++ใครทำอะไรที่ไหน ขอไปร่วมวงด้วยคน++
Group Blog
 
 
เมษายน 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
27 เมษายน 2549
 
All Blogs
 
Avanue of star ดาวจรัสฟ้าบนพื้นดิน

ท่ามกลางคืนมืดมิด ที่พรำด้วยเมฆฝน

กระเหรี่ยงสี่คน ก็เดินท่อมๆ มาจนถึงริมอ่าว

เจอกับเทพีที่ยืนชูคบเพลิง ส่องแสงสว่างไปทั่วบริเวณ


ที่นี่คือ avanue of star ดินแดนแห่งดาราที่ร่วงมาจากฟ้าหรือไร (อิอิ)

จริงๆ แล้วแถวนี้ก็คืออ่าว (หรือเปล่าหว่า) ที่ประเทศฮ่องกงสร้างขึ้น เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มีสถานที่เที่ยวเล่นมากขึ้นนั่นเอง

ตลอดทางเดินยาวหลายร้อยเมตร จะมีมือของดาราดังๆ ของฮ่องกง ประทับรอยไว้ พร้อมกับมีชื่อและลายเซ็นกำกับไว้ทุกรอย

แต่ว่า อ่านไม่ออกอ่ะ อิอิ ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ไม่รู้ว่าดังแค่ไหน เลยไม่ได้สนใจเท่าไหร่

ที่น่าสนใจ(สำหรับเรา)อยู่ตรงนี้ต่างหาก

ชายหนุ่มรูปงามที่ใส่สูทยืนเก็กเท่ห์อยู่ริมทางเดินนั่นไง

เขาคือ เหลียงเฉาเหว่ย พระเอกในดวงใจของใครอีกหลายๆ คน

เราไม่รอช้า รีบแล่นเข้าไปหาพี่เหลียงแล้วคว้าแขนหมับทันที

"พี่ ถ่ายหนูคู่กับพี่เหลียงดีๆ นะ"

"มันมืดหว่ะ ถ่ายแล้วไม่เห็นหน้าเลย"

"ลองใช้แฟลชสิ"

"ใช้แฟลชแล้วมันหลอกๆ หน้าเว่อร์อ่ะ"

"ถ่ายให้พี่มั่ง" ฉันสลับตำแหน่งกับโบวี่ วิ่งไปเกาะแขนพี่เหลียงแทน

"งามมาก"



"บัวแกลองไปเกาะพี่เหลียงคนนั้นสิ ตรงนี้น่าจะสว่างกว่าตรงนั้นนะ"

โบวี่วิ่งตึ่กๆๆๆ ไปเกาะแขนพี่เหลียงคนที่สอง

"ไหนดูซิคุณ โห ทำไมมืดงี้อ่ะ ดูดิ๊ นี่ของบัวถ่ายให้พี่อ่ะ แจ่มเชียว แสงข้างหลังสีสวยด้วย"

"อ่ะๆ เอาใหม่ก็ได้"

"มืดหว่ะ แกเป็นตัวดูดแสงแน่ๆ"

"ไม่จริงอ่ะ คุณนั่นแหละ ถ่ายยังไง ไม่เห็นหน้าเลย"

นั่น เราสองคนเลยเดินเถียงกันไปตลอดจนสุดทางเดิน

จนป่านนี้ยังสรุปไม่ได้เลยว่าที่รูปมันมืดเป็นเพราะฝีมือคนถ่าย หรือว่า หน้านางแบบกันแน่


เดินริมอ่าวจนชักเมื่อย เราก็ย้ายทำเลไปเดินที่อื่นกันต่อ

เราเดินไปลงรถไฟใต้ดินที่สถานีจิมซาโจ่ย ตรงไปลงสถานีมงก๊ก

ใช้วิชาความรู้ภาษาอังกฤษปนจีนอันไม่ค่อยแตกฉาน แต่ก็โผล่ขึ้นมาบนพื้นดินได้ถูกที่

นี่คือสถานที่ต่อไปที่เราจะมาสำรวจกัน และที่ต้องมาเสียตั้งแต่คืนนี้ ก็เพราะว่า อีกสองคืน เราจะไม่ว่าง

ที่นี่คือ เลดี้มาร์เก็ต หรือว่าตลาดผู้หญิง

โนๆ อย่าเพิ่งคิดว่าเขาจะขายผู้หญิงกันในตลาด แต่ว่ามันเป็นตลาดที่ขายของผู้หญิง

จริงๆ แล้วที่นี่ ก็มีของผู้ชายขายเหมือนกันแหละน่ะ

แต่คงเป็นเพราะว่าผู้หญิงเป็นเพศที่ชอบช็อป

เพราะฉะนั้น ของของผู้หญิง ผู้หญิงก็ซื้อเอง

ของของผู้ชาย ผู้หญิงก็ซื้อให้ อิอิ

ก็เลยกลายเป็นตลาดของผู้หญิงไป

มาถึงตลาดผู้หญิงปุ๊บ ก็เริ่มช็อปกันได้ตั้งแต่ร้านแรก

ทั้งที่เป็นร้านขายเครื่องสำอางค์ธรรมดา แบบที่บ้านเราก็มีนั่นแหละ แต่ที่นี่มีเครื่องสำอางค์แบรนด์ขายด้วย ไม่รู้ว่าของจริงของปลอม แต่ก็เสียเวลาอยู่กับร้านแรก นานทีเดียว

จากนั้นก็เริ่มหิว สอดส่ายสายตาเห็นฟากตรงข้ามมีร้านขายบะหมี่เกี๊ยว หมูแดงเป็ดย่าง

อย่ากระนั้นเลย โซ้ยกันเลยดีกว่า

อาหารที่นี่ ชามใหญ่มากกกกกกกกก

ขนาดคนที่ว่ากินจุอย่างฉันยังกินไม่หมด

ด้วยความหิว และไม่รู้

สามคนสั่งบะหมี่เกี๊ยวไปสามชาม

โอ้ว ทำไมมันช่างมากมายขนาดนี้

ระหว่างรอบะหมี่ของเรา ปาล์มมี่ไม่วายสอดส่ายสายตาไปเห็นเจ๊โต๊ะข้างๆเข้า

เจ๊คุยโทรศัพท์ดังมากกกกกก

คุยจนคนทั้งร้าน รู้เรื่องกันหมดแล้วมั้ง ถ้าฟังออก

เท่านั้นไม่พอ เจ๊ยังกินไก่ หรือเป็ด หรือห่าน ซักอย่างนี่แหละ ได้ใจจริงๆ

เสียงดูดจ๊วบๆๆๆๆ สลับกับเสียงหัวเราะของปาล์มมี่ ทำให้ฉันอดหันไปมองไม่ได้

เจ๊กินได้อร่อยเกินราคาจริงๆ

แก้วน้ำชายกมาเสิร์ฟที่โต๊ะ น้ำชาร้อนฉ่า

แป้มจะยกขึ้นมากินด้วยความหิว แต่ฉันรีบร้องทักทั้งที่ก็ไม่รู้ว่ามันจริงหรือเปล่า

"เฮ้ย แป้ม กินไม่ได้"

"ทำไมอ่ะพี่"

"มันน้ำล้างช้อน ตะเกียบ"

"อ้าว จริงดิ" ฉันชี้ไปที่อีกโต๊ะหนึ่ง เห็นตะเกียบหลายคู่จุ่มอยู่ในแก้ว

"เวร แอนกินไปแล้ว"

"อือ ไม่เป็นไรหรอกมั้ง แค่เคยอ่านเห็นในหนังสือ เขาบอกอย่างนั้นอ่ะ"

เพราะคำทักท้วงนี้ทีเดียว ทำให้หลังจากนั้นเราก็ไม่กล้ากินน้ำชาที่เขายกมาอีกเลย

พอท้องอิ่ม ก็เดินต่อกันได้ ร้านค้าที่นี่เปิดดึกมาก ห้าทุ่มเที่ยงคืนก็ยังเปิดกันสลอน

แถมยิ่งดึก คนเดินก็ยิ่งเยอะ หนุ่มสาวเดินกอดกันเป็นคู่ๆ อยู่เต็มถนน ก็อากาศมันหนาวนี่เนอะ อิอิ

จนกระทั่งมาถึงร้านหนึ่ง แจ๊กเก็ตกันฝนกันหนาวสีหวานๆที่โชว์อยู่หน้าร้าน ดึงเราเข้าไปในร้านจนได้

"เก้าสิบเก้าเหรียญเองอ่ะ"

"ว๊าย ไฮโซ"

"ใช่มั้ยอ่ะ"

"เออ สวยดี แต่คงไม่มีไซส์ฉันหรอก" สาวไซส์ XXL อย่างฉันบ่น

ก็มันจริงนี่นา เวลาเดินดูเสื้อผ้าบ้านเรา ฉันเคยหาใส่ได้เมื่อไหร่กัน

คนขายหันมาทันที ส่งภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อ

"ไม่ทราบว่ามาดามต้องการไซส์ไหนคะ"

"อ้าวๆ นั่นไง คุณบอกเขาสิ เดี๋ยวเขาหาให้"

จากนั้น คนขายก็สาละวน ควานหาเสื้อไซส์ฉันมาให้จนได้

แถมลองได้จนพอใจอีกต่างหาก เสียตังค์เลยตู

เผลอแป๊บเดียว เวลาก็ผ่านล่วงเข้าวันใหม่
แต่เราก็ยังช็อปอยู่

แอนนิต้าทนความสูงของรองเท้าที่ใส่ไม่ไหว แวะเข้าร้านสุดท้าย

ระหว่างรอแอนนิต้าลองรองเท้าอยู่นั่นเอง

"เฮ้ย พี่หวาย" เสียงใครเรียกตูวะ

หันไปก็เจอกับน้องพี่อีกกลุ่ม ที่เดินทางมาฮ่องกงด้วยภารกิจตามผู้ชายเช่นกัน

"กระเป๋าพี่ปุ๊กหายที่สนามบิน เนี่ย ไม่มีเสื้อผ้าจะใส่เลย ต้องมาแวะซื้อ"

เวรกรรม ทำไมเป็นงั้นไปได้

ทักทายกันอยู่พักใหญ่ ก็ได้เวลากลับ

"แล้วพี่จะกลับยังไงอ่ะ"

"รถไฟฟ้าหมดยัง"

"หมดแล้วมั้ง ป่านนี้แล้ว"

"กลับแท็กซี่ก็ได้ เดี๋ยวเดินไปหาแท็กซี่"

เราสี่คน ตั้งใจจะเดินออกมาหาแท็กซี่ แต่ระหว่างผ่านทางลงรถใต้ดินนั่นเอง

"ไหนดูซิ เที่ยวสุดท้ายหมดเมื่อไหร่"

"ตีหนึ่งสิบนาที เฮ้ย ยังทัน ไปเร็ว วิ่ง"

เราไม่รอช้า รีบวิ่งลงไปขึ้นรถไฟใต้ดิน

พอลงไปถึงข้างใต้ มีป้ายแสดงเวลาบอกเราว่า อีกสี่นาที รถไฟขบวนถัดไปจะมาถึง

ระหว่างนั่งนวดขา รอรถไฟกันอยู่นั่นเอง ชายหนุ่มหน้าตาดีเหมือนกันนะ(ตกลงมันดีมั้ยอ่ะ) ก็ทักพวกเรา

"มาเที่ยวกันเหรอครับ"

เฮ้ย พูดไทยได้ด้วย

"ค่ะ มาเที่ยวกัน"

"ผมทำงานอยู่ที่นี่"

"คนไทยเหรอคะ"

"ครับ นานๆ จะได้กลับบ้านที"

นะ มีหนุ่มคุยด้วย สี่นาทีนี่เร็วโคดๆ ทำไมไม่ให้รอซักสี่สิบนาทีวะ

แต่ได้ข่าวว่าไอ้หนุ่มนั่นรีบเดินอ้าวขึ้นรถไปเลย สงสัยกลัวโดนฉุด


จากการคุยกับพ่อหนุ่มไทยในต่างแดน ทำให้เรารู้ว่า รถไฟขบวนที่เราขึ้น เป็นรถไฟขบวนสุดท้ายของค่ำคืนนี้

เฮ้อ ยังดี ทันรถไฟเที่ยวสุดท้าย

แต่ในชีวิตจริงนี่ รถด่วนขบวนสุดท้าย มันวิ่งผ่านไปแล้วหรือยังหนอ


Create Date : 27 เมษายน 2549
Last Update : 29 พฤษภาคม 2549 0:35:25 น. 5 comments
Counter : 284 Pageviews.

 
ผ่านไปแล้ว

รูปมืดตื๋อจิงๆ ด้วยยาย ปรับก็ไม่ได้หรอก
มันจะสว่างเว่อร์อ่ะ
ฮี่ๆ


โดย: BBwindy วันที่: 3 พฤษภาคม 2549 เวลา:15:09:19 น.  

 


นั่นดิ ดีน่ะยังเห็นหน้าพี่เหลียงเปนเงาๆๆ ไม่อย่างนั้นมีเคือง ฮ่าฮ่าฮ่า


ว่าแต่หนุ่มไทยในต่างแดน หล่อไหม๊ อิอิ



โดย: บาบู IP: 203.147.55.211 วันที่: 9 พฤษภาคม 2549 เวลา:10:29:12 น.  

 
...มาต่อเร็วๆนะคร๊าบ สำคัญอยากดูรูปปู้จาย...


โดย: rainie_zhu วันที่: 11 พฤษภาคม 2549 เวลา:19:24:10 น.  

 


โดย: -`๏’- Sunsnow -`๏’- วันที่: 15 พฤษภาคม 2549 เวลา:12:50:32 น.  

 
.
เมื่อไหร่จาจบค้าบป้า
.
ไวโหน่ยยยยยยยย
.
หุหุ


โดย: S and K วันที่: 28 พฤษภาคม 2549 เวลา:2:35:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ร่วมวงด้วยคน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ร่วมวงด้วยคน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.