Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2560
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
18 กรกฏาคม 2560
 
All Blogs
 
O โวหารภาพพจน์ .. O








O จะกี่ครั้งกี่หนเวียนพ้นผ่าน
ล้วนรสหวานฉาบลิ้นฤๅสิ้นได้
หวังเพียงภาพฉาบชื่อเลื่องลือไกล
คนจักใคร่ตามตื่นพลอยชื่นชม
O เพียงเพื่อให้ดูดีว่ามีภาษ
เฉกเช่นปราชญ์ปรุงความให้งามสม
แม้นมีบ้างฟังคล้ายดั่งผายลม
ยังนิยมดัดจริตลิขิตร้อย !
O ทั้งหลักการขาดได้อย่างไรเล่า
โหมใส่เข้าทั่วบทเหมือนปลดปล่อย-
ท่วงทีของปราชญ์ผู้ รอบรู้คอย-
บรรสารถ้อยวาทีผู้ชี้ทาง
O เงี่ยหูฟังพูดย้ำอย่างคร่ำเคร่ง
เพราะกลัวเกรงลมปากพูดถากถาง
อุดมการณ์ละลานศัพท์ก็จับวาง
อยู่ทุกย่างเหยียบยก .. เกินวกพ้น
O ภาพออกสื่อสดใสด้วยไฟส่อง
ให้จับจ้องฟังความที่พล่ามบ่น
ตรองเถิดถ้อยสำหรับ .. ผู้อับจน
จะปรุงปรนจิตผอง .. ให้ผ่องพราย
O เมื่อพ้นกล้อง .. จ้องจับสำทับร่าง
ที่เอ่ยอ้าง .. ทุ่มเทเอาเร่ขาย
ก็ถึงกาลตัดทอน .. ลงผ่อนคลาย
หมดจุดหมาย .. มองดูจากผู้คน
.
O ถึงคราวนั่งในรถปรากฏว่า
เสียงก่นด่าก้องศัพท์อยู่สับสน
จากรถราแซงเลี้ยวเกือบเฉี่ยวชน
สบถบ่นหลายพักเป็นวรรคเวร .. !





Create Date : 18 กรกฎาคม 2560
Last Update : 26 มิถุนายน 2561 19:09:55 น. 0 comments
Counter : 1056 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 151 คน [?]









O ใช่แน่หรือ ? .. O






O หรือธรรมชาติผ่านเวียน .. คอยเปลี่ยนโลก ?
ทั้งสุขโศกเร่งรุดยากหยุดไหว
หรือกำหนดยุดยื้อจากมือใด
จัดการให้แปลกแยกได้แทรกตัว
O หรือพบกันครั้งแรก, ความแตกต่าง
ถูกบ่มสร้างเหมาะควรอย่างถ้วนทั่ว
แต่ตา-รูป .. สบกัน, ที่สั่นรัว-
แรกที่หัวใจคน .. เริ่มอลเวง
O ละห้อยเห็นในยามห่างนามรูป
แต่ละวูบเนรมิตคอยพิศเพ่ง
งามทุกงามจารจรดเยี่ยงบทเพลง
พร้องบรรเลงด้วยมือช่วยยื้อยุด
O ย่อมเป็นมือสร้างเหตุแทรกเจตนา
ผ่านรูปหน้าอำนวยเข้าฉวยฉุด
ร้างไร้ความกริ่งเกรง, หากเร่งรุด
แทรกลงสุดหัวใจเพื่อไขว่คว้า
O แน่นอนว่ายากเว้น .. อยากเห็นรูป
และชั่ววูบวาบเดียวที่เหลียวหา
หวังทุกหอมรินไหลผ่านไปมา
ทั้งหางตาที่ชม้อยเหลือบคอยปราย
O โลกย่อมงามพร่างแพร้วเมื่อแผ้วผ่าน
ด้วยอ่อนหวานอ่อนโยนที่โชนฉาย
แม้นมิอาจโยกคลอนให้ผ่อนคลาย
ก็อย่าหมายโยกคลอนให้ผ่อนลง
O จะกี่ครั้งกี่ครา, ความอาวรณ์
เวียนรอบตอนจับจูงจนสูงส่ง
ด้วยรูปนามเทียบถวัลย์อย่างบรรจง
แตะแต้มลงผ่านจริตจนติดตรึง
O ความรู้สึกในอกย่อมยกตัว
หวานถ้วนทั่ว, รสประทิ่น, ถวิลถึง
เหมือนรุมล้อมหยอดย้ำลงคำนึง
ให้เสพซึ้งรสงามของ .. ความรัก
O วัฏฏจักรแห่งธรรม .. ย่อมย่ำผ่าน
เข้าขัด-คาน จับจูงความสูงศักดิ์
ของอาวรณ์หลบเร้น เพื่อเว้นวรรค
ที่เข้าทักทายทั่วทั้งหัวใจ
O หรือแท้จริงตัวตนถูกค้นพบ
การบรรจบ .. รูป-จริต แล้วพิสมัย
ปรารมภ์ของฝั่งฝ่าย .. นั้น-ฝ่ายใด
เพิ่งยอมให้เรื่องเฉลย .. ยอมเผยความ ?



Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.