Group Blog
 
 
ตุลาคม 2552
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
22 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 

ของขวัญของแม่ พัง

วันเกิดของแม่เราปีนี้พ่อลูกปรึกษากันอยู่นานว่าจะซื้ออะไรให้เค้าดี
อะไรๆแม่เค้าก็บอกว่าไม่อยากได้เลย เพราะไม่มีความจำเป็นเลยจริงๆ
เค้าพร่ำบ่นกับพวกเราบ่อยๆว่า อย่าซื้ออะไรกันเลยนะ เปลืองเปล่าๆ

วันเกิดวันนั้น ผมกับลูกสาวแอบไปสั่งเค้กให้แม่เค้า 3 ปอนด์
ใจนั้นอยากซื้อหมูมาทำกินกันเองที่บ้านโดยไม่ต้องให้แม่ลงมือทำด้วยซ้ำ
ตั้งใจว่า 3 คนพ่อลูกนี่แหละจะลงมือทำกันเอง เลี้ยงแขกไม่กี่คนที่สนิท

ตอนบ่ายลูกสาวชวนไปเดินห้างเผื่อเจออะไรก็จะได้ซื้อมาเตรียมไว้
แต่แล้วก็เกิดความลังเลอีกนั่นแหละ เมื่อเห็นอะไรๆก็ไม่ถูกใจ
อาจเป็นเพราะเราไม่ค่อยได้เข้าครัวทำอาหารกินกันเองก็ได้เลยเลือกไม่ถูก
ลูกสาวบอกว่า วันนี้เราไม่ต้องเลี้ยงที่บ้านก็ได้มั๊ง ขี้เกียจเก็บอีกอ่ะ
เอางี้ไม๊ เราพาแม่เค้าไปเลี้ยงวันเกิดที่ร้านหมูกระทะเลยดีกว่าเค้าคงชอบ
บุพเฟ่จ่ายหัวละ 100 บาท ชวนเพื่อนบ้านที่สนิทหลังเดียวก็พอแล้ว
คงจ่ายกันไม่เท่าไรอ่ะ เป่าเค้กที่ร้านนั่นเสร็จสรรพไปเลย

ผมบอกลูกว่า ก็มีเหตุผล เป็นอันว่าตกลงตามนี้เลยนะ
แบบนี้ก็ดีไปอย่าง ไม่ต้องเตรียมอะไรให้จุกจิก กินอิ่มก็ตัวใครตัวมันได้เลย


ลูกสาวโทรบอกน้องชายว่าเลิกเรียนแล้วไปร้านหมูกระทะเลย เจอกันที่นั่น
ลูกชายร้องโย่ๆ เย่ๆ ! เสียงดังฟังชัดผ่านมือถือออกมาจนผมได้ยิน
ก็หมอนี่มันชอบเข้าร้านหมูกระทะไง อาหารสุดยอดปรารถนามันเลยล่ะ

................. ในห้างตอนบ่ายของวันนั้น .................
แล้วของขวัญที่จะให้แม่ล่ะ พ่อคิดออกยังอ่ะ ลูกสาวถาม

ตอนนั้นเราพ่อลูกกำลังเดินอยู่แถวๆโซนที่เค้าขายมือถืออยู่พอดี
เราพ่อลูกเลยคิดอะไรที่เหมือนกันโดยไม่ได้ตั้งใจ
เราพูดออกมาพร้อมกันว่า ซื้อมือถืออันใหม่ให้แม่เหอะ !
แม่เค้าใช้มือถืออันเก่ามาเกือบ 4 ปีแล้ว สมควรเปลี่ยนได้แล้วล่ะ

เราออกตังค์กันคนละครึ่งดีไม๊ ? ลูกสาวเสนอความเห็น ผมเอาด้วย


...วันเกิดคืนนั้น ...
หลังจากที่แม่เค้าแกะกล่องของขวัญกล่องเล็กๆออกมาสีหน้าเค้าปลื้มสุดๆ
ผมบอกว่าออกตังค์กับลูกๆซื้อให้น๊าไม่แพงเท่าไรหรอกคิดว่าแม่คงชอบ
แม่เค้าปลื้มจนน้ำตาซึม เพราะนึกไม่ถึงว่าจะได้มือถือเครื่องใหม่ใช้
ลูกสาวทำหน้าที่อธิบายวิธีใช้ให้แม่รู้คร่าวๆ แม่เค้าค่อยๆใช้มันอย่างถนุถนอม
แต่เค้าจำวิธีใช้ได้ไม่หมดหรอกผมรู้ ทำเป็นเออ ออกับลูกไปงั้นแหละกลัวเสียฟอร์มอ่ะ


หลังจากวันนั้นพวกเราเห็นแม่เค้าใช้มือถือเครื่องใหม่อย่างถนุถนอมมาก
ชาร์จแบตเมื่อไหร่ต้องสั่งพวกเราว่าถ้ายังไม่เต็มใครอย่าเพิ่งถอดปลั๊กออกเชียว
เพราะคู่มือสั่งเอาไว้ว่าจะทำให้แบตเสื่อม และอายุการใช้งานจะสั้นลงด้วย

แม่เค้าชอบเอามือถือไปถ่ายรูปคนโน้นคนนี้ร่ำไป แถมชอบคุยว่า
เนี่ย "ลูกๆเค้าช่วยกันออกตังค์ซื้อให้นะ !" ...

เพลงลูกทุ่งไม่รู้กี่เพลงต่อกี่เพลงแม่เค้าไปหาโหลดมาลงจนหมด
ฟังมันทั้งวัน ส่วนใครรำคาญบ้างอันนี้ไม่รู้ด้วยนะเออ

จากพฤษภาคมที่ผ่านมา แม่เค้ามีพฤติกรรมการใช้มือถือที่ไม่เหมือนใคร
เค้าถนุถนอมยิ่งกว่าสมบัติชิ้นใดๆที่มีด้วยซ้ำ จนอดที่จะเหน็บแนมไม่ได้
วันหนึ่ง ผมกับลูกสาวไปทำธุระที่ต่างจังหวัด จู่ๆก็ได้รับโทรศัพท์จากแม่ว่า

...... มือถือแม่พังแล้วอ่ะ ฮือ ๆ ...... (ร้องให้ กระซิกๆ)
เอ้า ! นี่ตกใจกันไม่น้อยเลย อะไรของแม่เนี่ย มันพังยังไง ?

ลูกสาวถามแม่ ซึ่งตอนนั้นแม่เค้ายืมโทรศัพท์เพื่อนสนิทโทรมา


.......... แม่เล่าให้ฟังว่า ..........
เมื่อตอนเย็นเค้าพากันเอารถปิ๊กอัพออกไปซื้อของที่ตลาดเปิดท้ายกัน
ก็ไปกับเพื่อนที่สนิทนี่แหละ ขากลับบังเอิญอยากนั่งกระบะท้ายกับเด็กๆ
และเห็นว่าอากาศมันเย็นดี รับลมบริสุทธิ์ (มันน่านักสั่งแล้วว่าอย่านั่งๆ)
ขณะที่รถกำลังขับมาด้วยความเร็วสูงนั้น บังเอิญมีรถมอเตอร์ไซค์ตัดหน้า
คนขับเลยเบรกกะทันหัน แม่เค้าไม่ทันระวังตัว ยึดจับอะไรไม่ทัน
ก็เลยไถลจากท้ายกระบะมาชนกับแค็ปอย่างแรง
เป็นเหตุให้หัวปูดไปตามๆกัน เด็กๆที่นั่งอยู่ด้วยร้องกันวุ่นวาย


แม่ไม่เป็นไรมากแค่หัวปูดเล็กน้อย แต่ก็บอกว่ามึนๆอยู่นานเลยล่ะ
พอกลับมาถึงบ้านแม่เลยรีบล้วงเอามือถือที่พกอยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา
กะจะโทรฟ้องลูก แต่แล้วก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นจอมือถือแตกละเอียด
ใช้งานอะไรไม่ได้เลย มันแตกทั้งกรอบนอกและใน ... (โห ชนแรงนะเนี่ย)
เท่านั้นแหละ แม่เค้าปล่อยโฮออกมาเลย จนเพื่อนบ้านรีบออกมาดูให้

แม่ให้คนที่พอมีความรู้บ้างทดลองเช็คดูอยู่นาน สรุปแล้วพังแน่ต้องเข้าโรงซ่อมชัวร์

โห ... แม่เค้าร้องให้คนเดียวอยู่ตั้งนาน ก่อนยืมมือถือเค้าโทรมาหาลูก


เราพ่อลูกได้ฟังก็รู้สึกจุกในอกพูดอะไรไม่ออก ก็ได้แต่ปลอบแม่เค้าไปว่า
ดีแล้วแหละที่แม่ไม่เป็นไร กลับไปเดี๋ยวจะพาไปตรวจสมองนะ
เพราะหัวโขกจนหนุ่ยเลยไม่ใช่เหรอ ? ส่วนมือถืออ่ะเดี๋ยวเอาไปซ่อมให้
ไม่เป็นไรหรอก ยังไงมันต้องเปลี่ยนหน้าปัดถ์ได้อยู่แล้วแหละ คงไม่เท่าไหร่หรอก

เท่านั้นแหละแม่ถึงได้เงียบ แต่กว่าจะเงียบก็บ่นอุบอิบๆอยู่นานเหมือนกัน
แต่ก็ยังไม่วายที่จะพูดคำซึ้งๆให้เราได้ยิน เมื่อแม่เค้าบอกใครต่อใครว่า
ของที่พ่อลูกซื้อให้อ่ะ มันมีคุณค่าทางใจยิ่งกว่าอะไรอีกนะ

เฮ้อ ! นี่แหละแม่เรา
......





 

Create Date : 22 ตุลาคม 2552
0 comments
Last Update : 27 ตุลาคม 2552 8:29:27 น.
Counter : 398 Pageviews.


Resource of life
Location :
บุรีรัมย์ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]














เปิดบ้านเพื่อรับอรุณ











คนเราแก้ไขอดีตไม่ได้


แต่อาจแก้ไขอนาคตได้















วางพู่กันหันมาจับเม้าส์
New Comments
Friends' blogs
[Add Resource of life's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.