Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
5 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 

แผ่นโคลง รามเกียรติ์ ๒๗๖ - ๓๐๐





ห้องที่ ๖๙...พระรามแผลงศรล้างมังกรกัณฐ์ ถูกมังกรกัณฐ์ตาย



แผ่นที่ ๒๗๖ – พระเจ้าน้องยาเธอพระองค์เจ้าโสณบัณฑิตย์

๑๙๒๖ จึ่งจอมอสุเรศได้..ทัศนา
ท้าวเหนี่ยวศรศักดา......พุ่งคว้าง
จรดเกราะพระจักรา......ขาดเลื่อน หลุดแฮ
กระทั่งพระมังษะข้าง....อุรยั้งหยุดถอย ฯ

๑๙๒๗ พระถวิลว่ายักษนี้..ฤทธิ์มหันต์
ชาญเชี่ยวเชิงศรขยัน.....ยิ่งล้ำ
ตริพลางจับพาลจันทร์....น้าวเหนี่ยว แผลงแฮ
ถูกรถยักษหักห้ำ...........หั่นสิ้นพลมาร ฯ

๑๙๒๘ สิ้นรถหมดพยุหทั้ง..สาตรา สิ้นเอย
สุดคิดเกรงฤทธา..........ท่านไท้
อสุรินทร์ร่ายวิทยา........ระเห็จ เหาะแฮ
แผงเมฆอ่านมนต์ให้......เศิกเสี้ยนพิศวง ฯ

๑๙๒๙ อุบัติรูปอสุรเกลื่อนห้อง...เวหล
โปรยถ่านเพลิงเพียงฝน..ตกต้อง
นฤบาลบัดยลกล...........ยักษเลศ หลายแฮ
หลากหฤทัยท่านพร้อง....เพรียกให้โหรแถลง ฯ

๑๙๓๐ พิศุญาณสดับท้าว..พลันทูน
เพราะเหตุเวทนตอสูร......เสกแส้ง
จักรกฤษณ์เพ่งพิศพูล......ฉงนจิตร ท่านนา
ไฉนจักประจักษ์แจ้ง........รูปแท้ไหนเทียม ฯ

๑๙๓๑ ขุนโหรแถลงให้สั่ง..ศิลป์ทรง ไปนา
พระจับพรหมมาศทะนง...เหนี่ยวน้าว
แม้อสูรอยู่ใดจง............บอนบั่น เศียรนา
เสรจส่งศิลป์ฤทธิห้าว......พุ่งขึ้นเวหล ฯ

๑๙๓๒ ศิลป์ทรงตรงตัดเกล้า..มังกร กรรฐเอย
ขาดกระเด็นเมือมรณ์.....ชีพร้าง
รูปฤทธิเกลื่อนอำพร.......พลันเหือด หายแฮ
เสรจพระปราบราพมล้าง..เศิกแล้วคืนสฐาน ฯ




ห้องที่ ๗๐...ทศกัณฐ์ให้วิรุญมุขกุมารออกขัดตาทัพ และรบกับพระลักษณ์



แผ่นที่ ๒๗๗ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๓๓ ปางสารันต์ทูตได้..เหนองค์
มังกรกรรฐปลง............ชีพแล้ว
ด้วยศรจักรกฤษณยง....ยศยิ่ง เดชแฮ
ตกตรลึงละลาญแคล้ว..คลาศเข้าลงกา ฯ

๑๙๓๔ ขึ้นเฝ้านบบาทไท้..ทูลแถลง
ตามเหตุสงครามแจง.....ถ่องถ้อย
ทศภักตรทราบกรรแสง..โศกสลด ภักตรแฮ
รันทดกำศรดละห้อย.....โอษฐเอื้อนรำพรรณ์ ฯ

๑๙๓๕ โอ้ดวงหัทเยศผู้...หลานรัก
เลิศถยจบไตรจักร.........ถ่อมท้อ
ทรงศรสิทธิวรศักดิ์.........ปราบทวีป สี่ฤๅ
ใครบ่อาจกาจท้อ...........เกี่ยงขึ้นเคียงกร ฯ

๑๙๓๖ ฤๅควรมาแพ้พ่าย..อุภัยพาล มนุษยเอย
พลแต่ล้วนดิรัจฉาน........ชาติข้า
อัปยศหมุ่พรหมมาน.......แมนทั่ว โลกยฤๅ
จักหมิ่นประมาทกล้า......กลับเอื้อนอวมาน ฯ

๑๙๓๗ โอ้องค์โอรสเชื้อ..ชีพิตร พ่อเอย
ยังก่อพิธีกิจ................กลับช้า
ส่ำเศิกจักเหิมฤทธิ........กำเริบ แรงนา
พระร่ำกำศรดว้า..........เหว่ให้ฤไทยโหย ฯ

๑๙๓๘ ครวญพลางพระสะท้อน..ถอนจิตร
ศัลยโศกพิโยคคิด.......อัดอั้น
ชลนาเนื่องเนืองนิตย์....นองเนตร พระนา
ข่มวิครคิดแบ่งบั้น........บั่นเศร้าสร่างทรวง ฯ

๑๙๓๙ ผินภักตรเผยโอษฐเอื้อน..แถลงอรรถ
เรียกวิรุญมุขตรัส.........สั่งใช้
จงยกพยุหรีบรัด..........โรมราช อรินา
ขัดรับทัพมั่นไว้............อย่าท้อทานประจญ ฯ




ห้องที่ ๗๐...ทศกัณฐ์ให้วิรุญมุขกุมารออกขัดตาทัพ และรบกับพระลักษณ์



แผ่นที่ ๒๗๘ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๓๔ เคร่าท่าภอครบถ้วน..เจดทิน วารเฮย
จวบเสร็จพิธีอินทร์.......ชิดตั้ง
ชุศรนาคบาศผิน..........ผันกลับ มานา
จักช่วยชิงไชยทั้ง........จักได้เปลี่ยนกร ฯ

๑๙๓๕ วิรุญมุขนอบเกล้า..รับพจน์
องค์พระไอยกาทศ.......ภักตรแผ้ว
น้อมเศียรประนมประนด.ลารีบ ครไลยแฮ
ชั้นสั่งเสนีแกล้ว............แกว่นกล้าการณรงค์ ฯ

๑๙๓๖ สูจงเตรียมทัพพื้น..พลอัศ ดรเฮย
แสนหมื่นห้าพันจัด.......เสรจไว้
สรรแต่ส่ำชาญชัด........เชิงศึก
ในวิทาเดียวให้............ครบถ้วนกระบวนพล ฯ

๑๙๓๗ มหิตับสันทัดจ้น..เจนทุก ศึกเฮย
รับสั่งวิรุญมุข..............ใส่เกล้า
คลาเคลื่อนเลื่อนลอยลุก..รีบจัด พหลแฮ
ตราตรวจหมวดหมู่เช้า...พยู่ห์พื้นอัศดร ฯ

๑๙๓๘ พลม้านาเนกล้วน..เจนรบ
หัตถกรลึงสารทครบ......คล่องเคล้า
ชาญเชิงไล่เชิงหลบ.......เชิงรุก ราญนา
เชิงล่อเชิงล่าเร้า............ต่อเลี้ยวตลบเชิง ฯ

๑๙๓๙ เตรียมพหลพตรวจพรรคพื้น..พาชี
เลือกแต่เหล่าตัวดี..........ศึกซ้อม
คอยองค์พิมลวี..............รุญมุข นารถเฮย
ที่สนามไชยพร้อม..........พรั่งอื้ออลเวง ฯ

๑๙๔๐ ปางวิรุญมุขเจ้า...จอมพล
ครั้นรุ่งอะไทยดล...........แจ่มแผ้ว
จากอาศน์วิมลมณ..........ฑิรมาศ
สรงสนานสำเร็จแล้ว........ลูบไล้สุคนธ์ขจร ฯ



แผ่นที่ ๒๗๙ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๔๑ ทรงพัตรภูษิตพริ้ง..เพราฉาย
สรวมอะลังการพราย.......เพริศฟ้า
เคยไหวประกิดชาย.........แครงมาศ สลับแฮ
ปักรูปภุชงค์กล้า.............เกลื่อนเลื้อยกลางสินธุ์ ฯ

๑๙๔๒ ฉลององค์สู่ศึกล้วน..ลงยันต์ เลขแฮ
--ว่านวิเศศสรรพ์............อาบย้อม
บังองค์ดุรงคบัน..............ดานเสื่อม หายแฮ
ทั้งรูปทั้งเงาพร้อม...........บ่ได้ประจักษเหน ฯ

๑๙๔๓ ทองกรพาหุรัดทั้ง..ธำมรงค์
มกุฏรัตนบรรจง..............เจิดหล้า
--หอกคู่กรทรง..............นามสุระ สุรการแฮ
--เผ่นขึ้นหลังม้า.............ศึกเชื้อชาญผจญ ฯ

๑๙๔๔ ม้าทรงสกนธ์เสวตรหน้า..นิลกาฬ
ถนิมนพมณีมาน............มาศย้อย
ลำพองโลดโผนทยาน.....พยศยิ่ง เรวแฮ
ดังแสะพระพายคล้อย.....เคลื่อนคว้างกลางโพยม ฯ

๑๙๔๕ ให้เคลื่อนพยุหยาตรเต้า..โดยขบวน
แม่นมืดมัวหมอกหวน.....ตลบคลุ้ม
ครืนคฤกอธึกมวญ.........มารหมู่ พหลแฮ
ต่างโลดต่างแล่นกลุ้ม.....ต่างกล้าปลองกล ฯ

๑๗๔๖ นิลไหยไวว่องเหี้ยม..ฮึกหาญ
ขุนแสะกุมปืนทยาน........เผ่นแกล้ว
เสื้อสนอบสนับเพลาปาน..ปูนหมึก
กันชีพสายสุวรรณแพร้าว..เพริศพร้อยยรรยง ฯ

๑๙๔๗ เหล่าดรงค์แสวตรลักษณล้ำ..บริสุทธิ
ตลบแล่นชิงไชยยุทธ์......ยิ่งกล้า
ขุนม้าเทิดอาวุธ..............ทวนว่อง ไวแฮ
กวัดแกว่งแย้งยุทธข้า......ศึกล้างทลายพัง ฯ



แผ่นที่ ๒๘๐ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๔๘ ม้าหมอกสีเมฆแม้น..นฤมิตร
โผนเผ่นชะเวนชิด..........อริแผ้ว
ขุนพลขี่เหน็บกฤช..........แนบกลัด สนินนา
ศรก่งเกาทัณฑ์แกล้ว......กลั่นกล้าราวี ฯ

๑๙๔๙ พาชีสีผ่องพื้น....ผ่านดำ
ยกย่างย่องเหยียบทำ......ท่าน้อย
ขุนม้าหัตถ์กระลึงรำ........ขวานร่า เริงเฮย
เชิงขยับรับเศิกร้อย.........อาจสู้ผู้เดียว ฯ

๑๙๕๐ แสะแดงสีสดเชื้อ...อาชา ไนยเฮย
ไวว่องดุจม้าวะลา...........หกท้าว
ขุนพลเทิดทายคทา........เหล็กเลื่อม วาวแฮ
หาญกว่าหาญฮึกห้าว.......มหิทธิเหี้ยมหักบร ฯ

๑๙๕๑ ต่างเหิมต่างฮึกเหี้ยม..หักรณ
เรื่องฤทธิประลองกล.......คล่องเคล้า
สะเทือนพสุธาดล...........ดุจแย ทลายพ่อ
ดั่งจะดลเผด็จเกล้า.........อริได้โดยประสงค์ ฯ

๑๙๕๒ เสียงมารเสียงมี่ก้อง..กาหฬ
เสียงโห่เสียงอึงอล.........ลั่นฆ้อง
เสียงโกลนเช่นโจษจล.....เสียงเคลื่อน สมุทฤๅ
เสียงสนั่นสกลท้อง..........เถื่อนถ้ำทุกสถาน ฯ

๑๙๕๓ บหึงถึงทุ่งท้าย......แดนดง
จึ่งหยุดหยุหดุรงค์.............เร่งตั้ง
โดยฉบับพิไชยสง.............ครามศึก เดิมแฮ
รูปนกอินทรียั้ง.................ต่อแย้งดัษกร ฯ

๑๙๕๔ คอยทีคอยท่าเสี้ยน..สอึกโหม หักเฮย
คอยจู่คอยโจนโจม...........จ่อจ้อง
รอรับอรินทรโรม..............ราญเศิก
คอยท่าอินทรชิตต้อง........เคร่าช้ารอคอย ฯ




ห้องที่ ๗๑...อินทรชิตเสียพิธีชุบศรนาคบาศ
เพราะชามพูวราชแปลงเป็นหมีมาทำลายพิธี




แผ่นที่ ๒๘๑ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๖๑ ปางพระพิศณุเจ้า...จอมตรี โลกย์ฤๅ
เสดจออกสุระเสนี............นอบเฝ้า
ตรัสถามพิเภกปรี.............ชาเชี่ยว โหรเฮย
อินทรชิตบเต้า.................ต่อด้วยกลใด ฯ

๑๙๖๒ พิเภกทูลเหตุไท้...จักกรี
อินทรชิตทำพิธี...............ลอยส้อน
อยู่อากาศคีรี..................ชุบนาค บาศแฮ
พี่พฤกษโรทันติ์ต้อน........อุรดพร้อมเพรียงประชุม ฯ

๑๙๖๓ นาคหลายคายพิศม์ให้..ครไชย ราพแฮ
พอจวบสามวันใน............บัดนี้
หากครบเจ็ดวันไสย.........สาตรเสร็จ กิจนา
เดชจะยงยิ่งกี้.................ปราบฟ้าดินสยอง ฯ

๑๙๖๔ พระจึ่งถามกิจล้าง..พิธี มานา
พิเภกทูลมูลดคี..............เหตุซั้น
บังคับเฉภาะเปนหมี.........ขจัดพฤก ษาแฮ
นามว่าโรทันติ์นั้น............แหลกแล้วมลายกรรม ฯ

๑๙๖๕ จึ่งชามภูวราชน้อม..อาษา
จะตัดทลายวิทยา...........ราพล้าง
พระประสิทธิพรพา..........นเรศรับ พจน์เฮย
แสดงฤทธิระเห็จคว้าง......เค็จกะดาวพะโยมหน ฯ

๑๙๖๖ ลุอากาศบรรพตแล้ว..ลอยลง นิมิตรเฮย
เปนรูปอัศยาอง..............อาจซั้น
แสดงเดชสนั่นดง...........ผังเผ่น ทยานแฮ
กัดพฤกษโรทันติ์สบั้น......พินาศด้วยฤทธิรอน ฯ

๑๙๖๗ เสียงสนั่นฝูงนาคเลื้อย..หลีกหนี
อินทรชิตพิโรธหมี..........ไล่ล้าง
อัศยากลับอินทรีย์.........เปนกระ บินทรเฮย
ปราบหัดถ์ชี้ภักตร์อ้าง.....อวดเย้ยเลยครไลย ฯ



แผ่นที่ ๒๘๒ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๖๘ กลับถึงทูลกฤษณเจ้า..จอมบินทร
พระสดับดุจวาริน..........ทิพยไล้
ตรัสบอกขุนกระบิน.......ทรราช
กลับสู่คฤหาศน์ไท้.........ที่ท้าวผธมเกษม ฯ

๑๙๖๙ ปางปิยเรศเจ้า...จอมลง กาเฮย
เสียกิจพิธีทรง..............พิโรจเร้า
สั่งอมาตย์กลับทูลองค์...บิตุเรศ เสร็จแฮ
จึ่งเคลื่อนพลระเห็จเต้า..ไป่ได้คืนนคร ฯ

๑๙๗๐ ลุสมรภูมอยุดยั้ง..พยุหทัพ สงบแฮ
โดยครุฑนามตำหรับ......เก่าตั้ง
วิรุญมุขคำนับ...............ทูลเหตุ ปวงเฮย
ตราบที่ตนมารั้ง.............ขัดต้านทัพอรินทร์ ฯ

๑๙๗๑ บัดอินทรชิตแจ้ง..เหตุพลัน
ว่าราพมังกรกรรฐ์...........มอดแล้ว
แสนโศกเจ็บจาบัลย์.......หวนพิโรธ นักนา
ไหนมนุษย์จักแคล้ว.......คลาศพ้นมือเรา ฯ

๑๙๗๒ ปางองค์ภูวนารถเจ้า..จักกฤษณ
ออกหมู่มาตยาสถิตย.....แท่นแก้ว
เสียงอุโฆษครรชิต........ถามพิ เภกนา
ทราบว่าอินทรชิตแกล้ว...ออกล้าราวี ฯ

๑๙๗๓ พระจึงเอยวรพจน์พร้อง..อนุชา พ่อเอย
จงยกพยุหปราบพา.......ละราพร้าย
สุครีพรีบจัดวา..............นรพวก พหลเฮย
จงครบกระบวนเรวผ้าย...เพื่อล้างเศิกแสลง ฯ

๑๙๗๔ สุครีพกรานกราบแล้ว..ลีลา
จัดหมู่เบญจะมาตยา.......รวดเร้า
หกสิบสมุทสวา.............เรืองเดช เสร็จแฮ
คอยพระจอมพยุหเจ้า.....อนุชไท้ถนิมกาฬ ฯ




ห้องที่ ๗๒...พระลักษณ์ต้องศรนาคบาศของอินทรชิต




แผ่นที่ ๒๘๓ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๗๕ พระลักาณวรนารถน้อง..จักรกฤษณ
ครั้งเสร็จทรงเครื่องพิจิตร..แจ่มจ้า
ลุฤกษเลื่อนทัพประชิต....ยังที่ รบแฮ
ตั้งกระบวนสุบรรณกล้า....ปีกป้องปิดโพยม ฯ

๑๙๗๖ พิเภกทูลไท้อย่า..ประมาท องค์นา
อินทรชิตเทิดเทพสารท....เดชกล้า
พระตอบว่าอย่าหวาด.......วิตก เลยเฮย
หากราพยกประยูรร้า........รบข้อยจักผลาย ฯ

๑๙๗๗ อินทรชิตยลทัพน้อง..รามา ธิราชเฮย
ให้เลื่อนรถอสุรา.............รีบเข้า
เตือนต้อนอสุรโยธา........โรมรุก กระบี่นา
ส่ำสวารวดเร้า................เร่งล้างมารประไลย ฯ

๑๙๗๘ ขุนยักษพลราพรี้..พลตาย แตกฤๅ
พิโรธเพียงเพลิงพราย......ตวาดร้อง
ทรงศรพาดสายหมาย.......ตัดหมู่ อรีเฮย
แผลงสนั่นครั่นครืนต้อน...กรบี่ม้วยมูลมอง ฯ

๑๙๗๙ พระอนุชาธิราชเจ้า..แผลงศิลป์ ไชยเฮย
ต้องอสูรผลพฤนธุ์..........แหลกสะตื้น
ล้างศรอสูรอินทร...........ชิตแหลก ลาญแฮ
ทั้งชุบพานรฟื้น.............ตื่นเต้นเผ่นทยาน ฯ

๑๙๘๐ ทั้งองค์อินทรชิตต้อง..ศรทรง พระแฮ
เจ็บปวดปิ้มจะปลง.........ชีพร้าง
พลางร่ายวิทยเดชยง.....เจ็ดคาบ ครบนา
ลูบทั่วสรรพางค์ล้าง.......พิศม์ร้อนศรสูญ ฯ

๑๙๘๑ เรียกวิรุญมุขเจ้า..จงรอญ แทนเอย
ลุงจะปลุกฤทธิศร..........บ่ช้า
สั่งเสร็จประนมกร..........บนรถ ทรงแฮ
บ่ลุกฤทธินาคบาศกล้า...กลั่นด้วยมนต์พรหม ฯ



แผ่นที่ ๒๘๔ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๘๒ วิรุญมุขขับม้า.....รบพา นรเฮย
พลอัศวโยธา.................แหลกม้วย
พิโรธร่ายมนตร..............เดชยิ่ง ใหญ่เฮย
บังสกนธ์ผจญด้วย..........หอกสู้ส่ำสวา ฯ

๑๙๘๓ พานรแตกตื่นเต้น..ตายตน กลาดแฮ
นายหมู่ทุกหมวดยล........บ่แจ้ง
กรูเกรียววิ่งเวียนวน.........คอยมุ่ง จับแฮ
แลบ่บงยักษแกล้ง..........เลี่ยงเลี้ยวเลือนหาย ฯ

๑๙๘๔ พระลักษณเหนเหตุนั้น..ดาลฉงน
ถามพิเภกนำยุบล...........แดไท้
วิรุญมุขบังสกนธ์............มาต่อ ยุทธแฮ
เชิญพระแผลงศรให้........ข่ายคล้องรึงอสูร ฯ

๑๙๘๕ พระแผลงพลายวาตคว้าง..ฉวัดเฉวียน
ต้องอัศดรบั่นเศียร..........ขาดทิ้ง
กลับเปนข่ายเพชรเวียน....วิ่งรอบ รัตนา
มัควิรุญมุขกลิ้ง..............เกลือกเกล้ากลางดิน ฯ

๑๙๘๖ วายุบุตรบงข่ายต้อง...วิรุญ มุขแฮ
โผนจับสู่อนุชขุน............ขี่เกล้า
พระซักทราบเสร็จมุล......เหตุตรัส สั่งเฮย
จงผูกสวมคาเข้า............เฆี่ยนแล้วปล่อยไป ฯ

๑๙๘๗ สุครีพรับสั่งแล้ว....เรียกหา
หมู่ราชมันสวา..............พรั่งพร้อม
จูงยักษปักหลักคา.........ผูกบาท เอวเอย
บัดเฆี่ยนศักหน้าย้อม.....หมึกซ้ำสับประจาน ฯ

๑๙๘๘ เฆี่ยนเสร็จส่ำกรยี่แก้...คุมยักษ์ ตระเวนแฮ
ฆ้องกระแตนำชัก..........เชือกคล้อง
ถึงน่าทัพอริผลัก...........มารผละ ปล่อยนา
พานะระเหิมโห่ก้อง.......เกริกเย้าเย้ยหยัน ฯ




ห้องที่ ๗๒...พระลักษณ์ต้องศรนาคบาศของอินทรชิต




แผ่นที่ ๒๘๕ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๘๙ วิรุญมุขเมื่อต้อง….ตีประ จานแฮ
เจ็บปวดปิ้มจะละ..........ชีพแคล้ว
ลิงปล่อยน่าค่ายทะ.......เวศคร่ำ ครวญนา
ถึงกราบอินทรชิตแล้ว...โอษฐเอื้อนคดีถวาย ฯ

๑๙๙๐ อินทรชิตสดับแค้น...สุดทน
เพียงพิศม์อัคนิลน.........อกร้อน
สั่งหลานลุ่งแปลงสกนธ์..ดุจบิตุ ลาเฮย
แสดงเดชทายสาตรต้อน.พยุหเข้าประจัญบาน ฯ

๑๙๙๑ วิรุญมุขรับแล้วเศก..พรหมมนต์
นฤมิตรเปลี่ยนแปลงตน..บ่ช้า
เช่นอินทรชิตยล...........บแผก ผิดเฮย
พระหัดถ์เทิดศรกล้า......กลั่นแกล้วกลางณรงค์ ฯ

๑๙๙๒ อินทรชิตร่ายเวทป้อง..กำบัง กายนา
กุมนาคบาศระเห็จยัง.....เมฆส้อน
จิตรหมายมุ่งคอยสัง......หารหมู่ อรินทรเฮย
ยังบ่ชอบเชิงย้อน..........ขยับยั้งคอยที ฯ

๑๙๙๓ ปางองค์นฤนารถน้อง..นารายน์
เหนวิรุณุขกลาย...........รูปนั้น
พระมุ่งพระมั่นหมาย......อินทรชิต แน่นา
รุกเร่งพานรซั้น............สั่งให้ประจัญบาน ฯ

๑๙๙๔ โยธาพานเรศพร้อม..เพรียงพลัน
รบรุกเหล่ากุมภัณฑ์......เพิกมล้าง
เหลือตายตื่นหกหัน.......ระเหิดแตก หนีเฮย
เวียนวุ่นวิ่งหมุนคว้าง......พ่ายแพ้พลสวา ฯ

๑๙๙๕ อินทรชิตยลไพร่แพ้..พานร พิโรธเฮย
แผลงนาคบาศฤทธิ์รอน...รวดผ้าย
เปนนาคเกลือนกลาดสลอน..รวบรัด ริปูแฮ
พิศม์พ่นเปนเพลิงร้าย.....รอบกลุ้มกลางสมร ฯ




ห้องที่ ๗๒...พระลักษณ์ต้องศรนาคบาศของอินทรชิต




แผ่นที่ ๒๘๖ – ขุนวิสุทธากร

๑๙๙๖ รึงรัดพระลักษณทั้ง...พลากร
หกสิบสมุทวานร............นาคคล้อง
ล้มสลบกลาดดินดอน.....ดูอนาถ
แต่พิเภกบต้อง..............นาคด้วยเปนประยูร ฯ

๑๙๙๗ โอรสทศภักตรได้...ยลดัษ กรนา
นาคบาศรึงรัด...............ทั่วหน้า
ปรีดีปรบหัตถ์ฉัด............ฉานเหาะ ลงเฮย
พบพิเภกเดียวท้า...........ท่อพ้อพาลราญ ฯ

๑๙๙๘ เหวยอสูรประดาษด้าน..ทรลักษณ
ลบหลู่ญาติวงษยักษ.....ส่ายไส้
ทุจริตจิตรเปนอัก..........ตัญญุ ตาแฮ
ร่วมคิดอมิตรให้............ล่มล้างประยูรตน ฯ

๑๙๙๙ หากพระพิตุเรศสิ้น..ชนมาน
ยักษโศกลิงสำราญ.......รื่นเย้ย
กัวจักขุ่นรำคาญ...........ฤๅชื่น ชอบเฮย
ใดตรีพิเภกเอ้ย............อย่าอ้ำอำปลัง ฯ

๒๐๐๐ พิเภกจึ่งเอื้อนตอบ..อินทริชิต
เหวยลูกเล็กกีจริต.........หยิ่งพร้อง
จวบจ้วงล่วงลามคิด.......ถามไถ่ ไยนา
มูลเหตุใครก่อข้อง........เกี่ยวด้วยดำฤษณา

๒๐๐๑ ตัวเรากับราพร้าย...ทศภักตร์
ขาดประยูรขาดรัก.........ขาดเชื้อ
เขาหัวโห่เราหัก............จิตรนิ่ง สงบนา
เขาโศกไปโศกเอื้อ........จิตรน้อมในธรรม์ ฯ

๒๐๐๒ อินทรชตยินตอบแค้น..เพียงพิศม์ เพลิงเอย
ฉิช่างรักสุจริต..............สัตยแท้
ปากพูดกับใจคิด...........หลีกหลาก กันนา
เสือแก่จำศีลแก้............เรื่องร้ายอุบายบัง ฯ



แผ่นที่ ๒๘๗ – ขุนวิสุทธากร

๒๐๐๓ อวดว่าจงจิตรเกื้อ...ยุติธรรม
ไฉนจึ่งส่อแนะนำ...........สื่อรู้
สาวไส้สู่กาจำ...............จิกล่น ฤๅนา
กลศึกฦกลับสู้...............เชิดชี้คดีแถลง ฯ

๒๐๐๔ ไพรีจึ่งอาจเอื้อม..อหังการ
หมิ่นอสุรวงษราญ..........ไป่น้อย
เพราะตัวจิตรจองผลาญ...สืบส่อ เสียดเฮย
จึ่งเสื่อมเวทเดชด้อย.......สุดสิ้นเสียวงษ ฯ

๒๐๐๕ พิเภกจึ่งตอบถ้อย..อินทรชิต
เราจะพึ่งญาติมิตร.........ไป่ได้
เสด็จนทุพลคิด.............เซซัด ไปนา
ไห้บรู้กี่ไห้....................คับแค้นใจจน ฯ

๒๐๐๖ เที่ยวสัญจรเจอะพ้อง..พานร พลแฮ
คุมสู่พระสี่กร...............เดชกล้า
ให้เราสบถต่อศร...........พรหมมาศ แล้วนอ
ใดพระตรัสถามข้า........จึ่งต้องทูลแถลง ฯ

๒๐๐๗ หากเราคุมคิดแกล้ง...บอกขาน คดีแฮ
เสร็จศึกหมายเมืองมาร..มุ่งแล้ว
พระลักษณจักพะพาน...สาตรสิ่ง ใดเลย
เราจักทูลระหัศแผ้ว......ผ่องพ้นอันตราย ฯ

๒๐๐๘ อินทรชิตเคียดแล้วกล่าว..วาจา
คิดนิดว่าเปนอา...........เนื่องเนื้อ
หาไม่จักมรณา............เพราะหัดถ์ เราเอย
พลางเทิดคันศิลป์เงื้อ....เงือดเข้าโรมรน ฯ

๒๐๐๙ พระยาพิเภกคร้าม...ฤทธิรอน
วิ่งฉวัดเฉวียนซอน.......ซอกลี้
อินทรชิตไล่ตลุมบอน...บทบ ทันเลย
กลับสู่รถทรงชี้............ช่องพร้องพลมาร ฯ



แผ่นที่ ๒๘๘ – ขุนวิสุทธากร

๒๐๑๐ พระลักษณซึ่งต้องสารท...นาคี
เหนไปรอดชีวี.............กลับยั้ง
รอรามเชษฐจรลี..........มาโศก สลบแฮ
ซึ่งประหารชีพทั้ง.........พี่น้องกองพหล ฯ

๒๐๑๑ ภอพลบเลิกทัพเข้า..บูรี เฝ้าฤๅ
ชนกาธิบดี..................ธิราชเจ้า
ท้าวทศภักตรปรี...........ดีตรัส ถามแฮ
พ่อสู่สงครามเข้า..........ศึกสู้เปนไฉน ฯ

๒๐๑๒ องค์อินทรชิตน้อม..ทูลสาร
ตั้งแรกตราบสังหาร.......เศิกม้วย
ทศเศียรทราบสำราญ.....เริงรื่น
เพียงทิพยโสรดทรวงด้วย..เผด็จร้อนหฤไทย ฯ

๒๐๑๓ อินทรชิตประนตน้อม...ทูลลา
เสดจกลับยังปรางปรา....สาทแก้ว
เชยชมนาฎคณนา.........รีรัตน ภิรมยเฮย
ในคีรีไสยาแพร้ว..........เพริศพร้อมอนงค์นาง ฯ

๒๐๑๔ ปางองค์ทศภักตร์ปลื้ม..เปรมปรา โมทย์เฮย
เพ็ญภักตรเพียงจันทรา...เมฆแผ้ว
เสดจยังอรรคชายา........ยวนหยอก เย้าแฮ
ลูบพระปฤษฎางค์แล้ว....เล่าข้อขาดเข็ญ ฯ

๒๐๑๕ มณโฑอัคเรศร์น้อม..ทูลสาร
ขอพระทรงตฤกการ.......รอบไว้
พิเภกจิตรจัณฑาล.........ตัวซอก ไซร้นา
จักช่วยมนุษยให้...........รอดฟื้นคืนชนม์ ฯ

๒๐๑๖ ทรงฟังเพียงโสตรต้อง..ศรแผลง ผลาญเฮย
อั้นอัดอุราแรง..............พิโรธเร้า
ความรักหักจำแขง........ใจอด นิ่งนา
เสด็จจากแท่นรัตนเข้า....สู่ห้องผทมทรง ฯ



แผ่นที่ ๒๘๙ – ขุนวิสุทธากร

๒๐๑๗ พิเภกรีบสู่ไท้.....ทูลแถลง
โดยคติดศึกแสดง..........เสรจสิ้น
พระสดับดุจศรแผลง.......อุระพลุ่ง เพลิงนา
รันทดแทบด่าวดิ้น..........สยบอั้นตันทรวง ฯ

๒๐๑๘ ตรัสว่าพิเภกแพ้...กลเขา
--พระอนุชาเรา..............มอดม้วย
กูโฉดเช่นชายเขลา.........มึนมืด
เสียเกียรติเสีอนุชด้วย.....เลศนี้ดีไฉน ฯ

๒๐๑๙ พระจับพรหมมาศแล้ว..จรลี
พิเภกกับบุตรระพี...........รุดผ้าย
พร้อมพานระโยธี...........โดยเสด็จ พระนา
คลาคล่ำมรรคาย้าย........ยาตรเยื้องจรจรัญ ฯ

๒๐๒๐ แสงโสมโอภาษแผ้ว..อัมพร
เสดจลุภูมสมร................บ่ช้า
ทอดพระเนตรพวกพานร...นาครัด รึงเฮย
วาบหวาดหฤไทยว้า.........ว่าน้องเนาไหน ฯ

๒๐๒๑ ครั้นลุราชรถแก้ว...ก่องศรี
ยลอนุชวาสุกรี...............รวบอ้อม
แต่บาทตราบนาภี...........ผทมนิ่ง สลบแฮ
สองหัดถ์กระชากพร้อม...เงื่อนเงี้ยวไป่ขยาย ฯ

๒๐๒๒ ฉวัดเฉวียนเปลี่ยนมลัค--...กลใด
นาคาบาศบคลี่ไคล........ยิ่งร้อน
รันทดหฤไทยไหว.........หวาดเทวศ นักนอ
ลดพระองค์ลงช้อน.......เกษน้องวางเพลา ฯ

๒๐๒๓ พระเพ่งพินิจน้อง..ปราณี นักแฮ
ทรงโศรกกำศรดทวี......เทวศไหม้
ชลเนตรหลั่งภักตรฉวี....ภักตรสลด หมองเฮย
หลางร่ำรำพรรณไห้......สอึกสอื้นอาดูร ฯ



แผ่นที่ ๒๙๐ – ขุนวิสุทธากร

๒๐๒๔ โอ้ลักษณอนุชผู้..กลอยเข็ญ พี่เอย
ไฉนพ่อจึ่งมรณเหน......หลากแล้ว
ฤทธิรงค์พ่อพูลเพ็ญ.....เพียบยิ่ง ใหญ่นา
ฤๅเลื่องทั่วโลกย์แผ้ว....ผ่องพ้องพรรณระพี ฯ

๒๐๒๕ ทรงศรสามเล่มล้ำ..เพลิงกัลป์
ภินภาคบัลลังก์อัน........เดชแกล้ว
ควรฤๅพ่อมาผัน...........พ่ายนาค อสูรแฮ
เพราะสู่สงครามแล้ว.....บ่ได้รวังองค์ ฯ

๒๐๒๖ ปางต้องโมกขศักดิ์ด้วย..ทนงจิตร โพ้นนา
บัดออกรบอินทรชิต......คาบนี้
พี่ได้ตักเตือนกนิฐ........เตือนยิ่ง เตือนนา
ฤๅพ่อควรมาลี้.............ล่วงแล้วลืมคำ ฯ

๒๐๒๗ พ่อจึ่งเสียแก่เสี้ยน...ดัษกร
แพ่พ่ายฤทธิรอน..........ราพร้าย
ทศทิศจักฦๅขจร..........เกริกมุ่ง หมิ่นแฮ
อกพี่เพียงจักย้าย.........แยกด้วยอาไลย ฯ

๒๐๒๘ หากอนุชม้วยเชษฐ...จักมี เชยเฮย
คืนมิ่งภัควดี................ร่วมห้อง
คำฉินท์ทั่วธาษตรี........บ่ว่าง เว้นเลย
ลาภแต่เมียเสียน้อง......ประโยชน์ด้วยอันใด ฯ

๒๐๒๙ ความรักพี่รักเจ้า...เทียมตน
อนุชรักโดยกระมล.......สัตย์อ้าง
แต่เยาว์ตราบเจริญชนม์..ไปแตก ร้าวเอย
ไฉนพ่อจึ่งมาร้าง..........พี่ไว้อาทะวา ฯ

๒๐๓๐ พระทรงกำศรดเศร้า..แสนศัลย์
ครวญคร่ำยิ่งจาบัลย์.....โอษฐอ้อน
ระทวยทอดพระองค์รัน..ทดเสื่อม แรงแฮ
ทรบวิสัญญีซ้อน..........ศพน้องเรียงเคียง ฯ




ห้องที่ ๗๓...พระรามแผลงศรพลายวาตเรียกพระยาครุฑมาแก้นาคบาศ



แผ่นที่ ๒๙๑ – ขุนวิสุทธากร

๒๐๓๑ พิเภกสุครีพทั้ง..พลากร กบี่แฮ
หวั่นจิตรคิดอาวรณ์.......เทวศเศร้า
บางตนวิ่งวนสลอน........บางอยู่ งานเฮย
บางยกสุคนธเต้า..........หลั่งแล้วชะโลมองค์ ฯ

๒๐๓๒ ครั้นพระจตุรภุชได้..สมฤดี องค์เอย
ถามพิเภกอสุรี.............ไป่ช้า
อะนุชกับพลโยธี...........นาคบาศ รึงนา
ไฉนจะเกลื่อนพิศม์กล้า..กลับฟื้นคืนขนม์ ฯ

๒๐๓๓ พิเภกทูลไท้ว่า...พลากร
ทั้งอนุชไป่มรณ์............สลบแท้
ขอเชญพระทรงศร........พลายวาต แผลงนา
สู่สุบรรณช่วยแก้...........ขจัดเปลื้องวาสุกรี ฯ

๒๐๓๔ องค์ราเมศรได้..สดับพจน ราพแฮ
เพียงลุรมฤตยรด..........ผ่องแผ้ว
มีพระกระมลปลด.........ปลิดเทวศ วายแฮ
วางพระอนุชแล้ว..........เหนี่ยวน้าวธนูศิลป์ ฯ

๒๐๓๕ ทรงแผลงพลายวาตก้อง..กัมปะนา
โชติช่วงดังดวงอา........ทิตย์แผ้ว
ลุที่สถิตยครุธา............พลันทราบ เหตุเฮย
ว่าพระทรงจักรแก้ว......ตรัสให้หาครไล ฯ

๒๐๓๖ จากพิมานมาศห้อง..สิมพลี
ปีกระพือธาษตรี..........สนั่นก้อง
ถึงสฐานยุทธทฤษดี.....พระลักษณ สลบแฮ
ทั้งพวกพานรต้อง........นาคร้ายรึงสกนธ์ ฯ

๒๐๓๗ จึ่งแสดงเดชด้วย..ฤทธี
โจมจิกวาสุกรี.............ไล่ล้าง
นาคตื่นแตกตนหนี.......โดยด่วน
เพราะเดชสุบรรณร้าง....ขจัดสิ้นสูญแสลง ฯ




ห้องที่ ๗๓...พระรามแผลงศรพลายวาตเรียกพระยาครุฑมาแก้นาคบาศ




แผ่นที่ ๒๙๒ – ขุนวิสุทธากร

๒๐๓๘ ปางองค์พระลักษณทั้ง..โยธา
นาคบาศคลาศคลา.......เคลื่อนพร้อม
ลับละอองหิมะชะลา......พิศม์สร่าง สงบแฮ
ยลพระจักรภุชน้อม......กราบก้มประนมสลอน ฯ

๒๐๓๙ พระลักษณ์กอดบาทไท้..เชษฐา ทูลแฮ
ข้าบาทวายชีวา…........กลับฟื้น
เพราะพระเสดจมา.......โปรดช่วย ชีพนา
คุณพระหนักยิ่งพื้น.......แผ่นฟ้าธาตรี ฯ

๒๐๔๐ ขออาษาศึกสู้..สนองพระ คุณแฮ
ไป่พรั่นฤทธิมาระ.........เดชห้าว
ข้าผลาญเผ่าพงษอะ.....ริราช มลายนอ
จึ่งจะสมที่ท้าว.............ปกป้องปองผดุง ฯ

๒๐๔๑ หริรักษตรัสว่าอ้าย...อินทรชิต
ศรสารทมันประสิทธิ.....กาจล้ำ
ใครอื่นจักต่อฤทธิ........เหนขัด ขวางนา
แต่อนุชยังพล้ำ............เพลี่ยงได้ดาลฉงน ฯ

๒๐๔๒ ทำศึกชำนะแพ้...หากเปน ทั่วนา
ใช่จะปรากฏเหน..........แต่น้อง
พ่ออย่าขุกลำเค็ญ........ขัดขุ่น แดแฮ
จงพ่อเรืองเดชก้อง.......ปราบเสี้ยนเศิกไกษย ฯ

๒๐๔๓ เวนัตขจัดนาคแล้ว...ถวายกร กราบนา
ข้าบาท่วยปราบบร.......เสรจแล้ว
ทูลลาพระภูธร............จักรภุช แลแฮ
พลางทยานระเห็จแคล้ว...สู่ห้องพิมานสฐาน ฯ

๒๐๔๔ จึ่งพระหริรักษเอื้อน...โองการ
ชวนอนุชชาญ..............เสด็จเต้า
ทรงรถสุรการ..............เลิกพยุห์ ยาตรแฮ
ลิงโห่เอิกเกริกเร้า.........กลับยั้งพลับพลา ฯ




แผ่นที่ ๒๙๓ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงษเธอเจ้าฟ้ามหามาลากรมพระบำราบปรปักษ

๒๐๔๕ ฝ่ายสารัณทูตเร้น...เหนมนุษย์ ฟื้นนอ
อุรุครัดมัดลุ่ยหลุด.........ครุธแก้
พลลิงโห่อึงอุด.............กลับพลับ พลาเอย
ต่างขับม้าควบแต้..........รีบเข้าเมืองมาร ฯ

๒๐๔๖ ครั้นถึงทูลแด่ท้าว...ทศกรรฐ
ราเมศมาโศกศัลย์.........สร่างแล้ว
แผลงศรเรียกสุบรรณ์....โฉบเฉี่ยว นาคนา
พระลักษณ์ลิงตัวแกล้ว...กลับฟื้นคืนคง ฯ

๒๐๔๗ ทศเศียรร้อนจิตรแม้...เพลิงเผา
อ้ายพิเภกแนะเขา.........จึ่งรู้
ใครอยู่บอกลูกเรา........ให้รีบ มานา
เออว่าตายมันสู้............คิดแก้กันคืน ฯ

๒๐๔๘ กำนัลรับสั่งท้าว..ทศภักตร์
ไปนิเวศน์พระยายักษ....ลูกเจ้า
ทูลว่าหมู่ปรปักษ์..........ไม่มอด ม้วยนา
เชิญเสดจขึ้นไปเฝ้า......จักให้รณรงค์ ฯ

๒๐๔๙ อินทรชิตทราบข่าวแค้น..ใจจน ใจนา
ร้อนอกเล่หเพลิงลน......ลวกไหม้
รับสั่งราชการรณ..........รงค์เร่ง เรวพ่อ
จำจิตรขึ้นเฝ้าให้...........ย่อท้อบิดุรงค์ ฯ

๒๐๕๐ ทศกรรฐผันภักตร์จ้อง...เอารส
จำกล่าวคราวร้อนอด.....เคียดขึ้ง
เออพระลักษณนาคมัดหมด..ท้งงพวก พลนา
มีครุฑยุทธแย่งทึ้ง.........หลุดฟื้นทำไฉน ฯ

๒๐๕๑ อินทรชิตฟังตรัสแล้ว...อภิวันท์ ทูลเอย
นาคบาศพรหมเมศสรร...ประสิทธิให้
ศักดานุภาพบวร...........ฦๅเลิศ
เพราะพิเภกสาวไสร้......บวกแก้ศรศรี ฯ




ห้องที่ ๗๔...อินทรชิตลาทศกัณฐ์ไปชุบศรพรหมมาสตร์ที่ริมหาดมรกต
ทศกัณฐ์จึงให้อสุรกำปั่นออกรบขัตตาทัพ




แผ่นที่ ๒๙๔ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงษเธอเจ้าฟ้ามหามาลากรมพระบำราบปรปักษ

๒๐๕๒ ความเจ็บลูกปวดปิ้ม..ปืนพิศม์
เรืองเท่าเรืองห่อนคิด......ครั่นคร้าม
พรหมมาศอิศรประสิทธิ..เดชเวท มีนา
คงคิดควักตับม้าม.........ปอดไสร้ใจดู ฯ

๒๐๕๓ ขอลาไปตั้งชุบ...สาตรศร
ในหว่างยุคันธร............หาดกว้าง
จัดทัพรับพานร............ไป่ก่อน
คำว่าตายอย่าอ้าง.........อดไว้ไตรวาร ฯ

๒๐๕๔ ทศเศียรสดับถ้อย..ปีโยรส
ดังหนึ่งได้โสฬศ...........ฟากฟ้า
รุมร้อนผ่อนหายหมด.....จึ่งตรัส ตอบเอย
ความคิดใครในหล้า.......ยากแท้จักทัน ฯ

๒๐๕๕ ซึ่งจักไปตั้งชุบ...ศรสิทธิ นาฮา
จุ่งลุได้โดยจิตร............คิดไว้
สัตรูหมู่ปัจจามิตร.........อย่าต่อ ต้านเอย
กำปั่นพ่อจักให้............ออกร้งงรับผจญ ฯ

๑๐๕๖ อินทรชิตก้มเกษเกล้า...รับพร
เปรมกระมลลาจร........ยาตรเยื้อง
มาปราสาทอลงกรณ์....สถิตยแท่น ทองเอย
ร้อนอุระค่อยปลดเปลื้อง..สั่งให้จัดพล ฯ

๑๐๕๗ ครั้นรุ่งเข้าสู่ห้อง...สรงสนาน
ทรงเครื่องอลังการสรรพ์...เสร็จพร้อม
เลอรถหัดถ์ธธาน.........พรหมมาศ
ได้ฤกษเลิกพลห้อม.....แต่เต้าตามขบวน ฯ

๒๐๕๘ มาถึงที่หว่างเวิ้ง..สัตภัณฑ์
ฝั่งสมุทศรีธันดร..........หาดแก้ว
มีไม้ต่างสำคัญ...........กรวดขจิต เขียวเฮย
สั่งพัทกาลมารแกล้ว....แต่งตั้งโรงพิธี ฯ




ห้องที่ ๗๕...อินทรชิตตั้งพิธีพรหมมาสตร์
และอสุรกำปั่นออกขัดตาทัพ




แผ่นที่ ๒๙๕ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงษเธอเจ้าฟ้ามหามาลากรมพระบำราบปรปักษ

๒๐๕๙ พัทกาลบังคับให้...โยธี รดมมา
เร่งปลูกโรงยาวรี..........ใหญ่กว้าง
เฉลียงรอบนับห้องมี.....สามสิบ สามแฮ
แต่งอาศน์ดาษพิดานข้าง..แวดล้อมฉัตรธง ฯ

๒๐๖๐ วโรรสทศภักตรได้...ดังประสงค์
จึ่งโสรดสนานองค์.......สระเกล้า
ภูษิตรัตนอลง.............กฎประดับ เขียวแฮ
เสร็จรับพรหมมาศเข้า...สู่ห้องพิธีกรรม ฯ

๒๐๖๑ ขึ้นนั่งเหนือแท่นแก้ว...พรายพรรณ์
จุดธูปเทียนสุวรรณ......นบไหว้
บูชามหิศวรสุวรรณ......สิทธิสาตร ศรเฮย
พรหมมาศพาดตักไว้....พร่ำพร้องศิวมนต์ ฯ

๒๐๖๒ ดาราดิเรกแพร้ว...รัศมี อับเอย
บูรพพระฮามไขศรี.......ส่องหล้า
กฤษณุรักษจักรี..........ผธมตื่น
สรงเสร็จเสด็จออกข้า...บาทเฝ้าคอยสนอง ฯ

๒๐๖๓ อัษฎาทศประณตน้อม...ฟังสาร
สุครีพทูลพลาหาร........ขัดไร้
พลกระบี่ออกรอนราญ..ต่างอิด โรยนา
นิลพัทไม่มาให้...........เฃตรใกล้สุดแสวง ฯ

๒๐๖๔ ทรงฟังวิตกตื้น...เติมทุกข์
แม้ว่าศึกเฉินฉุก...........ต่อสู้
พลเราออกรับรุก.........จักย่อย ยับเอย
เออพิเภกเคยรู้............ป่าไม้ใดดี ฯ

๒๐๖๕ พิเภกน้อมศิรเกล้า...กราบทูล
ป่าชื่อสาลวันพูล.........เพียบไม้
พวงผลกลาดบริบูรณ...ภอพัก พลนา
สนุกนิ์ดั่งแสร้งสร่างไว้..ฝั่งน้ำหนอุดร ฯ




แผ่นที่ ๒๙๖ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงษเธอเจ้าฟ้ามหามาลากรมพระบำราบปรปักษ

๒๐๖๖ ทรงสดับชอบด้วยราช...อัธยา ไศรยเฮย
สั่งพิเภกท่านหา..........ช่วยบ้าง
จงรีบยกโยธา............สองสมุท ไปแฮ
สุดแต่ส่งอย่าค้าง........เร่งร้อนเรวมา ฯ

๒๐๖๗ พิเภกรับใส่เกล้า..ทูลพลัน
วันหนึ่งกลับมิทัน.........พรุ่งช้าว
ข้าศึกยกพลขันธ์.........ออกหัก โหมเฮย
อินทรชิตทะนงห้าว.......อย่าให้เสียที ฯ

๒๐๖๘ ทูลแถลงเปนเล่ห์แล้ว...ลาจร
ตรวจกระบินทร์นิกร......ครบถ้วน
ต่างตนเทิดหาบคอน.....ข้ามสมุท ไปเฮย
เดินทุ่งวุ้งเวิ้งล้วน..........หมู่ไม้ไพรพนอม ฯ

๒๐๖๙ ทศเศียรไสยาศร้อน..ทรวงหมอง
หลับเนตรหฤไทยตรอง...ตฤกสู้
จนพระสุริยเรืองรอง.......ส่องโลกย์
ออกพระโรงตรวจผู้........ต่อต้านพานรินทร์ ฯ

๒๐๗๐ สั่งอสูรกำปั่นกล้า..รณยุทธ
จงยกพลสิบสมุท...........กลั่นแกล้ว
ขัดทัพรับมนุษย์.............ไว้ก่อน นาฮา
อินทรชิตเสร็จพิธีแล้ว.....จักได้รณรงค์ ฯ

๒๐๗๑ คำนับรับสั่งแล้ว...ลามา
จัดทัพแต่งอังคา.............พยพหมั้น
ขี่คชยาตรโยธา..............โห่ครั่น ครื้นเอย
ถึงที่ยุทธแห่งหั้น............หยุดช้างกลางพล ฯ

๒๐๗๒ ช้างศึกซนอดกล้า...งายาว ใหญ่เอย
มันตกเข้าปากพราว........พร่ำท้าย
เสียงโห่สืบก้าวสาว.........หมายผึ่ง กระหึมฮือ
ยืนหยุดย่ำยกย้าย..........สร่ายคว้างกลางสนาม ฯ



แผ่นที่ ๒๙๗ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงษเธอเจ้าฟ้ามหามาลากรมพระบำราบปรปักษ

๒๐๗๓ ราเมศไสเยศเบื้อง..บรรจ์ฐรณ
จวนรุ่งทวิชากร...............เกริ่นร้อง
พายุพัดกลิ่นเกสร...........รวยรื่น
จัดผธมสู่ห้อง.................อุทกทุ้งไขสถาน ฯ

๒๐๗๔ เสรจเสดจออกเหล่าล้วน...ขุนกระบินทร์
ฟื้นพระยาพานรินทร์......อยู่เฝ้า
ชมพูพวกขีดขิน............ดาดาษ
ทรงสดับเสียงโห่เร้า.......สั่งให้จดพล ฯ

๒๐๗๕ ตรัสสั่งพระน้องร่วม...ชีวัน พี่เอย
จงยกออกโรมรัน..........รับรั้ง
มวญมารมุโมหัน...........กำเริบ ฤทธินา
อย่าประมาทพลาดพลั้ง..เพลี่ยงพล้ำเสียที ฯ

๒๐๗๖ พระลักษณประณตน้อม..ลาลง มานา
สู่ที่สระสรงทรง............เครื่องแพร้าว
เถลิงรถหัดถ์ธำรง.........ศรสาตร
ยาตรพยุห์บรรลุแล้ว.....หยุดยั้งกลางสนาม ฯ

๒๐๗๗ กำปั่นสิทธิศักดิเหี้ยม..ฮึกหาญ
เหนกระบี่เดือดดาล......เข่นเขี้ยว
ร้องสั่งหมู่พลมาร.........ให้หัก โหมเฮย
จับเหล่าลิงขบเคี้ยว......อย่าให้เหลือหลอ ฯ

๒๐๗๘ พลมารแผลงฤทธิเข้า..หาญหัก
ลิงฉุดอาวุธยักษ..........ปลักปล้ำ
ยักษโจนจับลิงผลัก.....ยักษพลัด พลาดเฮย
ลิงพิฆาฎคมำขว้ำ........ฟาดซ้ำฟันเสีย ฯ

๒๐๗๙ ขุนมารกำปั่นผู้...นายทัพ
เหนยักษย่นย่อยยับ......มอดม้วย
โกรธเกรี้ยวเทิดขอขยับ..คชยาตร ออกเฮย
ควาญออกกระแซงด้วย..ไล่ล้างพลลิง ฯ




ห้องที่ ๗๕...อินทรชิตตั้งพิธีพรหมมาสตร์
และอสุรกำปั่นออกขัดตาทัพ




แผ่นที่ ๒๙๘ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงษเธอเจ้าฟ้ามหามาลากรมพระบำราบปรปักษ

๒๐๘๐ วายุบุตรตวาดร้อง...ถามนาม กรเอย
กำปั่นบอกแล้วถาม.......ชื่อบ้าง
หณุมานบอกฤๅขาม......ขยาดฤทธิ เลยพ่อ
ยืนสกัดหน้าช้าง...........ยั่วเย้ากุมภัณฑ์ ฯ

๒๐๘๑ กำปั่นคิดเคียดแค้น...พานร
ไล่เตลอดตลมบอน.......ขวิดคว้า
หณุมานรูกราญรอน.......ไวว่อง
กวัดแกว่งตรีคมกล้า.......ต่อสู้อสุรี ฯ

๒๐๘๒ แทงถูกคชแกว่นแกล้ว...ล้มลง
ควาญตกกลิ้งปลดปลง....ชีพม้วย
กำปั่นฤทธิเรืองรงค์........โกรธโลด ลงเฮย
เสียคชเสียควาญด้วย.....เสร็จซ้ำเสียพล ฯ

๒๐๘๓ เผ่นโผนโจนจับได้...ขุนกระบินทร์
ฟัดฟาดกับแผ่นดิน........เหวี่ยงทิ้ง
วายุบุตรผลุดผันผิน........หน้าต่อ ยุทธนา
ตรีฟาดกำปั่นกลิ้ง..........เสือกดิ้นเศียรกระเดน ฯ

๒๐๘๔ ฝ่ายกองคอยเหตุรู้....ตกใจ
ขับดุรงค์รีบไป..............ไม่ช้า
ครั้นถึงจึ่งทูลไข.............คำข่าว ศึกเอย
กำปั่นออกโรมร้า...........สุดสิ้นชีวัน ฯ

๒๐๘๕ ทศเศียรทราบเดือดร้อน...อาดูร
ลืมคิดอินทรชิตทูล..........สั่งไว้
เรียกไวยะกาสูร..............ให้รีบ ไปเอย
บอกแก่ลูกกูให้...............เร่งรี้พลมา ฯ

๒๐๘๖ ตรัสสั่งแล้วเสด็จขึ้น...คิริไส ยาเอย
ไวยะกาสูรไป...............ไป่รั้ง
ถึงหาดสัตภัณฑ์ไศล.......สนองข่าว เข็ญนา
กำปั่นฮึกหาญตั้ง............ต่อต้านถึงตาย ฯ




แผ่นที่ ๒๙๙ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงษเธอเจ้าฟ้ามหามาลากรมพระบำราบปรปักษ

๒๐๘๗ อินทรชิตหลับเนตรตั้ง...สาธยาย มนต์เอย
แว่วข่าวกล่าวความตาย..สดับสดุ้ง
เสียกิจวิทยาคลาย........เสียเสื่อม เวทแฮ
กระทืบบาทกราดเกรี้ยวฟุ้ง..คาดคั้นหั่นหัว ฯ

๒๐๘๘ แล้วกลับได้สติตั้ง...บริกรรม
หลับเนตรอ่านเวทสำ......หรับใช้
พรหมมาศสาตรศรทำ.....โดยเลศ
จบครบพันคาบได้..........ครั่นคร้านปัถพี

๒๐๘๙ ยินดีสำฤทธิได้...ดังประสงค์
ฆ่าแพะโคดำลง.............แด่วดิ้น
ถาดจำหลักทองผจง........รองเลือด
พรหมมาศสูบกินสิ้น........เสร็จแล้วเจิมสุคนธ์ ฯ

๒๐๙๐ จึ่งสั่งอำมาตยผู้....จัดพล นิกายฮา
เหล่าแทตยให้แปลงตน.....ยักย้าย
เปนเทพยบุตรอับศรคน.....ธรรพนัก สิทธิเอย
เราจักแปลงให้คล้าย........เทพย์ท้าวสหัศนัย ฯ

๒๐๙๑ รุทการรับสั่งแล้ว.....ออกมา
จัดกระบวนโยธา.............หลากล้วน
สารทรงเฉภาะกา............รุณราช นิมิตแฮ
สามสิบสามเศียรถ้วน.......เช่นช้างอินทร์ทรง ฯ

๒๐๙๒ เศียรหนึ่งนับได้เจด...กิ่งทันต์
มีสระกอบุษบัน..............ดอกก้าน
กลีบอีกอับศรสรรพ์.........ปริสัช นางนา
ส่งละเจดดูสคร้าน...........ครบสิ้นทุกเศียร ฯ

๒๐๙๓ พลมารแปลงรูปเพี้ยน...สลับสลอน นาฮา
บ้างก็เปนเทพยนิกร........แวดล้อม
บ้างเปนวิทยาธร............คนธรรพ บ้างเอย
กวัดแกว่งอาวุธพร้อม......แห่หน้าอสุรินทร์ ฯ




แผ่นที่ ๓๐๐ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงษเธอเจ้าฟ้ามหามาลากรมพระบำราบปรปักษ

๒๐๙๔ อินทรชิตนฤมิตรแม้น...โกษีย์
ชำระสระอินทรีย์...........ผ่องแผ้ว
อาภรณ์รัตนรูจี..............ประดับ องค์เอย
กรจับพรหมมาศแกล้ว....สถิตยเบื้องสอสาร ฯ

๒๐๙๕ ช้างนิมตรฤทธิเลิศล้ำ...เลอสรร
แลเล่ห์เอราวรรณ์..........ว่ายฟ้า
สีเทียมเทียบหิรัญ..........เรืองโรจ
ดาวมาศสีสุกจ้า.............กุดั่นแพร้วคชาภรณ์ ฯ

๒๐๙๖ ได้ฤกษจึ่งให้เลิก...พลนิกร
เทเวศวิทยาธร..............กลาดกลุ้ม
เดินโดยพิฆำพร............ดาดาษ
ตระบัดเบิกพยับคลุ้ม......เคลื่อนคล้อยลอยโพยม ฯ

๒๐๙๗ ครั้นถึงเหนน้องพระ...ภุชพงษ
ยืนรถกลางจัตุรงค์.........ซรับซร้อน
ยินดีหยุดลอยตรง..........หน้ารถ กลาดนา
ให้ประโคมขับฟ้อน........เฟื่องฟื้นใจเฟือน ฯ

๒๐๙๘ เทพบุตรนิมิตทั้ง...อับศร สวรรค์เอย
รำท่าช้านางนอน............แขกต้า
พิสมัยร่ายเรียงหมอน......พรหมนิมิต แลนา
หงษร่อนภมรเคล้า..........สรอดสร้อยมาไลย ฯ

๒๐๙๙ พระลักษณ์ถามซักไซ้...หณุมาน
ไฉนจึ่งมัฆวานทำ............ดั่งนี้
วายุบุตรว่าบริวาร............ถือสารท สิ้นเอย
ผิดเทพยแต่ก่อนกี้..........อย่าพลั้งรวังองค์ ฯ

๒๑๐๐ พระลักษณ์สดับถ้อย..ขุนกระบินทร์
ฟังอับศรเทวินทร์...........ขับร้อง
เพลิดเพลินนิยมยิน........ยลสติ เผลอเอย
เหล่ากระบี่มองจ้อง........จิตรเคลิ้มลืมรวัง ฯ











 

Create Date : 05 ตุลาคม 2551
1 comments
Last Update : 5 ตุลาคม 2551 6:55:27 น.
Counter : Pageviews.

 

ไป พระราชวังสนามจันทน์ จ้า
>

 

โดย: noitpituk 6 ตุลาคม 2551 22:57:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เพรง.พเยีย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




... ฝนปรอย กับรอยยิ้ม ...



1.
๏ ละอองสายฝนชื่นจากคืนค่ำ
คงโปรยร่ำหยาดปรุงจนรุ่งสาง
หอมเอยหอม..กลิ่นไอยังไม่จาง
หอมบางบาง..ชื่นใจของไอดิน

๏ ร่วงจากฟ้าสู่พื้น..เพื่อชื่นฉ่ำ
โปรยหยาดน้ำทอดตัวไปทั่วถิ่น
เสียงเปาะแปะ..ไกล..ใกล้..เมื่อได้ยิน
ราวเพลงพิณร่ายดล..จากคนธรรพ์

2.
๏ ตรงเบื้องหน้า..ริมชาน..ลานลั่นทม
ลานอารมณ์ซ่อนโลก..ยามโศกศัลย์
ร้อนแล้ง..เย็นเยียบ..และเงียบงัน
สะท้อนวันเก่าเก่ากับเฝ้าคอย

๏ เนิ่นนาน..บนทางอันว่างเปล่า
กี่ครั้งเจ้า..บานรอจนร่วงผล็อย
ดอกสีขาวราวช้ำ..ซ้ำซ้ำรอย
เมื่อระทม..ด้วยพลอยแต่น้อยใจ

๏ หากยามนี้กลีบดอกเจ้าออกแย้ม
เมื่อแตะแต้มด้วยร่ำหยาดน้ำใส
เปาะแปะเมื่อพบ..กระทบใบ
เหมือนเจ้าไหว..ตามจังหวะเริงระบำ

3.
๏ สิ้นสุดแล้วสินะ..ความร้อนแล้ง
ที่ทิ่มแทงทุกคราวแห่งก้าวย่ำ
วนเวียนในกรอบกรงแห่งทรงจำ
ที่ตอกย้ำ..กำซาบกับภาพเงา

๏ พร้อมสายฝนชะล้าง..บางความหลัง
ฉันกำลังยิ้มรับให้กับเจ้า
เมื่อนึกถึงยิ้มบางบาง...ที่แบ่งเบา
ยิ้มของเขา..ฝากประทับ..ลงกับใจ

๏ มิต่างเลย..ชื่นปรายแห่งสายฝน
ดับทุกข์ทน..ด้วยหยาดสะอาดใส
จึงรู้ว่าชื่นเย็นเป็นเช่นไร
เมื่อเชื้อไฟมอดพ้น..ทุรนทุราย

๏ มิต้องมีหวานใดมาปรุงแต่ง
หรือเสกแสร้ง..งดงามด้วยความหมาย
มิต้องมีใดสรร..มาบรรยาย
ก็พร่างพรายงดงามด้วยความจริง

๏ ผ่านรอยยิ้ม..แทนคำ..แทนคุณค่า
ก็คล้ายว่า..โลกตรมเคยจมดิ่ง
กลับเต็มตื้นอุ่นแอบ..เมื่อแนบอิง
พร้อมพักพิงบนทาง..เพื่อวางใจ

๏ ละลายสิ้นในอุบัติเคยกัดกร่อน
ลบภาพตอน..เก่าเก่าเคยเผาไหม้
พร้อมสายฝนหล่นปรอย..แต่นี้ไป
จะหลั่งไหลแต่ยิ้ม..แห่งยินดี

๏ ขอบคุณในเจ้าของ..รอยยิ้มนั่น
มาแบ่งปันจนเกิด..รอยยิ้มนี่
ตามหัวใจใสสะอาดขึ้นวาดวี
พร้อมแต่นี้คร่ำครวญ..ไม่หวนคืน..
Friends' blogs
[Add เพรง.พเยีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.