ธันวาคม 2550

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
13 ธันวาคม 2550
เล่ห์ร้างรัก 1
ตอนที่ 1

“ฮื่อ พี่อย่ากวนหนูสิ หนูจะนอน” น้ำเสียงใสๆ ติดจะงัวเงียของกรรวีดังขึ้นเมื่อหัวไหล่กลมมนของเธอถูกรุกรานจากริมฝีปากอันร้อนผ่าว แถมยังกลิ่นแอลกฮอล์จางๆ ที่ลอยมานั่นอีก

“ก็พี่อยากนี่นา” น้ำเสียงทุ้มเรียบติดจะเย็นชาของอีกฝ่ายดังขึ้นบ่งบอกความต้องการของตนเองอย่างไม่ปิดบัง ระหว่างเธอและเขาไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อม เพราะต่างก็อยู่ด้วยกันเพราะเรื่องบนเตียงเท่านั้น ไม่มีความรู้สึกอื่นใดเข้ามาเจือปน

“ไม่เอาน่าพี่ธีพรุ่งนี้หนูมีสอบย่อยตอนเช้านะ” กรรวีบอกพลางพลิกกายมาด้านที่กนธีนอนอยู่ เปิดเปลือกตาขึ้นจ้องมองอีกฝ่ายให้เต็มตาเป็นการสำรวจไปในตัว ซึ่งฝ่ายนั้นก็ถอยไปนอนที่หมอนหนุนอีกใบแทน พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างไม่สามารถเดาอารมณ์ได้ว่าที่ถอนหายใจออกมานั้นเป็นเพราะสาเหตุใด

“ไปกินเหล้าที่ไหนมาล่ะเนี่ย” กรรวีเอ่ยถาม น้ำเสียงงัวเงียเมื่อครู่ไม่หลงเหลืออยู่แม้แต่น้อยเมื่อสังเกตเห็นความเครียดที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของอีกฝ่าย ใบหน้าที่หล่อเหลาแบบคมเข้ม เครื่องหน้าต่างๆ ที่ประกอบรวมเป็นเขานั้นช่างเหมาะเจาะลงตัว คิ้วดกหนาที่เจ้าตัวชอบขมวดมุ่นอยู่ตลอดเวลา แพขนตายาวงอนที่ล้อมกรอบดวงตาสีน้ำตาลใสให้ดูมีเสน่ห์ ไหนจะริมฝีปากอันเย้ายวนนั่นอีก ทุกส่วนประกอบไม่มีที่ติเสียจริงๆ แต่เจ้าตัวไม่ได้รับรู้ถึงความหล่อเหลามีเสน่ห์ของตัวเองแม้แต่น้อย เพราะไม่อย่างนั้นใบหน้าคงไม่เรียบเฉย ไร้อารมณ์อยู่ตลอดเวลาเป็นแน่

“กับพวกไอ้ภพนั่นแหละ” กนธีตอบกลับ สายตาจับจ้องที่เพดานห้องอย่างใช้ความคิด ยกแขนข้างหนึ่งสอดไปใต้คอของตัวเองด้วยท่าทีเซ็งๆ

“งานพี่มีปัญหาอะไรรึเปล่า” หญิงสาวถามกลับอย่างเอื้อเฟื้อ

“เปล่า” กนธีตอบกลับมาแทบจะทันควัน

“งั้นพี่เป็นอะไรล่ะ ระบายกับหนูก็ได้นะ” กรรวีบอกย้ำความตั้งใจ เขยิบกายเข้าไปใกล้กับคนตัวโตกว่า ชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆ เพื่อจะได้เห็นหน้าคู่สนทนาได้ชัดขึ้น เนื่องจากมีเพียงแสงสว่างจากโคมไฟเท่านั้นที่ส่องสว่างอยู่

“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เซ็งๆ แล้วก็....” ชายหนุ่มไม่ยอมเอ่ยให้จบประโยค เพื่อกระตุ้นความอยากรู้ของหญิงสาวให้มากขึ้นจนกรรวีต้องเป็นฝ่ายถามออกมาเสียเอง

“แล้วก็อะไรคะ”

“แล้วก็อยากปลดปล่อย” จบคำนั้น กนธีก็พลิกกายขึ้นมาคร่อมร่างบางของกรรวีเอาไว้ จ้องมองเข้าไปในดวงตากลมโตของคนที่อยู่ใต้ร่าง ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นจะก้มลงประกบปากของตนเข้ากับริมฝีปากของอีกฝ่าย

ทีแรกกรรวีไม่ยอมเปิดปาก แต่เมื่อนึกถึงท่าทีเครียดๆ ของอีกฝ่าย หญิงสาวก็ยอมตามใจเขาอย่างไม่ขัดข้อง เปิดปากให้อีกฝ่ายได้เข้ามาสัมผัสกับเธออีกขั้น โดยที่เรียวลิ้นเล็กๆ ของเธอก็เกี่ยวกระกวัดกับลิ้นหนาของเขาอย่างไม่ยอมเป็นรอง

เสียงหอบหายใจของกรรวีดังขึ้นเมื่อกนธีถอนปากออกไป หญิงสาวรู้สึกเหมือนตัวเธอเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการปลุกเร้าจากคนตรงหน้า เธอยกมือโอบรอบลำคอของกนธีไว้เสมือนเป็นหลักยึด ส่งผลให้อีกฝ่ายจัดการกับเสื้อสายเดี่ยวตัวเล็กออกไปให้พ้นทางได้โดยง่าย มือหนาของกนธีไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาเดินหน้าจัดการกับกางเกงขาสั้นสีขาวที่ยาวเพียงคืบเดียวออกไปให้พ้นทางแล้วตามติดด้วยอันเดอร์แวร์สีหวานอีกตัว เพียงเท่านี้ร่างกายงดงามอันเปลือยเปล่าของกรรวีก็ปรากฏต่อสายตา

กนธีจัดการกับตัวเองด้วยความรวดเร็วจนไม่เหลืออะไรติดกาย ก่อนจะทาบทับร่างกายอันร้อนผ่าวของตนลงไปบนร่างบางของกรรวี ปรนเปรอจูบอันแสนเร่าร้อนให้กับหญิงสาวอีกครั้ง ในขณะที่มือก็ลูบไล้ไปทั่วผิวเนียนละเอียดด้วยความชื่นชม

“ชักช้าเสียเวลา พรุ่งนี้หนูมีสอบนะ” กรรวีพูดขึ้นหลังจากกนธีถอนปากออกไป หญิงสาวผลักร่างหนาของชายหนุ่มให้นอนลงส่วนตนก็เป็นฝ่ายนั่งทับเอาไว้ กนธีกระตุกยิ้มที่มุมปากนิดอย่างถูกใจ ยินยอมให้กรรวีลงมือปลดปล่อยตัวตนของทั้งเธอและเขาไปพร้อมๆ กัน แต่โดยดี
///////////////////////////////////////////////

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านสีฟ้าอ่อนเข้ามาในห้องสีโทนเดียวกัน บนเตียงนอนขนาดใหญ่สีขาวปรากฏร่างสองร่างนอนกอดก่ายกันอยู่โดยที่ฝ่ายชายนั้นเป็นฝ่ายกกกอดฝ่ายหญิงเอาไว้ ลำแขนแข็งแรงพาดผ่านเอวบางอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ปลายคางวางไว้เหนือศีรษะของอีกฝ่ายเป็นการบอกให้รู้กรายๆ ว่าตนนั้นมีร่างกายที่สูงใหญ่กว่า

โอฮาโยะ โกไซมัส โอฮาโยะ โกไซมัส

กรรวีขยับตัวเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกคิตตี้ของตนดังขึ้น ส่งผลให้ลำแขนที่พาดอยู่บนตัวเธอเกร็งแน่นขึ้นทันทีแต่สักพักก็คลายออกตามเดิม หญิงสาวค่อยๆ เอื้อมมือไปปิดเสียงนาฬิกานั้น ก่อนจะค่อยๆ ยกแขนของกนธีออกจากตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปทั้งที่ไม่มีอะไรปกปิดร่างกาย

กรรวีใช้เวลาในห้องน้ำไม่นานก็พันผ้าเช็ดตัวสีขาวออกมา หญิงสาวเดินตรงมาที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเปิดหยิบเอาชุดนักศึกษาออกมา ตอนนี้หญิงสาวเรียนอยู่ปีสุดท้ายซึ่งอีกไม่กี่เดือนก็จะจบออกมาทำงานตามสาขาที่เรียนมาแล้ว มือบางเปิดตู้ชั้นล่างหยิบชุดชั้นในออกมา หมุนกายไปนั่งลงตรงโต๊ะเครื่องแป้งแล้วจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย

ทุกอิริยาบถของกรรวีอยู่ในสายตาของคนที่นอนอยู่บนเตียงตลอดเวลา ดูท่าหญิงสาวจะรีบมากจนไม่มีเวลาสนใจอะไรเลย ขณะนี้มือบางกำลังใช้หวีหวีผมตัวเองที่ยาวจนถึงกลางหลังให้เข้าที่เข้าทาง เมื่อเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นมองเข้าไปในกระจกเพื่อสำรวจความเรียบร้อยของตนเอง

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ร่างบางที่สูงเพียงแค่ 168 ซม.ก็เดินตรงไปที่มุมห้องที่ซึ่งโต๊ะสำหรับอ่านหนังสือตั้งอยู่ หญิงสาวหยิบเอาแฟ้มเล็กๆ ที่ใส่เอกสารไว้ไม่กี่แผ่นมาถือไว้ ก่อนจะเอื้อมไปหยิบกระเป๋ามาคล้องแขน แล้วจึงเอื้อมไปหยิบกุญแจรถมาเป็นอย่างสุดท้าย เป็นอันว่าเธอพร้อมแล้วสำหรับเช้านี้

กรรวีหันมองไปที่เตียงนอนอย่างไม่ตั้งใจ แล้วเธอก็พบว่าคนบนเตียงนั้นทอดสายตามองเธออยู่ก่อนแล้ว หญิงสาวส่งยิ้มสดใสให้ อดไม่ได้ที่จะเดินมาที่เตียงเพื่อทำการ “จุ๊บ” ลาคนที่ยังนอนเอกเขนกเปลือยหน้าอกอยู่บนเตียง มันกลายเป็นเรื่องที่เธอต้องทำประจำไปซะแล้วหากว่าเป็นฝ่ายต้องออกไปไหนก่อน

“หนูไปสอบก่อนนะคะ” หญิงสาวบอกกับกนธีซึ่งชายหนุ่มก็เพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น กรรวีจึงเดินออกจากห้องไป
///////////////////////////////////////////////

หลังจากกรรวีออกไปแล้ว กนธีก็ลุกจากเตียงเพื่อจัดการกับตัวเองบ้าง ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องน้ำก็พบว่าแปรงสีฟันของตนนั้นมียาสีฟันบีบใส่เอาไว้แล้วเรียบร้อย เมื่อเห็นดังนั้นชายหนุ่มก็เพียงแค่กระตุกมุมปากนิดเดียวเท่านั้น ก่อนจะเอื้อมมือหยิบมันขึ้นมาแปรง

แต่แล้วก็อดจะคิดถึงคนที่บีบยาสีฟันเอาไว้ให้ไม่ได้ กรรวีเป็นเด็กที่เขาอุปการะไว้ เขากับเธอนั้นอายุห่างกันถึงเก้าปี ครั้งแรกที่เขาเจอเธอในผับแห่งหนึ่ง เขาก็รู้สึกได้ว่าเธอไม่คุ้นชินกับที่นี่ เธอดูตื่นๆ กับที่แห่งนี้ซึ่งนักท่องราตรีหลายคนรู้ดีว่าที่ที่กรรวีมาทำงานนั้นเป็น ”เล้า” ใหญ่แห่งหนึ่ง คนที่เป็นเมมเบอร์เท่านั้นถึงจะเข้ามาใช้บริการที่นี่ได้

เขาไม่ได้ตั้งใจจะมาที่นี่ แต่เพื่อนที่เป็นสมาชิกชวนมาก็ยอมตามมา แล้วเขาก็ได้พบกับกรรวี เธอถูกพามาแนะนำที่โต๊ะของเขาในฐานะเด็กใหม่ สีหน้าของกรรวีในเวลานั้นซีดเซียวจนแทบจะไม่มีสี เขาเกิดความสงสารขึ้นมาทันใด เพราะสัญชาติญาณของเขาบอกว่าเธอยังไม่เคย

เขาจึงเป็นคนเรียกให้เธอมานั่งข้างๆ สอบถามได้ความว่าที่เธอมาทำงานที่นี่เพราะหนีออกมาจากบ้าน เนื่องจากลุงเขยบุกเข้าห้องเพื่อจะปลุกปล้ำเธอในวันที่ป้าของเธอไปต่างจังหวัด ส่วนพ่อแม่ของเธอนั้นประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตเมื่อตอนที่เธอเก้าขวบ เธอจึงต้องมาอยู่กับป้าซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่

เขาไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าทำไมลุงเขยของกรรวีถึงคิดที่จะปลุกปล้ำเธอ เพราะจากสายตาของเขาที่เห็น กรรวีเป็นผู้หญิงที่จัดได้ว่าสวย สวยแบบหวานซ่อนเปรี้ยว สรีระต่างๆ ที่รวมกันเป็นเธอนั้นไม่มีที่ติ ผิวขาวเนียนละเอียด รูปร่างค่อนข้างสูงโปร่ง ถึงแม้ตัวเธอจะเล็กแต่อย่างอื่นก็ไม่ได้เล็กตามไปด้วยเลย ใบหน้าของเธอนั้นก็สวยใสไร้ใฝ่ฝ้าราคีคาวใดๆ ทั้งสิ้น เจ้าลุงเขยของกรรวีคงจะมองเห็นแบบที่เขาเห็นกระมัง ถึงได้คิดจะจัดการเคลมหลานเมียตัวเอง

หลังจากฟังกรรวีเล่าชะตากรรมชีวิตจบ เขาก็เรียกเจ๊นีผู้ควบคมดูแลเด็กในคอนโทรลมาคุยเป็นการส่วนตัว เขาซื้อตัวกรรวีมาในราคาค่อนข้างแพง เนื่องจากเจ๊นีอ้างว่าเธอเป็นของใหม่ ที่ทั้งสดและซิง เขาไม่มีปัญหาเรื่องเงินอยู่แล้ว จึงยอมซื้อตัวเธอมาโดยไม่ต่อรองราคาแม้แต่น้อย

เมื่อกรรวีเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา เขาก็พาเธอมาอยู่ที่คอนโดที่ซื้อเอาไว้เป็นที่สำหรับหลบภัยจากที่บ้านและที่สำคัญจากบรรดาแม่พวกสาวๆ ทั้งหลายที่เขาเคยควงเล่นๆ ส่งให้เธอเรียนต่อระดับปริญญาตรี โดยที่กรรวีก็มีข้อแลกเปลี่ยนให้เขาเป็นการตอบแทน นั่นก็คือ เซ็กส์

สี่ปีแล้วที่เขาอยู่กับกรรวีเหมือนคู่ผัวตัวเมีย เขามักจะมานอนกับเธอแทบทุกคืนแต่ก็มีบ้างที่บางครั้งต้องกลับบ้านไปให้พ่อกับแม่เห็นหน้าบ้าง ไม่อย่างนั้นท่านจะสงสัยเอาได้ว่าเขาหายมาทำอะไรที่คอนโด ไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง ยิ่งถ้าเกิดท่านทั้งสองมาตามหาเขาที่คอนโดแล้วจ๊ะเอ๋กับกรรวีเข้า เขาคงไม่พ้นถูกเตะโด่งออกจากบ้านจริงๆ

กนธีส่ายหัวไล่ความคิดในอดีตออกไป จัดการล้างหน้าล้างปากให้เรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าไปภายในส่วนที่ใช้อาบน้ำ เขาเสียเวลาไปมากแล้วสำหรับการคิดถึงเรื่องกรรวี ที่สำคัญเช้านี้เขามีประชุมบอร์ดบริหารซะด้วย ถ้าไปสาย มีหวังท่านประธานได้เฉดหัวเขาออกจากตำแหน่งผู้จัดการใหญ่แน่นอน
///////////////////////////////////////////////



เรื่องใหม่ค่ะเรื่องใหม่ ฝากด้วยนะคะ



Create Date : 13 ธันวาคม 2550
Last Update : 13 ธันวาคม 2550 0:24:26 น.
Counter : 345 Pageviews.

1 comments
  
เอ แนวไหนคะเนี่ย เดาไม่ถูกเลย ช่วยบอกหน่อยได้มั๊ยคะ
โดย: LoLoNoRSoLo วันที่: 14 ธันวาคม 2550 เวลา:0:54:30 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ที่รักของ Nathan Adrian
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



เป็นคนง่ายๆ อะไรก็ได้ไม่เรื่องมาก เฮฮา ร่าเริง แต่ยกเว้นตอนโกรธที่ไม่ว่าหน้าไหนก็กระเจิงได้หมด

หมายเหตุ : ไม่อนุญาตให้ผู้ใดนำงานเขียนต่างๆ ในเว็บนี้ไปเผยแพร่โดยมิได้รับอนุญาต หากนำไปเผยแพร่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อกก่อน มิฉะนั้นจะถือว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์