หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2558
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
30 มีนาคม 2558
 
All Blogs
 
ขวัญหนี : จินตวีร์ วิวัธน์

เรื่อง : ขวัญหนี
ผู้เขียน : จินตวีร์ วิวัธน์
สำนักพิมพ์ : ประเสริฐวาทิน
ปีที่พิมพ์ : 2530
พิมพ์ครั้งที่ 2
เล่มเดียวจบ



     กลับมาที่ผลงานลึกลับสยองขวัญของ จินตวีร์ วิวัธน์อีกครั้งนะครับ คราวนี้มาในผลงานเรื่องสั้นที่ไม่ปรากฏบ่อยครั้งนัก คือรวมเรื่องสั้นชุดขวัญหนี ซึ่งประกอบด้วยผลงานเจ็ดเรื่องสั้นอันเป็นหมุดหมายแรกของงานเขียนนวนิยายอันลือลั่นของท่านหลายเรื่องในเวลาต่อมา ทั้งเจ็ดเรื่องประกอบด้วย

       กลางกระแสชล หลอน... ทรัพย์สยอง โสมเฝ้าทรัพย์ ผมของใคร? เทวาลัยร้าง และปิดท้ายด้วย เจ้าหญิงพันปี แต่ละเรื่องเป็นพลอตสั้นๆให้อรรถรสแตกต่างจากนวนิยายพอสมควร แต่ยังคงความสยองและลายเซ็นของจินตวีร์ วิวัธน์อย่างชัดเจน ขอนำมารีวิวไว้เพียงบางเรื่องนะครับ

        กลางกระแสชล : เรื่องราวเล่าถึงเวท วรทัย เด็กหนุ่มที่เดินทางจากกรุงเทพฯ มาพักผ่อนยังบ้านสวนริมน้ำในชนบท คืนนั้น เขาออกมานั่งเล่นริมท่าน้ำ ระหว่างการทอดอารมณ์อย่างเพลิดเพลินเขาก็ได้พบกับใครบางคนในเงามืด หญิงสาวเจ้าของเสียงอันไพเราะเสนาะหู
“คุณคงเป็นคนแถวนี้กระมัง?”
“เปล่าค่ะ ฉันมาจากที่อื่นเหมือนคุณน่ะแหละ”

       ดูเหมือนหญิงสาวในเงามืดจะไม่ยอมเผยโฉมกับเขา แต่เจ้าหล่อนกลับล่วงรู้ความคิดของเขาเป็นอย่างดี มันทำให้เวทอยากจะเห็นหน้าเธอผู้นั้นเป็นกำลัง
       “แล้วคุณก็จะได้เห็นว่าฉันสวยแค่ไหน? พรุ่งนี้คุณก็จะได้เห็นเองแหละว่าฉันเป็นยังไงบ้าง”
       “อ้าว ก็ผมไม่เห็นหน้าคุณเลย แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าคนไหนเป็นคุณ?”


         ดังนั้นเขากับเธอจึงแลกแหวนกันไว้ เวทสวมมันติดนิ้ว ก่อนกลับไปนอนฝันดีถึงสาวสวยที่จะมีโอกาสได้พบในวันรุ่งขึ้น

         เช้าวันใหม่ เขาตื่นขึ้นมาระหว่างออกมาจากบ้านนั้นเอง ก็พบหลานชายเจ้าของบ้านที่เขามาพักอาศัยอยู่ด้วย
      “พี่เวทเพิ่งตื่นเหรอ ยังไม่ได้ไปดูธอะไรที่ท่าน้ำบ้านลุงพรสินะ”
       “ยัง มีอะไรหรือ?”


      แล้วเขาก็พบชาวบ้านมุงกันอยู่ที่ท่าน้ำหน้าบ้านลุงพร เมื่อแทรกเข้าไปจึงพบว่ามีศพลอยน้ำมาติดอยู่ที่บ้านลุงพร และที่สำคัญ ปลายนิ้วของศพนิรนามนั้น มีแหวนของเขาติดนิ้วอยู่ด้วย...

       หลอน : เรื่องนี้เล่าถึงเนตรนิล และ จักร ที่เพิ่งแต่งงานกันและย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านใหม่ โดยได้รับชุดโต๊ะเครื่องแป้งสวยงามเป็นของขวัญมาด้วย แต่ภายหลังจากนั้น สองสามีภรรยา ก็เริ่มเห็นสิ่งแปลกๆเกิดขึ้นในบ้าน มีคนเห็นผู้หญิงเดินอยู่ในห้องนอน ในเวลาที่สองสามีออกไปทำงาน และร้ายที่สุดคือเนตรนิล นอนหลับในห้องและมองเห็นเงาตัวเองกลายเป็นใครอีกคนหนึ่งสะท้อนอยู่ในกระจกตู้

      ความจริงจึงมาเปิดเผยภายหลังว่า ตู้เครื่องแป้งนี้ ได้มาจากคุณเภา ญาติผู้หนึ่งที่นำมาขายในราคาถูก เพราะว่า...

        “กระจกนั่นเป็นของหนูดา หลานสาวดิฉันเองค่ะ”
        คุณเภาเล่าเสียงซึม
         “หนูดาแก... เอ้อ... แกอกหักแล้วกินยาตาย... ตอนตายแกก็สวมชุดนอนสีแดงอย่างที่คุณนิลเห็นจริงๆ”
       ทั้งเนตรนิลและสามีของหล่อนขนลุกซู่...


        ส่วนอีกเรื่องหนึ่งคือ เจ้าหญิงพันปี ก็น่าจะเป็นต้นแบบของ นวนิยายอย่างอมฤตาลัย เรื่องราวเริ่มต้นด้วย การสนทนาของสองสหาย ชิดเทพ กับ ภคพงษ์ ซึ่งชิดเทพ เป็นชายหนุ่มมากเสน่ห์ และกำลังหลงใหลกับหญิงสาวแสนลึกลับที่ปรากฏตัวขึ้นนาม เจ้าทิพกาวิล ณ ลำพูน ในขณะที่ภคพงษ์เอง กลับรู้สึกแปลกๆกับเจ้าหญิงลานนา ผู้มีที่มาอันเป็นปริศนาผู้นี้
             ในขณะเดียวกัน ก็มีชายหนุ่มหลายคนนอกจากชิดเทพแล้ว ก็ยังมีพีรพลเข้ามาติดพันเจ้าทิพกาวิล ด้วยเช่นกัน วันนี้ พีรพลอาสาขับรถมาส่งเจ้าทิพกาวิลที่คฤหาสน์ของเธอ และได้พบกับหญิงชรา ที่เจ้าทิพกาวิลเรียกว่าแม่ เขาทำความเคารพเธอ ระหว่างที่เจ้าทิพกาวิลเข้าไปในห้องด้านใน แต่แล้ว หญิงชราผู้นั้น กลับเร่งเร้าให้เขาหนีออกไปจากคฤหาสน์ของเธอโดยเร็วที่สุด ระหว่างที่พีรพลกำลังงงงันอยู่นั้นเอง หญิงชราก็บอกกับเขาว่าเธอไม่ใช่แม่ของเจ้าทิพกาวิล หากแต่เป็นลูกสาว!
          พีรพล กำลังจะกลับออกไป แต่เขาก็ช้าเกินไปเสียแล้ว...

          ข่าวชายหนุ่มที่หายตัวไปอย่างลึกลับหลายคน ล้วนเกี่ยวพันกับ เจ้าทิพกาวิล จนทำให้ภคพงษ์พยายามเข้าไปสืบ จนกระทั่งชิดเทพ ถูกเจ้าทิพกาวิลชวนไปที่บ้าน เขาจึงแอบตามไปและพบกับความจริงที่น่าสยดสยอง
           เธอคือเจ้าหญิงพันปี ที่มีชีวิตอยู่ด้วยการสูบเลือดเนื้อมนุษย์เป็นภักษาหาร เจ้าทิพกาวิล คือธิดาของพระนางจามเทวี เมื่อหลายร้อยปีก่อน และไม่ปรากฏชื่อในประวัติศาสตร์ เพราะพระนางมอบธิดาองค์นี้ให้กับพี่เลี้ยงนำไปดูแล แต่นางพี่เลี้ยงแท้จริงคือแม่มดผู้เรืองกฤตยาคม จึงสอนให้เจ้าหญิงรักษาความเป็นอมตะด้วยชีวิตของบุรุษเพศ และดำรงชีวิตอยู่มาจนตราบถึงปัจจุบันนั่นเอง

            ความลับทุกอย่างเปิดเผยออกมาและเจ้าทิพกาวิล ก็เตรียมสังหารชายหนุ่ม แต่ในที่สุดพระนางก็แพ้ภัยตัวเอง เมื่อบุรุษอีกคนหนึ่งที่หลงรักใช้ปืนสังหารพร้อมกับทำลายอาถรรพ์ทั้งปวงลง ชิดเทพกับภคพงษ์ เลยหนีออกมาจากคฤหาสน์ของเจ้าทิพกาวิล เจ้าหญิงพันปีได้สำเร็จ...

           เรื่องสั้นชุดนี้เป็นเล่มบางๆ ไม่กี่หน้าเองครับ น่าเสียดายที่พิมพ์ออกมาเพียงสองครั้ง และจากนั้นก็ไม่ได้นำมาพิมพ์จำหน่ายอีกเลย เป็นงานในชุดแรกๆของจินตวีร์ วิวัธน์ ที่เริ่มต้นจากเรื่องสั้นก่อนจะพัฒนาไปสู่งานเขียนนวนิยายหลายหลายสไตล์ในเวลาต่อมา สำหรับแฟนานุแฟนของท่านแล้ว ไม่ควรจะพลาดด้วยประการทั้งปวงครับ
            ************




Create Date : 30 มีนาคม 2558
Last Update : 30 มีนาคม 2558 15:09:07 น. 6 comments
Counter : 1410 Pageviews.

 
เรื่องสั้นชุดนี้หลอนแทบทุกเรื่องเลยครับ ส่วนตัวชอบตอน ผมของใคร กับ เทวาลัยร้าง ครับ


โดย: Lek IP: 27.145.158.254 วันที่: 1 เมษายน 2558 เวลา:0:23:03 น.  

 
เล่มนี้ผมเคยอ่านเมื่อสามสี่ปีที่แล้วครับ
อยากบอกว่าหายากมาก
ชอบเรื่อง หลอน มากที่สุดครับ


โดย: ruennara วันที่: 1 เมษายน 2558 เวลา:22:02:14 น.  

 
อ่านเรื่องย่อแล้วยังน่ากลัวเลยค่ะ เป็นคนอ่านแนวนี้ไม่ค่อยได้ แต่ถ้าแฟนตาซีก็พอได้ค่ะ เคยอยากอ่านงานของท่านนี้อยู่ คิดว่าน่าจะสนุกแน่ แต่ติดตรงที่กลัวนี่แหละค่ะ


โดย: cake&coffee วันที่: 2 เมษายน 2558 เวลา:19:16:07 น.  

 
จนแล้วจนรอด
ตูนก็ยังไม่เคยอ่านงานในนามปากกานี้สักทีค่ะ


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 6 เมษายน 2558 เวลา:19:29:01 น.  

 
ลอกเม้นท์บนของคุณตูน (เหมือนพระจันทร์) เลยค่ะ แต่เล็งๆ รักระทึกอยู่


โดย: ชบาหลอด วันที่: 6 เมษายน 2558 เวลา:23:52:47 น.  

 
คุณตูน : ส่วนใหญ่นิยายของท่านเป็นเรื่องยาวๆทั้งนั้นเลยครับ มีเรื่องสั้นๆแค่ไม่กี่เรื่อง และยังไม่ได้นำมาพิมพ์ใหม่เลยหาอ่านยากหน่อยครับ

คุณชบาหลอด : รักระทึกก็สนุกครับ ลึกลับผสมฮาๆหน่อย บอกความรู้สึกไม่ถูกเหมือนกันครับ แต่ผมชอบมากครับ

คุณ cake&coffee : ผมแนะนำรักระทึกเลยครับ อ่านแล้วได้อารมณ์ลึกลับ แต่สนุกสนานไปด้วย ไม่ถึงกับน่ากลัวสยองขวัญเหมือนบางเรื่องครับ

คุณ ruennara : เรื่องชุดนี้ผมเคยมีครอบครองเป็นปกพิมพ์ครั้งแรกครับ แต่หายไปไหนแล้วไม่รู้ จนมาเจอในงานสัปดาห์หนังสือรอบนี้ โดยบังเอิญที่สุดครับ แถมราคาก็ไม่โหดด้วย เลยซื้อมาแล้วรีบรีวิวทันทีครับ

คุณ Lek : ผมของใครก็สนุกครับ อ่านแล้วนึกถึงละครเรื่องผมอาถรรพ์ สมัยเด็กๆเลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 9 เมษายน 2558 เวลา:9:33:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 61 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.