Group Blog
 
<<
มีนาคม 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
26 มีนาคม 2560
 
All Blogs
 

ตอนที่ ๑๕ ก่อร่างสร้างรัก



“ก็ไหนบอกโดนตุ๋นจนหมดตัวแล้วนี่เอาเงินที่ไหนไปซื้อรถล่ะคะ” บุษบาถามอย่างสงสัยขณะตักข้าวสวยใส่จานแจกจ่ายเพื่อนร่วมวงที่วันนี้ดูจะอุ่นหนาฝาคั่งเป็นพิเศษเพราะนอกจากจะมีฌอนกับเด็กชายต้องที่ไม่ต้องไปเรียนในวันเสาร์แล้วยังมีเกษตรอำเภอหนุ่มมาขอฝากท้องด้วยอีกคน

ธารารินไม่อยากสร้างเรื่องโกหกเพิ่มจึงโยนคำถามนี้ให้เจ้าตัวตอบเองพอรู้คำแปลจากหญิงสาว ฌอนก็หันไปยิ้มกว้างให้บุษบา

“ผมติดต่อคนที่บ้านได้แล้วครับ”

ฌอนไม่ได้โกหกเสียทีเดียวจึงตอบคล่องไม่ต้องคิดนานเขาโทรหาแม่กับพี่ชายเป็นระยะ เพื่อส่งข่าวให้คนทางนั้นรู้ว่าปลอดภัยและสบายดีตอนนี้ได้พบคนที่ตามหาแล้ว ที่สำคัญเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขา อีกไม่กี่เดือนก็จะคลอดยิ่งไปกว่านั้นเธอยังไม่ได้ยอมรับเขาในฐานะพ่อของลูกเธอดังนั้นเขาจึงยังกลับอเมริกาไม่ได้ จนกว่าจะจีบ ‘แม่ของลูก’ มาเป็น ‘ภรรยา’ ให้ได้เสียก่อน

แคโรไลน์ตื่นเต้นใหญ่ที่ลูกชายคนเล็กกำลังจะได้เป็น‘คุณพ่อ’เธอบอกว่าหลานคลอดเมื่อไหร่จะมารับขวัญถึงเมืองไทยส่วนจอนห์นกับซาร่าทั้งทึ่งและดีใจไปกับเขาด้วย หลังรับรู้เรื่องราวคร่าวๆของธารารินและทราบว่าเขาหาเธอเจอได้อย่างไร ทั้งคู่ก็พูดเหมือนกันว่าหญิงสาวคือพรหมลิขิตของเขาห้ามปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด

“อ้าว ถ้างั้นพ่อฌอนก็ต้องไปแล้วน่ะสิเดินทางได้แล้วนี่” บุษบารำพึงอย่างใจหาย หลังฟังคำแปลจากคุณหนูของเธอ

ธารารินมองหน้าเขาแปลให้ชายหนุ่มฟังว่าพี่เลี้ยงของเธอพูดอะไร รอยยิ้มเลือนจากใบหน้าคมคายทันทีรีบเอื้อมไปจับมือบุษบามากุมไว้และบอกอย่างจริงจัง “ผมยังไม่กลับเร็วๆ นี้หรอกแนนนี่อย่าห่วงเลย ผมหน้าด้านพอตัว ถึงไล่ก็ไม่ไปง่ายๆ แน่”

ประโยคท้ายๆพูดพลางหันมาส่งยิ้มให้คนแปลถ้าทำได้อยากย้ายมือที่จับมือพี่เลี้ยงอยู่นี่ไปจับมือคุณหนูของพี่เลี้ยงแทนติดที่ธารารินยังไม่ยอมรับเขาอีกทั้งยังไม่มีใครรู้เรื่องความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนที่นำพาเขามาหาเธอถึงเมืองไทย จึงไม่กล้าทำอะไรประเจิดประเจ้อเดี๋ยวจะโดนหญิงสาวไล่กลับบ้านเอาอีก

“ผมฟังมาพักหนึ่งแล้วใครโดนใครตุ๋นเหรอครับ” ยศวินยกมือขึ้นถามแทรก พลางหันไปจ้องฌอนอย่างไม่ไว้ใจ

เขาพอปะติดปะต่อเรื่องราวได้จากการฟังแต่เชื่อไม่ค่อยลง ฝรั่งหน้าหล่อระดับนี้ หุ่นแซบเบอร์นี้ แถมยังมีเงินด้วย ถึงไม่รู้พื้นเพครอบครัวของฌอนแต่เฉพาะอาชีพสถาปนิกก็ติดอันดับอาชีพที่มีรายได้สูงอยู่แล้ว ผู้หญิงที่ไหนจะมาหลอกตุ๋นมีแต่จะหลอกจับละไม่ว่า แล้วท่าทางเจ้าเล่ห์ ฉลาดเป็นกรดอย่างนี้มีหรือจะโดนใครหลอกง่ายๆ ถ้าไปหลอกสาวก็อีกเรื่อง

ฌอนกับธารารินสบตากัน แล้วหญิงสาวก็ส่งสายตาคาดคั้นให้เขาตอบเองเธอจะไม่ช่วยเขาสร้างเรื่องโกหกอีกแน่ ชายหนุ่มจึงตอบตามตรงแต่ปิดบังข้อมูลบางส่วนไว้

“วันแรกที่มาถึงนี่แนนนี่เข้าใจว่าผมถูกผู้หญิงหลอกต้มมา ผมก็เลยปล่อยตามเลย เรื่องก็มีเท่านั้นเอง”

ยศวินพยักหน้ารับรู้ว่าเรื่องโดนต้มมีที่มาจากตรงไหนเพราะคุยกันวันก่อนฌอนก็ยอมรับตรงๆ ว่าที่ปักหลักอยู่นี่เป็นเพราะธารารินเจตนาและการแสดงออกของหนุ่มต่างชาติดูชัดเจน เปิดเผยแต่เหตุผลที่ธารารินยอมให้ฌอนอาศัยอยู่ในที่นาของกลับเธอดูน่าสงสัยยิ่งกว่า

จะว่าหญิงสาวเป็นคนใจดีอย่างที่ยอมให้นายสง่ากับครอบครัวทำมาหากินในที่ดินของเธอต่อก็เหมือนต้องแยกเป็นคนละประเด็นเพราะสองสามีภรรยาไม่มีที่ไป แต่ฌอนไม่ใช่

ชายหนุ่มหันไปมองหน้าหญิงสาวที่กำลังสนใจกับอาหารในจานมากกว่าอย่างอื่นอยากรู้จริงๆ ว่าเธอมีเหตุผลอะไร แต่เขาคงไม่กล้าถาม

หลังจัดการมื้อเช้ากันจนอิ่มหนำ นายสง่ากับภรรยาก็ช่วยกันขุดหลุมต่อโดยมีเด็กชายต้องช่วยด้วยอีกแรงบุษบาทำหน้าที่เก็บล้างจานชาม ส่วนธารารินกับสองหนุ่มก็แวะเข้าไปที่บ้านตาเทียนเพราะฌอนนัดช่างให้เข้ามาดูและตีราคาค่าซ่อมแซมในวันนี้

นอกจากจิกเกษตรอำเภอให้ไปส่งซื้อรถในเช้าวันนี้แล้วฌอนยังคุยเรื่องการซ่อมแซมและปลูกบ้านของธารารินกับยศวินด้วย ชายหนุ่มจึงรับเป็นธุระเรื่องจัดหาช่างให้และเนื่องจากฌอนรู้เรื่องการออกแบบและวัสดุก่อสร้างทุกประเภทเป็นอย่างดี เขาจึงได้คุยกับช่างโดยมียศวินช่วยแปล

ฌอนบอกว่าจะเลือกวัสดุและเป็นผู้จัดหามาเองช่างมีหน้าที่แค่ทำตามแบบเท่านั้น เรื่องค่าจ้างจึงตกลงกันว่าจะคิดตามสัดส่วนงานที่ทำจริงส่วนเรื่องแบบบ้านเขาต้องคุยกับหญิงสาวก่อนแล้วค่อยมาคุยกับช่างอีกที

“ความจริงคุณยศไม่ต้องมาด้วยก็ได้นะคะวันเสาร์แท้ๆ น่าจะได้พักผ่อนอยู่บ้านมากกว่า แค่เป็นธุระเรื่องหาช่างให้ แธมก็เกรงใจมากแล้ว”หญิงสาวบอกเมื่อเกษตรอำเภอหนุ่มขอตามมาดูเขาตีราคาค่าซ่อมบ้านตาเทียนด้วย

“ผมเต็มใจครับ คุณแธมอย่าคิดมากเลย”เกษตรอำเภอหนุ่มยิ้มหน้าบานเมื่อหญิงสาวคุยกับเขาเป็นภาษาไทย

ฌอนทำหน้าที่คนขับรถอดกระแอมขัดคอสองหนุ่มสาวไม่ได้ “คุยอะไรกันสองคน เกรงใจคนฟังไม่รู้เรื่องบ้างสิ”

ยศวินหัวเราะเบาๆแต่ก็ยอมแปลให้ฟังอย่างโอ่ๆ “คุณแธมขอบคุณผมที่ช่วยเป็นธุระเรื่องหาช่างให้ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะฌอน ช่างแถวนี้หายากกว่าสถาปนิกเยอะ”

“ใช่ซี่ ผมไม่ใช่ช่างนี่นา”ฌอนประชดไม่จริงจังนัก เขาชื่นชมยศวินเกินว่าจะเกลียดขี้หน้าอีกฝ่ายได้ลง

เมื่อเช้าเขาถามเกษตรอำเภอหนุ่มว่าทำไมถึงสนใจธารารินในเมื่อยังมีผู้หญิงไทยที่ทั้งสวย โสด และไม่มีพันธะให้เลือกอีกมากลูกสาวช่างใหญ่ที่แวะไปคุยก็คนหนึ่งละ เขาเห็นว่าแม่สาวน้อยหน้าตาแฉล้มคนนั้นแอบมองยศวินด้วยท่าทีเอียงอายหลายครั้งแต่ชายหนุ่มกลับไม่สังเกตเห็นเลย

ยศวินตอบว่า ‘ไม่รู้สิคงถูกตาต้องใจผู้หญิงแบบคุณแธมมั้ง ผมสนใจเธอตั้งแต่แรกพบยิ่งรู้ว่าเธอไม่มีใครให้พึ่งพิง แม้แต่แม่แท้ๆ ก็ไม่สนใจไยดีผมยิ่งเห็นใจและอยากปกป้องเธอ’

ความรู้สึกที่ยศวินมีต่อธารารินเป็นความรู้สึกที่งดงามและน่ายกย่องนั่นทำให้เขานิยมชมชอบในตัวเกษตรอำเภอหนุ่มคนนี้มากยิ่งขึ้น

เกษตรอำเภอหนุ่มย้อนถามเขาบ้างว่าทำไมถึงติดใจธารารินนักหนาในเมื่อเขามีอะไรๆ ที่ดูจะพร้อมไปหมดทุกอย่าง น่าจะมีสาวสวยให้เลือกไม่น้อยทำไมต้องเป็นธาราริน

เขาตอบทันทีว่า ‘ไม่รู้สิรู้แค่ว่าต้องเป็นเธอ’

เลยได้เห็นยศวินค้อนเป็นครั้งแรก

ถึงบ้านตาเทียนไม่นานช่างที่นัดไว้ก็มาถึงเช่นกันมีคนกลุ่มหนึ่งเข้าไปวุ่นวายในบ้านที่รกร้างมานานแรมปีชาวบ้านละแวกนั้นจึงเยี่ยมหน้าออกมาดู โดยเฉพาะคนมีรั้วติดกันอย่างป้าปุ่นเห็นหน้าธารารินก็จำได้ และไม่รีรอที่จะเข้ามาถามไถ่หาข้อมูลไปเมาท์กับเพื่อนบ้าน

“แธมจะให้ช่างมาซ่อมแซมบ้านพรุ่งนี้ค่ะป้า”หญิงสาวตอบไปตามตรง

ป้าปุ่นมองหนุ่มต่างชาติตัวโตอย่างอย่างสงสัย“ฝรั่งหล่อๆ นั่นเป็นซ่างแม่นบ่”

“เปล่าค่ะเป็นนักออกแบบที่ทำงานร่วมกับช่างนั่น”ธารารินไม่เห็นประโยชน์ที่ต้องอธิบายไปมากกว่านี้

“นั่นหัวหน้านี่ มานำกันแม่นบ่”ป้าหันไปสนใจเกษตรอำเภอหนุ่มที่ทั้งสาวรุ่นสาวแก่แม่ยกแถวนี้กำลังคลั่งไคล้และพูดถึงเพราะหายากเหลือเกินที่จะมีเกษตรอำเภอหนุ่มๆ แถมยังหน้าตาดีมาประจำพื้นที่ตั้งแต่สาวยันแก่ ป้าเองก็เพิ่งเจอยศวินนี่แหละเป็นหนุ่มคนแรก

“ใช่ค่ะยังไงแธมขอตัวไปคุยกับช่างก่อนนะคะป้า” หญิงสาวตัดบทเพราะเห็นว่าปัญหาจะเข้าตัวหากให้ข้อมูลเกี่ยวกับสองหนุ่มมากไปกว่านี้

ป้าปุ่นคอยมองอดีตดาราสาวกับเกษตรอำเภอหนุ่มไม่วางตาเช่นเดียวกับเพื่อนบ้านใกล้เคียงที่ให้ความสนใจกับคนทั้งคู่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

หลังจากนั้นไม่กี่วันก็มีข่าวลงหนังสือพิมพ์และนิตยสารบันเทิงหลายฉบับเกี่ยวกับอดีตดาราสาวผู้ฉาวโฉ่กับหนุ่มคนใหม่ที่จะมาดามใจและรับเป็นพ่อของลูกแทนพ่อตัวจริงที่ยังไม่ปรากฏตัวเนื่องจากช่วงนี้ไม่มีข่าวใหม่ที่น่าสนใจมากนัก เรื่องของธารารินจึงยังขายได้และขายดีเสียด้วย

ไม่เพียงแต่มีคนเขียนข่าวเธอลงหนังสือแต่ทั้งรายการโทรทัศน์และนิตยสารบันเทิงหลายฉบับยังพยายามติดต่อมาขอสัมภาษณ์ความรู้สึกของหญิงสาวหลังถูกคลื่นชีวิตลูกใหญ่พัดกระหน่ำจนโซซัดโซเซมาลงเอยที่จังหวัดเลย บ้านเกิดของมารดา

ธารารินปฏิเสธทุกคนที่ติดต่อเข้ามาบางทีเธอก็อยากปิดโทรศัพท์หนีแต่จำเป็นต้องใช้เจ้าเครื่องมือนี้ติดต่อกับช่างที่มาซ่อมแซมบ้านตาเทียนและธุระเรื่องอื่นอีกหลายอย่างจึงทำตามใจไม่ได้อันที่จริงเธอเปลี่ยนเบอร์ใหม่แล้วและบอกให้คนที่บ้านแม่รู้ด้วยเผื่อคนทางนั้นมีเรื่องด่วน ไม่รู้ว่านักข่าวไปได้เบอร์ใหม่ของเธอมาจากไหน แต่หญิงสาวก็ไม่มีเวลาปวดหัวกับเรื่องพวกนี้นานนักเธอมีเรื่องอื่นต้องคิดและตัดสินใจ

บ้านตาเทียนซ่อมแซมเสร็จภายในสองสัปดาห์ธารารินจึงติดป้ายประกาศให้เช่า เพื่อจะได้มีคนดูแลบ้านไม่ให้เก่าโทรมลงไปอีกและยังมีรายได้เสริมอีกนิดหน่อยจากค่าเช่าด้วย ส่วนที่นาก็ลงกล้วยหอมไปแล้วยศวินแนะนำให้ขุดบ่อน้ำใต้ดินเผื่อปีไหนน้ำแล้งจะได้มีน้ำไว้ใช้ทำการเกษตรอย่างต่อเนื่องหรือจะขุดน้ำบาดาลก็ได้ เรื่องนี้ชายหนุ่มรับจะเป็นธุระติดต่อให้เอง เพราะการขุดเจาะน้ำบาดาลต้องทำเรื่องขออนุญาตให้ถูกต้องเสียก่อนถึงจะทำได้

หญิงสาวตัดสินใจว่าจะขุดบ่อน้ำใต้ดินใช้ไปก่อนเพราะการขุดเจาะน้ำบาดาลต้องใช้เงินพอสมควรเธออยากกันเงินที่เหลือไว้สำหรับใช้จ่ายและลงทุนทำนั่นนิดนี่หน่อยพอให้มีรายได้คืนกลับมาให้คนลงแรงได้ชื่นใจบ้าง หากทุ่มทุนทำทุกอย่างพร้อมกันหมดเงินที่มีอยู่ตอนนี้คงไม่พอ ที่สำคัญเธอต้องเตรียมเงินสักก้อนไว้ใช้หลังคลอดด้วย

ธารารินคิดว่าตัวเองวางแผนทุกอย่างไว้ค่อนข้างรอบคอบรัดกุมแล้วแต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นจนได้ ระหว่างดูคนงานขุดเจาะบ่อน้ำใต้ดินหญิงสาวก็เกิดอาการหน้ามืดเป็นลมล้มพับไปตอนนั้นฌอนกำลังคุมช่างทำงานก่ออิฐสร้างบ้านหลังใหม่ให้ตรงสเปกจึงไม่อยู่ใกล้พอจะรับร่างหญิงสาวทันบุษบากับจินดาก็ยุ่งๆ กับการเตรียมน้ำเตรียมอาหารให้ช่างและคนงาน ส่วนนายสง่าไปดูรถไถปรับหน้าดินสำหรับลงไม้พะยูงซึ่งเป็นโครงการต่อไปของธาราริน คนที่อยู่ใกล้สุดจึงเป็นคนงานขุดบ่อเขาไม่ทันเห็นตอนหญิงสาวจะล้ม หันไปอีกทีเธอก็กองอยู่กับพื้นแล้วจึงร้องตะโกนเสียงดัง

บุษบาวิ่งแจ้นก่อนใครพร้อมร้องเรียกคุณหนูๆไปตลอดทางสลับกับตะโกนเรียกฌอนไปด้วย ชายหนุ่มไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่เขาได้ยินชื่อตัวเองและคำว่า ‘คุณหนู’ ที่พี่เลี้ยงเรียกธารารินอยู่เสมอจึงวิ่งตามทิศทางที่บุษบามุ่งหน้าไปโดยไม่รีรอชายหนุ่มขายาวกว่าจึงวิ่งแซงและบุษบาก็รู้ใจ รีบชี้บอกทางว่าต้องไปที่ไหนพอรู้ว่าเป็นที่ที่ธารารินไปดูคนงานขุดบ่อ เขาก็เร่งฝีเท้าเต็มกำลังเห็นใครสักคนกำลังพยายามประคองร่างที่อ่อนปวกเปียกของหญิงสาวขึ้น หัวใจเขาแทบจะหยุดเต้นรีบพุ่งไถลเข้าไปกอดหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนด้วยความตื่นตระหนก

“แธม เป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น”

ไม่มีใครเข้าใจภาษาอังกฤษ ยศวินก็ต้องทำงานไม่มีล่ามมาช่วยแปล ฌอนแทบจะบ้าตาย เพราะไม่รู้ว่าหญิงสาวเป็นอะไรแน่ ลมแดดหรือถูกสัตว์มีพิษกัด ไม่กล้าคิดถึงอะไรที่ร้ายแรงไปมากกว่านั้นชายหนุ่มรีบอุ้มหญิงสาวไปขึ้นรถเพื่อพาส่งโรงพยาบาล

บุษบาวิ่งตามพร้อมใบหน้านองน้ำตา พี่เลี้ยงรำพึงรำพันอะไรไปตลอดทางฌอนไม่เข้าใจภาษาไทยแต่ก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกห่วงใยที่อีกฝ่ายมีต่อเจ้านายสาว

ชายหนุ่มเร่งความเร็วเท่าที่ถนนจะอำนวยแต่พยายามขับอย่างนุ่มนวลที่สุดเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนหญิงสาวเนื่องจากธารารินเลือกรถกระบะที่ใช้เกียร์อัตโนมัติได้ด้วย เขาจึงแทบจะขับรถมือเดียวไม่จำเป็นก็ไม่เปลี่ยนเกียร์เพื่อจะได้ใช้มือที่ว่างกอบกุมมือเล็กไปตลอดทางเพื่อจะได้มั่นใจว่าเธอยังอยู่กับเขา...

ทันทีที่มาถึงโรงพยาบาลบุษบาก็รีบลงไปขอเตียงพยาบาล บอกว่ามีคนท้องไม่ได้สติอยู่ในรถแต่ฌอนไม่ยอมให้ใครแตะต้องธาราริน เขาอุ้มเธอขึ้นเตียงด้วยตัวเองแทบจะตามเข้าไปในห้องฉุกเฉินแต่ถูกกันไว้ บุรุษพยาบาลชี้มือไปที่รถและพูดภาษาไทย ฌอนไม่มีท่าทีจะสนใจใครนอกจากหญิงสาวที่หมดสติและถูกนำตัวเข้าไปในห้องฉุกเฉิน

บุษบารู้ว่าอีกฝ่ายพูดอะไรจึงเข้ามาจับแขนฌอนลูบเบาๆ ปลอบประโลม ทั้งที่ตัวเองก็ยังกลืนก้อนสะอื้นอยู่ “เคลื่อนรถออกไปก่อนนะพ่อฌอนเผื่อมีคนป่วยอาการหนักมา รถเราขวางทางเขาอยู่ คุณหนูถึงโรงพยาบาลแล้วเราต้องไว้ใจหมอนะพ่อฌอนนะ”

ฌอนไม่เข้าใจแต่รับรู้ได้ว่าเธอกำลังปลอบโยนเขาชายหนุ่มเพิ่งดึงความสนใจกลับมาที่พี่เลี้ยงของธาราริน เธอร้องไห้จนดวงตาแดงก่ำ สีหน้าทุกข์ทรมานเจียนขาดใจเขาจึงมีสติขึ้นมาบ้าง บีบมือบุษบาแน่นเพื่อถ่ายทอดกำลังใจให้แก่กัน

“แธมต้องไม่เป็นไรทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย” เขารู้ว่าเธอฟังไม่ออก แต่บุษบาคงเข้าใจสิ่งที่เขาพูดจากแววตาเพราะเธอพยักหน้ารับ ก่อนชี้มือไปที่รถ

ชายหนุ่มรู้ทันทีว่าต้องทำอะไร เขารีบกลับไปจัดการกับรถที่จอดขวางทางอยู่

เจ้าหน้าที่นำเอกสารเกี่ยวกับตัวผู้ป่วยมาให้บุษบากรอกและเรียกเธอเข้าไปสอบถามอาการของธารารินภายในห้องฉุกเฉินเนื่องจากหญิงสาวยังไม่ได้สติ

เนื่องจากเป็นวันธรรมดาและเป็นโรงพยาบาลของรัฐจึงมีผู้ป่วยมาใช้บริการค่อนข้างเยอะภายในห้องฉุกเฉินยังมีผู้ป่วยอีกหลายราย บ้างก็รอหมอมาตรวจ บ้างก็รอดูอาการคนที่ดีขึ้นก็กลับบ้านได้ ส่วนคนที่อาการน่าเป็นห่วงจะถูกรับตัวเข้าเป็นผู้ป่วยในต่อไป

ธารารินได้รับการตรวจเบื้องต้นจากแพทย์เวรไม่พบว่ามีบาดแผลถูกสัตว์มีพิษฉกกัด หญิงสาวได้สติระหว่างที่หมอกำลังจะส่งตัวเธอไปเอกซเรย์และอัลตร้าซาวน์ตรวจดูความผิดปกติของเด็กในครรภ์

“ฉันเป็นอะไรเหรอคะ”เธอกวาดสายตามองไปรอบตัว เห็นหมอ พยาบาล และเตียงผู้ป่วยอีกหลายเตียงก็พอจะรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

“ญาติของคุณบอกว่าคุณหมดสติไปโดยไม่ทราบสาเหตุรู้สึกเป็นยังไงบ้างคะ เจ็บปวดตรงไหนรึเปล่า”หมอสาววัยไม่แก่ไปกว่าคนไข้สักเท่าไหร่สอบถามอาการ

หญิงสาวนิ่วหน้า ใจหายวาบ ก้มมองหน้าท้องตัวเองทันที“ไม่ค่ะ ไม่เจ็บ ฉันหน้ามืดแล้วพยายามจะนั่งลง แต่ก็วูบไปเลยลูก...ลูกเป็นอะไรรึเปล่าคะ”

“ถ้าไม่รู้สึกเจ็บปวดหรือผิดปกติตรงไหนก็ยังไม่ต้องตกใจไปหรอกค่ะแต่เพื่อความแน่ใจหมอจะส่งคุณไปอัลตร้าซาวน์ก่อนนะคะ”

ธารารินพยักหน้า ขอบตาร้อนผ่าวลำคอตีบตันไปหมด สายตากวาดหาใครคนหนึ่งคนที่น่าจะเข้าใจความรู้สึกกลัวของเธอได้ดีกว่าทุกคน

คุณหมอเหมือนจะเข้าใจจึงให้พยาบาลเรียกหาญาติผู้ป่วยบุษบาเข้ามาพร้อมฌอน แต่เขาพุ่งตัวเข้าไปหาธารารินได้เร็วกว่า

เมื่อเห็นว่าเธอฟื้นแล้วชายหนุ่มก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่งแต่ความห่วงใยยังท่วมท้นใจ เขาจับมือหญิงสาวมากุมไว้แน่น ก้มลงกระซิบปลอบ “คุณไม่เป็นไรนะแธมผมอยู่นี่แล้ว ผมอยู่ตรงนี้”

ธารารินพยักหน้า ไม่ได้ปัดป้องสัมผัสอ่อนโยนที่มือและข้างแก้มยิ่งไปกว่านั้นเธอยังจับมือเขาแน่นเหมือนต้องการยึดมือนี้ไว้เป็นหลัก การได้รับรู้ว่าฌอนอยู่ตรงนี้เพื่อเธอทำให้อุ่นใจขึ้นมากอย่างไม่น่าเชื่อ

บุษบาแม้จะโล่งใจที่คุณหนูฟื้นและเหมือนจะไม่ได้เจ็บปวดตรงไหนแต่ภาพที่ฌอนกับธารารินเกาะเกี่ยวมือกันแน่น ไหนจะท่าทีประคบประหงมที่ชายหนุ่มแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งนั่นอีกสะกิดใจเธอจนอดคิดไม่ได้ว่าคู่นี้เหมือนสามีภรรยากันเลย

“คุณหนูคะ”พี่เลี้ยงสาวใหญ่ลูบแขนอีกข้างของธารารินอย่างอ่อนโยน

หญิงสาวเหมือนจะรู้สึกตัวรีบดึงมือที่ปล่อยให้ฌอนกุมไว้กลับมาพร้อมความสงบเยือกเย็นของตัวเอง ส่งยิ้มอ่อนๆ ให้บุษบา“แธมไม่เป็นไรค่ะพี่บุษ ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะ เดี๋ยวอัลตร้าซาวน์ดูลูกก่อนถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็น่าจะกลับบ้านได้”

ฌอนยืดตัวตรง รู้ว่าแสดงออกมากเกินไปแต่เขาไม่แคร์ ธารารินกับลูกเป็นของเขา เขาอยากประกาศให้โลกรู้อยู่แล้วที่ไม่ทำเพราะเธอยังไม่พร้อม แต่เขาเกรงว่าหญิงสาวคงต้องพร้อมในอีกไม่ช้านี้แหละ

ธารารินถูกส่งตัวไปอยู่ในความรับผิดชอบของหมอที่เธอฝากครรภ์ด้วยผลอัลตร้าซาวน์ไม่พบความผิดปกติใดทั้งในตัวแม่และเด็ก แพทย์วินิจฉัยว่าหญิงสาวเป็นลมแดดเพราะวันนี้แดดจ้าแต่อากาศร้อนอบอ้าวเหมือนจะมีพายุเข้า

โชคดีมากที่เมื่อรู้ตัวว่าหน้ามืดหญิงสาวก็หยุดเดินและพยายามนั่งลงแต่คงหมดสติไปก่อนจะรู้ตัวว่าตอนนั้นเธอนั่งอยู่กับพื้นแล้ว ทำให้ไม่มีแรงกระแทกจากการล้มและไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงอะไรนอกจากแผลถลอกที่มือขวาซึ่งใช้ค้ำยันร่างตัวเองก่อนจะเป็นลมไป เธอจึงได้รับอนุญาตให้กลับบ้านพร้อมข้อห้ามจากคุณหมออีกหลายอย่าง

ฌอนกลายเป็นผู้ช่วยคุณหมอควบคุมคนท้องโดยไม่ต้องมีใครร้องขอเขาแทบจะอุ้มเธอออกจากห้องตรวจ ไม่ยอมให้เดินเอง จนธารารินต้องขอรถเข็นมานั่งแทนไม่อย่างนั้นคงได้ถูกอุ้มไปจนถึงรถให้ตกเป็นเป้าสายตาทุกคนแน่

ชายหนุ่มรีบพารถเข็นของหญิงสาวมาที่รถระหว่างที่บุษบารอรับยาและเคลียร์ค่าใช้จ่าย

“ผมไม่ยอมให้คุณขับรถเองอีกแล้วนะแธมเจ็ดเดือนแล้ว คุณต้องยอมให้ผมดูแลมากกว่านี้” เขากระซิบข้างหูเมื่อประคองธารารินขึ้นรถชนิดที่แทบจะเรียกว่าอุ้มสมกันมากกว่า

เธอสบตาเขา อยากพูดผ่านดวงตาว่าชายหนุ่มทำเกินไปแต่แล้วก็ต้องขบริมฝีปากตัวเองแน่นเมื่อนัยน์ตาสีน้ำตาลอุ่นทอดมองมาอย่างอ่อนโยนระคนเอาจริงหญิงสาวรู้สึกว่าแก้มร้อนวูบวาบ ใจคอหวั่นไหว ไม่อยากขัดขืน

“แก้มคุณแดงนะ เขินเหรอ” ชายหนุ่มยิ้มทั้งอบอุ่น สว่างไสว เหมือนวันแรกที่พบกันไม่มีผิด

“ฉันเปล่า” ธารารินหลบตา เพิ่งรู้ว่าตัวเองอ่อนแอขนาดหนักผู้ชายคนนี้ยากจะต้านทานจริงๆ

ฌอนหัวเราะ กระชุ่มกระชวยหัวใจที่สุดแต่เขาใจดีกับเธอมากไม่ได้ ต่อไปนี้ต้องเล่นบทโหดบ้างแล้ว

เขายื่นมือมาตรงหน้าหญิงสาว “ถึงคุณจะน่ารักแต่ผมไม่ใจอ่อนหรอกนะแธม คุณมีกุญแจรถกี่ดอก ส่งมาให้หมด”

หญิงสาวเผลอค้อนโดยไม่รู้ตัว “นี่จะปล้นกันรึไงคะ”

“คุณจะเรียกงั้นก็ได้ เพราะผมไม่พอใจแค่กุญแจรถหรอกแต่ผมจะเอาทุกอย่างจากคุณ ทั้งตัวทั้งหัวใจ และลูกของเราด้วย” ฌอนประกาศอย่างจริงจังนัยน์ตาสีน้ำตาลคู่นั้นเต็มไปด้วยประกายมุ่งมั่น แน่วแน่ แต่กลับดูอ่อนโยน อ่อนหวานและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอย่างไม่น่าเป็นไปได้

ธารารินรู้สึกเหมือนตัวอ่อนเป็นขี้ผึ้งถูกไฟลนมือที่ดันหน้าอกเขาไว้ค่อยๆ อ่อนแรง และเกือบจะพริ้มตาหลับในตอนที่ใบหน้าคมโน้มลงมาหา

“มาแล้วค่ะคุณหนู รอนานมั้ยคะ”

หญิงสาวรีบผลักอกชายหนุ่มออกแล้วนั่งตัวตรงใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ และไม่กล้าสบตากับฌอนอีกเลย

ฌอนหัวเราะแผ่วๆ ในลำคออย่างมีความสุขแม้จะเสียดายจุมพิตแสนหวานที่เคยลิ้มลองเมื่อนานมาแล้วและไม่เคยลืมจนบัดนี้ แต่เขาก็พึงพอใจที่ได้รู้ว่าธารารินเริ่มหวั่นไหวและใจอ่อนกับพ่อของลูกเธอแล้ว

_____________________________________________

ช่วงนี้พายุเข้านะคะไฟดับๆ ติดๆ ไม่ค่อยได้ทำงานต่อเนื่อง เมื่อคืนมีลูกเห็บด้วยแหละ ครั้งแรกที่เห็น 5555

แล้วน้องหมาก็ป่วยด้วยเลยต้องพาหาหมอ และดูแลกันเป็นพิเศษนิดนึง ก็เลยมาช้าอย่างที่เห็น

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามค่ะขอให้หนุกหนาน จุ๊บๆ

*** ebook น่าจะมาก่อนเล่มนะคะ เร็วสุดคงประมาณปลายพฤษภา-ต้นมิถุนาค่ะ ส่วนเล่มต้องดูก่อนค่ะ คงรวมแน่นอนแต่อาจจะช้าหน่อย เพราะทำเองหมดทุกอย่าง ประหยัดต้นทุนค่ะ 5555




 

Create Date : 26 มีนาคม 2560
4 comments
Last Update : 26 มีนาคม 2560 16:57:38 น.
Counter : 802 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 

จะคอยอุดหนุนคะ เป็น ebook ก่อนก็ได้

 

โดย: คนอ่านนิยาย IP: 27.254.241.116 27 มีนาคม 2560 12:33:52 น.  

 

ู^___________^

 

โดย: sakeena IP: 49.228.198.169 27 มีนาคม 2560 14:19:36 น.  

 

ความอบอุ่นห่วงใยชนะเลิศ เรียนภาษาไทยด่วน ฌอน

 

โดย: goldensun IP: 203.144.134.3 28 มีนาคม 2560 21:58:56 น.  

 

สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ

 

โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 23 สิงหาคม 2560 17:40:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


BlogGang Popular Award#13


 
ระตา
Location :
นครปฐม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




รู้สึกอยู่เสมอว่าการได้มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้คือความมหัศจรรย์...และการอ่านออกเขียนได้คือรางวัลของชีวิต...
Friends' blogs
[Add ระตา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.