{ น้ำค้างบริสุทธิ์ ๑ หยด : ในวันลอยกระทง/หลงทาง }

{ น้ำค้างบริสุทธิ์----> เพียง ๑หยดเดียว : ในวันลอยกระทง / หลงทาง }









In the morning....My mind get one drop of pure dew put down in my heart {wich mental depression and sorrow!} To..refreshment again.








วันนี้! เป็นวันลอยกระทง ฉันตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ อาจจะเป็นเพราะมาจากเมื่อคืนนี้ ที่ฉันอยู่อย่างโดดเดี่ยวตามลำพังคนเดียว....จิตใจของฉันนั้นมันว้าวุ่น สับสน เศร้าหมอง ..... ฉันอยู่ในบ้าน ที่เงียบเหงา ท่ามกลางเสียงทีดัง  ของประทัด ดอกไม้ไฟ  และแสงสว่าง จากโคมไฟ มากมาย บนท้องฟ้า รวมทั้งแสงจากพระจันทร์เต็มดวง ในคืนเดือนเพ็ญ









เนื่องจากเป็นคืนของเทศกาลวันลอยกระทง.....แต่เสียงเหล่านี้ ก็ไม่ได้ทำให้ฉันหายเหงาแต่อย่างใด กลับทำให้รู้สึกหนาวใจมากขึ้น
และยิ่งทำให้ฉัน ตกใจ ขวัญผวา จิตใจเตลิดเปิดเปิง เสียมากกว่า 















ฉันเฝ้าภาวนา ให้ค่ำคืนนี้ ผ่านไปไวๆ ......... ฉันต้องการเพื่อนมากที่สุดในคืนนี้  แต่ก็เหมือนฟ้าดิน ได้ กลั่นแกล้ง หรือลงโทษฉันให้อยู่อย่างโดดเดี่ยว ไม่มีใครว่าง ไม่มีใคร(ที่ฉันต้องการ)สนใจฉันเลย ...ทุกๆด้านของการติดต่อสื่อสาร ไม่ว่าจะเป็นทางโทรศัพท์  ทางอีเมล  หรือ การสนทนา การแชททาง msn ทุกหนทางของการติดต่อนั้นเงียบสนิท ผิดไปกว่าปกติ....กว่าทุกวันที่ผ่านๆมา









แม้แต่สัญญาณอินเทอร์เนต ที่บ้านฉันยังช้า จะค้นหา จะดู จะทำ จะโหลดอะไรๆ ก็ช้ามาก บางทีก็เออเลอร์ error ขึ้นมาเฉยเลย คลิกยังไงๆ ก็ไม่ไป จนต้องรีสตาร์ท ..... ก็อาจจะมีแต่ไวรัส virus หละมั่งที่ต้องการเข้ามาเป็นเพื่อนฉันเวลานี้ สร้างความเครียดให้ฉันเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย ....... และแล้วฉันก็ได้เข้านอน เมื่อเวลาเกือบเที่ยงคืน ...... เมื่อเสียงต่างๆ  ค่อยๆ เงียบลง .......









ฉันหลับไป.........ด้วยจิตใจที่หดหู่  เศร้าหมอง เปรียบเหมือนกับต้นไม้ ต้นเล็กๆ ต้นหนึ่ง ที่อยู่โดดเดี่ยว ....กำลังแห้งเหี่ยว จะเฉาตาย   เพราะขาดน้ำมาหล่อเลี้ยงให้ชุ่มชื่น  ขาดปุ๋ยมาบำรุง รักษา ลำต้นให้เจริญงอกงาม  แข็งแรง   จะไม่มีโอกาสที่จะเจริญเติบโต งอกงามอีกต่อไป และกำลังจะเฉาตายลง...ในวันพรุ่งนี้แล้ว...............













หลังจากหลับไปด้วยคราบน้ำตา และร่างกายที่อ่อนล้า เวลาได้ผ่านไป ....ผ่านไปเพียง...ไม่กี่ชั่วโมง............แต่สมองของฉันนั้นมันเหมือนกับไม่ได้หลับพักผ่อนไปตามร่างกาย รู้สึกว่าสมองตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา และปลุกให้ฉันตื่นตั่งแต่เช้ามืดของวันใหม่  ที่เงียบสงบ อากาศหนาวเย็น จับจิต จับใจ ....ตื่นขึ้นมาเพื่ออยู่..สู้กับชีวิตที่เหลือนี้อีกต่อไป


 


 










โดยที่ไม่สามารถรู้ล่วงหน้าได้ว่า .............จะมีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิตนี้อีกหรือไม่  จะเป็นสิ่งที่ดี หรือเป็นสิ่งที่ร้ายประการใด ก็ไม่อาจที่จะทราบได้อีกเหมือนกัน  ได้แต่เพียง พยายามตั้งสติ  ทำความดีให้กับตนเอง ทำตนให้เป็นประโยชน์ เท่าที่สามารถจะทำได้ เท่าที่เป็น เท่าที่มีอยู่   โดยที่ไม่ไปเบียดเบียนผู้อื่น  ก็คงเพียงพอแล้วในตอนนี้













คิด และมีความหวัง อยู่เสมอว่า............. ชีวิตจะต้องดีขึ้น และสมดังใจปรารถนา ในสิ่งที่ตั้งใจไว้ ในสักวันหนึ่งข้างหน้า     ด้วยใจที่ไม่ย่อท้อ สิ้นหวัง  ในยามที่โดดเดี่ยว ไร้ที่พึ่ง เช่นนี้!................. และเมื่อได้ เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ออนไลน์ ก็ได้เห็นข้อความด่วน! ปรากฎขึ้นที่หน้าจอ เป็นข้อความ message offline ที่ได้ส่งเข้ามาในขณะที่ปิดเครื่อง
















เป็นข้อความสั้นๆ จากแดนไกล เป็นเพื่อนต่างชาติของฉันคนหนึ่ง และเป็นคนเดียวที่คอยให้กำลังใจ ให้คำปรึกษา อย่างง่ายๆ สั้นๆ ติดต่อกันมา เป็นแบบนี้ อย่างสม่ำเสมอ เป็นเวลานาน ...... ได้ส่งข้อความมาให้ ตั้งแต่ตีห้า ว่าไม่สามารถ ออนไลน์ ได้ในคืนที่ผ่านมานี้........ซึ่งจากที่เราสังเกตุเห็น ตอนที่นั่งอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์เมื่อคืน ก็ได้เห็นความผิดปกติบางอย่างแล้ว เพราะเห็น ......เดี๊ยวเปิด เดี๋ยวปิด มาๆ ไปๆ  แวบเดียวหายๆ  อยู่นั่นแหละ 













ก็เข้าใจว่า..........ไม่อินเทอร์เนต ก็ตัวเค้าเองนั่นแหละที่มีปัญหา หรือมีความจำเป็น ในบางสิ่ง บางอย่างอยู่ ในตอนนั้น....เพราะเค้านั้นอยู่ไกลจากฉันมาก........ ทำให้ไม่สามารถ ติดต่อ เพื่อพูดคุย ให้กำลังใจฉันได้ ในเวลาที่ฉันต้องการ ...... เค้ารู้ และเข้าใจสภาพจิตใจของฉันดี  แต่ก็คงคิดได้เพียงแค่สงสาร  และเสียใจอยู่ไม่น้อย  ที่ไม่สามารถอยู่ พูดคุย เป็นเพื่อนฉันได้ยามที่ฉันต้องการ  เพียงแต่คงมีจังหวะอยู่นิดหนึ่ง  จึงได้ส่งข้อความด่วนใน msn ให้ฉันในขณะที่เป็นเวลา ที่ฉันกำลังตื่นขึ้นมาในตอนเช้าพอดี













ก็มีคนใกล้ชิด ที่มีความสำคัญ มีความหมาย กับฉันอยู่สักสี่ห้าคนในเวลานี้... ที่ฉันต้องการกำลังใจจากพวกเขา และฉันนั้นได้ติดต่อ บอกพวกเขาไปว่า ฉันมีความจำเป็น และกำลังต้องการเพื่อน ต้องการกำลังใจ .....และพวกเขาก็อยู่ใกล้ๆ มีความสะดวก ในการติดต่อสื่อสารทุกรูปแบบ หรือสามารถมาพบฉันได้ โดยไม่ได้ลำบากยากเย็นอะไรเลย.....

แต่เป็นเพราะอะไรไม่สามารถทราบได้  ถึงทำให้พวกเขาไม่ได้แคร์ความรู้สึกของฉัน ไม่ตอบสนองความต้องการของฉันใดๆ ทั้งสิ้น ในยามที่ฉันมีความลำบาก ต้องการความช่วยเหลือ และต้องการกำลังใจจากพวกเขาเช่นนี้














ฉันคิด และทำได้แต่เพียง โทษ วิบากกรรม โทษตัวเอง ว่าฉันนั้นได้ถูก ฟ้า ดิน ลงโทษ  หรือทดลอง / สอนให้ฉันได้รู้ซึ้งถึง ธรรมชาติ ว่าเกิดมาคนเดียว แล้วก็ต้องอยู่คนเดียว แล้วต้องตายไปคนเดียว ไม่สามารถยึดเหนี่ยวสิ่งใดไว้ได้ ไม่ว่าจะเป็นตัวเรา  ของเราเอง ก็ตาม...........ให้รู้ซึ้งถึงการไร้คู่ สู้กับปัญหา อยู่อย่างโดดเดี่ยว ในยามที่คนอื่นๆ เขาต่างก็มีกิจกรรม มีความสนุกสนาน มีความสุขกัน ในคืนวันลอยกระทง












และจากเหตุการณ์ในคืนที่ผ่านมานี้  จึงทำให้ฉันได้รู้ และเห็นว่า ตัวของฉันนั้น มีใครบ้าง ที่แคร์ความรู้สึกของฉัน    ฉันได้รับเพียง..........น้ำค้างที่บริสุทธิ์ (หยดลงมาจากฟากฟ้า)...........เพียงหยดเดียว เท่านั้นจริงๆ ในวันนี้   ที่ทำให้หัวใจของฉันชุ่มชี่นขึ้น   พอที่จะมีกำลังใจสู้กับความรู้สึก และสิ่งต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นกับชีวิตของฉัน  ในโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล....นี้ต่อไป



" ด้วยความชื่นใจ........จากน้ำค้างอันบริสุทธิ์ ***Dew "Clive" from The Sky***..........เพียง๑หยดเดียว "




 











 

Create Date : 12 พฤศจิกายน 2554
0 comments
Last Update : 13 พฤศจิกายน 2554 11:35:00 น.
Counter : 605 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


รัตนาวลี55
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




กำลังใจที่กำลังเข้ามาเยี่ยมเยียน

รัตนาวลี Diet7Tip บล๊อกเกี่ยวกับ สูตรอาหาร การท่องเที่ยว มีคลิปวิดีโอสดใส ดูสบายๆ มากมาย " แอ่ว กิ๋น หอม ต๋อม ม่วน " Travel Thai Diet ให้สาระดีๆแฝงด้วยเคล็ดลับ พูดไทยและอู้กำเมือง * English Subtitle * ดูดีได้ทุกเพศ ทุกวัย ทุกเชื้อชาติ " ด้วยรักและปรารถนาดีจาก " * รัตนาวลี Diet7Tip *

lozocat
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2554
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
12 พฤศจิกายน 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add รัตนาวลี55's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.