หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
7 มีนาคม 2557
 
All Blogs
 
ความสมหวังของแก้ว : โบตั๋น

เรื่อง : ความสมหวังของแก้ว
ผู้เขียน : โบตั๋น
ปีที่พิมพ์ : 2515 (พิมพ์ครั้งที่สอง)
สำนักพิมพ์ : แพร่พิทยา
เล่มเดียวจบ



หนังสือปกแข็งเล็กๆเล่มนี้ เป็นการรวมเรื่องสั้นในยุคแรกๆของโบตั๋นจำนวนสองเรื่องเข้าไว้ด้วยกัน คือเรื่อง ความสมหวังของแก้ว และ น้ำใจ ซึ่งทั้งสองเรื่องก็เป็นแนวสะท้อนชีวิตในสไตล์ของโบตั๋น ที่แฟนคลับของบรมครูนักเขียนท่านนี้ไม่ควรพลาด

       สำหรับความสมหวังของแก้ว ได้สะท้อนชีวิตที่น่าสะเทือนใจของแก้ว เด็กหญิงตัวน้อยที่เกิดมาอย่างยากลำบากในย่านสลัม พ่อแม่มีลูกจำนวนมาก ทั้งที่ฐานะยากจน ซ้ำยังถูกผู้คนรอบข้างคอยดูถูกเหยียดหยามมาโดยตลอด แก้วมีพี่เกื้อพี่สาวเป็นคนสวย คอยช่วยเหลือทางบ้านโดยทำขนมขายตามงานวัดต่างๆ แต่สุดท้ายด้วยความสวยสะดุดตาและชะตากรรมอันเลวร้าย เกื้อกลับถูกกลุ่มนักเลงในหมู่บ้านรวมกันฉุดไปข่มขืนจนยับเยิน แม้คนโฉดพวกนั้นจะถูกจับเข้าคุกก็จริง แต่แทนที่สังคมชาวบ้านในละแวกนั้นจะเห็นใจ กลับกลายเป็นจับกลุ่มนินทาหาว่า พี่ของแก้วไปยั่วยวนเสียเอง จนท้ายที่สุด เกื้อก็ต้องฆ่าตัวตายหนีความอับอาย และแก้วก็ถูกตราหน้าว่าคงจะหนีไม่พ้นอีหรอบเดียวกันกับพี่ของตัวเอง

     นั่นอาจจะเป็นแรงผลักดันทำให้แก้วพยายามถีบตัวให้พ้นจากสภาพเด็กสลัมที่อาศัยอยู่ไปให้ได้ แม่ของแก้วเป็นหนี้เงินกู้ของครูสมัย ครูสูงวัยเจ้าของโรงเรียนราษฏร์แห่งหนึ่ง ซึ่งมีลูกคนเล็กอยู่ในรุ่นราวคราวเดียวกับแก้วและเป็นเพื่อนเล่นกันมาก่อนชื่อคุณหนูเล็ก แก้วเคยอิจฉาชีวิตที่สะดวกสบายของเธอ โดยไม่รู้ว่าวันหนึ่งเมื่อแก้วเริ่มเติบโตขึ้นเป็นเด็กสาว แม่ก็พาแก้วไปทำงานใช้หนี้ที่บ้านครูสมัยแทน

      ชีวิตที่นั่นแม้จะทำให้แก้วหลุดพ้นจากโลกน้ำครำก็จริง แต่สิ่งที่แก้วต้องเผชิญยิ่งไปกว่า คือ ความเป็นจริงของฐานะชนชั้น ที่ทำให้แก้วเปลี่ยนสภาพกลายเป็นคนรับใช้ของคุณหนูเล็ก เพื่อนเก่าด้วยกันแทน คุณนายแม่คุณหนูเล็กคอยย้ำเตือนฐานะของแก้วไว้เสมอไม่ให้ลืมตัว และเหยียดหยามไปในตัว ในขณะที่ครูสมัย ที่แก้วศรัทธาเหมือนกับผู้ใหญ่ใจดี กลับซ่อนความโฉดชั่วในกิเลสตัณหา จนวันหนึ่งก็หาโอกาสเข้ามาปลุกปล้ำข่มขืนแก้วจนสำเร็จความใคร่ และยังต้องการให้แก้วเป็นเครื่องบำเรอกามารมณ์ในบ้านต่อไปเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

    แก้วปิดเรื่องนี้เป็นความลับด้วยความอับอาย ในขณะที่คุณสมบัติหลานชายรูปหล่อของคุณนาย ก็มีท่าทีชอบพอแก้ว สร้างความไม่พอใจให้กับคุณหนูเล็กเป็นอย่างมาก

      ด้วยความขมขื่นและการถูกข่มเหงมาตลอด แก้วเริ่มเกลียดผู้ชาย คิดว่า เพศชายทุกคนเห็นแก่ตัว ต้องการหาความสุขทางเพศกับผู้หญิง โดยไม่มีความรัก แม้ว่าจะมี “นายทรัพย์” ชายพ่อม่าย มาติดพันและขอแต่งงานกับแก้วในเวลาต่อมา ซึ่งแก้วก็ต้ดสินใจยอมแต่งงานอยู่กินด้วยอย่างไม่ลังเล ไม่ใช่เพราะรักกับนายทรัพย์ แต่เพื่อต้องการหนีจากสภาพ เหยื่อทางเพศของครูสมัย ออกไปให้พ้นเสียมากกว่า

       แก้วไม่เคยรักนายทรัพย์เลย ซ้ำเขายังมีลูกติดเมียเก่ามาอีกสองคน แต่ก็พยายามเลี้ยงดูเด็กทั้งสองจนเติบโตไม่ให้มีปมด้อยเหมือนกับที่แก้วเคยรู้สึกในวัยเยาว์มาแล้ว

       ในเวลาต่อมาแก้วได้ข่าวว่า คุณสมบัติ แต่งงานไปกับหนูเล็กแล้ว มันเป็นงานสมรสของคนรวยที่จัดอย่างหรูหรา จนน่าอิจฉา แต่ภายหลัง แก้วก็รู้ว่า คุณสมบัติรูปหล่อนั่นก็หาได้มีคุณหนูเล็กคนเดียวไม่ เขาเป็นคนเจ้าชู้แอบไปมีเมียคนอื่นอีกมากมาย ไม่ต่างกับที่เคยมารจีบแก้วสมัยวัยรุ่น
        เมื่อนั้น แก้วเริ่มมองเห็นความทุกข์ระทมที่ซ่อนเอาไว้ ในดวงตาของคุณหนูเล็ก คนที่แก้วเคยคิดมาตลอดว่าเป็นชีวิตที่น่าอิจฉาเหลือเกิน

     แท้จริง ความสุขหรือความทุกข์ก็สามารถเกิดขึ้นได้กับทุกคน ไม่ว่าจะเป็นคนรวย หรือคนจน...

       นั่นเริ่มทำให้แก้วเห็นคุณค่าของทรัพย์ สามีตัวเองเป็นครั้งแรก อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยมักมากในกามคุณ และคอยดูแลแก้วให้มีความสุขตามอัตภาพของเขา และแก้วก็มีลูกที่เกิดกับเขาอีกคนหนึ่งด้วยชื่อตาอ๊อด นั่นอาจจะเป็นความสุขที่เพียงพอแล้วกระมังสำหรับชีวิตที่ไม่เคยสมหวังมาก่อนของแก้ว?

     แต่แล้ว โชคชะตาก็ดูเหมือนจะไม่เคยสร้างความสมหวังให้กับแก้วเลยสักอย่าง ในขณะที่ตาอ๊อดกำลังเริ่มโตขึ้น นายทรัพย์ก็ถูกรถชนตายอย่างน่าอนาถ ชีวิตของแก้วก็ขาดที่พึ่งพิงอีกครั้ง

    ทำไมหนอเมื่อเวลาที่แก้วกำลังจะมีความสุข ความสมหวัง ทุกอย่างก็มลายหายไปจนหมดสิ้น?

     สิ่งที่น่าชื่นใจที่เหลืออยู่ คือลูกๆทุกคนของแก้วรวมถึงตาอ๊อด พวกเขารักและให้ความนับถือแก้ว แม้ว่าจะไม่ใช่แม่ที่แท้จริงของเขาเลยก็ตาม

      ประโยคสุดท้าย ของเรื่องนี้ ที่เป็นบทสรุปอย่างงดงามของ “ความสมหวังของแก้ว” ก็คือ...

  คุณเคยเป็นเหมือนแก้วไหม ความสมหวังที่ได้มากับความสูญเสีย ทำไมหนอ ใจเราจึงชอบคำนึงถึงแต่สิ่งที่เราไม่อาจมีได้ ใจเราไม่เคยพอใจอะไรเลยใช่ไหม ชีวิตแก้ว อาจไม่น่าสนใจนักดอก แต่มันทำให้เราคิดอะไรขึ้นมาได้บ้างกระมัง


        ส่วนอีกเรื่องหนึ่ง ก็เป็นเรื่องสั้นแนวชีวิตที่หนักหน่วงไม่แพ้กัน คือเรื่อง “น้ำใจ” เรื่องสั้นเรื่องนี้โบตั๋นกล่าวในคำนำว่า เขียนขึ้นตั้งแต่อายุสิบแปดปี และหาต้นฉบับได้ไม่ครบ จนกระทั่งได้รับความเอื้อเฟื้อจากมิตรผู้หนึ่ง ทำให้สามารถรวบรวม เป็นเล่มในครั้งนี้ได้สำเร็จ และทำให้ทราบด้วยว่า ที่มาของนามปากกา “โบตั๋น” นั้น มาจากสาเหตุใด

        “แต่ไหนแต่ไรมา ผู้เขียนหวังเป็นอย่างยิ่งที่จะเป็นนักประพันธ์ ไม่จำเป็นต้องเขียนนวนิยายก็ได้ แต่หวังที่จะมีผลงานปรากฏในนิตยสารเมื่อยังเด็กก็ส่งเรื่องสั้น เรื่องแปล เรื่องต่างๆ ไปยังนิตยสารสำหรับเด็ก แต่ก็ไม่เคยสมหวัง คำตอบที่ได้รับคือสำนวนยังใช้ไม่ได้
        พอเข้ามหาวิทยาลัย ผู้เขียนก็ตั้งหน้าตั้งตาเขียนเรื่องสั้น แปลเรื่องสั้นของต่างประเทศส่งไปยังนิตยสารที่รับเรื่องของนักเขียนหัดใหม่ ใช้นามปากกาต่างๆกัน แต่ก็ผิดหวังเสมอ จนกระทั่งเมื่อประมาณเจ็ดปีมานี้ ผู้เขียนจึงยิ้มออก เป็นครั้งแรก เมื่อเรื่องสั้นเรื่องหนึ่ง ได้ลงพิมพ์ในนิตยสารฉบับหนึ่ง (ล้มเลิกกิจการไปแล้ว) แต่ก็ครั้งเดียวเท่านั้น
       และต่อมา ผู้เขียนฮึดขึ้นมาว่า ส่งเรื่องสั้นไปที่ สตรีสาร ไม่เคยได้ลงสักที คิดนามปากกาจนไม่ทราบว่าจะตั้งนามปากกาใหม่ว่าอะไรแล้ว จึงตั้งชื่อว่า โบตั๋น ตามชื่อไม้ดอกที่ตนชอบและอุตส่าห์ปลูกบำรุงไว้ที่หน้าบ้านจนออกดอกสวยและยอมอดนอนเพื่อชมมันยามเที่ยงคืน เขียนเรื่องขนาดยาวขึ้นและส่งไปทีเดียวจนปึกโตทีเดียว คราวนี้ได้ผล  ประมาณสองเดือนก็ได้ลงพิมพ์สมใจ ผู้เขียนจึงใช้นามปากกานี้เรื่อยมาในสตรีสาร…”


       เมื่อได้อ่านคำนำนี้แล้ว ยิ่งทำให้ผมรู้สึกถึงความมานะพยายาม ของนักเขียนรุ่นครูในยุคนั้น ที่ต้องมีทั้งความมุ่งมั่น พลังใจและความอดทน กว่าจะสร้างผลงานจนเป็นที่ยอมรับ ซึ่งก็หาได้เป็นเรื่องง่ายๆเลยเช่นกัน อย่างน้อยประสบการณ์ เส้นทางสู่ชีวิตนักเขียนของคุณโบตั๋น น่าจะเป็นแรงบันดาลใจ เป็นกำลังใจ ให้กับนักเขียนรุ่นใหม่ๆ ที่มีไฟฝันจะเป็นนักเขียน แม้จะต้องเผชิญกับการถูกปฏิเสธ หรือ “ลงตะกร้า” ซึ่งท่านเอง ก็ได้ผ่านประสบการณ์เช่นนี้มาแล้ว นับครั้งไม่ถ้วนเช่นกัน จนก้าวขึ้นมาประสบความสำเร็จอย่างสวยงามในทุกวันนี้

        สำหรับเรื่อง น้ำใจเป็นชีวิตของนายแพทย์เริง รัชฎาพรรณ ที่ทำคลินิกช่วยเหลือคนยากจนในชุมชนชาวบ้านแถวฝั่งธน คืนหนึ่ง หมอเริง เจอเด็กสาวตาบอดหมดสติถูกนำมาทิ้งเอาไว้แถวหน้าคลินิก จึงนำตัวมาอุปการะเอาไว้ และทราบว่าหญิงที่น่าสงสารอยู่เชียงใหม่ มีชื่อว่าจิรา ด้วยความสงสาร คุณหมอจึงนำจิรามาช่วยงานที่บ้านซึ่งครอบครัว แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นระริน หมอเริง ก็มีมารดาสูงวัย และรัตน์ น้องชายจอมเกเรที่ไม่ทำงานเป็นโล้เป็นพายอีกคนหนึ่ง ระหว่างนั้น หมอเริงก็พยายามรักษาจนจิรา นัยน์ตากลับมาเป็นปกติ

        ความสาวสวยของ ระริน ทำให้รัตน์ที่เป็นเพลย์บอย เกิดความลุ่มหลง และหาทางบุกเข้าไปลวนลามปลุกปล้ำ แต่โชคดีที่ระรินรู้ตัวเสียก่อน อรุณ หญิงคนใช้ในบ้านอีกคน จึงตกเป็นเหยื่อสวาทของรัตน์ไปแทน และต่อมา อรุณก็ตั้งท้อง แม้รัตน์จะไม่ยอมรับ แต่คุณรังรอง มารดาของเขาก็บังคับให้ชายหนุ่มต้องรับผิดชอบเป็นพ่อของเด็กในที่สุด

        ความผูกพันใกล้ชิดทำให้หมอเริง เริ่มรู้สึกดีๆกับเด็กสาวที่เขาอุปการะ จนกระทั่ง ชายอีกคนหนึ่งก้าวเข้ามาพร้อมกับความจริงที่เจ็บปวด

          ราชทิน ปราบไพรี ชายหนุ่มนักเรียนนอก เขาพยายามตามหาตัวหญิงสาวคนรัก นาม หม่อมหลวงจันทร์จิราภา ซึ่งหม่อมราชวงศ์จิรชีพิต บิดาของเธอเสียชีวิตลง พร้อมทิ้งมรดกมหาศาสเอาไว้ แต่หม่อมแสงเดือน แม่เลี้ยงเกิดความโลภ จึงวางแผนกำจัดหญิงสาวพร้อมกับใส่ยาบางอย่างทำให้ จันทร์จิราภา นัยน์ตามืดสนิทลง ก่อนนำมาปล่อยทิ้งไว้ โดยคิดว่า หญิงสาวคงจะหายสาบสูญและเสียชีวิตไปในไม่ช้า

        ช่วงเวลานั้น ราชทิน ไปเรียนต่อเมืองนอกพอดี เมื่อเขากลับมาและตามหาคู่รัก จึงไม่พบ จนมาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญที่สุด
และความจริงทุกอย่างก็เปิดเผย ระริน หรือจันทร์จิราภา ต้องเดินทางกลับไปเชียงใหม่กับชายที่รักเธอและเธอก็รักเขา ส่วนหมอเริงผู้เสียสละ ก็ได้แต่ร่วมยินดีไปกับความรักของคนทั้งคู่ ทุกสิ่งที่เขาทำลงไปมันคือน้ำใจ ที่มีต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

         และมันก็ไม่จำเป็นต้องได้รับผลตอบแทนด้วยความรักความเสน่หาจากหญิงสาว “จิรา” ผู้นั้น นอกจากความปลื้มเปรมใจ ในการทำความดี ของตนเอง ก็เพียงพอแล้ว...

       ท้ายสุดคือคำนำที่โบตั๋นซึ่งได้เขียนถึงที่มาของเรื่องสั้น “ความสมหวังของแก้ว” เรื่องนี้ครับ
ปล. ปัจจุบัน ทั้ง ความสมหวังของแก้ว และ น้ำใจ นำมาจัดพิมพ์ใหม่ โดยสำนักพิมพ์ชมรมเด็ก ครับ






Create Date : 07 มีนาคม 2557
Last Update : 7 มีนาคม 2557 7:14:50 น. 20 comments
Counter : 4281 Pageviews.

 
นี่คือนวนิยายเรื่องแรกของโบตั๋นที่ผมอ่าน และประทับใจมากๆครับ มีปกเดียวกันเลยครับคุณหมอก


โดย: allreddy IP: 27.55.236.195 วันที่: 7 มีนาคม 2557 เวลา:9:03:41 น.  

 
น่าอ่านมากค่ะ งานเก่าๆน่าจะหายากอยู่นะคะ


โดย: kunaom วันที่: 7 มีนาคม 2557 เวลา:9:17:04 น.  

 
คนเดียวกันค่ะ คุณสามปอยหลวง

อ้างอิงจาก

http://writer.dek-d.com/gigabitejean/story/view.php?id=580684


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 7 มีนาคม 2557 เวลา:11:09:53 น.  

 
เคยอ่านแต่ความสมหวังของแก้วค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกขมปร่าอยู่เป็นนาน

นิยายของนักเขียนท่านนี้สะท้อนสังคมในระดับล่าง ๆ ได้ดีมาก ๆ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 7 มีนาคม 2557 เวลา:12:55:24 น.  

 
อ่านแล้วทั้งคู่ค่ะ แต่เป็นฉบับพิมพ์ใหม่ของ ชมรมเด็ก...ปกเก่าที่เอามาลงให้ชม สวยคลาสสิคจัง

โบตั๋น เป็นนักประพันธ์ที่ชื่นชอบอันดับต้น ๆ เลยค่ะ


โดย: Serverlus วันที่: 8 มีนาคม 2557 เวลา:9:33:05 น.  

 
งานของโบตั๋นที่มีัิอยู่ในมือแล้วยังไม่ได้อ่านก็ บ้านสอยดาว น่ะครับ


โดย: อุ้มสม วันที่: 8 มีนาคม 2557 เวลา:18:00:11 น.  

 
ไม่เคยอ่านเลย
ขอบคุณสำหรับรีวิวค่ะ



โดย: lovereason วันที่: 9 มีนาคม 2557 เวลา:1:29:00 น.  

 
เคยอ่านแต่ ความสมหวังของแก้ว ค่ะ เป็นเรื่องที่ให้ความรู้สึกสะเทือนใจมากค่ะ


โดย: pichayaratana วันที่: 9 มีนาคม 2557 เวลา:17:33:36 น.  

 
สะเทือนใจ
ทั้งสองเรื่องเลยค่ะ


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 10 มีนาคม 2557 เวลา:9:05:13 น.  

 
เรื่องนี้เหมือนจะเคยอ่านมานานมากกกกกก สมัยเด็กน้อย ม.ปลาย

ลืม ๆ ไปแล้วเหมือนกันนะเนี่ย


โดย: Prophetdoll Oui (Pdจิงกุเบล ) วันที่: 10 มีนาคม 2557 เวลา:13:16:39 น.  

 
เคยอ่าน 'ความสมหวังของแก้ว' เมื่อนานมาแล้วค่ะ จริง ๆ แล้วชีวิตของแก้วก็น่าสงสารนะคะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 10 มีนาคม 2557 เวลา:21:04:56 น.  

 
หวัดดีค่ะพี่หนุ่ม
ชอบดูพี่หนุ่มเอาหนังสือเก่ามีรีวิวค่ะ เพราะบางทีหนังสือเก่า หาอ่านยาก เลยไม่ค่อยได้อ่านเลยค่ะ



โดย: คนสวยที่ไม่เคยสวย วันที่: 10 มีนาคม 2557 เวลา:23:52:09 น.  

 
...แวะมาอ่านรีวิวงานเขียนเก่าๆ่ค่ะ


โดย: Aneem วันที่: 11 มีนาคม 2557 เวลา:21:23:06 น.  

 
คุณหมอภูมิ : ถึงจะเป็นเรื่องสั้น แต่ทั้งสองเรื่องก็อ่านด้วยความอิ่มเอมมากครับ

คุณkunaom : เรื่องนี้ปัจจุบันสำนักพิมพ์ชมรมเด็กนำมาพิมพ์ใหม่ครับ แต่แยกเป็นสองเรื่องคือ ความสมหวังของแก้ว และ น้ำใจ ครับ

คุณnonnoiGiwGiw : ขอบคุณสำหรับข้อมูลครับคุณหนอน

คุณแม่ไก่ : งานของคุณโบตั๋นเป็นงานที่อ่านแล้วสะท้อนชีวิตมากเลยครับ แต่ก็ทำให้ติดใจในสไตล์นี้ จนพยายามหาอ่านงานของท่านเกือบครบแล้วครับ

คุณ Serverlus : ชอบงานของคุณโบตั๋นมากเช่นกันครับ ปกนี้เป็นปกพิมพ์ครั้งแรกๆเลยครับ

คุณนุ่น : ขอบคุณครับ

น้องอ้มสม : บ้านสอยดาวก็สนุกครับ เรื่องนี้ เท่าที่ทราบตอนลงในสตรีสาร ใช้ชื่อเรื่องว่า "สุดสายรุ้ง"ครับ แต่พอสร้างเป็นละครช่อง 7 (ยุคคุณมยุรา เล่นเป็นอาบจันทร์) ละครเปลี่ยนชื่อมาเป็นบ้านสอยดาว ก็เลยใช้ชื่อนี้มาตั้งแต่ตอนนั้น

คุณพิช : อ่านแล้วสะเทือนใจมากเลยครับ สงสารชีวิตของแก้ว

คุณตูน : ส่วนใหญ่งานของโบตั๋น จะเป็นสไตล์นี้ทั้งนั้นเลยครับ อ่านแล้วหนักอึ้ง สมจริง แต่ก็อดติดตามต่อจนจบไม่ได้

คุณProphetdoll Oui : ไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาด้วยหรือเปล่าครับ สมัยก่อนของโรงเรียนผมจะเป็นเรื่องแวววัน กับ จดหมายจากเมืองไทยครับ

คุณหวานเย็น : อ่านแล้วเศร้าแทนชีวิตของแก้วครับ

น้องขนุน : เรื่องนี้ปัจจุบัน ยังมีจำหน่ายครับ แต่อาจจะไม่ได้วางขายตามซีเอ็ดฯ หรือนายอินทร์ ที่เคยเห็นจะเป็นบูทของชมรมเด็กโดยตรงเลยครับ หรือไม่ก็ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครับ

คุณAneem : ขอบคุณครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 13 มีนาคม 2557 เวลา:8:50:52 น.  

 
ซื้อนิยายเล่มนี้เก็บไว้นานแล้วครับ
(ความสมหวังของแก้ว)
แต่ยังไม่ได้หยิบมาอ่านสักที
เพราะกลัวว่าจะเครียด
อ่านที่คุณสามปอยหลวงเขียนไว้
ก็น่าจะเครียดจริงๆนะครับ :)


โดย: Jay IP: 223.206.48.109 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:10:53:10 น.  

 
คุณ Jay น่าจะเป็นผลงานเรื่องแรกๆของคุณโบตั๋นเลยครับ แสดงลายเซ็นของคนเขียนได้ชัดเจนมาก จนมาถึงเรื่องล่าสุด "เดนมนุษย์" ที่กำลังลงในขวัญเรือนอยู่ตอนนี้
อ่านแล้วหดหู่ แต่ก็สนุกไปกับภาพเสมือนจริงที่คนเขียนวาดออกมาให้เราชมครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:8:10:43 น.  

 
ดูเป็นนิยายลัทธิบูชากระจู๋งัยไม่รู้ เอาลูกไปขัดดอก ถูกข่มขืนแต่ไม่แจ้งความเอาผิด เสรือกยอมอยู่กะอาจารย์แก่ต่อ ยอมแต่งงานเพราะจะหนีจากสภาพ คืออะไร ที่ต้องการสอน สอนให้เด็กผญ เจียมตัวเรื่อง ambitious งี้ ฐานะยากจน แต่สวย ก้อใช้ความสวยสู้ดิ แจ้งความหรือเอาขู่เอาเงินไปตั้งต้นชีวิตใหม่สิ ไม่เคยอ่านของโบตั๋นเลย อ่านแล้วหงุดหงิดดูดัดจริต สังคมไทยนี่ชอบกดให้ชะนีคิดว่า ข่มขืน เป็นความผิด ผญ บ้าป่ะคะ


โดย: Fam Fatal IP: 192.99.14.36 วันที่: 14 เมษายน 2559 เวลา:22:49:12 น.  

 
คุณ Fam Fatal : เรื่องนี้เป็นเรื่องในยุคแรกๆของคุณโบตั๋นเลยครับ ดูจาก พ.ศ ที่พิมพ์แล้ว ไม่น่าจะต่ำกว่าสี่สิบปี ในยุคนั้น แนวคิดแบบนี้ก็ยังมีอยู่ค่อนข้างเยอะทีเดียวครับ
งานของคุณโบตั๋น ค่อนข้างมีสไตล์เฉพาะมากครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 18 เมษายน 2559 เวลา:8:44:39 น.  

 
อยากได้จังเลยคะ เเต่ไม่มีวางจำหน่ายเเล้ว


โดย: นภัสสร IP: 182.232.72.80 วันที่: 25 กรกฎาคม 2559 เวลา:23:01:31 น.  

 
คุณ นภัสสร : เรื่องนี้ ถ้าเป็นฉบับพิมพ์ใหม่ มีของสำนักพิมพ์ชมรมเด็ก ของคุณโบตั๋น ครับ แต่ถ้าเป็นฉบับพิมพ์ครั้งแรกเลย อาจจะหายากนิดหนึ่งครับผม


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 26 กรกฎาคม 2559 เวลา:9:30:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 62 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.