รีวิวท่องเที่ยว "มาเลเซีย" .... เรื่องเล่าเม้าท์ๆให้เหมือนเราไปด้วยกัน Day#2
  อัพบล็อควันที่ 2 เสร็จแล้ว แต่ว่าโพสต์ที่นี่ไม่ได้ทั้งหมด เนื่องจากจำกัดแค่ 50000 ตัวอักษร แต่เราโพสต์ยาวกว่านั้นอ่า 

ก็คนมันมีเรื่องมาเล่าเยอะแยะ ครั้งแรกถ้าไม่เล่าเด๋วลืม เลยบันทึกไว้ที่ Blog อีกที่แทน 

ฝากตามไปดูที่นี่กันนะคะ http://ccjapril.blogspot.com/

คลิ๊กตามไปอ่านต่อนะคะ













แอบมาเล่าเรื่องสนุกตอนดึกให้ฟังค่ะ 

เรื่องสนุกที่รู้สึกประทับใจมันอยู่ตรงนี้ เห็นคนเสื้อขาวกลางเฟรมในรูปด้านล่างไม๊คะ 

เค้าเป็นคนญี่ปุ่นค่ะ พวกเราเล่นหนังอินเดียกันอยู่ 2 รอบ เอ่า .... งง งงกันอ่ะดิคะ


คือ เราเดินขึ้น เค้าเดินฝั่งตรงข้าม เดินลง  

เราอ้อมไปอีกฝั่งเดินลง เค้าก็กลับมาอีกฝั่ง เดินขึ้น อ้อมไปอ้อมมาอยู่แบบนี้ค่ะ  


เพื่อนเริ่มก่อน นางเริ่มสังเกตุว่ามีสายตาพิฆาตมาที่เราค่ะ ประมาณว่า มอง มอง มองจนรู้สึกได้ค่ะ 

แต่...ไอ้เราก็คิดว่า เรา2 คนก็ประหลาดกว่าคนอื่นแถวนี้อยู่แล้ว ชาวบ้านเค้าแต่งตัวกันปกติ แต่ 2นางนี่เล่นลากชุดฟรุ้งฟริ้งกันมาเล็กน้อย เสมือนใส่มาเดินชายหาด มันใช่ไม๊คะเพื่อนน ?? 

มันก็ถูกแล้วเพื่อนที่จะมีคนมองเราแบบนี้ ก็ยังไม่ได้อะไรนะตอนนั้น


"ไม่นะ ชิโน ฉันว่าเค้ามองแก  มองแกแน่ๆ"  เราเลยเริ่มสังเกตุการณ์จากตรงนั้น 

ลงนั่งถ่ายรูปข้างน้ำพุบ้าง เดินอ้อมไปมาบ้าง ปรากฏว่าเค้าอยู่ในสายตาเราตลอด ไม่สิ เราถูกสะกดอยู่ในสายตาเค้าตลอด ไม่นานค่ะ เลยตัดสินใจว่า เดินเข้าหาเลยละกัน 

จังหวะ ที่เรากำลังเดินเข้าไป เค้าผู้นั้นก็เดินเข้ามา >>


เฮ๊ย เค้าเดินมาหาแกจริงๆ ชิโน ฉันบอกแล้ว ... ตึก ตึก ตึก


ทันใดนั้นเอง  "#$%#%$#$%^ นิฮ่องโหงะ (โกะ)  #$#%$% " คือจับใจความได้แค่นี่   55+ 

โชคดีเราฉลาดไง เรื่องของเรื่องคือดูหนังมาก็เยอะไง เลยพอจะเข้าใจว่าเค้าพูดว่าอะไร 

งานมโนแน่นอนค่ะ คิดเอาเองทั้งหมดจ่ะ  

"วะตะชิวะ ไทยจิ้น เดส" "i'm sorry i'm form thailand ,you japan right?" 

พอเราพูดจบ เค้าก็ยิ้มๆ พยักหนัา พูดต่อซักอัน มโนเองว่า เค้าคงพูดประมาณว่า 

"คิดว่าเราเป็นคนญี่ปุ่น" แล้วเค้าก็ยกมือ เหมือนเป็นการขอโทษ และบ๊ะบาย อำลาและจากไป

อะ โนนนนน ..... อยากจะพูดจะถามต่อ แต่คิดไม่ออก มองเพลิน ...^^


เฮ๊ย .... คือแบบว่า เค้าหน้าตาน่ารักมาก สูงซัก 175-180 เห็นจะได้ ผอม ขาว สเปคเลย  

สูง ยาว ขาว ตี๋ เกาหลี ซารังเฮว่ะ 55+ (ที่จริงนี่เคยคลั่งซี่รี่ญีุ่ปุ่นมาก่อนนะ บอกเลย )

พอมาเจอแบบนี้ อร้ายยย เค้าน่าร๊ากมว๊าก มาก  คริๆ 


จากนั้นคุณเพื่อนตัวดีก็เริ่มเชียร์ ยุส่งด้วยค่ะงานนี้ 

คือจังหวะคิดและตกลงกันว่าจะเดินไปหาเค้า แล้วถามเค้าเลยดีกว่า 

ว่าเค้าต้องการความช่วยเหลืออะไรไม๊ (ที่จริงนางต้องการต่อยอด 55+ ) 


ปฏิบัติการมโนเริ่มจ่ะ แต่.....


พอสรุปตกลงกันกะเพื่อนได้ แล้วเดินมองหาอีกที 

ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาและดูดีคนนั้น ก็ได้หายแว๊บไปจากบริเวณ


นี่ก็ได้แต่ร้องในใจ ... เสี๊ยดายจัง เฮ้อ เสียดายจัง  ... 




หลังจากผ่านเหตุการณ์ตรงนั้นไปแล้วพวกเราก็มีเรื่องเม้าท์มอยกันมากมาย 

ได้ภาพนี้ตามมา ไม่ต้องอธิบายเพิ่มใช่มะคะ ว่าตอนนั้นนี่รู้สึกอย่างไร  

ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ ... โอ๊ย มีฟามสุข ดูดิ



คือชั่วโมงนี้เราร่าเริงกันมาก นักท่องเที่ยวที่เดินผ่านไป ผ่านมา ยกนิ้วโป้งให้เรา อารมณ์ว่าเยี่ยม 

บ้างก็ทักทายท่าทางที่เราพยายามโพสต์ถ่ายรูปกัน Cool บ้างก็ชมว่าเราสวย น่ารัก บลา บลา 

เราคุยกะคนแถวนั้นที่เดินผ่านเรา ทักทายกันอย่างสนุกสนาน ไม่เคอะเขิล 

เสมือนว่า ทั้งหมด นั่นน่ะ เรามาด้วยกัน .. หรา 


รู้สึกดีนะคะ ที่เวลาเราไปไหนแล้วเค้าทักทาย say hi กัน อย่างมีคนญี่ปุ่นขอให้เราถ่ายรูปให้ เค้าก็แค่ยิ้มๆ แล้วยื่นกล้องเอามือชี้ๆ แค่นี้ก็เข้าใจแล้ว พอเค้า say อะริกาโตะ  ถ้าคุณต้องการสร้างความประทับใจมากขึ้น คุณก็ยิ้มๆ และตอบกลับไปว่า " โดอิตะชิมะชิเตะ  (ยิ้มไปด้วย) อาริกาโตะ"  หรือจะพูดง่ายๆ "ไดโจบุ" ก็น่าจะได้เหมือนกัน and then  say "you're welcome" ไปค่ะ 

แค่นี้เค้าก็ปลื่มใจตายแล้วค่ะ 



การที่เราดูซี่รี่ย์เยอะๆ มันได้ตรงนี้นี่เอง ฉันสามารถฟังคนญุี่ปุ่นพูดรู้เรื่องในบางคำ และ ฟังคนเกาหลีพูดหรือโต้ตอบได้ในคำสั้นๆ แค่นี้มิตรภาพก็บังเกิดค่ะ เค้าจะรู้สึกประทับใจมาก และนั่นคือสิ่งที่ฉันได้กลับมาจริงๆ กลายเป็นนางงามมิตรภาพไปเลย ณ จุดนั้น ในวันเกิดเหตุ คริๆ 


ดูดีป่ะละ อังกฤษ เกาหลี ญี่ปุ่น ไทย ฉันสามารถพาตัวเอง(มั่ว)ผ่านไปได้ อย่างสวยงาม 


ถือเป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยละกันค่ะ ฝึกไว้ไม่เสียหลาย พูดๆ ไปเถอะ เค้าเข้าใจ ไม่ว่าอะไรหรอก 

แถมสิ่งที่ได้กลับมา มีแต่รอยยิ้ม และความชื่นชมจากเพื่อนต่างชาติที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณ 

เราไม่เก่ง Eng เลยนะ ไวยกรณ์นี้ไม่ต้องพูดถึง Gramma นี่ลืมไปเลย

แต่ไม่อายนะ "แค่กล้า" พูดไปเถอะ  คนฟัง เค้าพร้อมจะรู้เรื่อง 


เสร็จสรรพจากบรรยากาศชื่นมื่นรื่นรมย์ ตรงนั้น เราก็ถ่ายรูปเล่นกันอีกซักพัก 

ด้านหลัง ไปด้านหน้า ด้านหน้าไปด้านหลัง เดินมันอ้อมๆ อยู่ตรงนั้นแหละค่ะ หนุกดี 




พยายามจะเก็บภาพมาให้ได้มากที่สุด แต่ก็นะ ไม่รู้มันใช้ได้บ้างรึเปล่า 

(ได้แค่นี้ก็เก่งแล้วเรา ขาตั้งกล้องอะไรก็ไม่มี ถือว่า OK นะ สำหรับเรา ) 




ทริปวันที่ 2 ผ่านไปได้ด้วยดี อย่างสวยงาม สนุกสนาน รื่นเริงบันเทิงใจ ไม่เหนื่อยอะไรมากเลย 

เพราะว่าเราไม่ได้รีบเร่ง แต่ละสถานทีีี่ที่ไป เราใช้เวลากับมันค่อนข้างนาน เพื่อให้รู้สึกว่ามาเที่ยว 

ไม่ได้มาเหยี่ยบๆ ย่ำๆ ทัวร์ แล้วก็ไป  เน๊อะ 


ออกจากที่นี่กลับมาเดินเล่นที่ตลาดหน้าโรงแรมต่อค่ะ เดินมันทุกวัน หานั่นนี่ดูไปเรื่อย เดินมองผู้คน 

เดินมองของ คนขายก็ทักทายกันจนแซวกันได้แล้วเลยทีเดียว เพราะเมื่อวานเราซื้อของไป เข้าร้านนั้นออกร้านนี้ จนวันนี้มีพ่อค้าบางคนจำหน้าพวกเราได้ด้วย  ปล.ตลาดนี้หาแม่ค้าแทบไม่มีเลย คนขายเกือบทั้งหมด เป็นพ่อค้าหมดเลยจ่ะ แล้วเรามากัน 2 สาว(แก่) มีหราเค้าจะไม่แซว ก็ประมาณนั้นนะ


จบวันที่ 2 แล้วจ๊า รอติดตามทริปเบาๆ ชิลๆ ของเราในวันที่ 3 ต่อไปนะคะ 


*** ขอบคุณที่ติดตามค่ะ  ***




Create Date : 15 กรกฎาคม 2557
Last Update : 23 สิงหาคม 2557 19:29:00 น.
Counter : 508 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ดญ_คณิตกร
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



คนเก่ากับชื่อใหม่แต่ติดใจBloggangเหมือนเดิม

ให้อภัยนู๋ด้วยนะคะ เพราะใจรักจริงๆอ่ะ
ยิ่งกับพันทิพย์นี้ ต้องเสพทุกวัน ^^

เรามาช่วยเพิ่มสีเขียว ลดโลกร้อนกันเถอะ^^

***************************

ชอบท่องเที่ยว
ขอบเทคโนโลยี
แต่ก็อยากสวยไปด้วย
ก็ผู้หญิงนี่นา อย่าหยุดสวย
ตอนนี้ Blog มันเน่า
กำลังโมฯใหม่จ๊า
เดี๋ยวจะสวยแล้ว
ใจเย็นๆ กันน๊าท่านผู้ชม
CJ_April

Create your badge
free hit counter
Group Blog
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
กรกฏาคม 2557

 
 
1
2
3
4
5
6
7
10
11
12
13
14
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog