whenever you are , please remember that I belong to you
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2555
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
26272829 
 
12 กุมภาพันธ์ 2555
 
All Blogs
 
ตอนจบของคน...ไม่พูดกัน





....

" เราเคยบอกคุณแล้วใช่ไม๊ ว่าเราเป็นคนอ่อนไหวและชอบเก็บความรู้สึกไปเรื่อย ๆจนถึงวันนึง เราก็จะไม่ทนแล้วจะไปเลย"


อืมมมม พยักหน้าหงึก หงึก






"เราเคยเตือนอะไร หรือบอกอะไรคุณได้บ้าง เคยฟังเราบ้างหรือปล่าว การพยายามอยู่ฝ่ายเดียวมันเหนื่อยนะ"




อืมมมม เริ่มพยักหน้าพร้อมน้ำตา....







"หวังว่าคุณคงจำได้ ว่าอย่าให้ทุกวันระหว่างเรามันเป็นความเคยชิน"








อืมมมม สรุปมันยุติธรรมไม๊เนี่ย ที่อยู่อย่างลัลลา ไม่รู้อะไรเลย อยู่ ๆ วันนึงก็โดนเฉดหัวออกจากความรักของคุณ อย่างง่ายดาย

ไม่รู้จักจำเลยใช่หรือไม่ ว่าเค้าเคยบอกกันไว้ว่าอย่าเอาหัวใจไปผูกติดไว้กับเท้าใคร

เพราะในวันที่เค้าเดินจากไป มันจะเจ็บปวด อย่างทั่วถึงไปทั้งใจ

...



....



...
วันนี้ เปิดดู MV เพลงนี้หลายรอบ

เหมือนจะฟังให้ซึมลึก ให้รายละเอียดลงสู่หัวใจ

.....
ความรัก ที่อบอุ่นสวยงาม

รอยยิ้มที่สดใส การดูแลใส่ใจ ที่ทำให้ลืมกฏการรักใครสักคน

ว่าเราควรจะเผื่อไว้สำหรับความเสียใจบ้าง

หากทุกสิ่งไม่เป็นดังฝัน ปลายทางที่จะอยู่ร่วมกัน

มันสลายไปเป็นธาตุอากาศ ที่ไม่อาจสัมผัสได้อีก

แล้วเราจะอยู่อย่างไร.....ในวันที่

ความรัก................ไม่สวยงามตลอดรอดฝั่ง

ความรู้สึกแตกละเอียด ความฝันกระจัดกระจาย

และความปวดร้าวนอนนิ่งอยู่ในส่วนลึกของหัวใจ

เพราะไม่เคยคิดว่า ใครคนหนึ่งที่รักเรามากเหลือเกิน

จะเปลี่ยนไป


.....




....
คนรักและความรัก

บางคนก็เหมือนลูกบอล ที่ต้องปล่อยมือ

และให้กลิ้งออกจากชีวิตของเราทั้งน้ำตา

.....
แม้จะพยายามดึงรั้งให้กลิ้งกลับมาแค่ไหน

สุดท้ายแล้ว....ก็ต้องปล่อยมันไป

และกลับมาใช้ชีวิตอย่างเหงา เหงา

ชีวิตที่ไม่มีใคร นอกจากตัวเอง

และทำตัวให้เคยชินกับความเจ็บปวดของการ เคยมี

ที่ทิ้งร่องรอยบางเบา แต่ทนอยู่นาน


....


พบกัน ลืมกัน

คือเรื่องราวสามัญของโลกที่เราอาศัยอยู่

ไม่แปลกหรอกนะ ว่าเราพบกันเช่นไร

มันสำคัญที่ว่า เราจากกันไปเช่นไร

ด้วยเหตุอันควรหรือปล่าว

ทำอะไร เพื่อที่จะให้ได้อยู่ด้วยกันนานที่สุด

แล้วหรือยัง......................................................







เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก



Create Date : 12 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 28 พฤษภาคม 2558 2:37:24 น. 10 comments
Counter : 259 Pageviews.

 
ขอให้รอยยิ้มที่เปี่ยมสุขจงคืนกลับมาหาคุณโดยเร็ววันครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:2:46:46 น.  

 
สุดท้ายแล้ว....ก็ต้องปล่อยมันไป

และกลับมาใช้ชีวิตอย่างเหงา เหงา

ชีวิตที่ไม่มีใคร นอกจากตัวเอง

อยากร้องไห้น่ะ ไม่ใช่ไม่เคยเจอนะ ไม่ไ้ด้รายเดียวด้วย แต่ท้ายสุด พระเอกตัวจริงก็มาค่ะ คือ กาลเวลา แผลจางลงเรื่อยๆ ใช้ชีวิต(คนเดียว)อย่างปกติสุข เหมือนกับว่า คนเหล่านั้นที่เราเคยคร่ำครวญโหยไห้ถวิลหาปิ่มจะขาดใจไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เจอกันก็ทักทายปกติ ไม่รู้สึกเจ็บแป๊บๆ ตายด้านกับความรักรึเปล่าไม่รู้เหมือนกัน


โดย: girlcatcat IP: 110.49.233.20 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:4:04:22 น.  

 
Hello..my cute Princess...
Wish U do what U feel ....
Ask ur heart what U need ..
Crying if U want to release..
But pls remember ....
I always still stay beside ur mind...
Sunshine Sunday...


โดย: sailyacht วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:10:51 น.  

 
คิดถึง คิดถึง คิดถึง


โดย: ต้นข้าว_ต้นนั้น วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:36:53 น.  

 
เรื่องเศร้ามันผ่านไปแล้วนะคะ แต่ที่ดูเหมือนยังอยู่เพราะเรายังวนเวียนคิดถึงแต่เรื่องที่ทำให้เราเศร้าน่ะค่ะ บางเวลาที่เราไม่ได้คิดเรื่องนี้ เราก็ไม่เศร้า ใช่มั้ยคะ??

ขอให้ผ่านหุบเขาวงกตแห่งความคิดไปด้วยดีค่ะ


โดย: saifan วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:19:37:26 น.  

 
แปะหัวใจ ยิ้มๆนะคะ ^____^


โดย: หิมะสีนํ้าเงิน วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:0:33:05 น.  

 

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 4 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ


โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:8:32:21 น.  

 
เริ่มต้นวันทำงานด้วยความสดใสนะครับ ทานด้วยกันนะครับ



โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:35:03 น.  

 
ในวันที่เค้าเดินจากไป มันจะเจ็บปวด อย่างทั่วถึงไปทั้งใจ

รู้สึกเช่นนั้นไม่ต่างกัน

ครั้งแรกที่รู้สึกเช่นนั้น...เดินไปร้องไห้ไป...นั่งรถกลับบ้านจากหนองคาย...ก็นั่งไปน้ำตาไหลไป

แต่ครั้งที่สองก็เริ่มเรียนรู้ว่า...อย่าให้ใจกับใครจนหมดใจ...ก็เลยทำให้ครั้งนี้เจ็บมากแต่ก็ไม่มากเท่าครั้งแรก...ลืมยาก...แต่ก็จะพยายามให้มันค่อย ๆ จางหายไป

พี่สาว...พี่เจ้าหญิงเหมี่ยวก็จะพยายามเช่นกันใช่มั๊ย

บางทีต่อไปแม้ว่าเราจะอยู่อย่างเหงา ๆ ...มันก็จะกลายเป็นความเคยชินที่เราต้องคงอยู่

และบางครั้งที่เราได้หยุดนิ่ง

อาจไม่ได้มีเราแค่เพียงคนเดียวที่อยู่ตรงนั้น

แต่ยังมีใครอีกหลาย ๆ คน ที่อยู่ข้าง ๆ เรา

และเราก็ยังสามารถไปยืนอยู่ข้าง ๆ พวกเค้าเหล่านั้นได้

ด้วยรอยยิ้ม ด้วยการนิ่งฟัง ด้วยโอบกอดที่อบอุ่นและด้วยสิ่งต่าง ๆ ที่เราสามารถให้กับพวกเค้าได้

บางทีคนที่พอดีกับเราอาจจะรออยู่หรืออาจไม่มีตัวตนอยู่ก็เป็นได้

บางทีหากแม้ไม่มีใครซักคนรออยู่ข้างหน้า

แต่ก็อยากให้รู้ว่าจะเป็นกำลังใจให้พี่สาวอยู่ตรงนี้เสมอ

มีความสุขมาก ๆ และขอให้ความปวดร้าวที่นอนนิ่งอยู่ในส่วนลึกของหัวใจค่อย ๆ จางหายไป...จางหายไป


โดย: minporee วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:1:41:23 น.  

 
อ่อนไหว แต่เชื่อว่าเจ้าหญิงไม่ได้อ่อนแอ
สู้และเดินต่ออย่างมั่นคง มีฝันและกำลังใจที่ดีนะ


โดย: หนวดหัวฟู IP: 115.67.224.1 วันที่: 2 เมษายน 2555 เวลา:12:33:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ความรัก คือการให้อิสรภาพ บนความผูกพัน

........................................

ในช่วงชีวิตหนึ่งของใครสักคน แค่ "ได้รัก" และ "ถูกรัก" ก็เพียงพอแล้ว สำหรับเก็บไว้เป็นความทรงจำ อันงดงาม
Friends' blogs
[Add เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.