Everyday is special..
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2552
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
5 สิงหาคม 2552
 
All Blogs
 
คุณแม่อิชั้นเอง..

ใกล้วันแม่แล้ว อยากเขียนถึงคุณแม่ของเจ้าของบลอกบ้าง

คุณแม่ของอิชั้นท่านเป็นแม่ของลูก 4 คน มีลูกชาย(พี่ชายเรา) และตัวเรา และน้องชายอีก 2 คน
เราทั้งหมดถูกเีลี้ยงดูจากคุณแม่คนเดียว คุณแม่รับราชการครู เป็นครูบ้านนอก
สอนอยู่ในบ้านนอก ห่างไกลความเจริญจากตัวเมืองมาก ในสมัยนั้น
ไฟฟ้าก็ไม่มี น้ำประปาก็ไม่มี อาศัยติดตะเกียงเจ้าพายุ ไม่ก็ตะเกียงน้ำมันก๊าด

ตื่นเช้ามาคุณแม่ก็ขวนขวายหุงหาอาหารให้พวกเรา พอพวกเราโตขึ้นพอจะช่วยงานบ้านได้
ก็แบ่งหน้าที่กันทำ เรานั้นเป็นลูกสาวคนเดียว เลยรับหน้าที่ในครัวไป พร้อมกับล้างจาน
บางครั้งก็หาบน้ำใส่ตุ่มด้วย ทำสารพัดแหล่ะ
คุณแม่ท่า่นจะพร่ำสอนพวกเราเสมอว่า
"การศึกษาเป็นสิ่งสำคัญ แม่ไม่มีอะไรให้พวกเจ้า มีแต่การศึกษาเท่านั้น
ที่จะเป็นที่ทำกิน ให้พวกเจ้าตลอดไป"

จึงทำให้พวกเราทั้งสี่คนตั้งใจเรียน พี่ชายเรานั้นเรียนเก่งมาก สอบติดอันดับหนี่งของอำเภอ
และเอ็นทรานซ์ติดคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในมหาวิทลัยมีชื่อแห่งหนึ่งแถบภาคอีสาน
ตอนนั้นแม่เราดีใจและภูมิใจมาก เพราะพี่ชายเรานั้นเสมือนเป็นหน้าตา
และทำให้ครอบครัวเรามีชื่อเสียงไปด้วย
ไปไหนมาไหน มีแต่คนชมแม่เรา ว่าเลี้ยงลูกได้ดี

แม่เราเคยพูดว่า ถึงแม้จะเหนื่อยยากแค่ไหน กู้หนี้ยืมสินเค้ามาเพื่อลูกๆ แค่ไหน
ก็ไม่เคยท้อ เวลาเห็นลูกๆ ได้ดี เรียนหนังสือเก่ง
แ่ต่แล้วด้วยความที่พี่ชายเราเติบโตมาจากบ้านนอก ไม่เคยใช้ชีวิตในเมืองใหญ่
พอเข้าไปเรียนในมหาวิทยาลัยและได้อยู่ในสังคมเมืองใหญ่ เลยทำให้หลงระเริง
พอเข้าปีสาม จะขึ้นปีสี่ ปีสุดท้าย พี่ชายเราโดนรีไทร์ ทำให้แม่เราเสียใจมาก
เพราะแม่เรารักพี่ชายเรามากและหวังที่จะให้พี่ชายเรานั้นเป็นที่พึ่งของครอบครัว
ในภายภาคหน้า

แต่แล้วก็เหมือนพี่ชายเรามาดับฝันของแม่เรา แม่เราตอนนั้นโดนมรสุมชีวิตหนักมาก
ไหนจะพ่อเราที่ไม่เคยเหลียวแล มีแต่มาปอกลอก หลอกแม่เราให้ขายที่ ให้แม่เราไปกู้เงินมาให้
แถมมีเมียน้อยอีก สารพัดที่แม่เราจะโดน มานึกดูตอนนั้นเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า
อะไรทำให้แม่เราแข็งแกร่งขนาดนั้น

ตอนนั้นเราเองก็ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ และก็แยกกับท่านมาเรียนต่อในเมืองเหมือนกัน
แต่เราก็กลับบ้านไปหาท่านทุกอาทิตย์
เพราะสิ่งที่เราเห็นพี่ชายกับพ่อเราทำกับแม่ เลยทำให้เรามุมานะที่จะเรียนหนังสือให้จบ
และจะได้รีบไปหางานทำ ตอนนั้นในความคิดเรา กรุงเทพฯ ทำไมมันดูยิ่งใหญ่
สำหรับเราเหลือเกิน ไปยังไงนะ ถ้าเราเรียนจบ

พี่ชายเรานั้นพอโดนรีไทร์ก็ไปหางานทำ เก็บเงินได้ ก็ไปสมัครเรียนสาธารณสุข
จนจบมาก็ได้รับราชการแถวบ้าน และไม่ไกลจากคุณแม่นัก
ก็ได้ดีมาจนทุกวันนี้

ส่วนเรานั้นจบสายพาณิชย์ ป.ตรี บัญชี ม.เอกชนแห่งหนึ่ง แล้วก็เข้ามาหางานทำที่กทม.
ไปสมัครงานในตำแหน่งบัญชีการเงิน เค้ากลับให้เราไปทำผู้ช่วยเลขาซะนี่
ตั้งแต่นั้นมา เราก็เรียนรู้ชีวิตการงานและได้ดีมาจนทุกวันนี้ โดยอาชีพเลขานี้แหล่ะ

ส่วนน้องชายเราอีกสองคนนั้น ทำกิจการส่วนตัว คนหนึ่งทำธุรกิจเกี่ยวกับแอร์ที่กทม.

อีกคนเปิดร้านอินเตอร์เนตและร้านให้เช่าวีซีดี ที่อ.เล็กๆ แห่งหนึ่ง ไม่ไกลจากแม่เรานัก

ซึ่งก็ถือว่า ลูกทั้งสี่คนนั้นได้ดีกันหมด ท่านก็ไม่มีอะไรจะห่วง ถึงแม้ว่าจะมีบ้าง
บางครั้งที่พวกพี่ชายน้องชายเราไม่รู้จักพอ และพยายามจะรบกวนท่าน
แต่เพราะเราคอยดูแลท่านและไม่ยอมให้พวกเค้ามารบกวนท่านได้

บางครั้งก็คิดนะว่า ถ้าไม่มีเรา คุณแม่เราจะอยู่ได้มั๊ย เพราะเรานั้นเป็นทุกอย่าง
ให้ท่านเลยก็ว่าได้
และคุณแม่ท่านก็เป็นทุกอย่างให้เราเช่นกัน

โดยรวมแล้วตอนนี้ชีวิตของคุณแม่เราดีขึ้นมากๆ ตั้งแต่ลูกเรียนจบและมีงานทำ
ส่วนเรานั้นหลังจากมีงานทำเราก็เริ่มพูดคุย ใกล้ชิดกับคุณแม่มากขึ้น เพราะเมื่อก่อน
ไม่ค่อยมีเวลาได้คุยกัน โทรศัพท์ก็ไม่มี แต่มาทุกวันนี้ เราจะคุยกันทางโทร.ทุกวัน
และมีอะไรก็คุยกัน ผลัดกันให้กำลังใจซึ่งกันและกัน แม้ว่าจะมีบ้างที่เราเถียงกัน
ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่สุดท้ายเราก็คุยกัน เพราะยังไงก็แม่ลูกกัน

ความสุขของแม่เราทุกวันนี้คือ การได้เลี้ยงหลานชายสองคน ลูกของเรา
และการที่ท่านได้ดูข่าว ไดู้ดูละคร ได้ออกกำลังกาย
และได้กินอาหารที่มีสุขภาพ ได้โทร.คุยกับเราทุกวัน
ความสุขของท่านก็คือความสุขของเรา เราภูมิใจและดีใจมากที่ทุกวันนี้
คุณแม่มีชีวิตที่ดี มีความสุข มีสุขภาพที่แข็งแรงและมีสุขภาพจิตดี

ในชีวิตที่ผ่านมาของเรานั้น เราเรียนถูก เรียนผิดมาตลอด
แต่คนที่คอยอยู่เคียงข้างและคอยให้กำลังใจ แม้กระทั่งกำลังเงิน
ก็คือ คุณแม่ของเรา
ท่านยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งมากๆ ถือว่าเป็นฮีโร่ ของเราเลยก็ว่าได้

และในวันแม่ที่จะมาถึงนี้ เราอยากบอกท่านว่า
"หนูรักแม่นะคะ รักมากที่สุดในโลก และหนูจะทำให้คุณแม่มีความสุขมากๆ ค่ะ"








Create Date : 05 สิงหาคม 2552
Last Update : 6 สิงหาคม 2552 12:50:51 น. 1 comments
Counter : 262 Pageviews.

 
แหม๋ ป้า ได้เค้าสวยจากคุณแม่มาเต็มๆเลยนะคะ


อ้าวๆ ตัวไรมาแย่งซีนตอนจบล่ะนั้นอ่ะคะ


โดย: sugar_least วันที่: 8 พฤศจิกายน 2552 เวลา:17:28:20 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ชากีร่า
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนชอบขีดๆ เขียนๆ ถ้าอารมณ์พาไป
แต่โดยรวมแล้วไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอย
อยากเขียนอะไรก็เขียน อยากทำอะไรก็ทำ
ไม่ชอบ"ขีดเส้น" ให้กับตัวเอง และไม่ชอบ"ล้ำเล้น" ใครเช่นกัน

ชอบอยู่อย่างสงบและรักสันติ ถ้าเกลียดหรือไม่ชอบใครก็จะไม่ยุ่งด้วย

คติประจำใจคือ "ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน" และเราก็จะยืนหยัดได้อย่างทรนง

** ไม่อนุญาตให้นำข้อความ ภาพถ่าย หรือรูปภาพจากblogนี้ไปใช้ โดยไม่ได้รับอนุญาต***
Friends' blogs
[Add ชากีร่า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.