ชีวิต...คือ..การเรียนรู้ & ชีวิต...คือ การเดินทาง ^-^ WE ARE STILL ON THE ROAD ^-^
Group Blog
 
 
กันยายน 2555
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
6 กันยายน 2555
 
All Blogs
 
ย้อนรอย โทราซัง (ตอนที่ ๑)

     ตอนที่อยู่เมืองไทยได้มีโอกาสดูละครเก่าๆ ของญี่ปุ่น โทราซัง ก็เป็นอีกเรื่องนึงที่ได้ดูและชอบความเป็นธรรมชาติและบรรยากาศสมัยก่อน ที่หาดูไม่ได้อีกแล้ว เป็นภาพที่สวยงามและน่าประทับใจ มีเพื่อนญี่ปุ่นถามว่าชอบดารา ละคร หรือเพลงญี่ปุ่น  อะไรบ้าง หนึ่งในละครที่ดูแล้วประทับใจมีอยู่ ๒ เรื่อง คือ โอชิน และ โทราซัง

     เพื่อนญี่ปุ่นแปลกใจว่าทำไมชอบละครเก่า เราก็ตอบไปว่า (ทั้งๆที่ตอนดูก็ฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่อง อาศัยดูเนื้อเรื่องเอา) เพราะละครเก่าๆ จะให้อะไรหลายอย่างจากการที่เราได้ดู เช่น วิถีชีวิตความเป็นอยู่ สภาพบ้านเรือนที่อยู่อาศัย แฟชั่นการแต่งกาย รวมถึงภาษาและวัฒนธรรมที่ถูกถ่ายทอดต่อๆกันมารุ่นสู่รุ่น

     หลังจากเพื่อนกลับไปที่ญี่ปุ่นแล้ว ก็ได้ส่งดีวีดีชุดโทราซังมาให้ ดีใจมาก มีทุกฉาก ทุกตอน ๑ ชุด มี ๔๘ แผ่น (โดนภาษีด้วยแหละ ๑,๗๐๐ บาท) แต่ไม่เป็นไรถือว่าคุ้ม ทุกวันหลังเลิกงานเราก็จะดูดีวีดี จนคิดไปว่า ถ้ามีโอกาสไปเที่ยวญี่ปุ่น (ซึ่งตอนนั้นไม่ได้คิดว่าจะมาอยู่) จะต้องไปเที่ยวให้ได้สักครั้ง อยากไปที่นี่มากกว่าฟูจิซังซะอีก (บ้าหรือเปล่า)

     เกริ่นมาซะเยอะแล้ว ตอนที่จะเขียน Blog นี้ ก็พยายามจะหาข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อให้เพื่อนๆ ได้ทราบประวัติและความเป็นมาของตัวละครตัวนี้ ว่าเป็นอย่างไร  ส่วนรูปภาพที่ถ่ายตอนไปเที่ยวได้แต่คิดว่าจะถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึก ไม่ได้คิดจะมาทำ Blog ภาพอาจจะน้อยไปนิด ก็สามารถอ่านเพิ่มได้ได้จาก

(ขอบคุณและเครดิตข้อมูลโดย (http://wichiter.blogspot.jp/2006/12/blog-post_04.html)

(ขอบคุณและเครดิตข้อมูลโดย http://www.jfbkk.or.th/Theater_200507_th.php)

(ขอบคุณและเครดิตข้อมูลโดย http://rutt.multiply.com/photos/album/23/Tora-san-Museum-Shibamata)

       การเดินทางไปยัง Shibamata จากบ้านเรา Minami Urawa นั่งรถไฟสายสีฟ้าหรือ  Keihin-Toohoku Line Negishi Line ไปลงที่ Nippori ต่อรถไฟอีกครั้งสาย Shim-Mikawashima จากนั้นต่อรถไฟไป Shibamata อีกที (แค่นั่งรถไฟไปก็ใช้พอสมควรจากบ้านไปถึงที่หมายประมาณ ๑ ชั่วโมง ๒๐ นาที)

 ถึงที่หมายแล้ว เย้..เย้

 

     พอถึงสถานี Shibamata ก็ไม่รอช้า รีบจ้ำอ้าวไปเก็บภาพคนที่เราตั้งใจมาหาโดยเฉพาะ แอ่น แอ๊น..

     ยืนเด่นเป็นสง่า กำลังจะไปไหนคะ โทราซัง รูปปั้นนี้ขนาดเท่าตัวจริงของนักแสดงผู้นี้

     ประตูทางเข้าวัด Taishakuten วันนี้คนไม่ค่อยเยอะเพราะเป็นวันพุธ ร้านขายของ ร้านอาหารบางร้านก็หยุดวันนี้ มีนักท่องเที่ยวประปราย ซึ่งเราชอบมากคนไม่ค่อยเยอะดี

     จะมีสัญลักษณ์แบบนี้เต็มไปหมด เหมือนเป็นสัญลักษณ์ให้รู้ว่าอยู่ในอณาบริเวณของวัดนั่นเอง

    สองข้างทางระหว่างทางไปวัดจะมีร้านขายของที่ระลึก ร้านขายขนมต่างๆ ร้านขายอาหาร เต็มพื้นที่ทั้งสองข้างทาง

     ด้านหน้าของวัด สังเกตจากนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ (ของวันนี้) จะเป็นแฟนคลับของโทราซังซะมากกว่า ซึ่งรวมถึงตัวเราด้วย อายุเป็นเพียงตัวเลขจริงๆ

มุมด้านข้างของวัด จะมีสัญลักษณ์ประจำวัดอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่น

     ด้านหน้าประตูวัดจะมองเห็นต้นไม้อายุเก่าแก่พอๆกับอายุของวัดแห่งนี้ พาดผ่านหน้าบันไดช่วยให้ร่มเงาของผู้มาเยี่ยมชมหรือมาทำบุญได้เป็นอย่างดี

     เป็นธรรมเนียมปฏิบัติก่อนเข้าวัดต้องทำความสะอาดเสียก่อน บ่อน้ำสำหรับชำระล้างเพื่อให้ร่างกายสะอาด

     ใกล้ๆกับบ่อน้ำล้างมือ จะมีเจ้าแม่กวนอิมยืนประทับอยู่เพื่อให้คนได้กราบขอพรเพื่อความเป็นศิริมงคล

     หอระฆังสำหรับบอกเวลา เช่นทำวัด หรือวันขึ้นปีใหม่ ฉากในละครเรื่องนี้คนที่ตีระฆังคือเจ้าอาวาสและเก็นจัง เก็นจังจะมีบุคลิกจะโก๊ะๆ ทึ่มๆ แต่น่ารัก เคารพนับถือโทราซังเป็นอย่างมาก พยายามเลียบแบบพฤติกรรมทุกอย่างให้เหมือนอีกด้วย

     เนื่องจากเป็นวัดเก่าแก่ วัสดุเป็นไม้ที่มีอายุยาวนาน สีสรรก็ซีดไปบ้างตามกาลของเวลา แต่สิ่งนึงที่ยังคงมีไว้คือความยิ่งใหญ่และสง่างาม

    ต้นไม้หากได้รับการดูแลเอาใจใส่ก็จะมีอายุยืนนานมากกว่าคนเสียอีก จากรูปจะเห็นไม้ค้ำยันเพื่อรับน้ำหนักของต้นไม้เอาไว้ไม่ให้ล้ม

     มัวแต่ชื่นชมบรรยากาศรอบวัดจนเกือบลืมไหว้พระ ด้านในห้ามบันทึกภาพค่ะ จึงไม่มีภาพมาให้ชมกัน แต่เก็บไว้ในความทรงจำแล้วว่าครั้งนึงได้มาไหว้พระและทำบุญที่นี่

     ภาพส่งท้ายสำหรับการเที่ยววัดครั้งนี้ค่ะ จากนั้นได้ไปที่พิพิธภัณฑ์ โทราซัง  ไปด้วยกันไหมคะ

     สุดท้าย ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชม Blog นี้ แล้วพบกันใหม่ค่ะ

     ขอบคุณค่ะ Smiley




Create Date : 06 กันยายน 2555
Last Update : 9 กันยายน 2555 14:20:41 น. 1 comments
Counter : 1656 Pageviews.

 
เคยได้ยินชื่อของโทร่าซังมาเหมือนกันค่ะ เหมือนเป็นซีรีย์ที่ยาวนานทันยุคทันเหตุการในสมัย ๆ นั้น ๆ ใช่ไหมคะ เสียดายที่ไม่มีโอกาสได้ดู ฮือ..


โดย: honeynut วันที่: 13 กันยายน 2555 เวลา:20:41:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

cleaver
Location :
Saitama Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




lozocatlozocat


จากบ้านและครอบครัว มาอยู่ต่างแดน
..เพราะได้ทุนมาเรียนรู้ชีวิตที่นี่..
..ทุนที่ได้เป็นทุนให้เปล่า...
..ให้ตลอดชีวิต..ให้จนกว่า....

เจ้าของทุนพูดว่า Get old with me
เป็นคำพูดที่ง่าย...ใครก็พูดได้
ที่ผ่านมา...ได้ผ่านสุขและทุกข์ด้วยกัน
เวลา...ได้พิสูจน์แล้วว่า...
สัจจะ..วาจา..เป็นเช่นนั้นจริง
ไม่ปฏิเสธ...พร้อมตกปากรับคำ...
...จะมีสักกี่คนที่จะแก่เฒ่าไปกับเรา...

ภาษา วัฒนธรรม การดำรงชีวิต
..เป็นสิ่งใหม่ที่ต้องเรียนรู้..
เพื่อจะอยู่กับมันให้มีความสุข
และสนุกกับชีวิตที่เหลืออยู่...

lozocatlozocat


lozocatlozocat


ด้วยวัย ๔๑ คิดว่าไม่สายจนเกินไป


จึงได้เริ่มบันทึกเรื่องราว ความเป็นอยู่
ในแบบของตัวเอง ภาษาและคำพูด
อาจจะดูกันเองเกินจนไป
ก็อย่าถือสาเลยนะคะ

ครอบครัวและเพื่อนๆ ที่อยู่เมืองไทย
จะได้รับรู้ว่าอยู่ที่นี่..เป็นอยู่อย่างไร
รับรู้เรื่องราว..ได้จากบันทึกนี้

เพราะชีวิต คือ การเรียนรู้........
เพราะชีวิต คือ การเดินทาง......

(*^-^*) สู้ว้อยยย (*^-^*)

lozocatlozocat


lozocatlozocat


....กว่าจะได้บล็อกที่ลงตัว...
..แต่ก็ต้องพัฒนาต่อไปอีก..

..อยากจะขอขอบคุณทุกบล็อก..
..ที่สอนการทำบล็อก..
..ให้ออกมาได้สวยงาม ..
..และเป็นตัวเราที่สุด..

ขอขอบคุณครูทุกคน
ที่ได้ถ่ายทอดวิชาให้
ทั้งสอบถามโดยตรง
และแอบย่องไปหยิบมา

ถึงแม้ไม่ได้เอ่ยนาม..
แต่ก็ขอขอบคุณจากใจ
..ขอบคุณค่ะ /\...

lozocatlozocat


Friends' blogs
[Add cleaver's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.