คนเขียนหนังสือ ชีวิตเบิกบานในการงาน
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
15 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
แม่และฉัน 2 ไม่ใช่ลูกสาวที่แม่ภาคภูมิใจ

***********
เรื่องแม่กับฉัน ตั้งใจจะเขียนหลายตอน แต่ไม่รู้ว่าจะเขียนได้แค่ไหน เพราะเมื่อเขียนไปเรื่อย ๆ แค่ตอนที่สอง ความดีงาม ความน่ารักของแม่ที่เราเคยมองข้ามไปก็ปรากฏชัดขึ้น และยิ่งทำให้ภาพที่ไม่น่ารักของฉันเด่นชี้นด้วยเป็นทวีคูณด้วยจนแทบจะทนเห็นภาพ"ฉัน"ไม่ได้แล้ว
อาจจะเขียนไม่จบแน่เลย คือทนตัวเองไม่ได้ว่างั้นเถอะ

***********





ฉันไม่ใช่ลูกสาวที่แม่ภาคภูมิใจ

ประโยคนี้ ฉันไม่ได้เป็นคนพูดเอง เพื่อนสนิทคนหนึ่งพูด ฉันคิดว่า เธอพูดแบบคนที่เข้าใจชีวิต เข้าใจแม่ เพราะในช่วงนี้เธอมีลูกสาวถึงสองคน

ก็ใคร ๆ ที่มีลูกต่างพูดว่า เมื่อมีลูกเราจะเข้าใจแม่มากขึ้น ว่าความห่วงใยไม่ใช่เรื่องน่ารำคาญอีกต่อไป ความรักของแม่ก็เช่นกันแม้จะดูรุงรังเต็มไปด้วยข้อห้ามบ้างก็ตาม

“ฉันไม่ใช่ลูกสาวที่แม่ภาคภูมิใจ” ใช่ที่สุดแล้ว บทสรุปสั้น ๆ ของเพื่อนนี้แหละเป็นจริง

ฉันพยายามหามานานว่ามีอะไรบางอย่างที่เป็นช่องว่างระหว่างฉันกับแม่ แรกฉันคิดว่าเพราะฉันออกจากบ้านเร็วเกินไป ต้องมาเรียนหนังสือไกลบ้าน แต่เมื่อหันกลับมาดูน้องสาวทั้งสอง พวกเขาก็ออกจากบ้านเร็วเหมือนกัน เขายังนอนหนุนตักแม่ เขายังกอดแม่ได้ แต่ฉันไม่เคยทำ ไม่ใช่แต่พวกน้อง ๆ ผู้หญิงเท่านั้น พวกพี่ชายเขาก็ยังกอดแม่ กราบแม่ที่ตักที่เท้า ในทุกครั้งที่จากลา ฉันแค่ยกมือไหว้แล้วเดินจาก

พวกเขาพยายามที่จะย้ายตัวเองออกจากเมืองหลวงเพื่อกลับไปอยู่ใกล้แม่ รับราชการในจังหวัด และจังหวัดใกล้ ๆ เพื่อจะกลับไปหาแม่ในวันเสาร์อาทิตย์ แต่ฉันไม่ทำ พวกเขามีเงินให้แม่ทุกเดือนทั้งที่แม่ไม่อยากได้ แต่ฉันไม่มี

มีลูกของป้าคนหนึ่งมาเล่าให้ฉันฟังว่า เมื่อครั้งแม่คลอดฉัน แม่ไม่มีนมให้ฉันกิน น้ำนมแม่ไม่ไหล พ่ออุ้มฉันไปกินนมของแก กินพร้อมกับลูกชายแกคนหนึ่ง ฉันฟังเรื่องนี้ครั้งเดียวแต่จำได้ทันที เรื่องพิเศษเช่นนี้ใครจะจำไม่ได้ ฉันไม่ได้ถามแม่เรื่องนี้ แต่กลับเอามาคิดภายหลังว่า อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ฉันไม่สนิทกับแม่เหมือนพี่ ๆ น้อง ๆ คนอื่น เพราะฉันไม่ได้กินนมแม่เหมือนพี่น้องคนอื่นเขานี้เอง

บางครั้งฉันก็คิดเล่น ๆ ว่า มันเป็นเรื่องจริงเหรอ พ่ออุ้มฉันไปให้กินนมคนอื่น เป็นนิยายเกินไป แต่เมื่อฉันกลับไปเยี่ยมบ้าน ในฤดูร้อนที่ผ่านมา ในวันทำบุญที่บ้าน ลูกสาวของป้ามากอดฉันและพูดว่า “นี้ลูกสาวเรา ลูกสาวของเรา” หรือเป็นเพราะว่าแกคิดถึงลูกชายของแกที่ฉันไปแย่งกินนมและเขาได้ตายจากไปก่อนวัยหนุ่ม

วันนี้เพื่อนสรุปว่า เธอไม่ใช่ลูกสาวที่แม่ภาคภูมิใจ ฉันไม่ได้พูดอะไรแต่ตอบตัวเองในใจว่า ฉันก็คงเหมือนกัน

เมื่อแม่ไม่ภาคภูมิใจในลูกสาว ลูกก็ยิ่งถอยห่างจากแม่ เพราะไม่อยากเห็นความผิดหวังของแม่ หรือไม่อยากเห็นสายตาที่ผิดหวังหรือน้ำเสียงที่ห่วงใย จึงออกห่างแม่ยิ่งขึ้น

ฉันเคยพูดเล่น ๆ กับเพื่อนว่า พ่อไม่เคยผิดหวังตัวฉันเลย เพราะพ่อได้ตายไปเสียก่อนที่ฉันจะโตพอที่จะทำให้พ่อผิดหวังได้

แต่สำหรับแม่นั้น แม่คงผิดหวังในตัวฉันอยู่มากทีเดียว ทั้งที่แม่ไม่ใช่คนที่คาดหวังอะไรสูง หรือเรียกร้องอะไรเลย ซึ่งเรื่องที่แม่หวังก็เป็นเรื่องธรรมดามาก ๆ

แต่เรื่องธรรมดาที่แม่หวัง ฉันทำไม่ได้สักอย่าง เช่นว่า ฉันควรจะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าดี ๆ มีราคา แม่บอกเสมอว่าตอนเล็ก ๆ ฉันน่ารักมาก ( นั่นหมายถึงว่า โตแล้วไม่น่ารัก )

แม่พยายามให้ฉันมีสร้อยคอทองคำ มีแหวนสวมใสเหมือนคนอื่นเขา แต่ฉันก็ไม่ใส่ วาง ๆ ทิ้ง ๆ เอาไว้ จนแม่ต้องเอาไปเก็บหรือให้น้องคนอื่น ๆ ไป

ทุกครั้งที่แม่พูดเรื่องเครื่องประดับพวกนี้ ฉันก็จะอารมณ์เสียขึ้นมาทันที มันเหมือนกับว่ามีการต่อสู้ระหว่างแม่กับฉันจนฉันเกลียดของพวกนี้ไปเลย ในร่างกายของฉันจึงไม่เคยมีเครื่องประดับใด ๆ ติดตัว

เหตุผลของฉันเหมือนเดิมคือมันคันและมันรุงรัง ยิ่งแม่พยายามให้ และเห็นมันมีค่ามาก ๆ รวมทั้งคอยบอกว่า ใคร ๆ เขาใสทองกันทั้งนั้น ฉันก็ยิ่งไม่ต้องการ ความพยายามของแม่ประสบความสำเร็จครั้งหนึ่ง เมื่อแม่ให้แหวนทองเกลี้ยง ๆ วงหนึ่งและบอกฉันว่า เอาไปเถอะลูกมีเผื่อลำบากเดือดร้อนขึ้นมาขายได้ และเป็นจริงตามที่แม่ว่า มันจำนำได้ ฉันเอาไปจำนำเพื่อเพราะอยากซื้อกล้องถ่ายรูปแล้วเงินไม่พอ ฉันก็เอาแขวนสกุลของแม่ไปแลกกับกล้องถ่ายรูป มาถ่ายเล่น

ครั้งหลังแม่ถามฉันว่า แล้วนาฬิกาข้อมือล่ะลูก แม่เห็นลูกเคยใช้

ฉันบอกแม่ว่าเดี๋ยวนี้ไม่ใช่แล้วแม่ เวลาเราดูได้จากอย่างอื่นด้วยแม่ และลูกก็ไม่ต้องรู้เวลาตลอด ตอนเช้า กลางวัน ตอนเย็น รู้แค่เวลาหลัก ๆ

พวกพี่น้อง ๆ หัวเราะคำตอบของฉัน ต่างช่วยกันพูด บางคนพูดพลางหัวเราะพลางว่า รู้ว่าสายแล้วเมื่อหิว บางคนว่า ดูดวงอาทิตย์เอาก็ได้

ซึ่งก็เป็นเรื่องจริง ตอนเด็ก ๆ เราไม่มีนาฬิกา เราใช้ดวงอาทิตย์เป็นหลัก ใช้นับเงาที่เกิดขึ้นไปยืนกลางแดดดูว่าเงาเราไปทางไหน ทำเครื่องหมายที่เงาเราไปถึง แล้วเดินนับก้าววัดเงาเอาก็จะรู้ว่าเวลาเท่าไหร่แล้ว ประมาณได้ ในช่วงกลางคืนเราก็ฟังเสียงไก่ขัน ถ้าขันเสียงยาวก็ใกล้รุ่งแล้ว

นอกจากเรื่องการแต่งเนื้อแต่งตัว ทองหยองเครื่องประดับที่มีปัญหาเล็ก ๆ กับแม่เสมอ ยังมีเรื่องอาชีพของฉันอีก

“เขียนหนังสือนี่มันเป็นงาน เป็นอาชีพ ได้ด้วยหรือลูก” แม่ถามเมื่อรู้ว่าฉันเริ่มต้นทำอะไร

ฉันตอบแม่อย่างมั่นใจว่า “ได้...แม่ไม่รู้เหรอ”

“แม่ไม่เคยเห็นใครเขาทำกัน”

“อ้าวแม่...”ฉันทำเสียงข่มแม่เล็กน้อยเพื่อเพิ่มความมั่นใจ และให้แม่เชื่อ

“ทำอะไรก็ทำเถอะ แม่ไม่ใช่รู้เรื่องกับเขา” แม่พูดอย่างปลงตก

ก็รู้อยู่ว่าแม่ต้องการอะไร แม่ต้องการให้ทำงานเป็นหลักเป็นฐาน รับราชการเหมือนพี่ ๆ น้อง ๆ แม่จะได้หายห่วง แต่ฉันจะทำอย่างนั้นได้อย่างไรในเมื่อฉันเรียนอะไรไม่จบอะไรสักอย่าง


แล้ววันหนึ่งน้องสาวคนเล็กมาบอกฉันว่า

“แม่อ่านที่พี่เขียนด้วยนะ แม่บอกว่าแม่อ่านแต่ตัวโต ๆ ตัวเล็ก ๆ ตามองไม่ค่อยเห็นอ่านทั้งหมดไม่ได้”


*****************



ภาพ แม่กับหลาน ๆ ไปเที่ยวสวนสนุกกัน


Create Date : 15 สิงหาคม 2550
Last Update : 17 สิงหาคม 2550 14:16:56 น. 25 comments
Counter : 436 Pageviews.

 
มาอ่าน มาเจิม
...
ตามใจแม่ รักแม่ แต่งตัวใหม่ ฮะฮ้า....เหมือนกันเลย

เราเคยล้อเลียนกันในหมู่เพื่อนฝูงว่า

แค่เปลี่ยนเสื้อตัวเดียว ก็ต้องเปลี่ยนโครงสร้างชีวิต


โดย: ศิลป์ IP: 203.146.63.189 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:9:53:15 น.  

 



มาอวยพรวันเกิดย้อนหลังนะคะ
ขอให้คุณสมปรารถนาในสิ่งที่ต้องการในทางที่ถูกที่ควร ทุกประการ

รักแม่ให้มากๆ ก่อนที่จะไม่มีแม่ให้รักอย่างทุกวันนี้
กอดแม่ให้มาก ก่อนที่จะไม่มีแม่ให้กอดอย่างทุกวันนี้

ขอให้ทราบว่า แม่รักลูกทุกคน ด้วยความห่วงจึงพร่ำบ่น
ลูกจะเป็นอะไร จะอยู่ที่ไหนก็ตาม แม่รักลูกเสมอค่ะ

เขียนจากหัวใจของแม่คนหนึ่ง




โดย: ป้าเเอ๊ด (addsiripun ) วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:10:16:28 น.  

 
พอดีจะอัพบล็อกวันนี้
เลยย้ายคนที่มาอวยพรวันเกิดมาไว้ที่นี่ด้วย
แต่ภาพเอามาไม่ได้
อย่างไรก็ขอบคุณมาก ๆ นะคะ เป็นเรื่องพิเศษจริง ๆ ค่ะ


ปักเป้าจุด เข้ามาเป็นคนแรกบอกว่า ให้สมหวัง....สดชื่น...มีความสุข....และเป็นที่รักของทุกคน
ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

มิสเตอร์ฮอง ผู้สนับสนุนใช้ถุงผ้าแทนพลาสติกเป็นงานที่ดีจริง ๆ จะช่วยด้วยอีกแรง

"เนระพูสี และ granun"ขอบคุณขนมเค็ก ทุกเช้าพี่จะดื่มกาแฟที่หน้าคอมอยู่แล้ว

“ฟ้ากระจ่าง , ปลายแปรงและ Yoawarat nui_kiku ของคุณการ์ดและดอกไม้ที่แสนสวย

“ธ.ธง ธ.เธอ” ของคุณยิ่งนักที่นำภาพพี่เบิร์ดมาให้ ชอบเหมือนกัน

คนเลวที่แสนดี ขอบคุณค่ะ ถือเป็นความเข้าใจที่ดียิ่ง

ขอบคุณและสวัสดีค่ะ


โดย: แพรจารุ วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:10:27:42 น.  

 
ป้าแอ๊ด

ไม่ย้อนหลังค่ะป้าแอ๊ด มาทันเวลาพอดดี วันนี้แหละ
ขอบคุณป้าแอดมากค่ะ

กำลังพยายามเรียนรู้วิธีตัดเสื้อใส่เองจากป้าแอ๊ดอยู่ค่ะ มีเพื่อนนักเขียนคนหนึ่งเขาเคยพูดว่า ถ้าเราตัดเสิ้อผ้าใส่เองได้ก็จะดี

เมื่อวานยายเลยส่งเมลไปหาเพื่อนแนะนำบล็อกของป้า
(เรียกป้าแอ๊ดแล้วแทนตัวเองว่ายาย ดูไม่แปลกนะคะ เพราะเป็นชื่อเล่นค่ะ)


โดย: แพรจารุ วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:10:33:16 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดค่ะ
ขอให้มีความสุขนะค่ะ
ถ้าเป็นวันเกิดหนูหนูจะอยู่กับแม่ทั้ววัน
ตอนเช้าเราก็จะไปทำบุญที่วัดด้วยกัน
แต่ตอนนี้หนูมาเรียนหนังสือนอกบ้าน
ก็คงจะใช้วิธีโทรไปหาแม่แทน

หนูเคยเข้ามาอ่านหลายครั้งแล้ว
ตารอยเท้าลุงโดมมาอ่าน
ลุงโดมแนะนำให้หนูได้รู้จักบล็อก
ทำให้มีที่อ่านหนังสือเพิ่มขึ้น
แต่ไม่รู้ว่าจะคุยเรื่องอะไร
เลยได้แค่เข้มาอ่านตามที่ชอบ

หนูรู้จักคุณแพรก่อนที่จะมาเจอในบล็อกแล้วค่ะ
หนูรู้จักคุณแพรจากหนังสือแผ่นหลังพ่อค่ะ
เคยอ่านนานมาแล้ว
ตอนนั้นเรียนอยู่ประมานตอน ม.5
แต่ยังจำเรื่องราวที่เคยอ่านได้
พอจำเรื่องราวโดยสรุปได้
โดยเฉพาะตอนที่คุณแพรเขียนถึงเรื่องวัวข้ามฝั่ง
หนูจำมันได้ดีเพราะหนูนำมันมาใช้ในการตัดสินใจเลือกที่เรียนหลังจากจบ ม. 6

ตอนนี้ก็ด้วยคำแนะนำของลุงโดมอีกนั้นแหละที่สอนให้หนูทำบล็อก
และหนูก็เริ่มทำไปแล้ว
ถ้าคุณแพรพอมีเวลาว่างก็เชิญเข้าไปดูที่
htt://lifeandlearn.bloggang.com
แล้วจะแอบเข้ามาอ่านอีกนะค่ะ


โดย: yellyjam IP: 61.7.231.130 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:10:55:22 น.  

 



ป้าพานางฟ้ามาอวยพรวันเกิดค่ะ
ขอให้พบแต่สิ่งดีๆ คนที่ดีมีจิตใจดี
และเหตุการณ์ดีๆนะคะ
หวังว่าคงจะไม่ช้าไปนะคะ
*********
*****




โดย: ป้าหู้เองค่ะ (fifty-four ) วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:11:35:30 น.  

 
ซึ้งจังครับ
จริงๆแล้วผมว่า แม่ก็ปลื้มทุกอย่างที่ลูกทำจริงๆเลยนะครับ


ผมก็รักแม่ครับ...

.......................................................................

สุขสันต์วันเกิดนะครับ
มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง
จะได้มีพลังทำความดีให้คุณแม่คุณชื่นใจได้บ่อยๆ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ


โดย: ผู้ชายชื่อต้น ผู้หญิงชื่อพิม (toe_knee ) วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:12:33:59 น.  

 
มารับความรู้สึกดี ๆ เรื่องแม่และร่วม HBD แด่คุณแพรจารุนะครับ (เกิด 15 ส.ค. เหมือนกันเลยครับผม)

สุขสันต์ทุกวันตลอดไปนะครับ ด้วยความปราถนาดีและมิตรภาพครับ


โดย: ดำรงเฮฮา วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:12:43:49 น.  

 
Happy birthday นะคะ ..
มีความสุขมาก ๆ ในวันเกิดวันนี้ และ
ทุก ๆ วัน เลยนะคะ

จาก .. คนเกิดวันเดียวกัน ฮี่ ๆ


โดย: นุ่น - bewitched IP: 58.64.22.66 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:14:20:56 น.  

 
เป็นลูกสาวที่แม่ไม่ค่อยภูมิใจเหมือนกันค่ะ

ไม่เคยทำอะไรให้แม่ดีใจเล้ย

เอ็นก็ไม่ติด

เรียนก็ไม่เก่ง

แต่แม่รักเราชมัดเลย อิอิ



แวะมาแฮปปี้เบิร์ธเดย์ค่ะ

สุขีจงบังเกิดค่ะ...

มีสุขสันต์หรรษา ตลอดปีค่ะ




โดย: โสดในซอย วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:18:36:19 น.  

 
สวัสดีจะคุณแพร จารุ

วันเกิดวันไหนเนี่ยะ ไม่รู้เลย
ขออวยพรให้มีความสุขสมปรารถนาตามที่ปรารถนา
แต่อยากรู้จังว่าปีนี้เจ้าของบล็อกอายุเท่าไรแล้ว


เลนเขามีเว็บไซต์แล้วนะ รู้หรือยัง ?

แต่ยังไม่ค่อยเรียบร้อยดีเท่าไร ว่าจะลิงค์ไว้เหมือนกัน


โดย: พ่อพเยีย IP: 124.121.25.172 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:20:38:53 น.  

 
“คุณโสมรัศมี”กับ"หนีแม่มาอาซีเอ" ได้ทิ้งคำอวยพรไว้ห้องเก่า นำมาขอบคุณไว้ตรงชานบ้านนี้นะคะ

แม่โสมจ๊ะ ที่เอาความสุขมาแจกเป็นคันรถ รถสวยถูกใจมาก ๆ ค่ะ ว่าแต่หนังสือของแม่โสมเสร็จพร้อมหรือยังค่ะไม่ได้เข้าไปเยี่ยมบ้าน ไว้พรุ่งนี้นะคะ อยากรู้เรื่องหนังสือของแม่

“หนีแม่มาอาซีเอ” เค้กแสนสวยกับผลไม้ได้รับแล้วค่ะ แค่ดูรูปก็เห็นว่าหวานชื่นใจ ว่าแต่ตอนนี้อาซีเอเป็นอย่างไรบ้าง น้าเคยไปมานานแล้ว ถนนสายบันเทิงที่สนุกสนาน เคยนำมาเขียนเป็น เรื่องสั้นชื่อถนนสายโยงใย


โดย: แพรจารุ วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:20:39:29 น.  

 
yellyjam

เป็นของขวัญที่ดีมาก ๆ สำหรับวันนี้
หนูเคยอ่านเรื่อง "แผนหลังพ่อ"ตอนเรียน ม.5 ส่งสัยจะเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาใช่ไหมค่ะ

ตอนนั้นเขียนถึงพ่อและสังคมของพ่อ แต่ตอนนี้กำลังเขียนถึงแม่ค่ะ

ปรัชญาวัวข้าม ช่วยให้หนูตัดสินใจในการเลือกเรียนได้เชียวหรือ แล้วหนูคิดว่า ตัดสินใจถูกหรือเปล่าล่ะ


โดย: แพรจารุ วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:20:45:49 น.  

 
ดำรงเฮฮา
นุ่น
เราสามคนเกิดวันที่ สิบห้า สิงหาคมเหมือนกันนะคะ
วันนี้ไปไหนกันมาบ้างคะ ส่วนพี่ (เป็นพี่แล้วกันนะคะ)

เป็นวันเกิดที่ต้องเตรียมไปประชุมแต่เช้า
หลายชั่วโมงติดต่อกัน
แต่โชคดีอยู่บ้างที่น้องคนหนึ่งที่น่ารักมาก ๆ เธอจำวันเกิดของพี่ได้ทุกปีและโทร.มาเป็นคนแรกทุกปี

เธอทำขนมเค็กอร่อยมาก ๆ และส่งเค็กมาให้ถึงห้องประชุม จึงได้กินขนมเค็กกันในห้องประชุม

แล้วก็เริ่มประชุมต่อ ตอนนี้กำลังจะกินบะหมี่สำเร็จรูป แต่ก็โชคดีอยู่บ้างที่ได้กินกันพร้อมหน้าที่ได้กินกันพร้อมหน้ากับคนอยู่ที่บ้าน

ดำรงเฮฮา มีคำว่าบันเทิงยอดเยี่ยมต่อท้าย คงสนุกสนาน แล้วจะแวะไปร่วมสนุกสนานด้วย ขอบคุณค่ะ


โดย: แพรจารุ วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:21:32:05 น.  

 
มีความสุขมากๆๆๆๆค่ะ HAPPY BIRTHDAY!!




โดย: หมวยเกี๊ยะA2 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:21:42:28 น.  

 
โสดในซอย สวัสดีค่ะ ยังเป็นโสดอยู่จริงหริอเปล่า
เหมือนกันเลยพี่ก็เอ็นไม่ติด เรียนไม่จบเหมือนกัน

เอ็นติดเรียนจบก็ดี แต่ถึงไม่ใช่ก็ไม่เป็นไร ถนนแห่งการเรียนรู้กว้างไกล เพียงแต่เราไม่มีใบประกาศเท่านั้น

ไม่ได้บอกว่าควรจะเรียนไม่จบนะคะ จบได้ก็ดี


โดย: แพรจารุ วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:21:44:11 น.  

 
ส่งความสุข..และความปรารถนาดีมากำนัลในวันเกิด
ฝากมาพร้อมสายฝนแห่งที่ราบสูงค่ะพี่แพร
ได้รับหรือยังคะ..
ฟ้าคะนองด้วยนะคืนนี้

สุขสันต์วันเกิดค่ะ

สงสัยเหมือนพี่โดม..ว่าผ่านมากี่ฝนกี่หนาวแล้วคะ

เรื่องคุณแม่ อ่านบล็อก น่าปลื้มนะคะ พี่แพรเขียนตัวโต ๆเลยค่ะ


โดย: นกแสงตะวัน วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:22:01:12 น.  

 

Happy Birthday Glitter Graphics from FreeGlitters.com


Happy Birth Day มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: มาดามอุ้ย วันที่: 16 สิงหาคม 2550 เวลา:6:39:30 น.  

 
พ่อพเยียเจ้า

มาถามเรื่องอายุเปิ้นได้จะใด่ บ่ฮู้ควรบ่ควรแล้ว
ถ้าเป็นนายอำเภอก็ว่าอย่าง
เป็นว่าเปิ้นมีสิทธิ์ไปลงประชามติแล้วกัน บ่ได้เป็นละอ่อน อย่ามาอู้เล่น

เปิ้นบ่ม่วนใจเน้อ

(มาอยู่ทุ่งเสิ้ยวอู้คำเมืองได้แล้ว มันอยู่ที่ชุมชนที่อยู่ด้วย อยู่ที่นี่เรามีหลานสาวสี่ขวบ พูดคำเมืองตลอด อู้ได้ทั้งวัน


เธอฝากบอกมาเมินแล้ว ลืมทุกที ฝากบอกลุงโดมด้วยว่า เก็บถุงตีนไว้ให้แล้ว ซึมกึ๋ยมันเอาทิ้งไว้หลังบ้าน

(ถุงเท้าเขาเรียกถุงตีน)
พี่ชายเขาอำน้องสาวว่า
จูนี่เก็บถุงตีนคนดังไว้แล้ว ถุงตีนนักเขียนนะ แล้วพวกเขาก็หัวเราะกัน


โดย: แพรจารุ วันที่: 16 สิงหาคม 2550 เวลา:14:51:04 น.  

 
มาดามอุ้ย เค็กก้อนโตกับเทียนเทียนสว่างไสวของบคุณค่ะ
ขอให้มาดามมีความสุขมาก ๆ ด้วยกันนะคะ ในทุกวันด้วยกัน
อยากรู้จักมาดามมากกว่านี้ ขอไปเยี่ยมบ้านนะเข้า ท่าจะญาติพี่น้องในบ้านเยอะอยู่



โดย: แพรจารุ วันที่: 16 สิงหาคม 2550 เวลา:15:03:26 น.  

 
"นกสงตะวัน”
ที่เขียนว่าแม่เขาอ่านเรื่องที่พี่เขียนด้วย

แม่แกอ่านตามหน้าหนังสือ ครั้งหนึ่งเห็นว่าแกไปซื้อเองเลยแหละ

ตอนนั้นพี่เขียนคอลัมน์ในมติชนสุดสัปดาห์ ไม่ได้ใช้ชื่อนี้ ใช้นามปากกาว่า ปาจารีย์ ชื่อคอลัมน์บ้านในความรัก ที่ใช้นามปากกานี้เพราะบรรณาธิการเขาเห็นว่า แพรจารุ เอาไว้สำหรับเขียนเรื่องสั้นดีกว่า แต่ช่วงหลังพี่ก็ไม่ใช้แล้ว เพราะว่า ปาจารีย์ ดูเหมือนจะมีคนอื่นใช้ด้วย และน่าจะเป็นชื่อจริงของเขา

เขียน ๆ ไปประมาณสองปีรู้สึกว่ามันเหนื่อย ๆ อืด ๆ แล้ว เรายังอืดเลยแล้วผู้อ่านล่ะ ก็เลยขอหยุด ทางนั้นเขาตอบว่า ยังหยุดไม่ได้ ต้องเขียนต่อ เพราะว่าเขาจ่ายเงินให้เกินไปแล้ว (ฮา) เขาไม่ได้บอกวาอย่าหยุดเพราะเขียนดีมีผู้อ่านเยอะนะ ที่มติชนเขาจ่ายเงินดีตรงเวลาและพอเหมาะพอควรกับงาน การเป็นคอลัมน์นิสต์ในมติชนถือว่า มีหลักประกันอยู่มาก

แต่การออกมาเผชิญชะตากรรมจริง ๆ กับการไม่มีคอลัมน์ประจำไว้รองรังก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดียิ่ง เป็นการเติบโต เป็นความกล้า หรือเรียกได้ว่า เราเป็นคนทำงานอิสระจริง ๆ แบบไม่รู้ชะตากรรม ว่าเดือนหนึ่งจะมีเรื่องลงพอที่จะเสียค่าเช่าบ้านไหม ในเมืองหลวง ดังนั้นต้องสู้ทั้งกับงานและการดำเนินชีวิต




โดย: แพรจารุ วันที่: 16 สิงหาคม 2550 เวลา:15:18:17 น.  

 
แวะมา ทักทายครับ....เพื่อนผมแจ้งข่าวอยู่บ่อย ๆ ถึงความเป็นอยู่ของ พี่ยาย และ คนข้าง ๆ

http://www.oknation.net/blog/suankikran/

เพื่อนผมชื่อหนึ่ง ครับ..คนกระบี่ แฟนชื่อแนน แวะมาแจมกีตาร์กับคนข้าง ๆ พี่ อาจจะหนหนึ่ง หรือสอง หรือสาม หน ไม่แน่ใจ

อย่างไรก็แล้วแต่....รักษาสุขภาพ ครับ

ทั้งสองคน


ด้วยมิตร

สายลมลอย สวี ชุมพร


โดย: สายลมลอย IP: 125.27.235.245 วันที่: 16 สิงหาคม 2550 เวลา:22:31:28 น.  

 
คุณสายลมลอย
ยินดเป็นอย่างยิ่งคะ สำหรับข่าวคราว หนึ่งเพิ่งพบกันที่ร้านสายหมอก

แอบเข้าไปสำรวจบ้านคุยแล้ว
กว่าจะได้น้ำตาลมะพร้าวหวาน
ถ้าคุณจะเชิญเราไปชิมน้ำตาลมะพร้าวที่ชุมพรก็ยินดีนะ




โดย: แพรจารุ วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:11:53:34 น.  

 

....มาทักทายคุณ(ยาย)แพร จารุ............ฟังสำเนียงเสียงทะลุถึงโลกหลัง
โลกเยาวัยใสสดหมดจดดัง....................หยาดน้ำขังบนใบไม้ใกล้อรุณ

....ยายจะรู้ค่าดีกว่าแม่.........................ตอนยายแท้อายุเท่าที่แม่หนุน
หรือว่ายายกลายเป็นแม่เผื่อแผ่คุณ.........ได้ค้ำจุนลูกน้อยของยายเอง


โดย: ลุงบูลย์ IP: 125.27.233.212 วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:12:15:12 น.  

 
โอ้ย....ยยยยยลุงบูลย์

อะไรจะขนาดนั้น ......

กลับไปเขียนใหม่เลยลุงบูลย์
บรรทัดสุดท้ายไม่เอานะขอบอก

เขียนใหม่ได้ไหม


โดย: แพรจารุ IP: 203.113.50.14 วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:14:08:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แพรจารุ
Location :
นครศรีธรรมราช Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




..
۞ บทกวีและเรื่องสั้น ถนอมไชยวงษ์แก้ว
อัพเดท

..
۞ จากกระท่อมทุ่งเสี้ยว โดยถนอม ไชยวงษ์แก้ว
อัพเดท 17 ต.ค.51
http://www.youtube.com/watch?v=L21lhWsu8QQ&feature=related object width="315" height="80">
หา โค้ดเพลงhi5 : hi5 song code search
Friends' blogs
[Add แพรจารุ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.