Group Blog
 
 
มิถุนายน 2554
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
29 มิถุนายน 2554
 
All Blogs
 

ชมบุหลัน [เรื่องกึ่งสั้นกึ่งยาว]

น้าไม้มักบอกเสมอว่าคุณชมบุหลันเป็นผู้หญิงสวยสง่าที่สุดที่น้าเคยเห็น

“สวยกว่าพี่ขวัญอีกเหรอ” ฉันเอ่ยถึงพี่หมู่บ้านข้างๆ ซึ่งเพิ่งได้รับตำแหน่งนางนพมาศประจำจังหวัดเมื่อไม่นานนี้

“โอ๊ย เทียบกันไม่ได้หรอก” น้าไม้ยกมือที่คีบบุหรี่โบกไปมา ก่อนอัดมันเข้าเต็มปอด แล้วระบายควันขาวออกทางจมูกและปาก พลางทำตาลอย พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนคนเพ้อ พรรณนาถึงความงามของคุณชมบุหลัน ภรรยาอดีตเจ้านายทหารที่น้าไม้เคยรับใช้อยู่

ฉันจึงทำตาลอยตาม ลอยตามเพราะกำลังจินตนาการว่าคนที่สวยกว่านางนพมาศหน้าตาเป็นอย่างไรหนอ ดวงตาที่คมวาวงดงามราวเพชรอย่างที่น้าไม้บอกจะเจิดจ้าจับใจคนมองเช่นไร แล้วยังผมยาวสลวยดั่งเส้นไหมนั่นล่ะ มันจะนุ่มนิ่มลื่นมือเหมือนยามฉันสัมผัสผมดำขลับของตัวเองไหม

“น้าไม้เคยจับผมคุณชมบุหลันหรือเปล่า” คำถามที่ฉันเอ่ยด้วยความอยากรู้ทำให้น้าไม้ถึงกับสำลักควันบุหรี่ ยกมือเขกหัวฉัน

“ไอ้นี่ ถามอย่างนี้ได้ยังไง”

“ก็แล้วน้าไม้เคยจับมั้ยเล่า” ฉันลูบหัวหน้าม่อยแต่ยังคงซักต่อ ดวงตาจับจ้องใบหน้าคล้ำแดดของน้าชายผู้เคยเป็นทหารยังกรุงเทพฯ หลายปี ซึ่งนี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ฉันเชื่อเรื่องที่น้าไม้บอกทุกอย่าง เพราะเขาเคยอยู่เมืองหลวง ได้เห็นอะไรต่อมิอะไรมากกว่าใคร

“ขืนจับนายเขาได้เอาตายน่ะสิ ...แต่...น้าก็เคยบังเอิญโดนผมคุณชมบุหลันหรอกนะ” น้าไม้เอ่ยเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินตรงประโยคท้ายก่อนแหงนมองฟ้า พ่นควันบุหรี่ที่เพิ่งสูบสักครู่ฟุ้งลอยเหนือศีรษะ ขณะฉันแหงนหน้าตาม หากกลุ่มควันบุหรี่กลับบดบังหมู่เมฆจนทุกอย่างกลายเป็นภาพพร่าเลือน

แต่แล้วไม่นานนัก ภาพจินตนาการอันมัวซัวของฉันก็กำลังจะกระจ่างชัด เมื่อวันหนึ่งฉันแอบได้ยินน้าไม้คุยกับแม่ด้วยน้ำเสียงร้อนรนถึงอดีตเจ้านายทหารที่กำลังเดือดร้อนอย่างหนักด้วยปัญหาบางประการ ซึ่งเขาต้องการมาขอหลบอยู่ที่บ้านของเราชั่วคราวพร้อมกับคุณชมบุหลัน ภรรยาของเขา - ผู้หญิงที่น้าไม้เคยบอกว่าสวยสง่าที่สุด

ฉันจึงตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเมื่อจะได้พบตัวจริงของคุณชมบุหลัน ฉันถึงกับวางแผนเตรียมดอกไม้มอบให้เธอด้วย เพราะคิดว่าไม่มีอะไรเหมาะกับผู้หญิงสวยๆ เท่ากับดอกไม้อีกแล้ว แต่ปัญหาคือฉันจะมอบดอกอะไรให้เธอดีล่ะ

ฉันเลยปรึกษาน้าไม้ด้วยคิดว่าน้าชายคงเห็นดีเห็นงามด้วย แต่เปล่าเลย น้าไม้เอ็ดฉันเสียงดังเรื่องฉันแอบฟังผู้ใหญ่คุยกัน หนำซ้ำยังบอกให้ฉันอยู่เฉยๆ อย่าปริปากเรื่องนี้กับใคร อีกทั้งวันที่คุณชมบุหลันมา ฉันต้องอยู่บนห้องนอนเท่านั้น ห้ามลงข้างล่างเป็นอันขาด

เรื่องนี้ทำให้ฉันโกรธน้าไม้มาก ก็จะไม่ให้โกรธได้อย่างไรล่ะ ในเมื่อน้าไม้ชอบเล่าเรื่องคุณชมบุหลันไม่ขาดปากจนฉันอยากเห็น ครั้นพอฉันอยากเห็น และกำลังจะได้เห็น น้าไม้กลับขัดขวางราวกับหวงต้องการเก็บคุณชมบุหลันไว้ดูคนเดียว

ดังนั้น ในวันที่คุณชมบุหลันมา ฉันจึงแสร้งเก็บตัวเงียบในห้อง ก่อนย่องมาแอบตรงช่องราวบันไดหลังได้ยินเสียงรถยนต์คันหนึ่งจอดสนิทยังหน้าบ้าน

ความมืดที่โรยตัวอย่างรวดเร็วในฤดูหนาว ทำให้ฉันมองภาพด้านนอกไม่ถนัดแม้จะเป็นเวลาเพียงหกโมงกว่า ฉันเห็นเพียงเงาคนวูบไหวไปมานอกบ้าน ได้ยินเสียงพึมพำเบา ก่อนฉันจะรีบหลุบหัวหมอบต่ำกับบันได หลังประตูบ้านเปิดออก

สิ่งที่ฉันสัมผัสได้จากคุณชมบุหลันอย่างแรกคือกลิ่น ฉันได้กลิ่นหอมซึ่งไม่ใช่กลิ่นหอมเย็นแบบน้ำอบไทยของแม่ แต่เป็นกลิ่นหอมรัญจวนแบบที่ฉันคิดว่ามันมาจากน้ำหอมฝรั่ง มันส่งกลิ่นแรงแปลกแยกเหมือนเป็นคนแปลกหน้าในบ้านฉัน

จากนั้นฉันเห็นเธอก้าวเข้ามาพร้อมชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานผึ่งผายคนหนึ่ง หากฉันไม่ได้สนใจเขาหรอก เพราะนัยน์ตามัวจับจ้องกับหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดกระโปรงสีน้ำเงิน หลังของเธอตั้งตรงดูสง่าผ่าเผยไม่ต่างจากผู้ที่เธออยู่เคียงข้าง ซึ่งท่าทางอย่างนี้ฉันรู้ได้ทันทีว่าเป็นคุณชมบุหลันของน้าไม้แน่นอน ฉันจึงค่อยไล่สายตาสู่ดวงหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้หมวกปีกกว้าง เห็นริมฝีปากสีแดงได้รูปกับแก้มผ่องนวล ส่วนปลายจมูกออกเชิดรั้นนิดหน่อย

และเพราะมัวจับจ้องคุณชมบุหลัน ฉันจึงไม่ทันสังเกตเห็นท่าทีเงอะงะของน้าไม้ ไม่ทันสังเกตว่าเหตุใดจึงไร้คำสนทนาระหว่างอดีตนายกับบ่าวทั้งที่จากกันมานาน กระทั่งคุณชมบุหลันถอดหมวกออก ฉันก็ตกตะลึงรีบใช้มืออุดปากไม่ให้คำอุทานเล็ดรอดออกมา

เปล่า...ไม่ใช่ฉันตกตะลึงกับนัยน์ตาวาวสวยดั่งเพชรของคุณชมบุหลันหรอก แต่ที่ฉันกำลังตกตะลึงอยู่ เป็นเพราะดวงตาคู่ที่น้าไม้เคยเอ่ยพร่ำพรรณนาถึงความงดงามนั้น มันมีเพียงดวงเดียวต่างหาก!





-----------------------------------------------------------------------------


ขออนุญาตเล่าถึงที่มาของเรื่องนี้นิดนึงนะคะ

จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ เริ่มขึ้นเมื่อผู้แต่งได้เข้าร่วมอบรม
ในโครงการกรุงไทยเรียนรู้สู่โลกวรรณกรรมค่ะ
ซึ่งตอนนั้นผู้แต่งได้ร่วมอบรมในกลุ่มนวนิยาย
ที่มีอ.ชมัยภร แสงกระจ่างเป็นผู้อบรม

แล้วหลังจากการอบรมเสร็จในวันแรก
อ.ชมัยภรก็ได้ให้เขียน 'ฉากเปิดตัวละคร' เป็นการบ้าน
ผู้แต่งจึงได้เขียนเรื่อง 'ชมบุหลัน' ขึ้นมาส่งอาจารย์
ที่ภายหลังอาจารย์ก็ได้คัดเลือกเป็นตัวอย่างของกลุ่ม

และผลการอบรมครั้งนี้เองได้ทำให้ผู้แต่งเกิดกำัลังใจต่อมา
จนนำชื่อตัวละครในเรื่องมาเป็นนามปากกาด้วย

ก็ถือว่าชมบุหลัน นำเรื่องชมบุหลัน มาให้อ่านเล่นเพลินๆ แล้วกันนะคะ :)






 

Create Date : 29 มิถุนายน 2554
5 comments
Last Update : 29 มิถุนายน 2554 0:43:05 น.
Counter : 900 Pageviews.

 

โอ้วว เพิ่งเคยได้อ่านต้นกำเนิดชมบุหลัน
ขอบคุณที่เอามาให้อ่านนะคะ

 

โดย: sin IP: 110.168.142.78 29 มิถุนายน 2554 12:09:47 น.  

 

ดีใจจัง ที่ได้ล่วงรู้ถึงต้นกำเนิดชมบุหลัน
ก่อนจะอ่านถึงย่อหน้าสุดท้าย ก็คิดไปต่างๆ นานา
นึกว่าคุณชมบุหลันจะเป็นผีซะอีก
อยากอ่านต่ออ่ะ อยากรู้ว่าทำไมคุณชมบุหลันถึงได้เป็นแบบนี้

 

โดย: an-o IP: 125.27.16.141 29 มิถุนายน 2554 13:58:50 น.  

 

สองสาวข้างบน : ขอบจายที่เข้ามาอ่านจ้า ป.ล.เรื่องนี้ถ้ามีโอกาสคงได้เขียนต่อจ้ะ ^^

 

โดย: ratta IP: 115.87.166.230 29 มิถุนายน 2554 18:21:23 น.  

 

ขอบคุณที่เขียนให้อ่านนะคะ

 

โดย: อุ้มสี 29 มิถุนายน 2554 20:08:32 น.  

 

พี่อุ้ม : ยินดีค่า

 

โดย: ratta IP: 61.90.94.142 30 มิถุนายน 2554 22:40:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ratta
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




บล็อกนี้ไม่รับทิปนะคะ

สวัสดีค่ะ :)
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
จะไม่ค่อยเข้า Bloggang เท่าไหร่ หากต้องการติดต่อ พูดคุยกันได้ที่ Facebook 'ชมบุหลัน' นะ

ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดของ Blog นี้ไปเผยแพร่หรือใช้ทุกกรณี จนกว่าจะได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก ratta (รัตตะ) ก่อนนะจ๊ะ

ผลงานนิยาย รางรักพรางใจ อุ่นรักฉบับอนุบาล อุบัติร้ายอุบัติรัก แปลงใจสีคราม ใยกัลยา มีแค่รัก รักของมิถุนา มนตร์กาลบันดาลรัก ดรุณฆาต

Friends' blogs
[Add ratta's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.