Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
31 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
นัดเจอเพื่อนเก่ากับเรื่องราว(แปลกๆ)ที่เกิดขึ้น



เมื่อวานนี้วันที่30 สิงหา แป๋วกลับไปมหาลัย แวะไปที่คณะมา นัดกับเพื่อนไว้ ไปรับชุดครุยพร้อมๆ กัน แล้วพอดีมีกีฬา Scinece Game ด้วย พอ/ปถึงที่มหาลัยก็เลยไปโรงยิมเพื่อดูการแข่งกีฬา

พอไปถึงก็ทักทายอาจารย์ น้องๆ ก็เดินเข้ามายกมือไหว้กันใหญ่ น้องปี1ที่ไม่รู้จักก็หน้าเหวอ งงๆ ว่ายัยคนนี้เป็นใครกัน ก็นั่งดูก๊ฬาไป ตอนนั้นกำลังแข่งบาสฯชาย ระหว่างสีแดงกับสีน้ำเงิน ซึ่งก็คือ ComSci กับ ComTect(สมทบ) แป๋วอยู่สีแดงค่ะ ผลก็สรุปว่า สีแดงเป็นฝ่ายชนะด้วยคะแนนเท่าไหร่จำไม่ได้แล้ว ไปนั่งกรี๊ดรุ่นน้องคนนึง ที่แป๋วกรี๊ดมาตั้งแต่น้องเค้าอยู่ปี1จนตอนนี้น้องอยู่ปี3แล้วค่ะ ก็ยังกรี๊ดไม่เลิก แต่แอบกรี๊ดไม่ให้ใครรู้ หุหุ เดี๋ยวน้องๆ มันจะแซวเอา

พอหลังจากกนั้นก็มีการแข่งกีฬาพื้นบ้าน ชักคะเย่อ วิ่งเปรี้ยวกระสอบ และเรือบก ปกติปีก่อนๆ จะมีกินวิบากด้วย แต่ปีนี้ไม่มี หลังจากที่แข่งกีฬาพื้นบ้านเสร็จ ก็เป็นการแข่งกองเชียร์และผู้นำเชียร์ สีแรกก็คือสีอะไรไม่รู้(แหะๆ) แต่เป็นภาควิชาสถิติ ก็สวยดีนะคะ แต่แป๋วว่าการแข่งผู้นำเชียร์เดี๋ยวนี้ ออกเป็นแนวโชว์กันซะมากกว่า มันไม่เหมือนกับการเชียร์เอาซะเลย แป๋วก็เลยไม่ค่อยชอบดู เค้าเน้นแต่การเอาชนะกันจริงๆ มีการลอกเลียนแบบทั้งเพลงทั้งท่าประกอบ การแข่งกีฬาเป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรี แต่ทุกๆ ปีต้องมีปัญหาเรื่องการทะเลาะกันอยู่ทุกครั้ง

แป๋วก็นั่งอยู่รอดูจนถึงสีตัวเองแล้วก็ออกจากโรงยิมกันค่ะ สีแป๋วเป็นสีที่4จากทั้งหมด6สี ออกจากโรงยิมก็ไปเอาชุดครุยที่คณะกับเพื่อนๆ เสร็จแล้วก็ไปหาอะไรกินกัน ไปที่ร้านลาบเป็ดร้อยเอ็ดค่ะ ร้านนี้เป็นร้านที่ขึ้นชื่อมากในคลองหก เป็นร้านอาหารที่อร่อยมากๆ คนเยอะทุกวัน เราไปกันทั้งหมด16 คน อาหารเต็มโต๊ะจนไม่มีที่วาง จนถึงขั้นต้องวางซ้อนกันเลย สั่งๆๆๆๆ กันเหมือนอดอยากันมานาน แต่ราคาอาหารก็ไม่แพงค่ะ 2,000 กว่าบาท แป๋วไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดูค่ะ เพราะว่ากล้องแบตหมด ถ้าได้เห็นจะรู้เลยว่า อาหารขนาดนี้กับราคานี้ถูกมากๆ เป็นร้านที่ตอนที่เรียนอยู่แป๋วกะเพื่อนๆ ไปกินกันเป็นประจำเลยล่ะค่ะ ถ้าใครที่ผ่านไปแถวคลองหก ลองแวะไปกินกันดูนะคะ ถามคนแถวนั้นรู้จักหมด

พอจัดการกับอาหารทั้งหมดเรียบร้อย เราก็กลับไปคณะอีกครั้ง เพื่อเอาชุดครุยให้เพื่อนอีก2คนที่ตามทีหลัง ก็รู้ว่าเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น ถึงตรงนี้แป๋วต้องอนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะคะ แป๋วไม่ได้มีเจตนาไม่ดี เพียงแค่อยากเล่าสู่กันฟังเท่านั้น และยืนยันได้ว่า ที่พวกเราทำไปทั้งหมด เป็นเพียงแค่การรำลึกถึงเพียงเท่านั้นจริงๆ



การแข่งกองเชียร์และผู้นำเชียร์ในปีนี้ได้ให้conceptมาเป็นชีวิตคือดนตรี(ไม่แน่ใจนะคะว่าใช้ชื่อนี้รึป่าว แต่เกี่ยวข้องกะดนตรีค่ะ) ภาควิชาแป๋วก็เลยคิดการนำเชียร์ขึ้นมาอย่างในภาพ คือพุ่มพวงในดวงใจ ตอนที่แข่งอยู่นั้นแป๋วก็ไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติ แต่ตอนที่แข่งเสร็จแล้วแป๋วเดินออกมา เห็นน้องคนที่ตีกลอง กำลังชัก ใช่ค่ะ "ชัก" แป๋วก็เข้าใจว่านองอาจจะตื่อนเต้น เครียด จนเป็นลมชักไป แต่มารู้เอาทีหลังว่า ตอนที่น้องแข่งอยู่ น้องคนที่ตีกลองได้กลิ่นธูป ตีกลองไปก็ร้องไห้ไป จนแข่งเสร็จ คือในการแข่งผู้นำเชียร์ของสีแดง ใช้concept พุ่มพวงในดวงใจ ได้ให้น้องคนหนึ่งแต่งตัวเป็นพี่ผึ้ง พุ่มพวง ขอบอกเลยค่ะ ว่าเหมือนมากๆ เหมือนจริงๆ ทุกคนที่อยู่ในโรงยิมตอนนั้นพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าสวยและเหมือนมากๆ แป๋วไม่มีภาพมาให้ดู เพราะกล้องแบตหมด เดี๋ยวจะพยายามหาภาพมาให้ดูนะคะ ว่าเหมือนแค่ไหน

พอถึงตอนที่น้องต้องแต่งตัวเป็นพี่ผึ้งออกมา น้องที่เป็นลีดก็เกิดอาการค้างเต้นไม่ออก เต้นผิดท่าทางกันไปหมด ก็ไม่รู้หรอกนะคะว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วแป๋วก็ไม่ได้เห็นมาก่อนว่าจริงๆ แล้วท่าเต้นต้องเป็นยังไง เลยไม่เห็นความผิดปกติ แต่น้องๆ บอกว่า หลายๆ คนได้กลิ่นธูป แล้วก็นั่งร้องไห้ พอแข่งเสร็จ ก็เลยทำพิธีขอขมากัน เพราะเชื่อว่า พี่ผึ้งมาดูการแข่งขันของพวกเราด้วย พอทำพิธีขอขมาเสร็จ ก็ให้น้องที่เป็นหลีด เต้นอีกครั้ง จำลองสถานการณ์ให้คล้ายๆ กับตอนแข่ง ก็เต้นๆ กันไปอยู่ดี พอถึงตอนที่น้องแต่งตัวเป็นพี่ผึ้งต้องออกมา น้องคนนั้นยืนร้องไห้ ตาก็เหลือบมาขึ้นข้างบน แล้วก็ร้องไห้ น้องคนที่เป็นหลีดหลายๆ คน ก็เหลือบตาขึ้นด้านบนกันหมด แล้วก็ร้องไห้กันทุกคน เราที่นั่งอยู่อีกฝั่งก็ไม่เข้าใจว่าน้องร้องไห้กันทำไม เรานั่งกันอยู่ใต้ตึกค่ะ ส่วนน้องที่เต้นอยู่ด้านนอกตึก พอเต้นเสร็จ น้องๆ ก็ยังร้องไห้กันอยู่ ทุกคนพูดเหมือนกันว่า เห็นพี่ผึ้งยืนมองอยู่ที่ชั้น2 ตอนที่ได้ฟังก็ขนลุกเลยค่ะ

แล้วอีกอย่างมีรุ่นน้องแป๋วคนนึงเคยเป็นคนร่างทรงมาก่อน ตอนที่น้องมือกลองชัก จนถึงขั้นต้องส่งโรงบาล น้องคนที่เคยเป็นร่างทรง ก็เข้าไปเจ้าตัวน้องมือกลองเพื่อนจะพาไปโรงบาล อยู่ๆ น้องคนที่เป็นร่างทรงก็ชะงัก แล้วูดขึ้นมาว่า "ทำไมไม่ขออนุญาตพี่ก่อน ที่จะเอาเพลงพี่มาร้อง เอามาดัดแปลง ถ้าบอกพี่ก่อน พี่จะช่วยให้ชนะ แต่พี่ก็ดีใจนะที่ยังมีคนคิดถึงพี่ คิดถึงเพลงของพี่"

แป๋วก็ไม่รู้หรอกนะคะ ว่าความจริงแล้ว เรื่องราวเป็นยังไงแน่ แต่แป๋วเชื่อว่าคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้น สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ แต่เราทุกคนทำด้วยความคิดถึง ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีอะไรทั้งสิ้น

หลังจากนั้นแป๋วกับเพื่อนๆ ก็ไปร้องคาราโอเกะกันต่อ เป็นกิจจกรมที่พลาดกันไม่ได้เลยจริงๆ ค่ะ พอร้องเสร็จก็แยกย้ายกันกลับ แล้วก็พูดกันว่าจะนัดเจอกันอีก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะมีเวลาว่างๆ ตรงกันอีกเมื่อไหร่ ก็คงจะเป็นช่วงรับปริญญานุ่นล่ะค่ะ





Create Date : 31 สิงหาคม 2551
Last Update : 31 สิงหาคม 2551 19:00:55 น. 11 comments
Counter : 360 Pageviews.

 
เข้ามายินดีกับน้องสาว...
ใกล้วันที่รอคอยแล้วนะเนี่ย....ดีใจด้วยจ้า


โดย: NuHring วันที่: 31 สิงหาคม 2551 เวลา:18:17:40 น.  

 
ร่วมยินดีเป็นคนที่สองนะจ๊ะ
สำหรับวันที่รอคอยมาตลอดสี่ปี
ดีใจด้วยจริง ๆ จ๊ะ


โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:6:17:30 น.  

 
อ่านไปขนลุกไป...
เรื่องแบบนี้ไม่เชื่อก็อย่าลบลู่นะคะ..


โดย: พี่นีลจ้า (Neilnuch_T ) วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:9:49:51 น.  

 
มีข่าวคราวมาอัพเดทเรื่องข้างบนค่ะ

จากการที่น้องๆ ได้ทำพิธีขอขมาไปแล้ว
ปรากฏว่าเรื่องก็ยังไม่จบ
น้องที่ชัก ต้องพาไปรดน้ำมนต์ที่วัด
แล้วพระท่านก็บอกว่า ที่ขอขมาไปวันนั้นยังไม่ต้อง
ต้องไปทำพิธีขอขมากันที่สุพรรณ
แล้วให้คนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดไปด้วย
เหอๆ ขนลุกเลยนะเนี่ยะ


โดย: นู๋แป๋ว (nupaew ) วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:13:28:04 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

แวะมาเยี่ยมค่ะ


โดย: เหงาจับใจ วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:15:35:28 น.  

 
แวะมาเยี่ยมน้องสาวด้วยความคิดถึงค่ะ


โดย: รัตตมณี (kulratt ) วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:16:55:11 น.  

 



สุขสันต์วันจันทร์
เบิกบานถึงวันศุกร์เลยนะคะ



คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]



โดย: โสดในซอย วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:19:16:04 น.  

 

ดอกฝิ่นในสายลมหนาว
สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่


ทักทายน้องสาวคนสวยด้วยโกโก้ร้อนจ๊ะ


โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:7:04:57 น.  

 
คุยกันแบบเครียด ๆ นะจ๊ะแป๋ว
ตอนนี้พี่หอบคุณคนดีไปทำงานบนเขา
ไม่ได้อยู่สำนักงาน
แล้วพอดีมันมีเหตุให้ยุ่งเหยิง
พี่ตาเป็นห่วง ก็เลยตอบทักทายกันนะจ๊ะ
อย่าเครียด ๆๆๆๆๆ


โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:11:35:52 น.  

 
ยินดีล่วงหน้าได้ป่ะ นู๋แป๋ว

ส่วนเรื่องเต้นๆ ไม่พูดดีกว่า

ช่วงนี้พี่ตา อาการทางด้านจิตแปรปรวนนิดหน่อยนะ..


โดย: เหนือฟ้า พาไป วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:11:36:33 น.  

 
น่ากลัวจัง ของอย่างนี้ไม่เห็น ก็ไม่ได้แปลว่าไม่มี


โดย: ryoma19 IP: 202.12.73.19 วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:17:04:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

nupaew
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]












...ก็แค่ผู้หญิงขี้เหงาคนหนึ่ง...
ที่หลายๆ คนที่รู้จักมองว่า
ไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงซักเท่าไหร่
ทำไมก็ไม่รู้
ทั้งๆ ที่เราก็ว่าเราเป็นผู้หญิงสุดๆ แล้วนะ
(ตรงไหนอ่ะ)
ก็แค่ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่
ซุ่มซ่ามนิดหน่อย
พูดจาตรงไปซักนิด ฯลฯ มันก็แค่นี้เอง
ก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนนึงนี่แหละ จริงป่ะ





...ก็แค่ผู้หญิง...
ที่ร้องไห้ง่ายๆ กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ดูหนังโศก ฟังเพลงซึ้ง อ่านหนังสือเศร้า
มันก็เคล้ากับน้ำตาได้ซะทุกครั้ง
เป็นผู้หญิงที่อ่อนไหว
(อยู่ลึกๆ จนไม่ค่อยมีใครมองเห็น)
ใจดี(อันนี้เรื่องจริงนะ)
แต่ถ้าทำให้เสียใจ ก็ฝังใจชั่วชีวิต
(ไม่ได้โอเว่อ แต่มันคือเรื่องจริงที่สุดแล้ว)



New Comments
Friends' blogs
[Add nupaew's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.