เมษายน 2557

 
 
7
9
10
12
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
กี่เพ้า ..ยัยผีเข้าใจยาก


เรื่องย่อ

     ชุด "กี่เพ้า" สีแดงสด ปักลายโบตั๋นสีชมพูชุดนั้นคงจะสวยสมบูรณ์ หากไม่มีรอยขาดบนอกเสื้อรอยขาดที่เกิดจากคมมีด ซึ่งแทงทะลุหัวใจของหญิงสาวที่เป็นคนรักเก่าของหนุ่มฮ่องกงสุดเท่ห์ "เจ้าหมิงเทียน" และความยุ่งยากทั้งหลายคงไม่เกิดขึ้น หาก "เพกา" จะไม่ทำลายกฎเหล็กของพิพิธภัณฑ์ แอบสวม "กี่เพ้า" ชุดงามจนเกิดภาพนิมิตเห็นมือของฆาตกรที่จ้วงแทงลงมา ฆาตกรร้ายที่ยังลอยนวล ฆาตกรร้ายที่อาจเป็นใครก็ได้ในคฤหาสน์ตระกูลเจ้าอันใหญ่โต มาร่วมผจญภัยข้ามโลกจากนิวยอร์ก สู่ฮ่องกง ตามไขปริศนาลึกลับของ "กี่เพ้า" ไปกับ "เพกา" ภัณฑารักษ์สาวสวยจาก The MET พิพิธภัณฑ์ใหญ่ติดอันดับโลก


เขียนแบบง่วงๆอ่านรวดเดียวจบตอนตีสาม

                  ไม่ใช่เพราะสนุกมากหรอกนะที่อ่านรวดเดียวจบได้ทั้งที่เล่มหนาห้าร้อยกว่าหน้า     แต่เพราะผีเมย์ลีน่ากลัวมโนง่ายเล่นเอาหลับตาไม่ลง     อ่านจบยังต้องไปดูรันนิ่งแมนเยียวยาก่อนจะหลับได้
    ขณะที่เขียนนี้ยังอยู่ในสภาพนอนไม่พอแต่นอนต่อไม่หลับ    และคิดว่าส่วนมากคงเคยดูละครกันมาแล้วคงไม่ต้องระวังสปอยล์มากนักแต่ก็คงไม่ต้องเล่าเยอะเช่นกัน    
    ก่อนอื่นบอกเลยว่า    มันไม่ใช่เรื่องเลยจริงๆที่แอนทองต้องเล่นสองบท   ก็แค่หุ่นเหมือนแต่หน้าไม่เหมือนซะหน่อย
    เรื่องนี้มีทั้งผีทั้งการฆาตกรรมทั้งโรมานซ์    ตัวละครเยอะน่าระแวงไปซะทุกคน   แม้เหตุผลที่คนแต่งหลอกล่อให้ระแวงบางคนจะไม่สมเหตุสมผลแต่ก็อดไขว้เขวไม่ได้
    ยอมรับว่าตัวเองเดาคนร้ายผิดไปสองรอบ    นี่ถ้าไม่กลัวสปอยล์นะจะเขียนเป็นคนๆไปเลยว่าทำไมคนนั้นๆไม่ควรเป็นคนร้าย     แต่ตอนอ่านมันคิดไม่ครบด้านไง    พอเฉลยออกมามันก็พอจะยอมรับได้นะ     แต่ก็ยังรู้สึกว่าคนคนนี้ไม่น่าร้ายได้ขนาดนี้
    เรื่องนี้นางเอกไม่เท่เอาซะเลย     เจอคนหล่อก็มองน้ำลายหกตั้งแต่แรก    เจ้าคนหล่อนั้นก็หลงรักนางเอกง๊ายง่าย     แถมมีฉากโรมานซ์มาให้อ่านข้ามทีละสองสามหน้าอีก    เรียกว่าถ้าไม่มีผีกับเงื่อนปม   มันคงเป็น  "ระแวงรักเสน่ห์มาเฟีย"   ไปแล้ว
    โดยจริตแล้วไม่ชอบนิยายคนไทยแต่งแล้วมีตัวละครเชื้อชาติอื่น   เพราะที่เจอมามีแต่เอาวิถีไทยไปใส่ปากและการกระทำของตัวละครที่ว่า    แต่เนื่องจากนางเอกโตที่อเมริกา   และทางคนจีนก็เป็นจีนฮ่องกงที่พูดภาษาอังกฤษและใช้ชีวิตออกไปทางตะวันตกกันจึงไม่ขัดใจมากนัก   แม้บางทีคนแต่งจะหลุดให้คนจีนพูดสำนวนสุภาษิตไทยก็ผ่านๆไป
    กลับมาที่ยัยผีตัวป่วน     นางปรากฎทั้งแบบนิมิตทั้งแบบมีกลิ่นมีหยดหนองกองเลือด   บางทีนางก็เอ่ยปากพูด...เช่นพูดห้ามนางเอกคบพระเอก    แต่ทำไมกับอีแค่บอกว่าคนร้ายคือใครนางไม่พูด  ห๊าาาาาาาา      ไม่ใช่ว่าตอนนางโดนแทงอกจะไม่เห็นหน้าตาคนร้ายเลยนะ     ก็คนร้ายยังบอกเลยว่าโต้เถียงกันแถมนางไปเยาะเย้ยไยไพคนร้ายอีกต่างหาก     
    จัดเป็นผีที่เกรียน.....จริงๆนางเกรียนตั้งแต่ก่อนจะตายแล้วล่ะ
    หมายเหตุสำหรับคนกลัวผี     อย่างที่บอกในรีวิวก่อนๆว่าจขบ.เป็นคนกลัวผีแบบภาพ   แต่ในหนังสือค่อนข้างชิว      ต้องยกเว้นเรื่องนี้นะคะ   เพราะผีมาตลอดเวลา    แถมบรรยายได้แหวะมาก   จขบ.ไม่เคยดูละครแต่เคยเห็นรูปผีแอนทองก็เลยมโนตามง่ายเข้าไปอีก   




Create Date : 05 เมษายน 2557
Last Update : 5 เมษายน 2557 12:12:00 น.
Counter : 493 Pageviews.

6 comments
  
หวายยยย !!! น่ากลัวเหรอคะ มีในกองดองซะด้วย แค่อ่านรีวิวก็กลัวแล้วค่ะ
โดย: polyj วันที่: 5 เมษายน 2557 เวลา:12:49:08 น.
  
ไม่มีชุดผีผ้าเลยค่ะ เพราะกลัวผีนั่นเอง ได้แต่อ่านรีวิวนะคะ ^^
โดย: Sab Zab' วันที่: 5 เมษายน 2557 เวลา:20:29:41 น.
  
คุณริญบุญญา อ่านหนังสือเร็วๆมากๆเลยครับ
โดย: อุ้มสม วันที่: 5 เมษายน 2557 เวลา:22:32:28 น.
  
อ่านรอยไหม แล้วไม่ค่อยโดน เลยไม่ตามงานของ พงศกรต่อเลยค่ะ
โดย: Serverlus วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:0:00:19 น.
  
เล่มนี้....อ่านแล้วค่ะ
แต่ไม่ดูละครนะ คึคึ
โดย: Pdจิงกุเบล วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:11:50:47 น.
  
อ่านแล้วค่ะ แต่... ไม่ได้ดูละครเลย
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 8 เมษายน 2557 เวลา:8:29:30 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

รินบุญญา
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




ร้านจำหน่ายหนังสือภาษาอังกฤษมือสอง
ซื้อ 200 บ.ก็ส่งฟรีแล้วค่ะ