3| | |กรุณาอย่านำข้อความและรูปภาพออกไปน้าตัวเอง| | |4
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
8 มีนาคม 2549
 
All Blogs
 
destiny-1 นักเรียนใหม่

<BGSOUND src=" http://202.142.220.137/wma/20/3938.wma">

“สวย” เสียงทุ้มนุ่มจากริมฝีปากของชายหนุ่มผิวคล้ำ แต่หน้าสวยอย่างบอกไม่ถูก พึมพำกับตัวเอง
“ใครเหรอ น้องมิกกี้เหรอ”ชายหนุ่มผิวขาว หน้าตาดูสะอาด เบือนหน้ามาถาม
“ไม่ใช่”
ก็ไม่มีใครนี่นา เจ้าโทโมะมันพูดถึงใครนะ ก็มีแต่เด็กใหม่ที่หน้าตาธรรมดาๆอีกคนนึง กับน้องมิกกี้ หรือว่ามันจะหมายถึงน้องอีกคนนะ ชายหนุ่มอีกคนคิดคนเดียวเงียบๆ
“แล้วนั่นนายจะไปไหนหน่ะ โทโมะ”
“นายช่วยบอกอาจารย์แล้วกันว่าฉันไม่สบาย ขอบใจนะเรียว แล้วฉันจะเลี้ยงข้าวนายแล้วกัน”
....................
“สวัสดีครับ คาซึยะ คาเมนาชิ ครับ” ชายหนุ่มร่างบางแต่ใส่แว่นหนาเตอะ พูดเบาๆ
“สวัสดี เรียกผมว่าอาจารย์ยูแล้วกัน ตั้งแต่นี้ไปคุณอยู่ห้อง 1-A นะ มีอะไรสงสัยก็ถามมิกกี้แล้วกัน เค้าเป็นหัวหน้าห้องหน่ะ เอาล่ะ ตามผมมาเลย..”
“ครับ” เสียงเบาๆกับท่าทางตื่นกลัวนั้นทำให้อาจารย์ยูสงสัยเหลือเกินว่า..การย้ายโรงเรียนกลางเทอมสำหรับ เด็กม.ปลายแล้วมันยากมากนักหรือไง..
.....
“มีอะไรสงสัยเกี่ยวกับโรงเรียนนี้ ถามฉันได้นะ ว่าแต่ว่าเรียกคาเมนาชิคุงมันยาวจัง ฉันเรียกว่า..คาเมะคุง..ได้ไหม?” ชายหนุ่มผมสีทองที่มีรอยยิ้มสว่างไสวราวกับพระอาทิตย์เบือนหน้ามาถาม
“ครับ” คาเมะคุงเอ่ยเสียงเบา
“โรงเรียนนี้มีประวัติยาวนานมากคิดว่านายคงไม่สนใจหรอกเนอะ เอาคร่าวๆ..ที่นี่เป็นโรงเรียนชายล้วน คัดแต่พวกรวยปานกลางถึงรวยมาก ถ้าเดินไปตามทางเดินจะเห็นคู่รักอยู่มากมาย แต่นายไม่ต้องตกใจเพราะที่นี่ถือคติรวยเจอรวย ถึงแม้จะเป็นเพศเดียวกันก็ยังดีกว่ารวยเจอจน.. แล้วส่วนใหญ่เมื่อจบจากโรงเรียนนี้ไปแล้ว ส่วนใหญ่ก็จะกลับเป็นคนปกติไปเอง เอ๊ะ..แต่ว่าอาจารย์บอกว่านายย้ายมาจากอเมริกาคงเห็นเป็นเรื่องธรรมดาสินะ..”
“เอ่อ..ก็ไม่เชิงครับ”
“นี่ ไม่ต้องพูดสุภาพกับฉันก็ได้ เราเป็นเพื่อนกันนะ ฉันขอร้องอะไรนายอย่างได้ไหมเรียกฉันว่า..มิกกี้ ต่อไปได้ไหม ถึงแม้ว่านายจะได้ยินคนอื่นเรียกฉันว่ายังไง นายก็ช่วยเรียกฉันเหมือนเดิมนะ”
“ครับ”
“ไม่พูดคำอื่นเลยเหรอ อีกอย่างนึงที่ฉันอยากจะเตือนนายไว้ ในโรงเรียนนี้มีคนสองคนที่ไม่ควรมีปัญหาด้วยอย่างเด็ดขาด คือ รุ่นพี่เรียว ประธานนักเรียนโรงเรียนนี้ กับรุ่นพี่ยามะพี เพื่อนสนิท..คนที่ชอบเดินด้วยกันนั่นแหละ ว่าแต่ว่านายขนของเข้าหอรึยัง”
“....”
“อย่าบอกนะว่านายไม่รู้ ว่านักเรียนที่นี่ต้องอยู่หอพักทุกคน มันเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัยหน่ะ”
“อะไรนะ!!” คาเมะตะโกนเสียงดังผิดกับบุคลิกแรกเริ่ม
“เอ่อ ขอโทษครับ ผมตกใจไปหน่อย”ร่างบางพูดอย่างอายๆ
“ฮ่ะๆๆ ไม่เป็นไร เมื่อกี้ดูเป็นตัวนายมากกว่า คาเมะคุงที่เอาแต่ครับๆๆซะอีก” มิกกี้ยิ้มอย่างอารมณ์ดี พร้อมกับคิดว่าคาเมะคุงคนไหนที่เป็นตัวจริงกันแน่นะ
“ผมขอตัวไปโทรศัพท์ถึงผู้ปกครองก่อนนะครับ”
“อืม ถ้ามีปัญหาอะไรก็ไปคุยกับอาจารย์ยูนะ” มิกกี้พูดยิ้มๆ พร้อมกับเดินจากไป
เกือบไปแล้ว..คาเมะคิดอย่างหวาดเสียว ว่าแต่ว่านี่มันอะไรกันที่นี่เป็นโรงเรียนประจำงั้นเหรอ..ไม่ตลกเลยนะ คาเมะคิด พร้อมกับเดินไปที่สวนหลังโรงเรียนแล้วหยิบมือถือกดเบอร์อย่างรวดเร็ว
“ฮัลโหล ฉันเองนะขอฉันพูดกับพ่อหน่อย..”
“พ่อฮะ ทำไมพ่อไม่บอกผมว่าที่นี่เป็นโรงเรียนประจำ ....ผมจะย้าย.....” คาเมะพูดอย่างโกรธๆ
“ใจเย็นๆ คาซึยะ ที่นี่เหมาะสมกับแกแล้ว.. จะได้ดัดนิสัยไปในตัว อีกอย่างอย่าคิดว่าจะหวังพึ่งปู่ของแกได้นะ เพราะฉันสั่งให้ที่บ้านใหญ่ขนของของแกออกมาหมดแล้ว แล้วเงินในบัตรเครดิตฉันจำกัดวงเงินไว้เรียบร้อย คงไม่คิดอะไรโง่ๆอย่างเช่น..หนีกลับมาหรอกนะ ฮะๆๆ”
“ไอ้พ่อบ้า” คาเมะตะโกนอย่างฉุนเฉียว พร้อมกับขว้างโทรศัพท์ลงพื้น

“ใครหน่ะ กล้ามากเลยนะที่มารบกวนเวลานอนของฉัน” เสียงงัวเงียของผู้ชายคนที่เพิ่งลุกขึ้นมาจากพื้นหญ้าพูดอย่างโกรธๆ
“......” คาเมะหันหน้าไปมองอย่างตกใจ
“นี่..นายเป็นนักเรียนใหม่ใช่ไหม ถึงไม่รู้ว่าเวลาพักกลางวันห้ามคนอื่นเข้ามาในสวนของฉัน”
“เอ่อ..ขอโทษครับ ผมไม่รู้ว่ามีกฎอย่างงี้ด้วย” คาเมะพูดพร้อมกับคว้าแว่นตาขึ้นมาสวมอย่างรวดเร็ว
“ถึงยังไงนายก็ไม่มีสิทธิ์อ้างว่าไม่รู้ กฎหมายก็คือกฎหมายไม่สามารถหลุดรอดไปได้เพราะแค่คำว่าไม่รู้หรอกนะ นายคิดจะรับผิดชอบการผิดกฎครั้งนี้ยังไง” โทโมะพูดด้วยน้ำเสียงโกรธๆ
“เอ่อ..งั้นคุณจะลงโทษผมยังไงก็ได้แต่ผมขอร้องอย่าบอกเรื่องที่ผมพูดเมื่อกี้ให้ใครรู้ได้ไหมครับ” คาเมะพูดเสียงเบา
“งั้นบทลงโทษของนายคือ ทุกๆพักกลางวันนายต้องมาที่นี่พร้อมกับข้าวกล่องของฉันกับของนาย แล้วอย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้แลกกับการที่ฉันปิดเรื่องของนาย”
“เอ่อ แต่ว่าที่นี่เป็นโรงเรียนประจำ ผมคงทำข้าวกล่องไม่ได้”
“นั่นไม่ใช่ปัญหา เดี๋ยวฉันจะสั่งให้นายย้ายเข้าตึกวายุ ที่นั่นนายจะมีห้องครัวส่วนตัว นายชื่ออะไร”
“คาซึยะ คาเมนาชิ ครับ”
“ฉัน โทโมฮิเสะ ยามาชิตะ แล้วเจอกันคืนนี้” ยามะพีพูดพร้อมกับเดินจากไป ทิ้งความสงสัยไว้ให้คนที่อยู่เบื้องหลัง...
.........
“มิกกี้ ตึกวายุอยู่ที่ไหนเหรอ”
“มีอะไรเหรอ” มิกกี้เบือนหน้ามาถามอย่างสงสัย
“คือว่าฉันคงไปตอแยกับคนที่ไม่ควรยุ่งที่สุดซะแล้ว”
“นายเจอรุ่นพี่เรียวกับรุ่นพี่โทโมะแล้วเหรอ” มิกกี้ถามอย่างตกใจ
“ไม่ใช่แค่เจอ ยังไปรบกวนเวลานอนของรุ่นพี่โทโมะอีก ฉันเลยโดนลงโทษให้ย้ายเข้าไปอยู่ที่ตึกวายุ” คาเมะพูดอย่างหนักใจ
“เป็นความผิดของฉันเองที่ไม่ได้บอกนายเรื่องสวนต้องห้าม เดี๋ยวฉันจะไปพูดกับรุ่นพี่ให้...ไปกันเถอะ...” มิกกี้พูดพลางจูงมือคาเมะมุ่งตรงไปยังห้องประธานนักเรียน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก..
“ใคร” เรียวพูดอย่างอารมณ์เสีย ใครนะกล้ามารบกวนเวลาทำงานอันแสนมีค่าของฉัน
“ผมมิกกี้ครับ ผมมีเรื่องเกี่ยวกับนักเรียนใหม่มาปรึกษาครับ” มิกกี้พูดพร้อมกับผลักประตูเข้าไป
“มีอะไร รีบๆพูดมาไวท์โรท” เรียวพูดอย่างติดตลก
“คือว่าวันนี้มีนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามา ซึ่งผมเป็นหัวหน้าห้องต้องแนะนำโรงเรียน แต่ผมไม่ได้บอกเรื่องสวนต้องห้ามทำให้คาเมะคุงเข้าไปรบกวนเวลานอนของรุ่นพี่โทโมะ เค้าเลยถูกลงโทษทั้งๆที่ไม่ใช่ความผิดของเค้า ผมอยากจะให้รุ่นพี่ช่วยยกเลิกการลงโทษนั้นครับ..”
“อืม เรื่องใหญ่ซะด้วย” เรียวทำท่าคิด เมื่อกี้เพิ่งได้รับโทรศัพท์จากเจ้าโทโมะว่าไม่ให้มีการยกเลิกเรื่องนี้เด็ดขาด สงสัยจะเกี่ยวกับนักเรียนใหม่นี่แหละ
“นี่ คาเมะคุงใช่ไหม ฉันคงช่วยอะไรนายไม่ได้เพราะนี่เป็นเรื่องร้ายแรง ถ้ามีคนแหกกฎแล้วไม่ถูกลงโทษ ต่อไปก็จะไม่มีใครกลัว นายเข้าใจใช่ไหม” เรียวพูดอย่างวางอำนาจ
“แต่รุ่นพี่ครับ มันเป็นความผิดของผมนะครับ” มิกกี้พูดอย่างมีอารมณ์
“ถึงนายจะเป็นไวท์โรท แต่นายก็ไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงกับฉันนะ ถ้านายว่าเป็นความผิดของนาย..นายก็รับโทษเหมือนกับเพื่อนของนายเลยสิ” เรียวพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
“รุ่นพี่คิดว่าผมกลัวตึกวายุเหรอครับ....ได้..ถ้ารุ่นพี่ต้องการอย่างนั้น” มิกกี้พูดพร้อมน้ำตาคลอเบ้า
“โอเค งั้นตั้งแต่วันนี้คาเมะคุงกับมิกกี้คุงจะย้ายเข้าไปอยู่ที่ตึกวายุ หมดเรื่องแล้วก็กรุณาออกไปจากห้องนี้ด้วย แล้วจำไว้ว่าอย่าเข้ามาก่อนได้รับอนุญาต”
..........
“มิกกี้ เดินช้าๆหน่อย” คาเมะพูดพร้อมกับค่อยๆดึงมือออกจากมือของมิกกี้
“ขอโทษนะ ที่ฉันช่วยอะไรนายไม่ได้” มิกกี้พูดพร้อมกับเช็ดน้ำตา
“ไม่เป็นไร ฉันสิต้องขอโทษที่ต้องทำให้นายมาติดร่างแห”
“เอ่อ ว่าแต่ว่าทำไมรุ่นพี่เรียวถึงเรียกนายว่าไวท์โรท แล้วการย้ายไปอยู่ตึกวายุมันเลวร้ายมากเลยเหรอ นายถึงต้องร้องไห้” คาเมะถามอย่างเกรงใจ
“ความจริงมันก็ไม่ได้เลวร้ายมากหรอก เพียงแค่ตึกนั้นมีคนสองคนอยู่คือรุ่นพี่เรียวกับรุ่นพี่โทโมะเท่านั้นไม่มีใครเคยเข้าไปที่นั่น ที่ฉันร้องไห้หน่ะ เพราะฉันเจ็บใจที่รุ่นพี่เรียวไม่มีเหตุผล ส่วนเรื่องไวท์โรทมันเป็นตำแหน่งหน่ะ ทุกๆปีจะมีการโหวตตำแหน่งไวท์โรท เรดโรทและบลูโรท คนที่ได้จะมีอภิสิทธิ์พิเศษหน่ะ แต่ฉันขอบอกนายก่อนเลยนะว่าฉันไม่เต็มใจจะรับตำแหน่งนี้เพราะฉะนั้นเรียกฉันว่ามิกกี้ ไม่ใช่ไวท์โรทอะไรนั่น”
“อืม ได้สิ อีกอย่างที่ฉันสงสัย การย้ายหอมันเป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่เหรอทำไมประธานนักเรียนถึงมีสิทธิ์ตัดสินใจ ไม่ใช่อาจารย์หล่ะ”
“คือที่โรงเรียนนี้เค้าใช้ระบบรุ่นพี่รุ่นน้องหน่ะ อาจารย์จะไม่มายุ่งเรื่องการลงโทษของนักเรียน อีกอย่างรุ่นพี่เรียวเป็นทายาทของผู้สนับสนุนรายใหญ่ของโรงเรียนหน่ะ อาจารย์เลยยกอำนาจในการตัดสินใจให้รุ่นพี่เค้า”
“งั้นก็ช่างมันเถอะ มิกกี้คุงปล่อยเลยตามเลยแล้วกัน อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดเราไปเข้าเรียนกันเถอะ เช็ดน้ำตาซะ” คาเมะคุงพูดอย่างร่าเริง
“อืม”
.................................


คาเมะจัง(ที่รักรินเอง 555)



Create Date : 08 มีนาคม 2549
Last Update : 9 มีนาคม 2549 0:24:41 น. 3 comments
Counter : 242 Pageviews.

 
แต่งเองเป็นครั้งแรกเลย
คิดว่าไงมั่งอ่ะ
ร๊ากกกก คาเมะจังที่ซู้ดดดดด อิอิ

*ปิดเทอม เบื่อจัง อยากเปิดเทอมเร็วๆจางงงงง แง้ๆ


โดย: sinein_nop (sinein_nop ) วันที่: 8 มีนาคม 2549 เวลา:22:39:11 น.  

 
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด

พี่ริน ชอบคาเมะตั้งแต่เมื่อไหรอ่า


โดย: น้องแพร IP: 58.8.199.119 วันที่: 8 มีนาคม 2549 เวลา:23:20:22 น.  

 
อ่ะนะ....

ยังหางานอยู่อะ ถ้าหาไม่ได้พรุ่งนี้จะกลับก่อนแระ แล้วตอนกลับจากค่ายสควค วันที่ 23 ค่อยหาอีกที

แดดร้อนอ่ะ เดินไปเดินมา เตะฝุ่น เหงื่อนโชกเยย

มันไม่ง่ายอย่างที่คิดเฮะ



โดย: หนาม IP: 202.28.27.5 วันที่: 9 มีนาคม 2549 เวลา:15:34:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

sinein_nop
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Friends' blogs
[Add sinein_nop's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.