หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
มกราคม 2557
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
22 มกราคม 2557
 
All Blogs
 
ค่าของชีวิตสาว : ก.สุรางคนางค์

เรื่อง : ค่าของชีวิตสาว
ผู้เขียน : ก.สุรางคนางค์
ปีที่พิมพ์ : 2511 (ครั้งที่ 4)
สำนักพิมพ์ : คลังวิทยา
เล่มเดียวจบ



“เราตัดสินใจตัวเราเองด้วยสิ่งที่เห็นว่าถูกต้องตามสมควร แล้วจึงกระทำลงไป แต่ผู้อื่นตัดสินตัวของเราด้วยสิ่งที่เราได้กระทำไปแล้ว”

        นี่คือคำกล่าวหนึ่งที่ ก.สุรางคนางค์ได้รับมา จนเกิดเป็นแรงบันดาลใจสำหรับการเขียนนวนิยายเรื่องนี้ ซึ่งนำลงในปิยะมิตรรายสัปดาห์ คาดว่าน่าจะช่วงปี พ.ศ. 2491-2492 ตามคำนำของผู้ประพันธ์

     ฉากแรกของค่าของชีวิตสาวเริ่มขึ้น จากบทสนทนาของคู่รักคู่หนึ่งคือ วิม กับ น้อย กำลังมองเห็นสุภาพสตรีแสนสวยของสังคมบางกอก ขับรถออสตินวิ่งผ่านหน้าไปทางสวนลุมพินีด้วยความเร็วสูง
      สตรีสาวผู้มีนามว่าสิริยุพา สาครินทรนิเวศน์
ธิดาของคุณพระศักดาสาครินทร์ สิริยุพา ผู้ “ฮอท” หรือสวยแบบร้อนแรงทรงเสน่ห์ มีน้องสาวที่มีนิสัยตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงคือ วรุณยุพา

         สำหรับสิริยุพาแล้ว หญิงสาวเป็นดาวสังคม มีคนรักชื่อเรวัต ที่รักหล่อนอย่างจริงใจ แต่ปัญหาสำคัญคือชายหนุ่มผู้นั้นหยิงในศักดิ์ศรี เขาต้องการสร้างฐานะด้วยตนเอง โดยไม่ยอมแบมือขอเงินพ่อแม่ที่มีฐานะดี และตอนนี้ยังอยู่ในช่วงสร้างตัว เรวัตจึงไม่อาจตามใจเอาอกเอาใจหล่อนได้อย่างที่ต้องการ ด้วยเหตุนี้ สิริยุพาจึงบ่ายเบี่ยงการแต่งงานกับเขามาโดยตลอด หล่อนคุ้นชินกับการใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือย จนไม่อยากไปอดทนกัดก้อนเกลือกินกับเขาได้

        ทัศนคติต่อความรักของสิริยุพาระหว่างที่โต้ตอบกับวรุณยุพาผู้เป็นน้องสาว จึงหมายความถึง...

  “อ๋อแน่ละ พี่ไม่แคร์อะไร เงินเท่านั้นที่จะช่วยให้พี่เจริญ ไม่ใช่ความรักงมงายอย่างที่ใครๆเข้าใจ คนที่เจริญแล้วต้องไม่ใช่คนที่ซอมซ่ออยู่ในรูหนู คนที่เจริญแล้วต้องรู้จักใช้ปัญญาให้เรามีบ้านใหม่ๆอยู่ มีรถยนต์นั่ง มีการกินดีอยู่ดี มีเสื้อผ้าสวยงาม ได้ความเจริญอยู่ที่จิตใจของน้องรุณน่ะ ใช้ไม่ได้หรอก เชื่อพี่เถอะ ถ้าน้องรุณจะต้องตกอยู่ในฐานะเช่นพี่ เธอจะเลือกเอาเงินหรือความรัก? น้องรุณคงจะเลือกความยกจนสินะ”
เสียงเหมือนเย้ย

     “ค่ะ บางที บางที ความจน ความยกนั้น เราอาจจะมีโอกาสได้ร่วมสุขกันก็ได้ เมื่อเรากล้าพอ เราก็กล้าที่จะมีความสุขได้ในทุกแห่ง รวมทั้งในกระท่อมมุงจาก ในป่าดงพงไพร น้องรุณผิดกับพี่หริ มากมายทีเดียวค่ะ โลกของน้องรุณแคบ และมืดมนต่อเรื่องความรัก แต่มันจะแจ่มใส ขึ้นได้ก็ในความรู้สึกนึกคิดชั่วขณะเท่านั้นเอง”

    วรุณยุพาเอง ก็มีใจชอบพอเรวัต อยู่ไม่น้อย เพราะเห็นในความตั้งใจมุ่งมั่นก่อร่างสร้างฐานะของเขา และในที่สุด เมื่อสิริยุพา ตัดสินใจเลือก “เงิน” มากกว่า “รัก” หล่อนจึงปฏิเสธเรวัตไปอย่างไม่ไยดี

       เรวัตเองแม้จะเสียใจมากเพียงใด แต่การกระทำของสิริยุพา ก็ทำให้เขาตาสว่างหักใจจางเธอได้ และเริ่มมองเห็นความรักของใครอีกคนหนึ่งที่อยู่เป็นกำลังใจเคียงข้างเขามาโดยตลอด
   วรุณยุพานั่นเอง

        ในขณะที่สิริยุพาตัดสินใจ แต่งงานกับเสี่ยนพดล ซึ่งมีฐานะดีร่ำรวย และคาดหวังว่าชีวิตของเธอจะต้องประสบความสำเร็จต่อไปในอนาคต

     ฉากสุดท้ายของเรื่อง เป็นการสนทนาของวิมกับน้อย ที่บัดนี้เป็นสามีภรรยาในอีกหลายปีต่อมา เมื่อได้เห็น วรุณยุพากับเรวัต ในงานแห่งหนึ่ง ทั้งคู่อดพูดถึงครอบครัวคุณพระศํกดาฯ ด้วยความประหลาดใจไม่ได้

      จากที่ทั้งคู่เคยเห็น สิริยุพาพี่สาว เมื่อหลายปีก่อนขับรถตัดผ่านหน้าไป บัดนี้ วรุณยุพาน้องสาว กลับไปแต่งงานกับเรวัต และครองคู่กันอย่างมีความสุข ในขณะที่สิริยุพา เพิ่งมีข่าวทะเลาะระหองระแหง กับเสี่ยนพดล จนเป็นที่ร่ำลือกันว่า ในอดีตหล่อนแต่งงานกับเสี่ยหนุ่มผู้นั้นเพราะตั้งครรภ์ก่อน ทำให้คุณพระศักดาต้องไปขอร้องพ่อแม่เสี่ยนพดล เพื่อให้มาขอธิดาคนโตแต่งงานไม่ให้อับอายขายหน้า และจากนั้นชีวิตที่สิริยุพาคิดว่าจะสมบูรณ์มีความสุขนั้น ก็หาได้เป็นจริงไปไม่

    ในเมื่อหล่อนไม่ได้เห็นคุณค่าของชีวิตสาวตัวเอง นอกจากค่าของเงิน เพียงอย่างเดียว...




Create Date : 22 มกราคม 2557
Last Update : 22 มกราคม 2557 19:50:18 น. 12 comments
Counter : 1254 Pageviews.

 
แวะมาอ่านรีวิวค่ะ หน้าปกหนังสือรุ่นเก่าๆนี่ คลาสสิกดีค่ะ...สวยไปอีกแบบ


โดย: Aneem วันที่: 22 มกราคม 2557 เวลา:20:25:48 น.  

 
“เราตัดสินใจตัวเราเองด้วยสิ่งที่เห็นว่าถูกต้องตามสมควร แล้วจึงกระทำลงไป แต่ผู้อื่นตัดสินตัวของเราด้วยสิ่งที่เราได้กระทำไปแล้ว”

ชอบประโยคนี้จังค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 22 มกราคม 2557 เวลา:20:28:34 น.  

 
อ่านนานมากแล้วค่ะเรื่องนี้ จำได้ขึ้นใจเลยว่าอ่านจนถึงบทสุดท้ายแล้วก็ยังสับสนชื่อพี่น้องคู่นี้ค่ะ ตลอดเวลาที่อ่านตอนไหนมีชื่อ วรุณยุพา หรือ สิริยุพา นี่ต้องต้องย้อนไปดูว่าคนนี้พี่หรือน้องกันแน่ แล้วคนนี้นิสัยเป็นอย่างไร สรุปว่าทั้งเรื่องจำได้แค่นี้เอง


โดย: กุลธิดา (kdunagin ) วันที่: 22 มกราคม 2557 เวลา:22:23:13 น.  

 
ปกสวย แถมเนื้อเรื่องยังสนุกสนาน ผมว่ามันเป็นนิยายสอนเกี่ยวกับการเลือกคู่ครองของผู้หญิงซึ่งพล็อตแบบนี้มมันก็มีมายาวนาน แนวๆ ว่า รักคนดี(ชอบคนเลว)แต่งงานกับคนรวย


โดย: Nat_NM วันที่: 23 มกราคม 2557 เวลา:8:52:27 น.  

 
อ่านแล้วเห็นด้วยกับแนวคิดค่ะ พล็อตสมัยก่อนนี่แฝงแนวคิดที่ดีมาก

แต่ผู้หญิงยุคใหม่นี่จะถือความรักเป็นที่ตั้งอย่างเดียวไม่ได้แล้วค่ะ เพราะสมัยนี้ผู้ชายหลายคนพอก่อร่างสร้างตัวได้ดิบได้ดี ก็ทิ้งเมียแก่ๆไปหาอีหนูค่ะ คือสาวสมัยใหม่ก็ใจถึงไม่เบานะคะ ผู้ชายตบะแตก ว่างั้นค่ะ

พล่ามมากเลย ดราม่านิดนุง เพราะเห็นมาเองค่ะ (ยังไม่ได้เจอมาเองนะคะ 5555 เผอิญคนข้างตัวยังจนอยู่ค่ะ )


โดย: Sab Zab' วันที่: 23 มกราคม 2557 เวลา:23:04:22 น.  

 
ชอบปกนิยายสมัยเก่าๆ เหมือนกันครับ คลาสสิคดี


โดย: อุ้มสม วันที่: 24 มกราคม 2557 เวลา:11:24:15 น.  

 
เล่มนี้เคยอ่านค่ะ สมัยยังเด็กมาก ๆ จำได้คล้าย ๆ คุณไก่เรื่องชื่อ
ติดใจชื่อวรุณยุพาจากเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ

ถ้าจะหยิบมาอ่านอีกรอบความรู้สึกหลายอย่างคงเปลี่ยนไปแล้ว


โดย: แม่ไก่ วันที่: 24 มกราคม 2557 เวลา:11:36:15 น.  

 
รีวิวนี้เหมือนแปะป้ายบอกว่า เป็นหนังสือที่ลูกผู้หญิงต้องอ่านเลยค่ะ ^^


โดย: คุณหนูฤดูร้อน วันที่: 24 มกราคม 2557 เวลา:23:10:11 น.  

 
เวลาแวะมาบ้านคุณสามปอยหลวง
จะได้ยลปกหนังสือเก่า ๆ ทุกครั้งเลย
ชอจังค่ะ สมัยนี้ หาปก คลาสสิคแบบนี้ยากจริง ๆ


โดย: Pdจิงกุเบล วันที่: 27 มกราคม 2557 เวลา:11:41:11 น.  

 
คุณ Aneem : เดี๋ยวนี้หาปกที่เป็นภาพวาดค่อนข้างยากแล้วครับ ส่วนใหญ่จะเป็นภาพกราฟิกไปแทน

คุณหวานเย็นผสมโซดา : เป็นประโยคที่กินใจ มากเลยครับ

คุณไก่ : ชื่อวรุณยุพา ผมไปจำติดมาจากเรื่องคุณหญิงพวงแข-ถ่านไฟเก่า ด้วยครับ ตอนแรกนึกว่าตัวละครเดียวกัน

คุณ Nat_NM : เห็นด้วยเลยครับ

คุณ Sab Zab' : นิยายสมัยก่อนจะเน้นในเรื่องศีลธรรมความถูกต้องมากเลยครับ ผมเคยอ่านบทสัมภาษณ์ชิ้นหนึ่งเล่าถึง คุณศุภร บุนนาค (ผู้เขียนแม้ความตายมาพราก รถเมล์สายพระพุทธบาท) คล้ายๆกับท่านบอกว่า ต้องการเขียนนิยายที่จรรโลงใจคนอ่าน ไม่จำเป็นต้องมีบทรักร้อนแรงเพื่อดึงดูดคนอ่าน แต่ใช้วรรณศิลป์ที่สวยงามก็สามารถทำให้คนอ่านจินตนาการถึงความรักได้แล้ว

คุณแม่ไก่ : เรื่องนี้ตอนเห็นชื่อเรื่องก็ไม่สะดุดตาเลยครับ ชอบปกมากกว่า แต่อ่านจบแล้วทำให้อยากรีวิวขึ้นมาครับ

น้องอ้มสม : เห็นด้วยครับ

คุณ คุณหนูฤดูร้อน : ชื่อเรื่องตอนแรกทำให้ผมนึกถึง "สุภาษิตสอนหญิง" ประมาณนั้นเลยครับ

คุณ Pdจิงกุเบล : ขอบคุณครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 27 มกราคม 2557 เวลา:16:25:21 น.  

 
ชอบแง่คิดในนิยายเก่า ๆ ค่ะ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 27 มกราคม 2557 เวลา:20:36:02 น.  

 
คุณพุด : เห็นด้วยครับ งานของ ก.สุรางคนางค์ เลยเป็นต้นแบบของนักเขียนรุ่นครูในยุคต่อมาหลายท่านเลยครับ


โดย: สามปอยหลวง IP: 122.154.3.131 วันที่: 29 มกราคม 2557 เวลา:9:51:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 62 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.