ่มมองดูเพื่อนที่พูดรับรองทั่วกัน แล้วเขาก็พูดต่อไปว่า
“ แม้ว่าใครจะยากจนลงไป ใช่ไหม”
“ ใช่สิ เราก็ต้องช่วยเหลือกัน”
“ แม้ว่าเจะตกอยู่ในภัยอันตรายคับขัน เราจะยังช่วยเหลือกันไหม” เขาถามอีก
“ อ๋อ...แน่นอน เราต้องช่วยกันสิ”
ชายหนุ่มยิ้มย่อง แล้วชักชวนเพื่อนให้ดื่มกินต่อไป
ผ่านมาหลายวันหลายเดือน การเลี้ยงดูยังดำเนินต่อไป แต่เพื่อนๆชักสงสัยว่า อาหารเครื่องดื่มที่เพื่อนเศรษฐีเลี้ยงนั้น น้อยลงๆทุกทีราวกับอาหารของคนยากจน จึงถามขึ้นว่า
“ แม่ครัวบ้านของเพื่อน ทำไมทำอาหารแย่จัง คงจะอมค่ากับข้าวละซี” คนหนึ่งเกิดสงสัยระงับปากไม่อยู่ จึงถามขึ้น
“ เป็นอย่างไรหรือ” เจ้าของบ้านถาม
“ เป็นอาหารที่เลวลงทุกวันน่ะซี แต่ก่อนเพื่อนเลี้ยงด้วยอาหารราคาแพง แต่ตอนนี้ อาหารแย่ลงๆ”
“ อ๋อ...ไม่มีอะไรมาก เพียงแต่ว่า เรากินเลี้ยงกันอยู่ทุกวัน เราจึงยากจนลง”
“ ไม่น่าเชื่อ เศรษฐีอย่างเพื่อนน่ะหรือจะยากจน”
“ แต่นี่คือความจริง ฉันยากจนลงจริงๆ เพราะฉันเลี้ยงเหล้ายาปลาปิ้งนายทุกวัน ตอนนี้ ฉันขอบอก ฉันยากจนลงแล้ว นายจะว่าอย่างไร” เศรษฐีกล่าว
เพื่อนๆพากันสำรวจดูบ้านช่องและการแต่งตัวของเพื่อนก็เห็นจริงดังคำพูด เขาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเก่า เครื่องเรือนดูร่อยหรอ เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ได้ร่ำรวยอย่างแต่ก่อน
“ ขอให้เราคิดดูก่อน” เพื่อนคนหนึ่หัวไวมากชิงตอบแทนเพื่อนคนอื่น
“ ว่าเราจะช่วยเพื่อนได้อย่างไร แต่นายก็น่าจะรู้นะ ว่า ต่างคนก็ต่างช่วยตัวเองจึงจะรอด”
เศรษฐีไม่ตอบว่าอย่างไร เขายังคงทำตัวเป็นคนยากจนต่อไป โดยไม่รู้สึกอับอายขายหน้า แต่เขาสังเกตว่า วงเหล้าของเขานั้น เพื่อนฝูงร่อยหรอไปทีละคนสองคน แล้วไม่มีใครมาหาสู่เขาอีกเลย เขารู้สึกสบายใจ และเบาตัวมากที่ไม่ต้องเลี้ยงดูคนที่มาเอาเปรียบเขาต่อไป
วันหนึ่ง เขาเดินไปในตลาด เขาพบเพื่อนกินที่เคยรุมล้อมเขา ซึ่งตอนนี้ไปคบหาเพื่อนใหม่แล้ว เขาจึงวิ่งเข้าไปหาเพื่อทักทาย แต่เพื่อนทำเป็นไม่รู้จักเขา
“ ฉันไม่เคยมีเพื่อนยาจกอย่างนี้หรอก ดูเหมือนเราจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อนนะ” เพื่อนคนนั้นตอบหน้าตาเฉย
“ แต่นายเคยสัญญากับฉันไงล่ะ ว่า แม้นใครยากจนลงไปจะช่วยเหลือกัน และหากใครเดือดร้อนก็จะช่วยกัน...”
“ โอ...ไม่...นั่นเป็นคำพูดของคนเมาต่างหาก นายก็รู้ว่า ใครจะเชื่อคนเมาได้ล่ะ”
“ งั้นก็ดีแล้ว ฉันยากจนไปก็จริง แต่ฉันมีเรื่องเดือดร้อนนิดเดียวเอง คือ...ฉันอยากรู้ว่า เงินที่พ่อฉันทิ้งไว้ให้หลายหีบนั้น ฉันจะเอาไปฝากไว้ที่ไหนจึงจะปลอดภัย ฉันเลิกที่จะเอามาเลี้ยงเพื่อนกินอีกแล้ว จึงคิดจะเก็บเงินไว้และตั้งต้นทำงานดีกว่า แต่ไม่เป็นไรนะ หากนายจะเป็นไอ้ขี้เมา คงจะพูดกันไม่รู้เรื่อง ฉันไม่เชื่อคนขี้เมาหรอก....”
ว่าแล้ว เศรษฐีก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองเพื่อน และคิดว่า ‘ ดีจริงๆ ที่เรารู้จักเพื่อนเสียก่อนจะสายเกินไป’

ในโลกนี้ เพื่อนกินแบบนี้มีมากจริงๆนะคะ คนฉลาดต้องไม่หลงเชื่อเพื่อนแบบนี้อีกต่อไป
- - - - - - - - - - - - - -



Create Date : 07 ตุลาคม 2553
Last Update : 7 ตุลาคม 2553 18:16:55 น. 0 comments
Counter : 226 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

mondaychild
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add mondaychild's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.