Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
1 มกราคม 2551
 
All Blogs
 

ชีวิตที่ผิดทาง

ใครจะรู้บ้างว่า ชีวิตที่เคยพีคสุดๆช่วงนึงในชีวิตของผม วันนี้มันกลับดูเหมือนว่างเปล่าไปหมดแล้ว ราวกับว่าความภูมิใจของผมที่เคยมีได้หมดลงแล้ว

ไม่น่าเชื่อ ในช่วงชีวิตของผมช่วงตั้งแต่ประถมถึงมัธยม ผมได้ชื่อว่าเป็นเด็กเรียนดีมาตลอด สอบได้ลำดับต้นๆของคลาส เป็นที่รักใคร่ของครูบาอาจารย์ แต่หลังจากนั้นชีวิตของผมกลับตรงข้ามหมดทุกอย่าง จนทุกวันนี้

โดยเฉพาะช่วง ม.ปลาย ผมเองได้ชื่อว่า เป็นเด็กเนิร์ดคนนึงของโรงเรียนเลยทีเดียว วันๆเอาแต่ทำโจย์อ่านหนังสือเพื่อจะสอบเอ็นทรานซ์ให้ได้ในคณะที่ต้องการ ช่วงนั้นมีไฟอย่างรุนแรงมาก เพราะแค้นใจที่ตัวเองไม่สามารถสอบเข้าโรงเรียนชื่อดังได้ จึงได้เปลี่ยนบุคลิกส่วนตัวของผม ซึ่งแต่เดิมก็ดูจะไม่ค่อยคบใครอยู่แล้ว กลายเป็นไม่สุงสิงกับใครไปเลย ช่วงเวลานั้นเพื่อนๆผมมองว่าผมเป็นเด็กเรียนสุดๆแล้ว อ.หลายๆท่านในโรงเรียนก็มองผมว่า เป็นเพชรเม็ดงามของโรงเรียนเลยดีเดียว

ไม่น่าเชื่อครับว่า ชีวิตหลังจากนั้นกลับตาลปัตรหมด ตอนปีหนึ่งก็เรียนได้เกรดห่วยเกือบสุดๆ แม้ว่าจะยังไม่โปรก็เถอะ ช่วงปีหนึ่ง ผมรู้สึกว่า ไฟเริ่มหมดไปเยอะ และรู้สึกว่ามีคู่แข่งเยอะมาก ทำตัวแบบเดิมๆตอน ม.ปลายคงอยู่ไม่รอด แถมผมเองก็มีความมุ่งมั่นอยากจะปรับปรุงบุคลิกส่วนตัวให้เป็นผู้เป็นคนมากกว่านี้ หลังจากนั้นผมก็เลยเปลี่ยนแนว หันมาคบเพื่อนเป็นกลุ่มมากขึ้น

แต่มาตอนนี้ ผมไม่นึกครับว่าการเปลี่ยนแนวทางชีวิตตัวเองนั้นจะทำให้ผมต้องไร้ทางออกเหมือนทุกวันนี้ ตอนแรกเนื่องจากเกรดปีหนึ่งห่วย ผมเกือบจะซิ่วด้วยซ้ำ แต่เพื่อนผมหลายคนก็ทักท้วงให้ผมสู้ต่อ จนกระทั่งผมก็ยอมสู้ต่อ และตลอดมาจนถึงปีสาม ผมนึกไปเองว่า เพื่อนๆชอบผมมาตลอดที่ผมเป็นแบบนี้ ผมรู้สึกมีความสุขมากที่ในช่วงนั้นเหมือนได้เติมเต็มสิ่งที่ผมขาดหายไป เนื่องจากผมไม่เคยคบเพื่อนเป็นกลุ่มแบบนี้ ผมก็เลยทำตัวแปลกๆไม่เหมือนชาวบ้านหลายๆครั้ง

แต่แล้ววันหนึ่งสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นตอนปี4 ผมถูกเพื่อนที่คบกันมาสามปีเฉดหัวออก โดยที่ไม่ยอมบอกสาเหตุ ขอบอกตรงๆ ณ วินาทีนั้น ผมเริ่มรู้สึกหมดอะไรตายอยากกับชีวิตแล้ว คนอย่างผมที่เคยคิดอยู่เสมอว่า ตัวเองถึงจะเรียนห่วย ทำงานก็ไม่เอาไหน แต่อย่างน้อยก็มีเพื่อนดีๆคบ กลับไม่เหลืออะไรแล้วในชีวิตสักอย่าง ณ วินาทีนั้น ผมรู้สึกเลยว่า มีแต่คนจ้องซ้ำเติมผมมาตลอด จนกระทั่ง ผมก็ต้องพบจุดจบที่แย่สุดๆในช่วง ป.ตรี วันนั้น ผมรู้สึกเลยว่า อยากไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ให้รู้แล้วรุ้รอด สุดท้ายก็พ้นมาได้ แต่นั่นทำให้ผมรู้สึกเลยว่า 4-5 ปีที่ผมเรียน ป.ตรี ช่างไร้คุณค่ากับผมสิ้นดี

ต่อมา ผมเรียน ป.โท และได้ไปทำวิจัยกับ อ.ท่านนึง เหมือนกับว่า เขาจะเคยรู้หรือเดาเรื่องส่วนตัวของผมได้ ผมเองก็สร้างปัญหาให้เขาเยอะ แต่เขาก็สอนอะไรผมเยอะเช่นเดียวกัน เขาเองก็พูดกับผมเสมอๆว่า "คนอื่นที่อายุเท่าคุณนี่ ผมไม่ต้องบอกอะไรขนาดนี้" ซึ่งก็จริง ที่ว่า 4-5 ปีที่ผ่านมา มันไม่เคยมีคนหวังดี คอยเตือนผมแบบเขาสักคน เขาพยายามให้โอกาสมาตลอดจนถึงที่สุด และคอยตักเตือนผมมาตลอด จนกระมั่งวันนึงเขาทนไม่ได้เนื่องจาก ความไม่เอาถ่านส่วนตัวของผม ผมก็เลยโดนเฉดหัวโดยปริยาย

เพราะ อ.คนนี้ทำให้ผมรู้ตัวเลยว่า ผมบกพร่องอะไรบ้าง ณ เวลานี้ ภาพผมติดลบในสายตา อ.เกือบทุกคน ต่างจากสมัยก่อนมาเรียนที่นี่ ผมมีภาพบวกมาตลอด ผมยังรู้อีกว่า ตัวเองไม่เอาถ่านแค่ไหน อ.เขาพยายามฝึกผมหลายอย่าง แต่ผมก็ไม่สามารถพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเดิมได้มาก ผมเองก็เสียดายแทนเขาที่เขาไม่น่ามาเสียเวลากับ ไอ้คนไร้ค่า อย่างผมเลย และผมเองก็รู้สึกว่า ถ้าผมได้รู้จักเขาสักตอนก่อนเข้ามาเรียนที่นี่ ชีวิตผมคงสมบูรณ์แบบกว่านี้

แต่ที่สำคัญ
ถ้าผมยังคงทำตัวเป็นเด็กเนิร์ดๆเหมือนตอน ม.ปลาย ไม่รู้ว่า ป่านนนี้ ผมคงได้ทุนไปเรียนต่อจนจบ ป.เอกแล้วมั้ง ไม่ต้องมาเสียความรู้สึกกับเพื่อนที่ไม่เคยไม่เข้าใจเรา
และถ้าผมซิ่วไปที่อืนตั้งแต่ต้น ชีวิตผมคงมีทางเดินที่มากกว่านี้ ไม่เหมือนทุกวันนี้ที่ทางเดินผมเหลือน้อยลงทุกที เพราะเหมือนคนประเภทเรียนก็ไม่เก่ง ทำงานก็ไม่เอาไหน เพื่อนก็ไม่มี

วันนี้ ผมทำได้เพียงหายใจทิ้งไปวันๆจริงๆ ความฝันและความหวังที่ผมเคยตั้งไว้ตอน ม.ปลายผมเลิกคิดแล้ว เริ่มยอมรับความจริงได้ เพราะผมไม่รู้จริงๆว่าตอนนี้ผมทำอะไรได้ดีบ้าง จะกลับไปเป็นเด็กเนิร์ดๆก็ไม่ใช่แนวทางสำหรับการเรียนหลักสูตร ป.โทที่ผมเรียนแล้ว

จะหวนกลับไปทางเดิมก็ไม่ได้อีกแล้ว จะเดินหน้าต่อไปก็ไร้ความหวังสิ้นดีครับ




 

Create Date : 01 มกราคม 2551
6 comments
Last Update : 1 มกราคม 2551 1:31:47 น.
Counter : 179 Pageviews.

 

Photobucket

 

โดย: conejodulce 1 มกราคม 2551 2:35:56 น.  

 

ตราบใดยังไม่สิ้นลมหายใจ ก็ต้องเดินหน้าสู้ต่อไป
เพื่อนอาจจะมีส่วนในการดำเนินชีวิต แต่สิ่งสำคัญ
อยู่ที่ตัวเราเอง เพราะเราเอง ที่เป็นเจ้าของชีวิต
เราต้องบงการชีีวิตด้วยตัวของเราเอง อย่าไปโทษใคร
เลือกเกิดไมได้ แต่ก็สามารถเลือกทางเดินชีวิตเองได้
ทุกอย่าง มันอยู่ที่ตัวเราค่ะ เอาใจช่วยค่ะ

 

โดย: ออย (Borken ) 1 มกราคม 2551 3:07:17 น.  

 

ถ้าคนเรามีความมุมานะ ความเพียรพยายาม
และความตั้งใจจริง ในการกระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
เชื่อว่า เราต้องทำได้อย่างแน่นอน
ที่สำคัญ อย่าไปกลัวมัน ต้องสร้างขวัญและักำลังใจให้แก่ตัวเราเอง
อุปสรรค และขวากหนาม มันเป็นแค่แบบทดสอบสำหรับเรา
วันนี้ คุณกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองหรือเปล่า

 

โดย: ออย (Borken ) 1 มกราคม 2551 3:13:47 น.  

 

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ทุกทางเลือกสุดท้ายเราคือคนตัดสินใจนะค่ะ คนอื่นอาจมีส่วนช่วยผลักดัน แต่เค้าไม่มีทางทำให้เราเลือกได้ ถ้าเราไม่เลือกมันเอง

 

โดย: veeda 1 มกราคม 2551 3:20:40 น.  

 

สวัสดีครับ ขอบคุณครับ ขอโทษครับ ไม่เป็นไรครับ

คาถาสี่คำนี้ ถ้าใช้ให้ยิ่งบ่อย ชีวิตจะยิ่งดีขึ้นครับ

Happyๆ นิว year นะครับ..^o^

เมี๊ยวๆๆเรื่องดีๆกำลังเดินทางมาหาคุณแน่นอน

 

โดย: แมวกนล 1 มกราคม 2551 15:39:44 น.  

 

สู้ๆครับ

ทุกสิ่งทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงได้ตลอด

เราก็ต้องปรับให้ทัน

ถ้าเพื่อนไม่ชอบเรา (คล้ายๆอกหัก)

ก็หาคนที่เราอยู่ด้วยได้ละกัน

แต่ก็ต้องดูด้วยว่าเราทำอะไรผิดป่าว

good luck ครับ

 

โดย: เจ้าชายชาเย็น 29 กุมภาพันธ์ 2551 1:57:04 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


สนิมเหล็ก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add สนิมเหล็ก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.