Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
5 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
หนึ่งสัปดาห์ที่ Put ได้เป็น...ผู้หญิ๊ง ผู้หญิง

เรื่องเริ่มต้นจากความเชื่อในสังคมนี้ ที่ยอมไม่ได้ที่จะสละพื้นที่เล็กๆบนหน้าให้กับสิว

Put : “เฮ้อ...ออออ..ทำไงดีวะ แม่เราบ่นเรื่องสิวเรา อีกแล้ว” พูดไปพลาง เกาสิวไปพลาง

เพื่อน B : “ปกติแกรักษาที่ไหน ฉันลืมไปแล้ว”

Put : “ก็คลินิก M อ่ะแก รักษามาตั้งนานแล้ว ไม่เห็นหาย คลินิกหมอเทวดาที่เค้าพูดถึงกันฉันไปมาแล้วก็ไม่หาย”

เพื่อน B : “ลองไปคลินิกเดียวกับฉันมั้ย”

Put : “แกรักษาที่ไหนวะ B”

เพื่อน B : “ที่คลินิก P ว่ะ ก็ดีนะแก แล้วก็ถูกกว่าคลินิก M ด้วย”

Put : “เออ..ดีเหมือนกัน แล้วฉันจะไปลองดู เผื่อจะหายขาดจากไอ้โรคเรื้อรังนี่ซักที” พูดแล้วก็เกาสิวเม็ดอวบบนใบหน้าต่อ

Put ผลักบานประตูกระจกเข้าไปในห้องปรับอากาศ พนักงานสาวทักทายด้วยรอยยิ้ม หลังจากพี่ๆที่น่ารัก หน้าใส สมเป็นพนักงานในร้านหมอสิว ทำบัตรให้ Put เรียบร้อยแล้ว Put ก็นั่งรอครู่ใหญ่ๆ ก็ถึงคิวพบหมอ

ให้ห้องแคบๆ สี่เหลี่ยม Put พบคุณหมอผู้ชายหน้าตาใจดี

Put : “สวัสดีค่ะ คุณหมอ”

คุณหมอ : “สวัสดีครับ เป็นไงบ้างเรา สิวเต็มหน้าเลยนี่ ขอหมอดูหน่อย” ว่าแล้วคุณหมอก็เอามือเขี่ยให้ Put พลิกหน้าไปมา

Put : “...”

คุณหมอ : “มีหนวดด้วยนะเรา”

Put : “...(แป่ว)..”

คุณหมอ : “ประจำเดือนมาไม่ปรกติล่ะซิ”

Put : “....(แป่ว)....”

คุณหมอ : “นอนดึกด้วยใช่มั้ย”

Put : “ค่ะ” Put เริ่มรู้สึกว่าคุณหมอ ตอนเรียนต้องขยันเรียนแน่ๆเลย รู้หมดเลย

คุณหมอ : “นอนดึกมากๆ ต่อเนื่องทำให้ร่างกายไม่ค่อยผลิตฮอร์โมน ลองทานฮอร์โมนนะ ไม่มีอันตรายเป็นฮอร์โมนเพศหญิง”

Put : “เอ่อ..ค่ะ” นึกในใจอยากถามคุณหมอเหลือเกินว่า ‘หน้าตาคนไข้นี่ มีส่วนในการเลือกจ่ายยามั้ยคะหมอ’

หลังจากนั้นคุณหมอก็ส่ง Put ไปผ่านพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์มากมาย เริ่มตั้งแต่ แต้มสิว + เขียนใบสั่งยา , กดสิว แล้วสุดท้าย ก็รับยา

Put ได้ยาสำหรับ 2 อาทิตย์ มากมายหลายชนิด เม็ดรี เม็ดกลม เม็ดเหลี่ยม ยากิน ยาทา เยอะไปหมด แล้วก็เดินทางกลับบ้านด้วยความหวังว่า “โรคประจำตัวเรื้อรัง” จะหายขาดซักทีคราวนี้

หลังจาก Put Take Hormone ได้ประมาณอาทิตย์ Put ก็เริ่มมีอาการแปลกๆ (อย่าเพิ่งคิดไปถึง การแปลงร่าง แบบ Xmen นะคะ )

เริ่ม วิตกกังวล....กับ...สายตาของคนรอบข้าง ที่ปกติ ไม่เคยใส่ใจ

เริ่มเข้าใจว่า .... ทำไมเวลาผู้หญิงไปเข้าห้องน้ำ ต้องไปกับเป็นกลุ่ม ... ปกติเข้าคนเดียว ... แต่มาวันนี้ทำไมเขินจัง

เริ่มวิตกกังวลกับ .... ความคิด ความรู้สึกของคนใกล้ตัว .... ว่าเค้าจะรู้สึกยังไงนะ ... จะโกรธเรามั้ย .... ทำอย่างนี้ดีรึเปล่า ....

ความกังวลติดมา ลอยกรุ่นๆอยู่ตลอดทั้งวัน ติดมาจนกระทั่งเข้านอน

จากที่เคยเป็นคนสมองโล่ง ( เป็นญาติๆกับสมองกลวงน่ะค่ะ ^ ^ ) กลับรู้สึกเหมือนมีความกังวล ลอยอวล อยู่ในความรู้สึก พอพยายามจะไล่จับมัน เพื่อเอามาดูว่า ‘นี่ฉันกังวลเรื่องอะไรเนี่ย’ มันก็จับไม่ได้ เหมือนกับ พยายามไล่จับควัน

หลังจากทนทรมานกับอาการแปลกๆ มาประมาณ 1 สัปดาห์ Put ก็ทนไม่ไหว

Put : “เฮ้ย B ฉันเป็นอะไร ไม่รู้ว่ะ แปลกๆ”

เพื่อน B : “ปกติแกก็แปลกอยู่แล้วนี่” ช่างเป็นเพื่อนที่เข้าอกเข้าใจเพื่อนโดยแท้จิรง >.<

Put : “แกว่า มันเกี่ยวอะไรกับยาที่ฉันกินมั้ยฟะ”

เพื่อน B : “แล้วหมอให้แกกินยาอะไรบ้างล่ะ”

Put : “ก็ยาแก้อักเสบ ยาลดบวม ยาแก้ผื่น แล้วก็ฮอร์โมน”

เพื่อน B : “เฮ้ย...แกเป็นหนักขนาดหมอให้แก take hormone เลยเหรอวะ.....เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันจะไปถามเพื่อนที่เป็นหมอให้แล้วกันนะ”

แล้วเพื่อนที่แสนจะน่ารักของ Put ก็ทำตามสัญญา ถามมาให้เสร็จสรรพ จนได้ความว่า

Put : “เฮ้ย...ตกลงฉันเป็นไรเนี่ยแก”

เพื่อน B : “อ้าว...ก็แกกินอะไรเข้าไปล่ะ”

Put : “ก็ยา แล้ว ก็ฮอร์โมนเพศหญิง”

เพื่อน B : “อ้าว...ก็เป็นผู้หญิงดิ” มันตอบเหมือน เพียงประโยคเดียว ก็ไขปริศนาทุกอย่างได้กระจ่างแล้ว -_-a

Put : “หมายความว่าไง ก่อนกินกูก็เป็นผู้หญิงอยู่แล้ว”

เพื่อน B : “แต่แกหญิงน้อยพิเศษ พอ take hormone เข้าไปมันก็เลยหญิงมากขึ้นเท่านั้นเอง” คำว่า ‘หญิงน้อยพิเศษ’ ของเพื่อน ทำให้ Put นึกถึง ‘ก๊วยเตี๋ยวหมูพิเศษ’ พิกล

Put : “อ๋อ...ความหญิงมันพุ่ง จนกูปรับตัวไม่ได้”

เพื่อน B : “ประมาณนั้น”

Put : “เออหนอ....มิน่าล่ะผู้หญิงถึงได้ขี้กังวล และ อ่อนไหว แต่กูไม่เลย....กูเพิ่งเข้าใจเนี่ยแหละ” ความเข้าใจเกิดขึ้นพร้อมๆกับความรู้สึกทึ่งในการจัดการตัวเองของผู้หญิงภายใต้อารมณ์ที่หลากหลาย

เพื่อน B : “เข้าใจก็ดีแล้ว ไอ้ผู้หญิงน้อยพิเศษ อิ..อิ...” น้ำเสียงภูมิใจที่มีเพื่อนเป็นผู้หญิง(น้อย)พิเศษ

Put : “แต่ให้เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ กูไม่ไหวนา ทรมานฉิบ”

เพื่อน B : “แล้วแกจะเอายังไง”

Put : “ฉันจะเลิกกินว่ะ แกช่วยฉันคิดหน่อยดิ ว่าฉันจะบอกหมอว่ายังไงดี คราวหน้าที่หมอนัด ฉันจะได้ไม่ต้องกินฮอร์โมนอีก” เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนะคะ อย่าเลียนแบบ ^ ^

แล้วเราสองคนก็สุมหัวกันคิด จนได้เหตุผลเนียนๆ เหมาะๆ ไปบอกหมอเพื่อที่จะทำให้ Put ไม่ต้องกินฮอร์โมนอีก

แล้ว...เวลาก็ผ่านไปหลายปี โรคประจำตัวเรื้อรังของ Put ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหาย แถมยังเป็นมากขึ้น

แม้ว่าจะรักษาอย่างต่อเนื่องและยาวนาน เมื่อไหร่ที่หยุดยากิน เค้าก็จะขึ้นมาจับกลุ่มสังสรรค์กันอีกทันที (ให้ความรู้สึกเหมือนตำรวจ กับ บ่อนวิ่ง มากๆค่ะ ^ ^ )

Put ก็เลยรู้สึกว่า ก็อาจจะดีเหมือนกันนะ บางทีใครบางคนอาจจะส่งเค้ามาให้คู่กับ Put ก็เป็นได้ เค้าถึงรัก Put ภักดีกับ Put ไม่ยอมจากไปไหนเลย ( เรายังพูดกันถึงเรื่องสิวอยู่ค่ะ ยังไม่ได้เปลี่ยนเรื่องนะคะ ^ ^ )

Put ก็เลยพยายามปรับตัว เพื่อให้อยู่ร่วมกับเค้าอย่างสงบสุขค่ะ เหมือนกับที่โบราณบอกว่า “อยู่ๆกันไปก็รักกันไปเองน่ะแหละ” ( เรายังพูดกันถึงเรื่องสิวอยู่ค่ะ ยังไม่ได้เปลี่ยนเรื่องนะคะ ^ ^ )

ในที่สุด Put พบวิธีแก้ปัญหาโรคเรื้อรังของ Put แล้วค่ะ โดยที่ Put ก็สบายใจ และ สบายกาย (ไม่ต้องกินยามากมาย) คือ “ถ้ามองไม่เห็นสิว ก็ไม่รู้สึกว่าเป็นสิว พอไม่รู้สึกว่าเป็นสิว ก็ไม่รู้สึกว่าต้องไปรักษา”

ทุกวันนี้ Put เลยส่องกระจกน้อยๆ เวลาเดินผ่านกระจก หรือ ล้างมือในห้องน้ำ ก็พยายามทำตาเบลอๆ ถั่วๆ แว่นมัวๆ

สำหรับคนที่คุยกับ Put ถ้ามันสยองนัก Put ก็จะแนะนำให้เค้า มองติ่งหู ลูกกระเดือก ไหปลาร้า ฯลฯ ของ Put แทนหน้าไปก่อนค่ะ จะได้ไม่ต้องมาบ่นว่า “ทำไมแกสิวเยอะนัก”

ล่าสุด เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา Put กับเพื่อน B ไปทานข้าวเย็นกัน เพื่อน B พยายามจะส่ง Put ไปให้แพทย์ เพื่อ

.... ไม่ใช่...เพื่อ....ผ่าพิสูจน์ค่ะ
.... ไม่ใช่...เพื่อ....ตรวจสอบให้แน่ชัดว่าเป็นสิ่งมีชีวิตในสปีชีส์ใด
....แค่ตรวจเลือด....เพื่อวัดระดับฮอร์โมน เผื่อจำเป็นต้อง take hormone จริงๆ

ตอนแรก Put ก็เข้าใจว่าเพื่อน B เป็นห่วง Put ค่ะ แต่เห็นแววตาแปลกๆของมันตอนดูขนตามแขนและขาของ Put แล้ว Put รู้สึกว่ามันสนุกมากกว่าเป็นห่วงค่ะ ^ ^



Create Date : 05 กรกฎาคม 2550
Last Update : 5 กรกฎาคม 2550 15:08:34 น. 0 comments
Counter : 165 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แค่ก้อนหินที่อยากบินได้
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ขอมี Blog กับเค้าด้วยคนนะคะ ^ ^

Friends' blogs
[Add แค่ก้อนหินที่อยากบินได้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.