มีเรื่องแย่ๆ...เข้ามาแหย่ชีวิต



การมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ไม่ง่ายเลย
ยิ่งต้องอยู่ด้วยรอยยิ้มยิ่งยากเข้าไปใหญ่
ปกติแล้ว
ผมค่อนข้างจะหาเหตุผลดีๆ มาให้ชีวิตที่กำลังอับปางเสมอ
แต่หลายครั้ง
พยายามหาเหตุผลดีๆ มาวางไว้ตรงหน้าตั้งร้อยแปดพันประการ
ก็ไม่สามารถทำให้ชีวิตยิ้มได้

เมื่อเร็วๆ นี้
เคยมีช่วงที่ "คิดมาก"
ค้นในไดอารี่เก่าๆ
เขียนบันทึกไว้ว่า
...

ชีวิตช่วงนี้ มีแต่เรื่องแย่ๆ เข้ามาแหย่ชีวิต
ด้านหนึ่งทำให้เราเรียนรู้ที่จะเข้มแข็ง
และค่อยๆ หาวิธีมาจัดการกับปัญหา
อีกด้านหนึ่งทำให้เรารู้สึกว่า
การใช้ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่ายนัก

ตั้งใจไว้ว่า
วันนี้จะออกเดินทางไปเรื่อยๆ
เหนื่อยที่ไหนพักที่นั่น
อยากถ่ายรูป
อยากท่องเที่ยว
ไม่อยากใช้ชีวิตอยู่แค่ที่ใดที่หนึ่งนานๆ
อยากให้ชีวิตได้ออกเดินทางเพื่อค้นพบอะไรใหม่ๆ

อยากเห็นสิ่งใหม่ๆ ผ่านเข้ามาในชีวิต
อยากเดินเข้าไปหา
ไม่อยากรอให้มันวิ่งเข้ามาหา

ทว่าโครงการต้องหยุดชะงัก
ด้วยเหตุผลง่ายๆ ว่า
เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลก
มีคนอีกหลายคนที่ห่วงเรา

ก่อนออกเดินทาง
คิดอยู่นานมาก
จะฝากโน้ตสั้นๆ แล้วค่อยๆ หายตัวไป
หรือจะบอกกับคนทางบ้านให้รู้เรื่องก่อนไปดี
การกระทำแรกดูเหมือนว่าจะเป็นการเอาตัวรอดได้อย่างเหี้ยมเกรียม ขืนไปแบบนั้น มีหวัง คนที่บ้านทุกข์ตาย
เพราะเราตั้งใจไว้แล้วว่า จะไม่นำมือถือติดตัวไปด้วยโดยเด็ดขาด เขาอาจจะติดต่อเราไม่ได้ เพราะเราเองก็ไม่คิดจะติดต่อกลับภายในหกเดือน (ขืนโทรมาแล้วต้องฟังน้ำเสียงออดอ้อนให้กลับบ้าน มีหวังใจอ่อน) อยากทำแบบนี้จริงๆ เพื่อให้บรรลุถึงเป้าหมาย แต่ทำไม่ได้จริงๆ เลยเลือกเอาแบบที่สอง เพื่อเราจะได้เคลียร์กันก่อนออกเดินทาง แต่ให้ตายเถอะ ดูเหมือนว่าเราคิดผิด เพราะดูเหมือนว่าความรัก ความห่วงใย
จะกลายเป็นห่วงโซ่ ที่คล้องล่ามเราไม่ให้ไปไหน

กลับมานั่งนิ่งๆ อีกครั้ง
ทบทวนตัวเองว่าต้องการอะไร
ได้คำตอบว่า
เราต้องการชีวิตของเรา
ต้องการใช้มัน
ต้องการเป็นเจ้าของมัน
แต่ถ้าความต้องการนั้นต้องทำให้คนที่รักเราต้องร้องไห้ล่ะ
เราจะยังอยากได้ชีวิตที่เหลืออีกไหม

....


วันนี้
ความรู้สึกบ้าๆ ในวันนั้นกำลังกลับมาเยือน อีกครั้ง
ผมรู้สึกเหงา....
ในการยืนอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้
อึ่ม...
ใช่แล้ว วันนี้ผมเหงาเป็นบ้า
ลมที่พัดผ่านกายไม่ทำให้รู้สึกเย็น
ดอกไม้สีแดง สีเหลือง สีส้ม ที่อยู่หน้าบ้านดูหมองๆ
หนังสือที่อ่านช่างหน้าเบื่อ
โทรทัศน์มีแต่เรื่องเซ็งๆ
ไม่รู้ดิ
...
ผมเบื่อทุกๆ อย่างที่อยู่รอบๆ ตัว

ทว่าครั้งนี้
ผมไม่อยากออกเดินทาง
ผมอยากจะอยู่นิ่งๆ
จะนั่งนิ่งๆ หรือนอนนิ่งๆ ก็ได้
ผมเข้าใจแล้วว่า..
.ทำไมบางคนถึงอยากตายไปจากโลกนี้



Create Date : 15 สิงหาคม 2551
Last Update : 15 สิงหาคม 2551 16:21:05 น.
Counter : 336 Pageviews.

11 comments
  
ผมเข้าใจแล้วว่า...ทำไมบางคนถึงอยากตายไปจากโลกนี้
เพราะเขายังไม่เข้าใจชีวิตที่แท้จริง เกิดมาแล้วใช้ชีวิตให้คุ้ม ยังมีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะ
ปัญหามีไว้แก้ ไม่ได้มีไว้ให้ตายไป จากโลก
ด้วยความเคารพ

ผมชอบความรัก แม้ความรักทำให้ผมร้องไห้
โดย: พิตเลต เชลล์ IP: 161.200.255.162 วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:16:31:02 น.
  
แวะมาให้กำลังใจให้ค่ะ

เคยผ่านสภาพเช่นนั้นมาเหมือนกัน แต่เมื่อผ่านวันนั้นไปแล้วก็ได้รู้ว่า ทำไมเราถึงได้โง่แบบนี้ และดีใจมากที่ผ่านวันนั้นมาได้

ประสบการณ์จะทำให้เราเข้มแข็งขึ้นนะคะ
โดย: แค่คนหนึ่งคน วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:18:59:33 น.
  
ความรู้สึกในตอนท้าย เคยเกิดขึ้นเหมือนกันค่ะ แต่เพียงผ่านเข้ามาแว่บเดียว

เข้าใจความรู้สึกนั้นเช่นกัน

แต่ตั้งใจว่าจะไม่ทำอย่างนั้นเด็ดขาด

คนที่แย่กว่าเรายังมีมากมาย
โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:21:11:45 น.
  
สู้ๆค๊า
โดย: น้ำเคียงดิน วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:22:23:03 น.
  
คนที่อยากตายจริงๆ นั้นตายไปแล้ว เราแค่รู้สึกทำไม่มันไม่ได้ดั่งใจ

หยุดนิ่งสักพัก ฝุ่นจางภาพจะชัดเจน

เปนกะลังจัยให้ จ๊ะ
โดย: บ้าได้ถ้วย วันที่: 16 สิงหาคม 2551 เวลา:0:17:23 น.
  

เป็นหว่งคุณมากเลยรู้ไหม..
คุณจำประโยคเหล่านี้ได้รึเปล่า
เคยให้ไว้กับใครจงรับกลับไปเป็นกำลังใจให้ตนเองเลยนะ..
..................

เชื่อไหม
เราอ่อนแอได้ทุกวินาที
แต่อย่าพ่ายแพ้มัน
ไม่อยากรู้หรือว่า
ถึงที่สุดแล้ว
ชีวิตคืออะไร

ชีวิตคือการเดินทาง
แม้ว่าเราจะเดินถอยหลังก็ตาม
เส้นทางไม่ได้ลดลง
เวลายังคงเคลื่อนไปข้างหน้า
เรื่องยากของการเกิดมาเป็นมนุษย์
คือการดำรงอยู่อย่างไรให้หัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข
สุขจริงๆ
ไม่ใช่สุขปลอมๆ

สุขจริง
คือความสุขที่เป็นนิรันดร์
สุขปลอม
เป็นความสุขที่เข้ามาแล้วหายไป
.......................................
กลับมาเป็นคนเดิมไวไวน๊า
ด้วย........
ดินเดินทาง
โดย: din-trave IP: 58.9.109.100 วันที่: 16 สิงหาคม 2551 เวลา:7:45:36 น.
  
เรื่องแย่ๆ อมักมีเข้ามาในชีวิตเสมอ
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 17 สิงหาคม 2551 เวลา:15:19:27 น.
  
ช่วงนี้ช่ววหาฟส่ฟ หหหาสฟ่สวฟ่ดสฟช่าวงาห่ฟสด่ฟสด่าส่ I got that also. but I will try to live my life as well as I can ja

Kidtueng na. Pim pasathai maidai mai roo wa prua arai ja
โดย: golf IP: 118.173.236.44 วันที่: 19 สิงหาคม 2551 เวลา:12:55:32 น.
  
เคยอยากตายตอนเรียนจบแล้วตกงานอยู่นานน่ะ

............

ไปอ่านที่บล็อกทากลูกหมูมา..
ขำ...ตกลงภูกระดึงที่ไป ไม่ได้เดินแก้...ใช่มั้ย? 555


โดย: ทากชมพู วันที่: 19 สิงหาคม 2551 เวลา:16:15:52 น.
  
วันหนึ่งเมื่อคิดได้หัวใจจะกลับมาอยู่ที่เดิมโดยไม่ต้องง้อให้ใครเอามันมาคืน

ขอให้คืนวันเหงาๆ นั้นผ่านไปเร็วๆ นะคะ
ร้องไห้มากๆ สักวันตาเราจะสว่าง หัวใจเราจะใสขึ้นเองค่ะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย: gagayear วันที่: 19 สิงหาคม 2551 เวลา:16:39:14 น.
  
More than bored: Sad,
More than sad: nhappy,
More than unhappy: Ill, More than ill: andoned,
More than abandoned: alone in the wold,
More than alone in the world: In exile,
More than in exile: Dead,
More than dead: Forgotten.
Forgotten ของMarie Laurencin
โดย: beloved_nok IP: 124.121.129.95 วันที่: 26 สิงหาคม 2551 เวลา:16:57:06 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

แสง สีรุ้ง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



แสง สีรุ้ง

ชอบการเดินทาง
ไปบนถนนแห่งความอ้างว้างในเมืองใหม่
โอบกอดตัวเองขณะเดินทางไกล
และแอบคิดถึงใครในบางคืน



เซ็กส์ให้ความสุขได้ชั่วยาม แต่รักเป็นฤดูกาลของชีวิต
สิงหาคม 2551

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog