Group Blog
 
 
ตุลาคม 2557
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
3 ตุลาคม 2557
 
All Blogs
 
...หลักกิโลเมตรที่ 115 "โกรธ" ... [ 1 ]








เป็นครั้งแรกที่เข้าร่วมกิจกรรมนี้ ทั้งๆที่รู้จักมา 2-3 ปีแล้ววว 

เคยคิดจะเข้าร่วม แต่ก็ล่ม เพราะห่างหายจากบล็อกไปซ่ะนาน

คราวนี้กลับมา ตัดสินใจแล้วว่า "เอาจริงเอาจรัง" เสียที

ยังไงก็ ฝากเนื้อฝากตัวกับเพื่อนๆด้วยนะคะ

Smiley Smiley

พอคิดจะจริงๆ จังๆ เท่านั้นละ 

อยากจะกรี๊ดๆๆๆๆ เสียจริงๆ " โกรธ" เฮ้ยยยย !!! มันยากง่า 

นั่งคิดไปคิดมา วนไป วนมา มันก็มีเรื่องหนึ่งแว๊บบบบบบเข้ามา

มันเป็นเรื่องที่ค้างคา และติดอยู่ในใจ มักจะแว๊บบบ เข้ามาในสมองเสมอ

......................

ครั้งหนึ่ง......เมื่อหลายปีก่อน

ตอนนั้น อยู่ ม.5 อายุ 17  (อั๊ยยยย เด็กเอาะๆ) 

มันมีเรื่องเสียใจอยู่เรื่องหนึ่งที่ไม่เคย กล้าสารภาพกับแม่เสียที

วันนั้น เป็นวันส่งท้ายปีเก่า (ในปีหนึ่ง)

เทศกาลปีใหม่เนี่ยยย ตั้งแต่เด็ก จนอายุ 17 ขวบ 

ก็ไม่เค๊ยยยยยไม่เคย ซื้อของขวัญปีใหม่ให้ใครเล๊ยยย

ปีนั้น ครึ้มอกครึ่มใจ อยากซื้อของขวัญปีใหม่

ก็จัดเลย ต้นวาสนาให้แม่ 

(อะไรสักอย่างของพ่อ และอะไรสักอย่างของพี่ชาย จำไม่ได้ 555)

กลับบ้านมาก็เจอญาติๆ เต็มบ้าน 

ตามประสาชีวิตบ้านนอก ปูเสื้อ ตั้งวง ฉลองเทศกาลปีใหม่

สนุกสนานกันเลยเชียวว

ส่วนเราก็แอบทำเซอร์ไพรซ์ เอาของขวัญให้กลางงานเลยค่าา

ทุกคนดีใจ๊ ดีใจ กระดี๊กระด๊าามากกกกก กับของขวัญที่ได้

ยกเว้น!! แม่

คำพูดเดียวที่ออกจากแม่มา คือ "ซื้อมาทำไม แม่มีเยอะแยะ เปลือง"

จริงๆ แล้วเราก็ไม่ติดใจอะไรกับคำพูดแม่หรอกนะ 

ไม่เสียใจ ไม่น้อยใจ อะไรเลย

.......................

แต่ ....

มันมาเกิดเรื่องตรงที่ ไอ้เราเนี่ยยยย 

ดันทะเลาะกะแฟน และบอกเลิกกันคืนนั้น

( เก๊าาาา เป็นเด็กแก่แดดค่าาา )

เราคุยโทรศัพท์กับแฟนเป็นชั่วโมงๆ

ร้องไห้แล้ว ร้องไห้อีก จนน้ำตาจะหมดบ่อ

เสียใจมาก ฟูมฟาย ทุรนทุราย (แอบเว่อ!!!)

.....และความบังเอิญ ก็ไม่เคยปราณีใคร

แม่เดินผ่านหน้าห้อง ได้ยินเสียงร้องไห้ 

เท่านั้นละค้าาาาา โดนเรียกออกมาจากห้อง

โดนซักไซร้อยู่นานว่าทำไม... เราก็ไม่ตอบเอาแต่ยืนนิ่งๆ

แม่เลยคิดว่า เราโกรธ ที่แม่ไม่สนใจต้นไม้

คำพูดขอโทษ จากแม่ คำอธิบายมากมายพรุ่งพรูออกมาพร้อมน้ำตาแม่

(แม่อธิบายว่า แม่ดีใจ แต่แม่ไม่อยากให้ลูกเสียเงินซื้อ

เพราะแม่มีแล้ว ลูกเก็บไว้ทำอย่างอื่นได้ตั้งเยอะ และ ฯลฯ)

แม่เดินเข้ามากอดเรา พูดซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับคำว่า "ขอโทษ"

แล้วเราจะบอกไปได้ยังไง ว่าเราไม่ได้ โกรธ ไม่ได้เสียใจเลย

...........................

แต่ตั้งแต่เหตุการณ์นั้นผ่านมาจนทุกวันนี้

เรายังคง "โกรธ" ตัวเอง ที่ไม่มีความกล้าสารภาพความจริง

"เสียใจ" ที่ทำแม่เสียน้ำตา แบบไม่ใช่เรื่อง

และยังคงไม่กล้าสารภาพความจริง จนทุกวันนี้



สรุป.... เขียนได้ยาวมากกก ฝากผลงานชิ้นแรกด้วยนะคะ Smiley



Create Date : 03 ตุลาคม 2557
Last Update : 22 ตุลาคม 2557 19:13:44 น. 15 comments
Counter : 1050 Pageviews.

 
เข้ามาอ่านด้วยคนนะครับ

อ่านแล้วรู้สึกว่า "ความรักของแม่" นั้น
เกิดจากความกลัวว่าลูกจะเสียใจ

บ่อยครั้งที่แม่ของผมก็ชอบบ่น
แต่ถ้ามองดูดีดี
ก็เป็นการบ่นด้วยความรักเช่นกัน 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 ตุลาคม 2557 เวลา:15:55:59 น.  

 
ความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่ จนบางครั้งสมองของเราตอนนั้นก็ยังไม่เข้าใจครับ อันนี้เรื่องจริงเลย


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 8 ตุลาคม 2557 เวลา:16:28:46 น.  

 
ความเข้าใจผิด...แท้ ๆ ทำให้รู้จิตใจของแม่ว่า
เป็นห่วง...

มันยังฝังในจิตของเรา...

เขียนดีครับ เขียนอีกนะครับแล้วผมจะมาอ่านอีก


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 8 ตุลาคม 2557 เวลา:17:44:41 น.  

 
ความรักของแม่ล่ะค่า
กลัวลูกเปลืองตัง
แต่ใจลึกๆน่ะแม่ดีใจน่ะ
ไม่ว่าคุณค่าของนั้นจะมากน้อยเท่าไร ของลูกให้แม่แอบยิ้มค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 8 ตุลาคม 2557 เวลา:17:55:31 น.  

 
เป็นความโกรธที่น่ารักมากๆ
บางทีเราก็ไม่มีความกล้าพอที่จะสารภาพ
เพราะความกลัวว่าแม่จะโกรธ
แม่ก็เสียใจเพราะกลัวว่าูเราจะไม่รัก
เป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนจริงๆนะคะ


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 8 ตุลาคม 2557 เวลา:20:22:50 น.  

 
ไปบอกตอนนี้เลย แม่ไม่โกรธหรอก น่าจะเป็นเรื่องให้ได้คุยกันอย่างสนุกสนานด้วยซ้ำนะ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 ตุลาคม 2557 เวลา:0:23:38 น.  

 
ยินดีนะคะ ต้อนรับกับครั้งแรก...

เป็นเรื่องที่จำฝังใจเลยนะคะ....


โดย: มี้เก๋ + ป๊าโอ๋ = ซีทะเล (kae+aoe ) วันที่: 9 ตุลาคม 2557 เวลา:8:19:17 น.  

 
สวัสดีค่า ^^

มาเขียนตะพาบด้วยกันนะคะ
เรื่องเล่าเกี่ยวกับแม่อ่านแล้ก็รู้ว่าแม่เค้าคงรู้สึกผิด คิดว่าลูกเสียใจ
แต่เพราะเค้าหวังดีเนาะ

ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆค่า



โดย: lovereason วันที่: 9 ตุลาคม 2557 เวลา:15:05:18 น.  

 
แม่พี่ก็ขี้บ่นสุดๆ
แต่ท่านก็ใจดีกับลูกสุดๆเช่นกันครับ 555

บางทีเบื้องหลังคำบ่น
ก็คือความห่วงใยซ่อนรูปนั่นเองครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 ตุลาคม 2557 เวลา:6:51:57 น.  

 
ขอบคุณแทนน้องซีทะเลค่ะ ^^


โดย: มี้เก๋ + ป๊าโอ๋ = ซีทะเล (kae+aoe ) วันที่: 10 ตุลาคม 2557 เวลา:8:06:24 น.  

 
เรื่องเล่าวันละอ่อนอะ เม๊าาเท่าไรก็มะหมดเนอะ


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 10 ตุลาคม 2557 เวลา:11:47:20 น.  

 
แปลว่า คุณแม่ก็ดีใจที่คุณให้ของขวัญแม้ว่าจะมีแล้ว
แต่ไว้ฟอร์มนิดนึง แม่นบ่ คุณโกหกสีขาวนะใน
ความเห็นของผม ให้ท่านคิดอย่างนั้นแหละดีกว่าให้
รู้ความจริง

ขอบคุณที่ไปอ่านงานของผมครับ



โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 10 ตุลาคม 2557 เวลา:20:16:12 น.  

 
ตามอ่านตะพาบครับ
หายไปนานจริงครับ
แม่เข้าใจผิดว่าลูกโกรธ ลูกเข้าใจผิดว่าแม่โกรธ
บางครั้งก็ต้องคุยกันครับ


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 14 ตุลาคม 2557 เวลา:23:43:38 น.  

 
ขอบคุณที่เเวะไปอ่านงานตะพาบนะคะ
ิิเเม่กิ๊กก็ชอบปากไม่ตรงกับใจเหมือนกันคะ อิอิ
เเต่ที่สุดเเล้วก็ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อแม่อีกเเล้ว


โดย: pichsiny วันที่: 23 พฤศจิกายน 2557 เวลา:5:59:09 น.  

 
หมาบ้านพี่ตัวหนึ่ง พอถึงเทศกาลกินเจที คนก็ชอบใจกันละ แต่หมามันคงไม่อยากให้ถึง เพราะมันกลัวเสียงประทัดมาก เที่ยววิ่งแอบให้วุ่นในบ้านเวลาเขาจุดประทัด แต่สองปีมานี้มันเลิกกลัวแล้วละ เพราะมันถูกรถสิบล้อซื้อไปแล้ว


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 26 พฤศจิกายน 2557 เวลา:21:12:19 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Mir & deS
Location :
สุราษฏร์ธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]











Friends' blogs
[Add Mir & deS's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.