Group Blog
 
<<
มีนาคม 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
24 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 
ลำปางยังหวานอยู่ 1

วันนี้นั่งคิดอะไรเล่น ๆ หลังจากพลิกดูปฏิทินของปีนี้ไปมาหลายรอบ

(ก่อการณ์เงียบ ๆ คนเดียวอีกแล้ว)

วางแผนนู่นนี่นั่นไปเรื่อยเปื่อย...



"อยู่ที่นี่ แบบนี้..มันก็ชิว ๆ ดีนะ"



ความคิดนี้แว้บเข้ามาหลายครั้ง

ความรู้สึก "ชิวๆ" ที่ว่านี่แหละ ที่ทำให้เราแอบปันใจให้ "สิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้"

จนคิดจะละทิ้งบางสิ่งที่ "ตั้งใจว่าจะทำ"



"ถ้าวันหนึ่งบอกแม่ว่าจะไม่เรียนต่อป.เอกแล้ว แม่จะว่าอะไรมั้ย" เมื่อไม่นานมานี้ เราถามคำถามนี้กับแม่

แม่ไม่คิดอะไรมากเลย ก่อนจะตอบเพียงสั้น ๆ "ก็แล้วแต่ แม่ไม่ได้บังคับ"

ก่อนหน้านี้แม่ก็เคยบอกอยู่เหมือนกันว่า ถ้ามันเหนื่อย ก็ไม่ต้องไปเรียนมันหรอก



แต่ว่านี่มันก็ไม่ใช่ประเด็นหรอก...

ไม่ใช่ว่าเรียนแล้วจะไม่ได้เที่ยว

ประเด็นมันคือ เราอยากพาพ่อกับแม่ไปเที่ยวมากกว่า

ถือว่าเป็นการคืนกำไร หลังจากที่พ่อกับแม่เหนื่อยกับเรา

เหนื่อยกับอะไร ๆ ในบ้าน หน้าที่การงานและคนรอบข้างมานาน



เมื่อหลายปีก่อน บนรถไฟสายตะวันออก..

เราเคยนั่งคุยเล่น ๆ กับรุ่นน้องคนหนึ่งที่เรียนเอกเดียวกัน

แถมบ้านก็อยู่จังหวัดเดียวกัน เป็นลูกคนสุดท้องก็เหมือนกัน

ว่าเรียนจบแล้วจะทำอะไร ยังไงดี

น้องบอกว่าอยากทำงานแถวบ้าน อยากดูแลพ่อกับแม่ อยากพาไปเที่ยว

นี่ถ้าเป้ อารักษ์เกิดเร็วกว่านี้ เราคงได้ยืมคำจากหนังมานึกชมน้องเหล่าคนนี้
(เหล่าเดียวกัน)

ที่ใคร ๆ ก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าหน้าตาเหมือนนักเทนนิสมือ 1 ของไทยในขณะนั้น


"หัวใจนายหล่อมาก"




หลัง ๆ เพิ่งสังเกตตัวเองว่าไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนกับเพื่อนสักเท่าไหร่

อาจจะเป็นเพราะสมัยนั้นไม่มีเงินกัน ไปเที่ยวก็อาศัยเอาช่วงที่มีออกค่าย

ออกแนวฟรีตลอดงาน แบบที่ตั้งใจไปกันจริง ๆ ก็นับครั้งได้

มีแค่ 2 ครั้งจริง ๆ ครั้งแรกตอนที่นึกสนุก อยากทำหนังสั้น ก็ยกพลกันไปถล่มบ้านเพื่อนที่สหพันธรัฐ "เลย"

กับครั้งที่ 2 ตอนเรียนจบ ที่ไปกางเต็น์กันที่เชิงเขาใหญ่ มีแค่แสงตะเกียงกับเสียงกีต้าร์

พอเรียนจบ มีงาน มีเงิน ก็ไม่ได้เที่ยวกันอีก เพราะต่างคนต่างทำงาน เวลาไม่ตรงกัน



สุดท้าย..เที่ยวกับที่บ้านนี่แหละสบายใจสุด

ลองไปเปิดรูปเก่า ๆ ดู พบว่า...ไปกับพ่อ แม่ ยาย ลุง ป้า พี่ชาย พี่สะใภ้ และหลาน ๆ ทั้งนั้น

แต่ก็สนุกดี...


ช่วงหลัง ๆ จะรอให้ครบแก๊งค์ก็คงยาก ไม่ได้ไปไหนกันพอดี

เราก็เลยพยายามหาที่เที่ยวที่มันไปได้ง่าย ๆ

ไม่ไกล ไปกับพ่อกับแม่


ครั้งล่าสุดนึกสนุกหรือว่าเก็บกดอะไรไม่รู้ หารีวิวจากพันทิพนี่แหละ

แล้วก็ตัดสินใจ "อาสาพาแม่เที่ยว" ตอน "เที่ยวไปตามราง อยากรู้ว่าลำปางหนาวแค่ไหน"

ทริปนี้..คิดเอง ทำเองหมดทุกอย่าง ตั้งแต่หาข้อมูล ซื้อหนังสือมาอ่าน เกลี้ยกล่อมแม่

ไปจนถึงจองตั๋วรถไฟและจองที่พัก จัดการยื่นใบลาพักร้อน

ซึ่งตอนแรกแม่ก็ไม่เห็นด้วยสักเท่าไหร่ ตามประสาอดีตข้าราชการดีเด่นของชาติไทย

แต่สุดท้ายก็แม่นี่แหละที่เป็นคนคำนวณจำนวนวันให้ จาก 1 วัน มาเป็น 2 วัน และสุดท้ายก็มาจบที่ 2 วันครึ่ง

เป็นครั้งแรกที่ไปกับแม่แค่ 2 คน พ่อก็แอบเป็นห่วงเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ว่าอะไร

เราเอง..ยังนึกหวั่น ๆ ใจว่าจะรอดมั้ย กลัวพาแม่ไปลำบาก

กลัวแม่ไม่สนุก เพราะแม่ชอบบอกว่า เราชอบพาไปแต่ตลาด ๆ ถนนคนเดินอะไรทำนองนี้

ก็แหงแหละ..ขึ้นเขาแม่ก็ขึ้นไม่ไหว ไปทะเลก็ไม่รู้จะทำอะไร

เที่ยววัด ไหว้พระ เดินตลาด ถ่ายรูปแบบนี้แหละ..เหมาะสุด

แล้วก็แม่เองนั่นแหละที่ชวนเราเดินจนเมื่อย...





เดี๋ยวมาเล่าต่อ...






Create Date : 24 มีนาคม 2554
Last Update : 29 เมษายน 2554 14:29:19 น. 1 comments
Counter : 239 Pageviews.

 
เที่ยวด้วยกันมีเวลาด้วยครับ
รออ่านต่อๆ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 24 มีนาคม 2554 เวลา:17:07:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

rimpingringpim
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




สวัสดีค่ะ

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกใบเล็ก ๆ

ของคนธรรมดาคนหนึ่ง

ที่ชอบอ่านหนังสือ ฟังเพลง

วาดรูป ท่องเที่ยว ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย

ขอบคุณความบังเอิญ...

ทำให้เราและคุณมาเจอกันที่นี่ค่ะ

Friends' blogs
[Add rimpingringpim's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.