rain of love ~ ฝนแห่งความรัก ตกมาทักทาย หัวใจหล่นหาย อยู่ที่ใดนะใจเอย...
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2551
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
29 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 

หยุดหัวใจรัก...พักที่เธอ 2

หยุดหัวใจรัก...พักที่เธอ

2.....เสียงรถยนต์ที่เบรคเอี๊ยดตรงถนนโรยกรวดด้านหน้าบ้านไม้สองชั้นสีฟ้าสลับขาว ทำให้คนที่กำลังถูพื้นอยู่ด้านในถึงกับสะดุ้งโหยง รีบทิ้งไม้ถูพื้น วิ่งออกมาดูพลางส่งเสียงโวยวายตามนิสัย

"เฮ้ย..ขับรถประสาอะไรวะ เดี๋ยวก็ได้พุ่งเข้ามาในบ้านกันพอดี" พลันสายตาเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างนอนนิ่งอยู่ใต้ล้อหน้าด้านคนขับ จึงเดินเร็ว~เร็วเข้าไปก้มดู แล้วก็แทบจะเต้นด้วยความโมโห ก้าวพรวดเดียวถึงประตูรถ แล้วกระชากเปิดเต็มแรง จนคนที่กำลังเก็บข้าวของที่วางกองไว้ข้างเบาะคนขับสะดุ้งเฮือก มองร่างสูงที่ยืนค้ำประตูหน้าตาบึ้งตึงอย่างงุนงง

"นี่..คุณขับรถยังไงเนี่ยะ ทับต้นไม้ผมพังหมดแล้ว เห็นบ้างไม๊ อ้อ..ผู้หญิงหรอกหรอ มิน่า.." หางเสียงที่แสดงความรู้สึกอย่างไม่ปิดบัง ทำให้คนที่กำลังนั่งงงอยู่ ถึงกับตาลุกโพลงกับความนัยที่อีกฝ่ายสื่อออกมา มือข้างที่ว่างอยู่จึงกระแทกผลักประตูให้เปิดกว้างออก แล้วก้าวออกมายืนเผชิญหน้ากับคนที่หยาบคายเสียเหลือเกินในความรู้สึกของเธอตอนนี้

"มิน่า..มิน่าอะไรไม่ทราบ ทำไมไม่พูดให้จบหล่ะ ไม่แน่จริงนี่หน่า ไง..จะยังไง" พะพรมอ้าปากค้าง มองหญิงสาวตัวเล็กที่ยืนเท้าสะเอว ท่าทางเอาเรื่องตรงหน้า ก่อนจะได้สติรีบปรับสีหน้าและท่าทางให้ดูน่าเกรงขาม พูดแกมเยาะขึ้นว่า

"ก็ไม่ยังไงหรอกคร้าบ... ผู้หญิงขับรถ มิน่า..ถึงได้ห่วยแตกน่ะสิ"

"นี่..นาย กล้าดียังไง มาว่าชั้นแบบนี้ ชั้นไปทำอะไรบนหัวนายหรือไง"

"ทำอะไรหรอ ออกมาดูนี่สิแม่คุณ ไม่รู้ตัวอีกว่าทำอะไร แล้วยังมีหน้ามาเถียงปาว~ปาว ดูซะก่อนแล้วค่อยพูด" ชายหนุ่มถือวิสาสะคว้าแขนหญิงสาวที่หน้าตาหงิกงอ ออกอาการโกรธสุด~สุด ลากให้เดินมาทางด้านหน้ารถบีเอ็มคันหรูที่ตอนนี้จอดนิ่งสนิท แล้วชี้มือไปยังกล้าไม้ต้นเล็กที่เพาะในถุงพลาสติกสีดำเหมือนที่เห็นตามร้านขายต้นไม้ทั่วไป ที่บัดนี้มีอันต้องนอนแอ้งแม้งอยู่ใต้ล้อ และอีกบางส่วนที่กระเด็นไปอยู่ใต้ท้องรถ

"รู้ไม๊ ผมเพิ่งไปขนต้นไม้พวกนี้มาจากบ้านสวนเมื่อเช้า พรุ่งนี้ต้องเอาไปส่งลูกค้า แล้วนี่คุณทำอะไรของคุณ หา..." หญิงสาวหน้าเสียไปนิด ก็รู้อยู่หรอกว่าเป็นความผิดของเธอที่ขับรถเร็วแล้วก็ยังไม่ทันดูทางให้ดีเสียอีก แต่อีตานี่เป็นใครกันหล่ะ อยู่ดี~ดีก็มาว่าเธอสาดเสียเทเสียซะขนาดนี้ สาวมั่นอย่างเธอหรือจะยอมง่าย~ง่าย รู้จักปาลีน้อยไปเสียแล้วอีตาโย่งโก๊ะ

"ฉันจะไปรู้หรอ ไม่เห็นมีป้ายเขียนบอกไว้นี่ แล้วอีกอย่างฉันไม่ได้เป็นเทวดานะจะได้มีตาวิเศษมองเห็นต้นไม้ที่วางเกะกะทางของนายเนี่ยะ"

"เน่..แม่คุณ ทำผิดแล้วแทนที่จะขอโทษ ยังมาพูดจาอวดดีอีก"

"นี่..นาย มีสิทธิ์อะไรมาว่าคนอื่นเค้าแบบนี้ นายนี่มัน.." ก่อนที่สองหนุ่มสาวจะสาดสงครามน้ำลายใส่กันจนเปียกปอนไปมากกว่านี้ เสียงร่าเริงของพะพริ้มก็ดังขัดขึ้นมาเสียก่อน

"คุยอะไรกันคะพี่พรม พี่ลี เสียงดังไปสามบ้านแปดบ้าน แหม..เพิ่งเจอหน้ากัน ก็ทักทายภาษาดอกไม้กันซะแระ ดูสิ ดอกไม้หล่นเกลื่อนพื้นเลยค่ะ"

สงครามน้ำลายที่สาดกระเซ็นอยู่เมื่อครู่ยุติลงทันทีที่หญิงสาวอีกคนเดินออกมาจากตัวบ้าน แล้วหยุดยืนอยู่ระหว่างกลางคู่ชายหญิงที่ยืนเท้าสะเอวโต้เถียงกันหน้าดำหน้าแดง ฝ่ายชายลอยหน้าลอยตายั่วอารมณ์ให้ฝ่ายหญิงได้รู้สึกฮึดฮัดขัดใจ จะทำอะไรก็ไม่สะดวก เพราะมีแม่สาวตัวเล็กอีกคนยืนขวางอยู่

"เอ๊า..พี่ลี ดูทำหน้าเข้าสิ อย่างกะโกรธใครมาเป็นร้อยชาติ"

"จะโกรธใคร ก็อีตาบ้านี่สิ อยู่ดี~ดีก็มาว่าพี่ปาว~ปาว คนอะไร ไร้มารยาท" ปาลีตอบเสียงสะบัด ตามองค้อนไปยังร่างสูงที่ยังคงยืนเท้าสะเอวเลียนแบบเธอ

พะพรมมองหญิงสาวที่ค้อนปะหลับปะเหลือกแล้วอดขำไม่ได้ แต่ต้องทำหน้าเคร่งข่มขู่เอาไว้ก่อน ผู้หญิงอะไร ตัวเองผิดอยู่เห็น~เห็น แล้วยังจะมาเถียงฉอด~ฉอดอีก อย่างนี้ต้องสั่งสอนให้เข็ด

"ก็ถ้าคุณอยู่ดี~ดีอย่างที่พูด ผมก็คงไม่ต้องว้ากคุณอย่างนี้หรอก แต่นี่คุณก็เห็นนะว่าตัวคุณทำอะไรไปบ้าง ข้าวของผมเสียหายไปแค่ไหน แล้วยังจะไม่ยอมรับผิด กลับยืนเถียงฉอด~ฉอด อย่างนี้หรอที่เรียกคนมีมารยาท ผมว่าน่าจะเรียกว่า คนไร้จิตสำนึก ซะมากกว่านะคร้าบ"

"พี่พรม.. พอได้แล้ว" พะพริ้มรีบห้ามทัพ เมื่อเห็นหน้าขาว~ขาวของปาลีเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะความโกรธถึงขีดสุด และตั้งท่าจะกระโจนเข้าใส่พี่ชายตัวดีของเธอ หญิงสาวรีบยึดข้อมือของรุ่นพี่เอาไว้มั่น แล้วกึ่งลากกึ่งจูงให้เข้าไปในตัวบ้าน ปาลีถือโอกาสที่เดินผ่านหน้าชายหนุ่ม หมายจะเอาตัวกระแทกเข้าไปที่ไหล่ของเขา แต่เพราะความสูงที่อยู่แค่ระดับอก จึงทำให้เสียหลักเซแซ่ด~แซ่ดเข้าไปปะทะกับอกกว้าง ยังดีที่พะพริ้มยึดข้อมือเธอเอาไว้ข้างหนึ่ง ทำให้ไม่ถึงกับล้มทับลงบนตัวชายหนุ่ม แต่แค่นี้ก็เหมือนกับตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาเพราะพะพรมยกมือขึ้นมาโอบเธอโดยอัตโนมัติ ปาลีรู้สึกถึงกระแสเลือดที่ฉีดขึ้นหน้าจนร้อนผ่าว เธอรีบสะบัดตัวออกจากอ้อมอกของคนที่ยืนยิ้มกวน แล้วด่าทิ้งท้าย ก่อนรีบเป็นฝ่ายฉุดมือพะพริ้มวิ่งนำเข้าบ้านไป

"ไอ้บ้า..."



พะพรมเดินผิวปากอารมณ์ดีตามเข้ามาในบ้าน ผ่านห้องด้านหน้าที่เห็นชัดว่าต่อเติมขึ้นมาใหม่เพื่อให้เป็นร้านเบเกอรี่เล็ก~เล็ก ผนังทุกด้านกรุด้วยกระจกใส เป็นหน้าต่างบานยาวจากเพดานจรดพื้น ทำให้ร้านดูโปร่งโล่ง พรางสายตาจากภายนอกด้วยมู่ลี่ผ้าฝ้ายสีครีมหนาหนักซ้อนทับด้วยม่านผ้าบางเบาที่ตัดเย็บอย่างประณีตด้วยฝีมือเจ้าของบ้าน ตามปกติม่านผ้าจะถูกรวบไว้เพื่อให้ลมเย็นพัดโชยเข้ามา ทำให้อากาศภายในห้องถ่ายเทได้สะดวก ภายในตกแต่งเรียบง่ายด้วยชุดรับแขกไม่กี่ชุดที่จัดวางกระจายไปตามพื้นที่ของห้องอย่างลงตัว โต๊ะตัวกลางเป็นหวายสานตัวเตี้ยที่ด้านบนกรุกระจกสีแบบโมเสกขณะที่ด้านล่างสานเป็นลายโปร่งใช้วางนิตยสารหลายเล่ม รายล้อมด้วยโซฟายาวและโซฟาเดี่ยวบุเบาะผ้าฝ้ายสีน้ำตาลอ่อน มีหมอนอิงหลากสีวางเรียงเป็นระเบียบ กลางโต๊ะมีแจกันทรงสูงเสียบดอกเบญจมาศสีสดวางคู่กระทงบรรจุดอกพุดและจำปีส่งกลิ่นกำจาย พะพรมเดินมาจนถึงโต๊ะด้านในติดเคาน์เตอร์ซึ่งพะพริ้มและปาลีนั่งอยู่ด้วยกัน เขาเห็นปาลีมองตาขวางและทำปากขมุบขมิบราวกับกำลังแช่งชักหักกระดู ชายหนุ่มก็เลยยักคิ้วแผล็บให้ด้วยท่าทางกวนอารมณ์เต็มที่ ก่อนจะหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดที่กองทิ้งเอาไว้ก่อนจะรีบวิ่งไปหน้าบ้านเมื่อสักครู่ เดินเลี่ยงกลับเข้าด้านใน จึงไม่ทันได้ยินที่ปาลีพูดกับพะพริ้ม

“นายโย่งโก๊ะนี่เป็นพี่ชายเราจริงๆหรือ ยัยพริ้ม ทำไมกวนประสาทขนาดนี้ฟะ”

“ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า นี่หล่ะตัวจริงเสียงจริงเลยพี่ลี ไอ้ที่พริ้มเคยเล่าให้พี่ฟังเนี่ยะ ยังไม่ได้ครึ่งนึงที่พี่เจอเองเลยใช่มะ” พะพริ้มหัวเราะออกมาเต็มเสียงเมื่อได้นินทาพี่ชาย อันที่จริงนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเอาพี่ชายไปขายให้ใครต่อใครฟัง โดยเฉพาะกับปาลี รุ่นพี่ที่สนิทด้วย มักจะได้รับฟังวีรกรรมและพฤติกรรมแปลก~แปลกของพะพรมอยู่บ่อย~บ่อย จนหลายครั้งหลายหนก็เกิดอยากจะเห็นตัวจริงของเขาขึ้นมา แต่เมื่อได้เจอวันนี้ ปาลีบอกกับตัวเองเลยว่า คิดผิดเป็นแน่แท้ เพราะอีตานี่ บ้ามากกว่าทึ่คิดแถมยังกวนประสาทได้อย่างเยี่ยมยอด น่าจะได้รับรางวัล “คนกวนประสาทดีเด่นแห่งปี” เสียจริง~จริง

“แต่พี่พรมก็ใจดีนะพี่ลี ถึงจะกวนประสาทไปบ้าง แต่ถ้ารักใครแล้วรักจริงนะคะพี่ คิก..คิก..คิก” ที่พูดออกไปแบบนี้เพราะพะพริ้มหวังอยู่ลึก~ลึกที่อยากจะให้พี่ชายได้ลงเอยกับผู้หญิงดี~ดีซักคน และผู้หญิงคนที่เธอหมายตาไว้ก็คือ รุ่นพี่สาวสวยคนนี้แหล่ะ แต่เห็นทีจากเหตุการณ์ที่พบกันในวันนี้ ความหวังของเธอคงจะริบหรี่เสียแล้ว ดูท่าปาลีจะไม่ปลื้มพี่ชายเธอแม้แต่น้อย แถมติดจะเกลียดขี้หน้าเสียด้วยซ้ำ พี่พรมนะพี่พรม น้องสาวจะหาแฟนให้ ก็ดันทำเสียเรื่องซะได้

“ไม่เอาหล่ะย่ะ ยัยพริ้ม ใจดีแต่ปากหมาขนาดนั้น พี่ไม่เอามาทำพันธุ์หรอก เสียดายพันธุ์ตัวเองว่ะ” ปาลีพูดตรงตามที่ใจคิด กับรุ่นน้องคนนี้ เธอสามารถพูดอะไรก็ได้ ไม่ต้องเสแสร้งเหมือนเวลาที่คุยกับคนอื่น เพราะปาลีรู้ดีว่าพะพริ้มเองก็เป็นคนพูดตรงและจริงใจเช่นเดียวกับเธอ ไม่งั้นคงจะไม่คบกันมาได้นานเกือบสิบปีหรอก


ปาลีเจอพะพริ้มครั้งแรกในวันรับน้องใหม่ของมหาวิทยาลัยต่างจังหวัดแห่งหนึ่ง พะพริ้มเป็นคนในพื้นที่ ขณะที่ปาลีเป็นเด็กกรุงเทพฯที่บังเอิญสอบติดได้เข้ามาเรียนที่เดียวกัน ในขณะนั้นปาลีอยู่ปี 3 แล้วแต่พะพริ้มเพิ่งเข้ามาเป็นน้องใหม่ ครั้งแรกก็ไม่ถูกชะตานัก เพราะดูเหมือนเด็กเจ้าถิ่นคนนี้จะหัวแข็งไม่น้อย ไม่ค่อยยอมอ่อนข้อให้รุ่นพี่เหมือนรุ่นน้องคนอื่น~อื่น แต่เมื่อได้รู้จัก ร่วมทำกิจกรรมและใช้เวลาอยู่ด้วยกันนานขึ้น ปาลีก็รู้ว่ารุ่นน้องคนนี้เป็นคนจริงใจ และตรงไปตรงมา ไม่ถึงกับอ่อนน้อมแต่ก็ไม่กร้าวกระด้าง แต่พะพริ้มก็มีข้อเสียที่ปาลีมักจะต้องคอยเตือน เพราะพะพริ้มนั้น บทจะเฮี้ยวก็เอาไม่อยู่เหมือนกัน ยิ่งถ้าคิดว่าตัวเองทำถูกต้องแล้วหล่ะก็ จะไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมทั้งสิ้น แต่พะพริ้มก็น่ารักตรงที่ยอมรับคำเตือนของรุ่นพี่และพยายามปรับปรุงตัวเอง สองสาวคบกันมานานก็จริงแต่ก็ไม่เคยใส่ใจในครอบครัวของอีกฝ่าย ปาลีรู้เพียงว่าพะพริ้มเป็นลูกคนสุดท้องในจำนวนพี่น้อง 3 คน มีพี่สาวและพี่ชายซึ่งเป็นฝาแฝดกัน ที่บ้านเป็นเจ้าของสวนผลไม้ใหญ่อยู่ต่างอำเภอ ในจังหวัดนี้ ส่วนพะพริ้มเองก็รู้จักครอบครัวของปาลีแค่ว่าเป็นครอบครัวใหญ่ของคหบดีคนจีน มีธุรกิจหลายอย่างอยู่ในกรุงเทพฯแต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรบ้าง เพราะรุ่นพี่สาวก็ไม่ค่อยได้เอ่ยถึงทางบ้านมากนัก เธอเพิ่งรู้ไม่นานนี้ด้วยซ้ำว่าปาลีมีน้องชายเป็นดาราดัง

“แหม..พี่ลีพูดแบบนี้ ก็เหมารวมพริ้มไปด้วยน่ะสิ พริ้มกะพี่พรมก็พันธุ์เดียวกันน่ะแหล่ะ” หญิงสาวแกล้งทำปากเชิด หน้าคว่ำ น้ำเสียงงอน~งอน

“โอ๋.. พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้นซักหน่อย พริ้มหล่ะก็...ทำมางอน เดี๋ยวยันเปรี้ยงเข้าให้ ฮ่า..ฮ่า” ปาลีแกล้งเข้าไปโอบปลอบเพื่อนรุ่นน้อง ก่อนจะยกเท้ายันเบา~เบาที่ขาเก้าอี้ของพะพริ้ม และส่งเสียงหัวเราะร่า

“เออ พริ้ม.. พรุ่งนี้ทีมงานพี่จะเข้ามาตั้งแต่เช้ามืดเลยนะ เตรียมพร้อมหรือยัง” ปาลีเปลี่ยนเรื่องรวดเร็วจนพะพริ้มที่กำลังหัวเราะตามอยู่ดี~ดี ถึงกับเบรกกึก ทำหน้าเหวอ

“อ้าว เปลี่ยนเรื่องซะเร็วเชียว ตามแทบไม่ทัน พริ้มน่ะพร้อมแล้วค่ะ ว่าแต่ทางพี่เหอะ พร้อมแน่เร้อ...” พะพริ้มพูดพลางหรี่ตา ทำท่าเจ้าเล่ห์

“ไรวะ ทำท่าแบบนี้หมายความว่าไง”

“ก็น้องชายพี่อ่ะ จะมาแน่เร้อ พริ้มเห็นเป็นข่าวรายวันเลยนะ ว่าเรื่องมากอันดับหนึ่ง เจ้ายศเจ้าอย่างอีกตะหาก ถ้าไม่พอใจ พ่อวีนแหลก บางทีทิ้งกองเอาดื้อ~ดื้อ แล้วแบบนี้พี่แน่ใจได้ไงว่าเค้าจะมาถ่ายให้พี่น่ะ”

“เฮ้ย..ไปฟังข่าวโคมลอยอะไรมา น้องพี่ไม่ได้แย่ถึงขนาดนั้นหรอกนะ ถ้าพริ้มได้รู้จักปุ่นจริง~จริง รับรองเลยต้องขอถอนคำพูด” ปาลีทำหน้าจริงจัง

“โห...ขนาดนั้นเลย” พะพริ้มยิ้มกวน~กวน “แหม...พริ้มชักอยากรู้จักน้องพี่จริง~จริงอย่างที่พี่พูดซะแล้ว อยากรู้ว่าพริ้มจะต้องเปลี่ยนคำพูดจริงอ๊ะเป่า”




 

Create Date : 29 ธันวาคม 2551
10 comments
Last Update : 29 ธันวาคม 2551 15:39:33 น.
Counter : 440 Pageviews.

 

HapPy nEw YeaR 2009 ขอบคุณค่า สำหรับคำอวยพรวันเกิด ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

 

โดย: Amintra 29 ธันวาคม 2551 17:49:53 น.  

 

 

โดย: โยเกิตมะนาว 30 ธันวาคม 2551 18:09:55 น.  

 



Greetings of the New Year. Wishing you all success in the next.

สวัสดีปีใหม่ 2552 ค่ะคุณนก มีความสุขมากๆนะคะ

สุขภาพแข็งแรง ร่ำรวยเงินทอง การงานมั่นคงค่ะ

 

โดย: นู๋นิด (happypig@nk ) 30 ธันวาคม 2551 21:52:52 น.  

 

 

โดย: กรวิก (กะว่าก๋า ) 31 ธันวาคม 2551 6:22:08 น.  

 

555 เรื่องยาวจัง อิอิ
มีความสุขปีใหม่นะจ้า
ขอให้รวยให้รวย อิอิ

 

โดย: jojajo (jojajo ) 31 ธันวาคม 2551 19:57:17 น.  

 

 

โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) 1 มกราคม 2552 7:14:13 น.  

 

วันนี้เป็นวันแรกของปีแล้ว แวะมาอวยพรปีใหม่คะ ขอให้ชีวิตเดินทางรับปีใหม่ที่กำลังเริ่มอย่างมีความสุข สดใส และรอยยิ้มนะคะ

สวัสดีปีพศ. 2552 ค่า


H.A.P.P.Y NEW Y.E.A.R 2009 ขอให้มีความสุขตลอดปี ตลอดไปคะ .................สุดที่รัก....

 

โดย: เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก (timeofmylove ) 1 มกราคม 2552 13:35:51 น.  

 

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ



โชคดีตลอดปีจ้า

 

โดย: ulno 2 มกราคม 2552 17:35:42 น.  

 



สวัสดีปีใหม่ค่ะ

ขอให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง มีความสุขมาก ๆ

ขอให้ประสบความสำเร็จในสิ่งที่ทำอยู่นะคะ

เริ่มต้นปีใหม่ขอให้มีแต่สิ่งที่ดี ๆ เข้ามาในชีวิตค่ะ

ปล.พี่นกคะ ขอชื่อ+ที่อยุ่หลังไมค์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

โดย: สายป่าน (Doungtawan ) 3 มกราคม 2552 7:36:59 น.  

 

LUK นะ ทุกF]น

 

โดย: saroj IP: 125.27.214.217 4 กุมภาพันธ์ 2552 9:43:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


rainoflove
Location :
นครปฐม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




know it for what!!!
Friends' blogs
[Add rainoflove's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.