ศีลเป็นสะพาน บุญและทานเป็นเสบียง นิพพานคือ เป้าหมาย มาไปด้วยกัน ^^
Group Blog
 
 
สิงหาคม 2551
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
31 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 

เรือนจำแห่งหัวใจ

lozocatlozocatlozocat






คุกในใจ


ทหารผ่านศึกวัยชรา ที่รอดตายจาก โดนจับไปเป็นเชลยและถูกเกณฑ์ มาสร้างทางรถไฟสายมรณะข้ามแม่น้ำแคว ได้มาเจอกันในงานวันรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในสงครามโลก ชายคนที่หนึ่ง ถาม ชาย อีกคนว่า

“ คุณยกโทษให้กับพวกญี่ปุ่นที่ทรมานพวกเราไปหรือยัง “

“ผมไม่มีวันจะลืมเรืองที่เลวร้ายแบบนั้นได้หรอก และผมก็ให้อภัยกับพวกที่ทรมานพวกเรา และฆ่าเพือนของผมไม่ได้หรอก!!” ชายคนที่2 ตอบ

“สำหรับผม.. ผมให้อภัยและลืมเรื่องร้ายๆ เหล่านั้นไปแล้ว ผมออกจากคุกแห่งนั้นแล้ว แต่คุณยังติดอยู่ในคุกอยู่เลย!!!” ชายคนที่1พูด


**********************


คุกในทางโลกเราจะออกมาได้ ต่อเมื่อ ผู้คุมเปิดประตูให้เราออกมา.. แต่คุกในใจมันไม่มีประตู เราจะเดินออกมาตอนไหนก็ได้!! แต่ทำไม?? เราถึงไม่ยอมออกจากคุกที่เราทำขึ้นขังใจของเราให้เป็นทุกข์!! โดยการไม่ยอมลืมเรื่องร้ายในอดีต ไม่ยอมให้อภัยคนที่เคยทำร้ายเรา แล้วก็คอยคิดถึงมันอยู่เรื่อยๆ และเจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึงมัน!!!


หรือแม้แต่ไม่ยอมให้อภัยตัวเอง... เมื่อเราทำผิดพลาด... จะต้องใช้เวลาอีกนานไม๊? ที่เราจะเข้าใจว่า เราเป็นมนุษย์นะ!!! การทำผิดพลาดเป็นของคู่กับการเกิดเป็นคน!! เราทำ"ผิด"ก็เพื่อจะได้เรียนรู้ที่จะทำให้"ถูกต้อง"ในครั้งหน้า!!!!


ถ้าเราคิดได้ว่า แค่เราก้าวออกจากคุกที่เราทำขึ้น เราจะพบกับ "อิสรภาพ และความสุข" ไม่มีประโยชน์อะไรที่เราจะจมอยู่กับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว เราจะให้อภัยทุกๆคนรวมทั้งตัวเอง และก้าวต่อไปอย่างเป็นสุข.. เพราะชีวิตนี้สั้นนัก....





ย่าชอบเล่า



"ไม่เห็นทุกข์ ไม่เห็นธรรม"






lozocatlozocat






 

Create Date : 31 สิงหาคม 2551
32 comments
Last Update : 1 ตุลาคม 2554 22:29:34 น.
Counter : 618 Pageviews.

 

ชอบๆ เรื่องนี้ มาอ่านอีกก็ชอบใจอีก

 

โดย: pumpond 31 สิงหาคม 2551 22:52:21 น.  

 

เป็นเรื่องราวที่ดีมากจริงๆครับ
เราจะออกจากคุกแห่งความเกลียดชังได้อย่างไร ?
กุญแจดอกเดียวนั้นน่าจะมีชื่อว่า
"การให้อภัย" ใช่มั้ยครับ


 

โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) 31 สิงหาคม 2551 23:30:22 น.  

 

เข้ามาทีไร ได้ข้อคิดและสาระจากคุณย่าทุกทีซีน่า

 

โดย: ปู่ดิน (naydin ) 1 กันยายน 2551 3:43:31 น.  

 

สาธุค่ะ...คุณย่า ชอบประโยคที่บอกว่า"คุกในทางโลกเราจะออกมาได้ ต่อเมื่อ ผู้คุมเปิดประตูให้เราออกมา แต่คุกในใจมันไม่มีประตู เราจะเดินออกมา ตอนไหนก็ได้ แต่ ทำไม เราถึงไม่ยอมออก"
เคยฟังอยู่เรื่องหนึ่งคล้ายๆกัน เรื่องแบกหัวมันตฝรั่งเน่า เมื่อรู้ว่าเน่าก็ยังแบกอยู่ได้ ก็เราไม่ยอมทิ้งมันไปเองนี่....

 

โดย: VICT 1 กันยายน 2551 11:08:02 น.  

 

สวัสดีครับคุณย่า

พาหมิงหมิงมาเที่ยวด้วยครับ
อิอิอิ




 

โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) 1 กันยายน 2551 15:34:19 น.  

 

สวัสดีค่ะย่า ... อยากทำให้ได้อย่างที่ย่าเขียน แต่บางทีมันก็ยากเหลือเกิน

สู้ต่อไปเถอะ เกียร์บัน

 

โดย: เอ็ม IP: 90.136.161.5 6 กันยายน 2551 18:59:21 น.  

 

แวะมาทักทายยามค่ำ เพราะอ่านเรื่องดีๆคะย่า

 

โดย: sawkitty 6 กันยายน 2551 19:21:26 น.  

 

เรามักขังตัวเองอยู่กับเรื่องเดิม

ไม่ต่างอะไรจาก ห้องขัง เลยสักนิด

แม้ไม่ใช่ของจริงแต่เราก็จำลองมันเอง

 

โดย: บุปผาลีลาวดี 7 กันยายน 2551 1:49:10 น.  

 

ต้องจดจำ เครียดแค้น - คุก คุก แฮะ แฮะ หมูจำต้องเดินไปหา คุก(กี้) หิวเนอะ
มีความสุขนะคับ

 

โดย: หมุตัวน้อย (mr.pure.fon ) 2 ตุลาคม 2551 21:54:11 น.  

 

ถึงแม้คุกในใจจะไม่มีประตู

แต่คนที่ขังตัวเองอยู่ในนั้นคงถูกความเศร้าโศก

ความเกลียดชัง โกรธแค้น บังตาเอาไว้

จนทำให้มองไม่เห็นทางออก


แวะมาอ่านเรื่องของย่าอีกรอบจ้ะ

 

โดย: discipula 31 ตุลาคม 2551 15:18:08 น.  

 

มีบางครั้งเหมือนกันที่เวลาไม่พอใจอะไร ก็จะสร้างคุกขึ้นมากั้นกำแพงขังใจตัวเองไว้
สร้างเองแถมยังขังตัวเองเลยยิ่งทุกข์หนักเข้าไปใหญ่ เลยพยายามใช้สติและก็ปัญญา คิดและให้อภัย แต่การให้อภัยบางทีมันก็ต้องอาศัยเวลาเหมือนกัน

ปล. ใช่แล้วค่ะ la belle femme นั้นแปลว่าสาวสวย แต่ว่า prunelle นั้นเป็นชื่อหมาค่ะ
เป็นคนรักสุนัขมากค่ะ แมวก็ชอบแต่จะเอียงไปทางสุนัขมากกว่า เมื่อกลางปีที่หมาของแม่เพิ่งถูกรถทับตายไปหนึ่งตัว เศร้ามากมาย

 

โดย: prunelle la belle femme 31 ตุลาคม 2551 15:50:50 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: sawkitty 31 ตุลาคม 2551 16:41:28 น.  

 

 

โดย: อาลีอา 31 ตุลาคม 2551 21:00:51 น.  

 



สวัสดีค่ะ

อ่านเรื่องคุกในใจ ได้ข้อคิดมากเลยค่ะ เพราะเราบางครั้ง โกรธใครนานมาก ไม่ยอมเลิกโกรธ จนคนรอบข้างต้องคอยเตือนว่าพอได้แล้ว ต้องให้อภัยเขา ไม่ดีเลย แต่ตอนนี้หายแล้วค่ะ ใจเย็นลง

เหมือนติดคุกในใจนะคะ

 

โดย: fleuri 5 พฤศจิกายน 2551 9:23:24 น.  

 




ตอนนี้ คนที่ติดคุกในใจคงมีเยอะเลยหละครับ หลินเอ๋อ


ฝันดีนะครับ ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: เซียน_กีตาร์ 2 พฤษภาคม 2552 21:56:54 น.  

 

ด้วยความยินดีเลยครับคุณย่า
ผมประจำการอยู่ที่ร้านตลอดเลยครับ
เพราะทำงานทุกวันครับ
ร้านผมหาไม่ยากเลยครับ อิอิอิ



 

โดย: กะว่าก๋า 2 พฤษภาคม 2552 22:00:52 น.  

 

เอ ตอนนั้นคิดได้ไงนี่

คุก(กี้)
ฮ่า ฮ่า แบบคนบวม บวม บ๊อง บ๊อง แถมติงต๊องอีกต่างหาก

ไปนอนแหละ

 

โดย: วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส 3 พฤษภาคม 2552 0:22:40 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณย่า















 

โดย: กะว่าก๋า 3 พฤษภาคม 2552 7:43:38 น.  

 



emoสวัสดีวันหยุดครับ หลินเอ๋อ


มาหากุญแจไขประตูคุกในใจ

มีความสุขมาก ๆ รักษาสุขภาพ นะครับ

 

โดย: เซียน_กีตาร์ 3 พฤษภาคม 2552 8:23:58 น.  

 

จริงแท้แน่นอนเลยค่ะ..

ไม่เห็นทุกข์ ไม่เห็นธรรม...

คกในใจ ร้ายแรงกว่าอะไรทั้งหมด

 

โดย: นักล่าน้ำตก 3 พฤษภาคม 2552 10:19:10 น.  

 

อ่านแล้วสอนตัวเองได้ดีจริง ๆ ค่ะ แต่ในทางปฏิบัติอาจทำยากสักนิด

รัชชี่ หลายครั้งเป็นค่ะ คุกในใจอยู่ตั้งนาน กว่าจะรู้ตัวและออกจากคุกได้

จริง ๆ นะคะ ความรู้สึกโล่ง กับ ถูกขัง นี่ มันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน

แต่ธรรมชาติของมนุษย์เราก็ชอบถูกขังโดยไม่รู้ตัว ว่ามั้ยคะ

 

โดย: รัชชี่ (รัชชี่ ) 3 พฤษภาคม 2552 14:30:37 น.  

 

สวัสดีค่ะ คุณหลินเอ่อ

คุกในใจนี่... เข้าง่าย ออกยาก ... นะคะ

มีความสุขมากมากค่ะ

 

โดย: อิ่ม_Aim 3 พฤษภาคม 2552 19:45:31 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณย่า















 

โดย: กะว่าก๋า 4 พฤษภาคม 2552 7:43:37 น.  

 

 

โดย: Jolisa 4 พฤษภาคม 2552 12:15:39 น.  

 

ของผมต้องไข่ผัดแหนม
กับไข่ข้าวโพดครับุคณย่า

ทานได้ไม่มีวันเบื่อเลยครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 4 พฤษภาคม 2552 13:31:18 น.  

 







จากข่าวสำนักข่าวชีเอนเอียง... อะไรก็โทษท่าน ผู้นี้... ท่านผู้นี้ช่างเก่งกาจประดุจเทพยดาอะไรเช่นนี้... เสียดายแทนสยามประเทศจริง ๆ

มีความสุขมาก ๆ รักษาสุขภาพ ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: เซียน_กีตาร์ 4 พฤษภาคม 2552 20:35:36 น.  

 

ค่ะ..คนเรามักชอบเอาใจตัวเองเข้าคุก...เช่นกันถ้าเราไม่อยากติดคุกใจ ก็ต้องห่างไกลกับสิ่งที่ทำให้ใจต้องติดคุก..คือ ปล่อยวาง..และวางใจให้เป็นธรรมและเป็นกลางที่สุดค่ะ...แวะมาทักทายคุณย่าค่ะ คืนนี้ขอให้ฝันดีนะคะ...

 

โดย: deeplove 4 พฤษภาคม 2552 20:36:05 น.  

 

แวะมาไหว้ค่ะคุณย่าน้องหลิน

ไม่เคยกิน "ไข่ผัดแหนม" จริงๆเหรอคะ

 

โดย: prunelle la belle femme 4 พฤษภาคม 2552 23:54:14 น.  

 



แทนคำขอบคุณสำหรับข้อคิดดีดีค่ะคุณย่า

 

โดย: อันตามาตี 6 มกราคม 2554 14:22:15 น.  

 

เรื่องแก่เกินที่จะเรียนไม่ต้องกลัวนะคุณย่า เพราะมีเหล่าซือคนนึง ท่านบอกว่ามีนักเรียนที่เคยมาเรียนกะท่านคนนึง อายุ เจ็ดสิบห้าแล้ว เพราะฉะนั้นมาโลดเลยครับ

 

โดย: พล (aoigata ) 23 กันยายน 2554 22:17:07 น.  

 

ตะเอ้ ฉัตรแวะตามาาเก็บลิงค่ะคุณหลิน ฮี่ๆๆๆๆๆ

 

โดย: ณ ปลายฉัตร IP: 58.9.48.3 24 กันยายน 2554 21:03:42 น.  

 

สวัสดีครับสวัสดี มาทักกันทางนี้บ้างล่ะเนาะ

เมื่อวาน เพิ่งดูหนังเกี่ยวกับสะพานนี้พอดีครับ รู้สึก หดเหี่ยวมากๆ

 

โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) 26 กันยายน 2554 8:32:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ย่าชอบเล่า
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




ได้ฟังสิ่งดีๆ แล้วมีความสุข จึงอยากแบ่งปัน เพื่อเป็นกำลังใจให้กับทุกคน ชีวิตมีทั้งสุขและทุกข์ คละเคล้ากันไป แต่ขอให้เราจำไว้เสมอว่า ทุกอย่างจะผ่านพ้นไป ไม่ว่าทุกข์ หรือสุข

อย่าสิ้นหวังยามความทุกข์เข้ามาหาเรา และอย่าประมาทเมื่อเราอยู่ในเวลาแห่งความสุข

"อย่าดีใจมาก อย่าเสียใจนาน" เพราะทุกอย่างไม่เที่ยง

ย่าชอบเล่า
Friends' blogs
[Add ย่าชอบเล่า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.