วันเบือๆ ที่ยังมีลมหายใจ....
01/07/51

วันเบื่อๆ ที่ยังมีลมหายใจ….
วันนี้ไม่ออกไปสมัครงานร้านกาแฟ เพราะดูงบแล้ว อยู่บ้านดีกว่า เผื่องานที่สมัครไปจะเข้ามา รอ รอ รอ รอ และ รอเสียงเรียกเข้า ไม่มีเข้ามาแม้แต่แมจเซสโฆษณา เฮ้อ เอาน่า คงมีมาบ้างแหละ อดทนไว้ก่อน ยิ้มไว้ๆ ไม่มีใครช่วยปลอบใจ ต้องช่วยตัวเอง ได้ซีดีของ ม. รามคำแหงมาเป็นซีดีแนะนำคณะต่างๆที่เปิดสอนใน ม.ราม เพื่อนข้างบ้านให้มา อืมดูแล้วใจสั่นเต้นระรัว อยากเรียนว่ะ อยากเรียนมากกกกกก ปาเข้าไปเริ่มครึ่งปีหลังแล้ว ชีวิตยังเละเทะอยู่เลย พรุ่งนี้ไปบริษัทที่ทำแบบสอบถาม เอาวะ งานนี้อาจพอช่วยให้มีตังค์ใช้แก้ขัดได้บ้าง....

ตอนบ่ายฝนดันตกลงมา เฮ้อ ไม่น่ามาเล้ยสายฝน เหงาใจเลย คิดถึงใครๆหลายคนในห้องแคมกบ คิดถึงไอ้เพื่อนรัก ที่มันหอบครอบครัวไปปักหลักทำร้านอาหารที่ต่างประเทศแล้ว เหงาสุดๆ มันทิ้งมรดกเป็นกุญแจเซฟเฮ้าส์ ไว้ให้ บอกเบื่อเมื่อไหร่ เมริงไปได้เลย ตามสบาย แต่ กรูสองคนไม่อยู่ ดูแลตัวเองนะ ... มันว่า ก่อนล่ำลาจากกัน ทางของใครก็ของมันการแยกจากกันเป็นเรื่องปรกติของสิ่งมีชีวิต และ ไม่มีชีวิต และก็ยินดีกับไอ้ตัวเล็กๆ ด้วย มันจะได้ไปท่องโลกกว้าง เรียนหนังสือหนังหา อนาคตไอ้หลานรักช่างสดใสนัก..

สมาชิกแก๊งค์ ตั้งแต่ม.ปลายของพวกผม ที่เหลือกันอยู่แค่ 3 ชีวิต ก็ถึงกาลแยกวงในบัดดล ไอ้พวกที่รักๆแต่ไม่รักชีวิต มันไปรอที่บ้านท่านยมก่อนแล้ว เหลือพวกผม 3 หน่อนี่แหละ ที่ยังเหนียวแน่นกันดี ยังไม่มีใครอยากย้ายตามไปเมืองผีกัน สร้างฝันของใครของมันกันต่อไป สู้ๆเพื่อนรัก กลับเข้าสู่โหมดเดียวดายอีกครั้ง เฮ้อ ตกงาน ห่างเพื่อน คิดถึงแก๊งค์ป้าแต๋ว แล้วก็ คิดถึง คิดถึง คิดถึง รู้นะ ไม่บอกดีกว่า..

ว่างจัดห้องหับปล่อยมันเละเทะ ไม่เก็บกวาดล่ะ อยากอยู่รกๆ ( จริงๆ กะทำตอนต้องไปต่างจังหวัด แต่ไม่ได้ไปแล้ว ปล่อยไว้งี้แหละ ประชดชีวิต เอิกๆ ). ค้นหาเพลงเก่าๆ มาลงคอม เปิดฟัง อ่านเซงเป็ดรอบที่เจ็ดได้แล้วมั้ง ยังรู้สึกว่าพระอ้อย น่ารักเหมือนเดิม และ ไอ้เป็ดยังน่าเตะเหมือนเดิม เสียดาย ถ้าได้อ่านเรื่องต่อจากนี้คงดี นี่คงเป็นข้อเสียของมนุษย์มั้ง ถ้ามีเรื่องชาวบ้านจะสนใจเป็นพิเศษ จะได้ลืมๆเรื่องตัวเอง - -

สรุป 28 วันที่ผ่านมาลุยหางาน ซ่า บ้า และ เซ่อซ่าสุดๆ ลุยไม่เลี้ยง เกือบหางานได้ ใช้ไปเกือบ 6 พัน แต่รู้สึกดีนะ ได้ออกไปเจอคนบ้าง ได้ใช้สมองสุดๆ ชีวิตค่อยสดใสหน่อย รึจะเดินเข้าบริษัทประกันไปเลยดีนะ น่าจะขายแล้วคุ้มสุดๆ ปลอบใจตัวเองอีกที เอาน่า ตอนนี้ ขอแค่เงินเดือนพออยู่ได้ มีเงินค่าเน็ต ค่าน้ำ+ค่าไฟ+ค่าเช่าห้อง +ค่าโทรฉับ+ค่าลงทะเบียนเรียน แค่นี้พอแล้ว ขอแค่ประคองตัว อยากเรียน อยากเรียน อยากเรียนโว้ยยยยย....



ปล. วันนี้ขอจบแบบไม่ค่อยโสภาแล้วกันนะครับ เหนื่อยใจอ่ะ ชีวิตกลับมาโดดเดี่ยวอีกรอบ คราวนี้ไม่มีเพื่อนรักช่วยปลอบใจ เลยเหวอๆ แล้วก็สติแตกกับวันเหงาๆ ขอโทษด้วย ถ้าบางข้อความไม่สุภาพ อยากระบายหน่อยนึง..


นายปลาดาว...





Create Date : 16 สิงหาคม 2551
Last Update : 16 สิงหาคม 2551 1:11:40 น.
Counter : 214 Pageviews.

3 comments
  
เบื่อๆ ก็ออกไปเดินห้าง ตากแอร์ฟรีเย็นๆใจ ดูผู้คนเดินไปมา สุขบ้าง ทุกข์บ้าง เร่งรีบ เรื่อยเปื่อย ตามอารมณ์ของแต่ละคน ถ้าตัวเองไม่ดิ้นรน ชีวิตมันก็ซังกะตาย อย่างนี้แหละ
โดย: wildbirds วันที่: 16 สิงหาคม 2551 เวลา:9:00:15 น.
  
แวะมาทักทายค่ะ หายเบื่อยังคะ
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 16 สิงหาคม 2551 เวลา:9:50:11 น.
  
แวะมาให้กำลังใจจ้า สู้ ๆ นะ ตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่ เราก็ต้องสู้ต่อไป ทุกข์บ้างเหงาบ้างเป็นธรรมชาติธรรมดาของสิ่งมีชีวิตนะคะ

โดย: แม่ไก่ วันที่: 16 สิงหาคม 2551 เวลา:16:21:35 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

yjam
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ถนนบางสาย..

ทำไมมัันยาวจัง

บางเส้นก้สั้นนิดเดียว

แต่ เส้นใหนจะเป็นเส้นสุดท้ายวะ..

เดินทางไกลไปมั้ยเนี่ยชั้น..

จะไปใหน ไปทำไม ไปอย่างไรก้็ไ่มรู้

รู้แต่ ต้องก้าวเดินต่อไป

เท่านั้นเอง ..
สิงหาคม 2551

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog