มีนาคม 2554

 
 
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
20
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ฉันแค่...รู้สึกเศร้า
สิ่งที่เกิดขึ้นที่ญี่ปุ่นทำให้ฉันเศร้า ฉันไม่อยากเปิดทีวี ไม่อยากฟังวิทยุที่รายงานข่าวเหล่านี้ แม้จะไม่มีคนคุ้นเคยอยู่ที่นั่น แต่ฉันก็หดหู่ใจที่คนมากมายต้องเจอกับหายนะภัยที่คาดไม่ถึงนี้

วันที่ทราบข่าวคือวันศุกร์ เพื่อนโทร.มาถามฉันว่าได้ดูข่าวสึนามิที่ญี่ปุ่นไหมเพราะเพื่อนดูไม่ทันเลยจะถามฉัน ฉันขายของอยู่เลยไม่รู้เรื่อง แต่บอกไปว่า ญี่ปุ่นมีระบบรับมือกับแผ่นดินไหวและสึนามิที่ดีมาก เพราะเขาเคยเจอและสูญเสียกับภัยธรรมชาติแบบนี้มาบ่อยแล้ว หลังจากวางสายฉันคิดว่าคงไม่มีอะไรมากหรอก

แต่เมื่อกลับถึงบ้านได้ดูรายการข่าวตอนสี่ทุ่มแล้วมีการตีเป็นข่าวใหญ่พร้อมภาพประกอบที่น่ากลัว ภาพของคลื่นน้ำค่อยๆ กลืนกินสิ่งปลูกสร้างรอบชายฝั่งและเข้ามาลึกมาก แม้แต่บนถนน รถราลอยไปตามแรงน้ำ บ้านเป็นหลังๆ ถูกกระแสน้ำพัดอย่างง่ายดาย ตึกทั้งหลังถูกน้ำพัดและค่อยๆ ถล่มลง บางบริเวณเกิดไฟไหม้ คลื่นน้ำรุกคืบกลืนกินไปเรื่อยๆ อย่างไม่หยุดยั้ง เหมือนภาพที่เคยเห็นในภาพยนตร์ แต่นี่ไม่ใช่...นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ แล้วคนถ่ายภาพเขารู้สึกยังไงนะ ที่ไม่อาจไปช่วยผู้ที่ประสบภัยได้

เคยอ่านเรื่องของช่างภาพรางวัลพูลิตเชอร์ ที่ต้องการได้ภาพนาทีชีวิตที่นกแร้งจะเข้าไปจิกกินเด็กที่ผอมแห้งขาดสารอาหารแทบไม่มีแรงเดิน หากเขาเข้าไปช่วยเด็กคนนั้นก็รอด แต่เขากลับเลือกที่จะเก็บภาพนาทีแห่งความโหดร้ายนั้นไว้ ซึ่งภาพนั้นทำให้เขาได้รางวัล อีกฟากหนึ่งก็มีเสียงประณามถึงความไร้มนุษยธรรมของเขา แม้เขาจะได้รางวัล แต่ปีต่อมาเขาก็ฆ่าตัวตายเพราะภาพนั้น

สภาพเมืองของญี่ปุ่นที่สึนามิกลืนกินนั้นมันน่าเศร้าในสายตาฉัน จะต้องมีคนกี่คนที่ต้องหมดลมหายใจไปกับหายนะภัยครั้งนี้ แล้วคนที่ยังมีชีวิตรอด เขาจะดำเนินชีวิตอย่างไรต่อไปในเมื่อบ้านเรือนทรัพย์สินหายไปกับสายน้ำ ถ้าเป็นฉันคงมืดแปดด้าน แต่อย่างหนึ่งที่ฉันเชื่อคือ น้ำใจของคน หลายประเทศส่งความช่วยเหลือไปแล้ว หากฉันอยู่ใกล้ๆ ก็อยากเป็นอาสาสมัครเข้าไปช่วยเหลือ แต่กำลังที่ฉันมีตอนนี้ทำได้เพียงส่งแรงใจไปช่วย

ทุกครั้งที่ได้ข่าวหายนะภัยฉันมักจะมีอาการเศร้า ไม่อยากให้สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้นเลย แม้ฉันจะไม่รู้จักผู้ประสบเหตุ แต่เขาเหล่านั้นก็มีเลือดเนื้อจิตใจเหมือนเรา มันทำให้เคมีในสมองฉันปั่นป่วน หดหู่ที่ฉันช่วยอะไรไม่ได้ และฉันมักจะหลีกเลี่ยงการรับข่าวสารนั้นไปเลย ขอให้หายนะภัยครั้งนี้ผ่านไปโดยเร็วด้วยเถิด ฉันแค่อยากเห็นทุกคนกลับมายิ้มได้ดังเดิม



Create Date : 13 มีนาคม 2554
Last Update : 13 มีนาคม 2554 23:33:48 น.
Counter : 316 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ข้าวเหนียวหวาน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เป็นเพียงเศษละอองของจักรวาล
ที่มีคำถามมากมาย ^_^