กรกฏาคม 2555

1
2
3
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
วันศุกร์ (แห่งชาติ)

ผมได้ยินคำพูดประโยคนี้ครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน จำได้ว่าตอนนั้นยังเรียนปริญญาตรีอยู่สักประมาณปี 2 ผมสงสัยในใจว่าทำไมถึงต้องเป็นวันศุกร์แห่งชาติ แต่ก็ได้รับการเฉลยจากเพื่อนว่า วันศุกร์เป็นวันที่เราควรจะต้องไปปาร์ตี้กับเพื่อน สนุกให้สุดเหวี่ยง ไม่เช้าไม่กลับ 555 ผมเองก็ใช้ชีวิตแบบนั้นมาสักระยะหนึ่งเหมือนกัน แทบไม่มีวันศุกร์ไหนเลยที่ผมต้องทานข้าวคนเดียว อยู่ห้องคนเดียว ว่าไปแล้วชีวิตสมัยเรียนนี่มันมีความสุขจริงๆเลย

พอเวลาผ่านไปผมเรียนจบ เริ่มชีวิตการทำงาน สิ่งที่เกิดขึ้นกับผมคือ ผมได้หยุดวันศุกร์ แต่ต้องทำงานวันเสาร์อาทิตย์ เพื่อนๆที่สนิทกันต่างกระจัดกระจายไปคนละที่ เพื่อนใหม่ที่มีก็ว่างไม่ตรงกับผม วันศุกร์แห่งชาติของผมในช่วงนั้น จึงเป็นวันแห่งการนอน วันแห่งการพักผ่อนอย่างแท้จริงๆ คืนวันศุกร์ ก็ยังพอมีเพื่อนไปทานข้าวบ้าง แต่ผมกลับโหยหา การได้หยุดวันเสาร์-อาทิตย์เหมือนคนทำงานออฟฟิคทั่วๆไป

จนวันนึงผมเลือกเปลี่ยนเส้นทางของขีวิต เพื่อให้ได้การหยุดวันเสาร์-อาทิตย์กลับคืนมา คือการลาออกมาเรียนต่อ แรกๆผมรู้สึกดีใจนะ ที่ผมมีชีวิตเหมือนคนอื่นแล้ว แต่พอเวลาผ่านไป ผมกลับรู้สึกว่า ผมกำลังเดินห่างออกมาจากโลกที่เคยอยู่ ค่อยๆเดินห่างออกมาเรื่อยๆ ห่างจากโลกใบเดิมๆที่เคยชิน แต่ก็เหลืออีกไกลกว่าจะถึงโลกใบใหม่ จะวันนี้ผมรู้สึกว่าผมอยู่กลางทาง เป็นกลางทางที่ผมต้องเดินคนเดียวโดยลำพัง เหมือนผมรู้สึกว่าผมอยู่คนเดียวในโลกหรือเปล่า ขนาดวันศุกร์แห่งชาติในสัปดาห์แรกของเดือน ที่ทุกๆคนใช้ชีวิตอย่างครึกครื้น แต่ผมเชื่อว่ายังมีผม และคนแบบผมอีกไม่น้อย ที่ต้องนั่งอยู่ในห้องเพียงคนเดียว ทานข้าวคนเดียว และจากนั้นก็เข้านอนตามวัฏจักรชีวิตที่เป็นแบบนี้อยู่ทุกวัน แม้กระทั่งในวันศุกร์แห่งชาติ

ชีวิตต้องเดินต่อไปครับ แม้ว่าจะต้องเดินไปเพียงลำพังก็ตาม




Create Date : 06 กรกฎาคม 2555
Last Update : 6 กรกฎาคม 2555 23:26:19 น.
Counter : 635 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

PicNic_Boy
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ความฝันมีไว้ให้ตามหา
แรงบันดาลใจคือสิ่งที่ทำให้ยังอยากมีชีวิตอยู่