ชีวิต...คือ..การเรียนรู้ & ชีวิต...คือ การเดินทาง ^-^ WE ARE STILL ON THE ROAD ^-^
Group Blog
 
 
กันยายน 2555
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
4 กันยายน 2555
 
All Blogs
 
ไปเที่ยว Yokohama กันเถอะ(ตอนที่๑)

     มาอยู่ญี่ปุ่นได้ไม่นานเพื่อนเจ้าของทุนก็อยากจะรู้จักและพาเที่ยว เนื่องจากได้ยินแต่ชื่อ ได้เห็นเฉพาะในรูปยังไม่เคยเจอตัวเป็นๆ กันสักครั้ง (โอเค จัดไป)

     หลังจากที่ได้นัดหมายกันเป็นอย่างดีแล้ว ก็ได้เวลาไปเจอกันเสียที สถานที่นัดเจอก็คือ สถานีรถไฟ Sakuragicho Sta. จากบ้านเราคือ Minami Urawa นั่งรถไฟ  JR Keihin-Toohoku Line Negishi Line ใช้เวลาประมาณเกือบชั่วโมง ก็ถึงที่หมาย

     เจ้าถิ่นน่ารักมาก มีแผนที่มาให้ด้วย เป็นภาษาอังกฤษอ่านแล้วเข้าใจง่ายกว่าภาษาญี่ปุ่นเยอะเลย เพราะภาษาญี่ปุ่นเน้นดูรูปเป็นหลัก (พูดยังไม่ค่อยจะได้แล้วคิดเหรอว่าจะอ่านออกอ่ะ)

     เราก็ไม่รู้หรอกว่าเพื่อนจะพาไปที่ไหนบ้าง ได้แต่ดูแผนที่อย่างคร่าวๆ แต่ที่ไม่พลาดคือ แชะ แชะ เพราะบรรยากาศดีเหลือเกิน ท้องฟ้าแจ่มใส่ ลมพัดเย็นสบาย ถึงแม้จะมีแดดแรงก็เถอะ

     นี่คือแลนด์มาร์คของที่นี่ The Landmark Tower อีกเดี๋ยวก็จะได้ขึ้นไปเยี่ยมชมแล้วล่ะค่ะ ตื่นเต้น

รูปนี้ตั้งใจถ่ายมาก เพราะเอียงกล้อง พอเห็นภาพแล้ว ใช่เลย โดนใจฉันเลย

     ภาพที่เห็นคือรถสำหรับเที่ยวหนึ่งวัน หรือ Tourist Spot Round-trip Bus หรือรถสายสีแดง Akai-kutsu แบบเที่ยวรอบเมือง เส้นทางและราคาก็จะมีดังนี้ค่ะ

     แผนที่ภาษาอังกฤษสามารถขอได้ที่ประชาสัมพันธ์ที่สถานีรถไฟได้เลยนะคะ ในภาพถ่ายอาจจะไม่ชัดสักเท่าไหร่เพราะถ่ายด้วยกล้องที่มีประสิทธิภาพจำกัด ก็เลยออกมาอย่างที่เห็นค่ะ

     และแล้วก็ได้เวลาที่รอคอย เดินจากสถานีรถไฟประมาณ ๕ นาทีก็ถึงแล้วค่ะ ใกล้ๆ เลย

     พอขึ้นบันไดเลื่อนมาได้ ทางเข้าตึกจะอยู่ทางขวามือค่ะ มีป้ายบอกอย่างชัดเจน จะมีป้ายบอกว่าความสูงของตึก ๒๗๓ เมตร สามารถมองภาพได้ ๓๖๐ องศา ใช้เวลาจากข้างล่างขึ้นไปยังชั้นที่ ๖๙ ด้วยเวลาเพียง ๔๐ วินาทีเท่านั้นเอง ชักตื่นเต้นแล้วสิ ปะเข้าไปชมด้านในกันเลยค่ะ

     ราคาค่าเข้าชมคนละ ๑.๐๐๐ เยน ค่ะ พอชำระค่าเข้าชมแล้วจะมีพนักงานพาไปขึ้นลิฟท์ค่ะ ในลิฟท์สวยมากเลยค่ะ ถ่ายรูปมาไม่ทันเพราะใช้เวลาขึ้นเร็วมากค่ะ ๔๐ วินาที จริงๆ โอ้แม่เจ้า

     หูยังไม่หายอื้อเลยขึ้นถึงชั้นบนสุดละ สุดยอด นี่เป็นภาพถ่ายจากด้านบนค่ะ มองได้ ๓๖๐ องศาจริงๆค่ะ สวยมาก นี่เป็นวิวที่ออกมาจากลิฟท์ก็เจอเลย สวยมากกก นี่ถ้ามีกล้องแบบเจ๋งๆ นะ รับรองจะไม่ให้พลาดช็อดเด็ดในลิฟท์เลยทีเดียวเชียว

     ก็พยายามจะถ่ายให้สวยที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วล่ะค่ะ ได้ภาพออกมาขนาดนี้ก็ถือใช้ได้

     มีเรือเร็วออกจากท่าพอดี ก็เลยได้ แชะ แชะ ข้างล่างเป็นสวนสนุกและสนามเด็กเล่นค่ะ มองจากด้านบนก็สวยไปอีกแบบ

     ด้านหลังเป็นร้านกาแฟ เป็นประเภทสแนคบาร์ ราคาอาหารและเครื่องดื่มดูจากเมนูก็ไม่แพงค่ะ แต่ไม่ได้เข้าไปใช้บริการเพราะยังไม่หิว

     ข้างบนจะมีร้านวาดภาพศิลปะเป็นภาพเหมือนจริง และล้อเลียนแบบการ์ตูน มีทั้งแบบเป็นภาพวาดและพิมพ์ลงบนเสื้อ พวงกุญแจ ถ้วยกาแฟ เพื่อเป็นที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยวว่าครั้งหนึ่งได้มาเยี่ยมเยียนสถานที่แห่งนี้

     เห็นเรือลำข้างล่างมั้ยคะ Nippon Maru ค่ะ เดี๋ยวลงไปแล้วจะไปถ่ายภาพใกล้ๆเก็บไว้เป็นที่ระลึกซะหน่อย

     มุมนี้พยายามจะลอกเลียนแบบภาพในแผ่นพับที่ได้รับมา ไปดูกันนะคะว่าใกล้เคียงแค่ไหน

     เอาน่า ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแล้วกัน ภาพในแผ่นพับจะถ่ายเวลากลางคืน ส่วนของเราก็พอดูได้

     ลงมาแล้วค่ะ สถานที่แห่งนี้เอาไว้แสดงดนตรีกลางแจ้ง หรือกิจกรรมเกี่ยวกับศิลปะและบันเทิง อยู่ด้านล่างของตึกนั่นเอง

     ลากันด้วยภาพนี้แล้วกันนะคะสำหรับภาคแรก ภาคต่อไปพบกับเรือสวยๆ ท้องฟ้าใสๆ

        สุดท้าย ขอขอบคุณทุกคนที่ได้เข้ามาชม Blog นี้ แล้วพบกันใหม่ค่ะ

        ขอบคุณค่ะSmiley




Create Date : 04 กันยายน 2555
Last Update : 4 กันยายน 2555 16:54:53 น. 1 comments
Counter : 11514 Pageviews.

 
ok good


โดย: fan9 IP: 180.46.202.180 วันที่: 8 พฤษภาคม 2556 เวลา:3:43:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

cleaver
Location :
Saitama Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




lozocatlozocat


จากบ้านและครอบครัว มาอยู่ต่างแดน
..เพราะได้ทุนมาเรียนรู้ชีวิตที่นี่..
..ทุนที่ได้เป็นทุนให้เปล่า...
..ให้ตลอดชีวิต..ให้จนกว่า....

เจ้าของทุนพูดว่า Get old with me
เป็นคำพูดที่ง่าย...ใครก็พูดได้
ที่ผ่านมา...ได้ผ่านสุขและทุกข์ด้วยกัน
เวลา...ได้พิสูจน์แล้วว่า...
สัจจะ..วาจา..เป็นเช่นนั้นจริง
ไม่ปฏิเสธ...พร้อมตกปากรับคำ...
...จะมีสักกี่คนที่จะแก่เฒ่าไปกับเรา...

ภาษา วัฒนธรรม การดำรงชีวิต
..เป็นสิ่งใหม่ที่ต้องเรียนรู้..
เพื่อจะอยู่กับมันให้มีความสุข
และสนุกกับชีวิตที่เหลืออยู่...

lozocatlozocat


lozocatlozocat


ด้วยวัย ๔๑ คิดว่าไม่สายจนเกินไป


จึงได้เริ่มบันทึกเรื่องราว ความเป็นอยู่
ในแบบของตัวเอง ภาษาและคำพูด
อาจจะดูกันเองเกินจนไป
ก็อย่าถือสาเลยนะคะ

ครอบครัวและเพื่อนๆ ที่อยู่เมืองไทย
จะได้รับรู้ว่าอยู่ที่นี่..เป็นอยู่อย่างไร
รับรู้เรื่องราว..ได้จากบันทึกนี้

เพราะชีวิต คือ การเรียนรู้........
เพราะชีวิต คือ การเดินทาง......

(*^-^*) สู้ว้อยยย (*^-^*)

lozocatlozocat


lozocatlozocat


....กว่าจะได้บล็อกที่ลงตัว...
..แต่ก็ต้องพัฒนาต่อไปอีก..

..อยากจะขอขอบคุณทุกบล็อก..
..ที่สอนการทำบล็อก..
..ให้ออกมาได้สวยงาม ..
..และเป็นตัวเราที่สุด..

ขอขอบคุณครูทุกคน
ที่ได้ถ่ายทอดวิชาให้
ทั้งสอบถามโดยตรง
และแอบย่องไปหยิบมา

ถึงแม้ไม่ได้เอ่ยนาม..
แต่ก็ขอขอบคุณจากใจ
..ขอบคุณค่ะ /\...

lozocatlozocat


Friends' blogs
[Add cleaver's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.